ເອເຊກຽນ24
ເຢຣູຊາເລັມເປັນໝໍ້ປຸງແຕ່ງອາຫານ
1ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີສິບຂອງປີທີເກົ້າ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ:2“ບຸດມະນຸດ, ຈົ່ງບັນທຶກວັນນີ້ໄວ້ເພາະກະສັດບາບີໂລນໄດ້ປິດລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນວັນນີ້.3ຈົ່ງບອກປະຊາຊົນທີ່ກະບົດນີ້ເປັນຄຳອຸປະມາ ແລະ ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ:“ ‘ຈົ່ງຕັ້ງໝໍ້ປຸງແຕ່ງອາຫານຂຶ້ນ; ຕັ້ງໝໍ້ຂຶ້ນແລ້ວຖອກນ້ຳໃສ່ໃນໝໍ້.4ໃສ່ຕ່ອນຊີ້ນລົງໄປໃນໝໍ້,ຊີ້ນດີທີ່ສຸດທັງໝົດ ຄືຊີ້ນສະໂພກ ແລະ ຊີ້ນສັນຂາໜ້າ.ຈົ່ງເລືອກເອົາກະດູກດີທີ່ສຸດໃສ່ໃຫ້ເຕັມໝໍ້;5ຄັດແກະໂຕດີທີ່ສຸດຈາກຝູງມາ.ສຸມຟືນໃສ່ກ້ອງໝໍ້ເພື່ອຕົ້ມກະດູກ.ຕົ້ມໃຫ້ມັນຟົດແລະ ຂ້ຽວກະດູກໃນໝໍ້ນັ້ນ.6“ ‘ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ:“ ‘ວິບັດແກ່ນະຄອນແຫ່ງການນອງເລືອດ,ວິບັດແກ່ໝໍ້ທີ່ບັດນີ້ກໍມີຄາບເປື້ອນ,ເຊິ່ງຄາບທີ່ບໍ່ຫລຸດອອກມາ!ຈົ່ງເອົາຊີ້ນອອກມາເທື່ອລະຕ່ອນໂດຍບໍ່ຕ້ອງຈັບສະຫລາກວ່າຈະເອົາຕ່ອນໃດກ່ອນ.7“ ‘ເພາະນະຄອນນີ້ເຮັດໃຫ້ເລືອດນອງໄປທົ່ວຄື:ນາງຖອກມັນລົງເທິງພະລານຫີນນາງບໍ່ໄດ້ຖອກມັນລົງເທິງພື້ນດິນ,ເພື່ອໃຫ້ຝຸ່ນດິນປົກມັນໄວ້.8ເພື່ອກະຕຸ້ນຄວາມໂກດຮ້າຍ ແລະ ການແກ້ແຄ້ນເຮົາຈຶ່ງຖິ້ມເລືອດຂອງນາງເທິງພະລານຫີນ,ເພື່ອເລືອດນັ້ນຈະບໍ່ຖືກປົກບັງ.9“ ‘ເຫດສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ:“ ‘ວິບັດແກ່ນະຄອນແຫ່ງການນອງເລືອດ!ເຮົາກໍຈະສຸມຟືນເປັນກອງສູງຄືກັນ.10ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສຸມຟືນເຂົ້າໄປແລະ ຈຸດໄຟ.ໃສ່ເຄື່ອງເທດຕ່າງໆລົງໄປຕົ້ມຊີ້ນຈົນສຸກດີແລະ ຂ້ຽວຈົນກະດູກໄໝ້.11ແລ້ວຕັ້ງໝໍ້ເປົ່າໃສ່ເທິງຖ່ານໄຟຈົນໝໍ້ຮ້ອນ ແລະ ທອງແດງກໍເຮືອງແສງ,ເພື່ອວ່າສິ່ງເປື້ອນເປິໃນໝໍ້ຈະລະລາຍແລະ ຄາບທີ່ສະສົມຢູ່ໃນໝໍ້ຈະຖືກໄໝ້ໄປໝົດ.12ແຕ່ກໍເສຍແຮງລ້າເຖິງໄຟຈະຮ້ອນຄາບເປື້ອນໜາຂອງໝໍ້ກໍບໍ່ຫລຸດອອກ.13“ ‘ບັດນີ້ ຄວາມເປື້ອນເປິຂອງເຈົ້າກໍຄືຄວາມລາມົກ. ເພາະເຮົາພະຍາຍາມຊຳລະເຈົ້າ ແຕ່ເຈົ້າກໍບໍ່ອາດຊຳລະຈາກຄວາມເປື້ອນເປິຂອງເຈົ້າໄດ້, ເຈົ້າຈະບໍ່ສະອາດອີກຈົນກ່ວາຄວາມໂກດຮ້າຍທີ່ເຮົາມີຕໍ່ເຈົ້າສະຫງົບລົງ.14“ ‘ເຮົາຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເວົ້າໄວ້. ເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ເຮົາຈະລົງມື. ເຮົາຈະບໍ່ອົດກັ້ນ; ເຮົາຈະບໍ່ສົງສານ ຫລື ເຮົາຈະບໍ່ຜ່ອນຜັນ. ເຈົ້າຈະຖືກພິພາກສາຕາມການປະພຶດຂອງເຈົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍປະກາດດັ່ງນັ້ນ’ ”.ເມຍຂອງເອເຊກຽນຕາຍ
15ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ:16“ບຸດມະນຸດ, ເຮົາຈະເອົາແກ້ວຕາດວງໃຈຂອງເຈົ້າໄປໃນພິບຕາດຽວ. ແຕ່ຢ່າຄ່ຳຄວນ ຫລື ຮ້ອງໄຫ້ ຫລື ຫລັ່ງນ້ຳຕາໃດໆ.17ຈົ່ງຄ່ຳຄວນງຽບໆ; ຢ່າໄວ້ທຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ຕາຍ. ຈົ່ງສວມຜ້າຄຽນຫົວຂອງເຈົ້າໄວ້ ແລະ ສຸບເກີບໃສ່ຕີນຂອງເຈົ້າໄວ້; ຢ່າເອົາຜ້າປົກເຄົາ ແລະ ໜວດຂອງເຈົ້າ ຫລື ກິນອາຫານຕາມທຳນຽມຂອງຜູ້ໄວ້ທຸກ”.18ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບຄົນທັງຫລາຍຕາມນັ້ນໃນຕອນເຊົ້າ ແລະ ຕອນແລງມາເມຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຕາຍ. ຕອນເຊົ້າໃນວັນຕໍ່ມາຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສັ່ງໄວ້.19ຫລັງຈາກນັ້ນ ຄົນທັງຫລາຍຈຶ່ງໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກພວກເຮົາວ່າສິ່ງເຫລົ່ານີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກເຮົາຢ່າງໃດ? ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງກະທຳຢ່າງນີ້?”20ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, “ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້ວ່າ:21ຈົ່ງກ່າວແກ່ຊາວອິດສະຣາເອນວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາກຳລັງຈະທຳລາຍຄວາມບໍລິສຸດຂອງສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາ ເຊິ່ງເປັນທີ່ໝັ້ນທີ່ພວກເຈົ້າພາກພູມໃຈ, ເປັນແກ້ວຕາດວງໃຈຂອງພວກເຈົ້າ, ເປັນບ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າສະແດງຄວາມຮັກນັ້ນ. ບັນດາລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວທີ່ພວກເຈົ້າປະໄວ້ຢູ່ເບື້ອງຫລັງຈະລົ້ມຕາຍດ້ວຍຄົມດາບ.22ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍຈະເຮັດເໝືອນທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ເຮັດ. ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເອົາຜ້າປົກເຄົາ ແລະ ໜວດຂອງພວກເຈົ້າ ຫລື ກິນອາຫານຕາມທຳນຽມຂອງຜູ້ໄວ້ທຸກ.23ພວກເຈົ້າຈະຮັກສາຜ້າຄຽນຫົວຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ເທິງຫົວຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ສຸບເກີບໃສ່ຕີນຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຄ່ຳຄວນ ຫລື ຮ້ອງໄຫ້ ແຕ່ຈະຊຸດໂຊມໄປເພາະຄວາມບາບຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ຄ່ຳຄວນຕໍ່ກັນ.24ເອເຊກຽນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ; ພວກເຈົ້າຈະເຮັດເໝືອນກັບທີ່ລາວໄດ້ເຮັດ. ເມື່ອເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍ’.25“ສຳລັບເຈົ້າ ບຸດມະນຸດ, ໃນວັນທີເຮົາເອົາທີ່ໝັ້ນຂອງພວກເຂົາໄປ, ອັນເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ພາກພູມໃຈ, ເປັນແກ້ວຕາດວງໃຈຂອງພວກເຂົາ, ເປັນຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງພວກເຂົາ ພ້ອມທັງລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວຂອງພວກເຂົາດ້ວຍ26ໃນວັນນັ້ນຜູ້ລີ້ໄພຈະມາແຈ້ງຂ່າວແກ່ເຈົ້າ.27ໃນເວລານັ້ນປາກຂອງເຈົ້າຈະເປີດອອກ; ເຈົ້າຈະເວົ້າກັບພວກເຂົາ ແລະ ຈະບໍ່ເປັນໃບ້ອີກຕໍ່ໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນໝາຍສຳຄັນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ”.Biblica, Inc.