2 ຂ່າວຄາວ21
1ແລ້ວເຢໂຮຊາຟັດກໍລ່ວງລັບໄປຢູ່ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ ແລະ ຖືກຝັງໄວ້ດ້ວຍກັນກັບພວກເຂົາໃນເມືອງດາວິດ ແລະ ເຢໂຮຣາມລູກຊາຍຂອງເພິ່ນກໍກໍໄດ້ຂຶ້ນປົກຄອງແທນ.2ເຢໂຮຣາມລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຊາຟັດແຫ່ງຢູດາຍມີນ້ອງຊາຍ ດັ່ງນີ້: ອາຊາຣີຢາ, ເຢຮີເອນ, ເຊກາຣີຢາ, ອາຊາຣີຢາ, ມີກາເອນ ແລະ ເຊຟາຕີຢາ. ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຊາຟັດກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ.3ພໍ່ຂອງພວກເຂົາໄດ້ມອບຂອງຂັວນເປັນເງິນ, ຄຳ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ມີຄ່າໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ໃຫ້ປົກຄອງເມືອງປ້ອມປ້ອງກັນຕ່າງໆໃນຢູດາຍ, ແຕ່ໄດ້ມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່ເຢໂຮຣາມເພາະລາວເປັນລູກຊາຍກົກຂອງເພິ່ນ.
ໃນເວລານັ້ນເມືອງລິບນາກໍໄດ້ກະບົດເໝືອນກັນ, ຍ້ອນເຢໂຮຣາມໄດ້ປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ.11ເພິ່ນຍັງໄດ້ສ້າງສະຖານບູຊາເທິງທີ່ສູງເທິງເນີນພູທັງຫລາຍຂອງຢູດາຍ ແລະ ໄດ້ເປັນເຫດເຮັດໃຫ້ຊາວເຢຣູຊາເລັມຂາຍໂຕ ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊາວຢູດາຫລົງທາງໄປ.12ເຢໂຮຣາມໄດ້ຮັບຈົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງຈາກຜູ້ທຳນວາຍເອລີຢາ, ເຊິ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ:
“ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະເຈົ້າຂອງດາວິດພໍ່ຂອງທ່ານກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ‘ທ່ານບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງກະສັດເຢໂຮຊາຟັດບິດາຂອງທ່ານ ຫລື ຂອງກະສັດອາສາແຫ່ງຢູດາຍ.13ແຕ່ທ່ານໄດ້ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ແລະ ທ່ານໄດ້ນໍາພາຊາວຢູດາ ແລະ ຊາວເຢຣູຊາເລັມຂາຍໂຕເໝືອນດັ່ງຄອບຄົວຂອງອາຮາບທີ່ໄດ້ເຮັດ. ທ່ານຍັງໄດ້ຂ້າບັນດານ້ອງຊາຍຂອງທ່ານເອງ, ເຊິ່ງເປັນຄົນໃນຄອບຄົວຂອງທ່ານເອງ, ຜູ້ທີ່ດີກວ່າທ່ານ.14ສະນັ້ນ ບັດນີ້ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະກໍາລັງໂຈມຕີປະຊາຊົນ, ບັນດາລູກຊາຍ, ແລະ ເມຍຂອງທ່ານ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງທ່ານຢ່າງໜັກໜ່ວງ.15ທ່ານເຈົ້າຈະເຈັບປ່ວຍຢ່າງໜັກດ້ວຍໂລກລຳໄສ້ຊ້ຳເຮື້ອຈົນກວ່າໂລກນີ້ເຮັດໃຫ້ລຳໄສ້ຂອງທ່ານໄຫລອອກມາ’ ”.16ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ດົນໃຈຊາວຟີລິດສະຕິນ ແລະ ຊາວອາຣັບ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ຊາວກູເຊເປັນສັດຕູກັບເຢໂຮຣາມ.17ພວກເຂົາເຂົ້າມາໂຈມຕີ, ໄດ້ຮຸກຮານຢູດາຍ ແລະ ໄດ້ເອົາເຄື່ອງຂອງທີ່ມີຄ່າທັງໝົດໃນວັງຂອງກະສັດໄປ, ພ້ອມທັງຈັບບັນດາລູກຊາຍ ແລະ ເມຍຂອງເຢໂຮຣາມໄປດ້ວຍ. ບໍ່ມີລູກຊາຍເຫລືອຈັກຄົນໃຫ້ເພິ່ນຍົກເວັ້ນແຕ່ອາຮາຊີຢາ ລູກຊາຍຫລ້າຂອງເພິ່ນ.18ຫລັງຈາກເຫດການທັງໝົດນີ້, ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ທໍລະມານເຢໂຮຣາມດ້ວຍໂລກລຳໄສ້ທີ່ບໍ່ສາມາດປິ່ນປົວໄດ້19ໃນເວລານັ້ນ, ຊ່ວງທ້າຍປີທີສອງ, ໄສ້ຂອງເພິ່ນກໍໄຫລອອກມາຍ້ອນພະຍາດນີ້ ແລະ ເພິ່ນກໍໄດ້ຕາຍໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຢ່າງທໍລະມານ. ປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນບໍ່ໄດ້ກໍ່ກອງໄຟໄວ້ທຸກເພື່ອໃຫ້ກຽດເພິ່ນເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ.20ເຢໂຮຣາມໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດ ເມື່ອເພິ່ນມີອາຍຸສາມສິບສອງປີ ແລະ ໄດ້ປົກຄອງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາແປດປີ. ເພິ່ນໄດ້ຕາຍໄປໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດໂສກເສົ້າເສຍໃຈນຳເພິ່ນ, ແລະ ໄດ້ຝັງໄວ້ໃນເມືອງຂອງດາວິດ, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຝັງໄວ້ໃນອຸບມຸງແຫ່ງກະສັດ.
ເຢໂຮຣາມກະສັດແຫ່ງຢູດາຍ
4ເມື່ອເຢໂຮຣາມໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງໝັ້ນຄົງເໜືອອານາຈັກຂອງພໍ່ຕົນແລ້ວ, ເພິ່ນກໍຂ້າບັນດານ້ອງຊາຍທັງໝົດຂອງເພິ່ນພ້ອມທັງບັນດາຂ້າລາຊະການຂອງອິດສະຣາເອນບາງຄົນ.5ເມື່ອເພິ່ນໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດ, ເພິ່ນມີອາຍຸສາມສິບສອງປີ ແລະ ເພິ່ນໄດ້ປົກຄອງໃນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາແປດປີ.6ເພິ່ນໄດ້ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ຕາມແບບຢ່າງຄອບຄົວຂອງອາຮາບໄດ້ເຮັດ, ເພາະເພິ່ນໄດ້ແຕ່ງງານກັບລູກສາວຄົນໜຶ່ງຂອງອາຮາບ. ເພິ່ນໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.7ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຍ້ອນຄໍາໝັ້ນສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບດາວິດ, ພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ຢາກທຳລາຍຄອບຄົວຂອງດາວິດ. ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາວ່າຈະຮັກສາຕະກຽງດວງໜຶ່ງໄວ້ສຳລັບເພິ່ນ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງເພິ່ນຕະຫລອດໄປ.8ໃນສະໄໝຂອງເຢໂຮຣາມ, ເອໂດມໄດ້ກະບົດຕໍ່ຢູດາຍ ແລະ ໄດ້ຕັ້ງກະສັດຕົນເອງຂຶ້ນ.9ດັ່ງນັ້ນ ເຢໂຮຣາມພ້ອມທັງນາຍທະຫານ ແລະ ລົດຮົບທັງໝົດຂອງເພິ່ນໄດ້ໄປທີ່ເອໂດມ. ຊາວເອໂດມປິດລ້ອມເພິ່ນ ແລະ ຜູ້ບັນຊາການລົດຮົບຂອງເພິ່ນໄວ້, ແຕ່ເພິ່ນໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະ ຕີຜ່າວົງລ້ອມອອກໄປໃນຕອນກາງຄືນ.10ເອໂດມຈຶ່ງໄດ້ກະບົດຕໍ່ຢູດາຍຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.ໃນເວລານັ້ນເມືອງລິບນາກໍໄດ້ກະບົດເໝືອນກັນ, ຍ້ອນເຢໂຮຣາມໄດ້ປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ.11ເພິ່ນຍັງໄດ້ສ້າງສະຖານບູຊາເທິງທີ່ສູງເທິງເນີນພູທັງຫລາຍຂອງຢູດາຍ ແລະ ໄດ້ເປັນເຫດເຮັດໃຫ້ຊາວເຢຣູຊາເລັມຂາຍໂຕ ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊາວຢູດາຫລົງທາງໄປ.12ເຢໂຮຣາມໄດ້ຮັບຈົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງຈາກຜູ້ທຳນວາຍເອລີຢາ, ເຊິ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ:
“ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະເຈົ້າຂອງດາວິດພໍ່ຂອງທ່ານກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ‘ທ່ານບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງກະສັດເຢໂຮຊາຟັດບິດາຂອງທ່ານ ຫລື ຂອງກະສັດອາສາແຫ່ງຢູດາຍ.13ແຕ່ທ່ານໄດ້ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ແລະ ທ່ານໄດ້ນໍາພາຊາວຢູດາ ແລະ ຊາວເຢຣູຊາເລັມຂາຍໂຕເໝືອນດັ່ງຄອບຄົວຂອງອາຮາບທີ່ໄດ້ເຮັດ. ທ່ານຍັງໄດ້ຂ້າບັນດານ້ອງຊາຍຂອງທ່ານເອງ, ເຊິ່ງເປັນຄົນໃນຄອບຄົວຂອງທ່ານເອງ, ຜູ້ທີ່ດີກວ່າທ່ານ.14ສະນັ້ນ ບັດນີ້ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະກໍາລັງໂຈມຕີປະຊາຊົນ, ບັນດາລູກຊາຍ, ແລະ ເມຍຂອງທ່ານ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງທ່ານຢ່າງໜັກໜ່ວງ.15ທ່ານເຈົ້າຈະເຈັບປ່ວຍຢ່າງໜັກດ້ວຍໂລກລຳໄສ້ຊ້ຳເຮື້ອຈົນກວ່າໂລກນີ້ເຮັດໃຫ້ລຳໄສ້ຂອງທ່ານໄຫລອອກມາ’ ”.16ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ດົນໃຈຊາວຟີລິດສະຕິນ ແລະ ຊາວອາຣັບ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ຊາວກູເຊເປັນສັດຕູກັບເຢໂຮຣາມ.17ພວກເຂົາເຂົ້າມາໂຈມຕີ, ໄດ້ຮຸກຮານຢູດາຍ ແລະ ໄດ້ເອົາເຄື່ອງຂອງທີ່ມີຄ່າທັງໝົດໃນວັງຂອງກະສັດໄປ, ພ້ອມທັງຈັບບັນດາລູກຊາຍ ແລະ ເມຍຂອງເຢໂຮຣາມໄປດ້ວຍ. ບໍ່ມີລູກຊາຍເຫລືອຈັກຄົນໃຫ້ເພິ່ນຍົກເວັ້ນແຕ່ອາຮາຊີຢາ ລູກຊາຍຫລ້າຂອງເພິ່ນ.18ຫລັງຈາກເຫດການທັງໝົດນີ້, ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ທໍລະມານເຢໂຮຣາມດ້ວຍໂລກລຳໄສ້ທີ່ບໍ່ສາມາດປິ່ນປົວໄດ້19ໃນເວລານັ້ນ, ຊ່ວງທ້າຍປີທີສອງ, ໄສ້ຂອງເພິ່ນກໍໄຫລອອກມາຍ້ອນພະຍາດນີ້ ແລະ ເພິ່ນກໍໄດ້ຕາຍໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຢ່າງທໍລະມານ. ປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນບໍ່ໄດ້ກໍ່ກອງໄຟໄວ້ທຸກເພື່ອໃຫ້ກຽດເພິ່ນເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ.20ເຢໂຮຣາມໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດ ເມື່ອເພິ່ນມີອາຍຸສາມສິບສອງປີ ແລະ ໄດ້ປົກຄອງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາແປດປີ. ເພິ່ນໄດ້ຕາຍໄປໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດໂສກເສົ້າເສຍໃຈນຳເພິ່ນ, ແລະ ໄດ້ຝັງໄວ້ໃນເມືອງຂອງດາວິດ, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຝັງໄວ້ໃນອຸບມຸງແຫ່ງກະສັດ.
Biblica, Inc.