1 ຊາມູເອນ1
ການເກີດຂອງຊາມູເອນ
1ມີຊາຍຕະກູນສູເຟຄົນໜຶ່ງຈາກຣາມາທາອິມ , ຈາກເຂດພູດອຍເອຟຣາອິມ, ຜູ້ທີ່ມີຊື່ວ່າເອນການາລູກຊາຍຂອງເຢໂຣຮາມ, ລູກຊາຍຂອງເອລີຮູ, ລູກຊາຍຂອງໂຕຮູ, ລູກຊາຍຂອງສູເຟ, ຊາວເອຟຣາອິມ.2ເອນການາມີເມຍສອງຄົນ; ຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່ານາງຮັນນາ ແລະ ອີກຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່ານາງເປນິນນາ. ນາງເປນິນນາມີລູກຫລາຍຄົນ, ສ່ວນນາງຮັນນາແມ່ນບໍ່ມີລູກ.3ຊາຍຜູ້ນີ້ຈະເດີນທາງຂຶ້ນໄປຈາກເມືອງຂອງຕົນເພື່ອໄປນະມັດສະການ ແລະ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ຊີໂລທຸກປີ, ໂຮຟະນີ ແລະ ຟີເນຮາ, ລູກຊາຍທັງສອງຂອງເອລີເປັນປະໂລຫິດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ທີ່ນັ້ນ.4ທຸກຄັ້ງທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ, ເອນການາຈະເອົາຊີ້ນຫລາຍສ່ວນໃຫ້ນາງເປນິນນາ ແລະ ລູກຊາຍກັບລູກສາວທຸກຄົນຂອງນາງ.5ແຕ່ສຳລັບນາງຮັນນາ ລາວຈະເອົາໃຫ້ເຖິງສອງສ່ວນເພາະລາວຮັກນາງ ແລະ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປິດມົດລູກຂອງນາງໄວ້.6ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປິດມົດລູກຂອງນາງ, ນາງເປນິນນາຈຶ່ງຄອຍຍຸແຍ່ນາງຮັນນາໃຫ້ຂຸ່ນເຄືອງໃຈ.7ເຫດການເຊັ່ນນີ້ໄດ້ເປັນໄປຫລາຍປີ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ນາງຮັນນາຂຶ້ນໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ, ນາງເປນິນນາຄູ່ແຂ່ງຂອງນາງກໍຈະຍຸແຍ່ຈົນນາງຮ້ອງໄຫ້ບໍ່ຍອມກິນຫຍັງ.8ເອນການາຜົວຂອງນາງກໍຈະເວົ້າກັບນາງວ່າ, “ຮັນນາ, ນ້ອງຮ້ອງໄຫ້ເຮັດຫຍັງ? ເປັນຫຍັງບໍ່ຍອມກິນອາຫານ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງທຸກໃຈ? ນ້ອງມີອ້າຍບໍ່ດີກວ່າມີລູກຊາຍສິບຄົນບໍ?”9ຄັ້ງໜຶ່ງຂະນະຢູ່ທີ່ຊີໂລ ຫລັງຈາກທີ່ພວກເຂົາກິນ ແລະ ດື່ມແລ້ວ, ນາງຮັນນາກໍໄດ້ລຸກຂຶ້ນ. ບັດນີ້ ປະໂລຫິດເອລີກໍກຳລັງນັ່ງຢູ່ເທິງຕັ່ງຂ້າງເສົາປະຕູເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.10ນາງຮັນນາໄດ້ອະທິຖານຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈຢ່າງຂົມຂື່ນຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.11ແລະ ນາງໄດ້ປະຕິຍານວ່າ, “ຂ້າແດ່ພະຢາເວຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່, ຖ້າຫາກພຣະອົງພຽງແຕ່ເບິ່ງເຫັນຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະ ລະນຶກເຖິງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ຖ້າບໍ່ລືມຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແຕ່ມອບລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍຈະຖວາຍລູກຊາຍແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຕະຫລອດຊີວິດຂອງລາວ, ແລະ ມີດແຖຈະບໍ່ແຕະຖືກຫົວຂອງລາວເລີຍ”.12ຂະນະທີ່ນາງກຳລັງອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ນັ້ນ, ເອລີໄດ້ສັງເກດເຫັນຮີມສົບຂອງນາງ.13ນາງຮັນນາອະທິຖານຢູ່ໃນໃຈ, ແລະ ຮີມສົບຂອງນາງກໍເໜັງແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງນາງ. ເອລີກໍຄິດວ່ານາງເມົາເຫລົ້າ14ແລະ ເວົ້າກັບນາງວ່າ, “ເຈົ້າຈະເມົາໄປອີກດົນປານໃດ? ຈົ່ງຢຸດດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນ”.15ຮັນນາໄດ້ຕອບວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ, ທ່ານເອີຍ, ຂ້ານ້ອຍຄືຍິງຜູ້ທຸກໃຈໜັກ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນ ຫລື ເບຍ; ແຕ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງລະບາຍຄວາມໃນໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.16ຂໍຢ່າເຂົ້າໃຈຜິດວ່າຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານເປັນຍິງຊົ່ວ; ຂ້ານ້ອຍກຳລັງອະທິຖານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ແລະ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຫລາຍ”.17ເອລີໄດ້ຕອບວ່າ, “ຈົ່ງໄປເປັນສຸກ ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນມອບໃຫ້ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຂໍຈາກພຣະອົງ”.18ນາງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານເປັນທີ່ພໍໃຈໃນສາຍຕາຂອງທ່ານ”. ແລ້ວນາງກໍກັບໄປກິນອາຫານ ແລະ ສີໜ້າຂອງນາງກໍບໍ່ໂສກເສົ້າອີກ.19ເຊົ້າຂອງມື້ຕໍ່ມາພວກເຂົາໄດ້ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະ ນະມັດສະການຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຫລັງຈາກນັ້ນກໍກັບໄປເຮືອນທີ່ຢູ່ຣາມາ. ເອນການາຫລັບນອນກັບນາງຮັນນາເມຍຂອງລາວ ແລະ ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍລະນຶກເຖິງນາງ.20ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຖິງເວລາກຳນົດນາງຮັນນາກໍຖືພາ ແລະ ເກີດລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງ. ນາງໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ລູກວ່າຊາມູເອນ, ໂດຍເວົ້າວ່າ, “ເພາະຂ້ອຍໄດ້ຂໍລູກຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ”.ຮັນນາຖວາຍຊາມູເອນ
21ເມື່ອເອນການາຜົວຂອງນາງ ແລະ ຄອບຄົວຂຶ້ນໄປຖວາຍເຄື່ອງບູຊາປະຈຳປີແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ເຮັດຕາມທີ່ໄດ້ປະຕິຍານໄວ້,22ນາງຮັນນາບໍ່ໄດ້ໄປນໍາ. ນາງບອກຜົວຂອງຕົນວ່າ, “ຫລັງຈາກທີ່ລູກຊາຍຄົນນີ້ອອກນົມແລ້ວ, ນ້ອງຈະພາລູກໄປ ແລະ ຖວາຍລູກຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ລູກຈະໃຊ້ຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫລອດໄປ”.23ເອນການາຜົວຂອງນາງໄດ້ບອກນາງວ່າ, “ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ນ້ອງເຫັນວ່າດີທີ່ສຸດ. ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ຈົນກວ່າລູກຈະອອກນົມກ່ອນ; ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ”. ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຢູ່ບ້ານ ແລະ ລ້ຽງດູລູກຂອງນາງຈົນເດັກນ້ອຍນັ້ນອອກນົມ.24ຫລັງຈາກອອກນົມແລ້ວ, ນາງກໍພາເດັກນ້ອຍຄົນນັ້ນມານໍາ, ໃນຂະນະທີ່ເດັກນ້ອຍນັ້ນຍັງນ້ອຍຢູ່, ພ້ອມດ້ວຍງົວຜູ້ອາຍຸສາມປີໜຶ່ງໂຕ, ແປ້ງປະມານ 1 ເອຟາ ແລະ ເຫລົ້າອະງຸ່ນໜຶ່ງຖົງໜັງ ແລະ ພາເດັກນ້ອຍນັ້ນໄປຍັງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ທີ່ຊີໂລ.25ເມື່ອພວກເຂົາຂ້າງົວຖວາຍສຳເລັດແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍພາເດັກນ້ອຍນັ້ນມາພົບເອລີ,26ແລະ ນາງຮັນນາກໍໄດ້ເວົ້າກັບເອລີວ່າ, “ທ່ານເອີຍ, ທ່ານມີຊີວິດຢູ່ສັນໃດ, ຂ້ອຍຄືຍິງທີ່ເຄີຍມາຢືນອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ບ່ອນນີ້.27ຂ້ອຍອະທິຖານຂໍລູກຊາຍຄົນນີ້ ແລະ ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ມອບໃຫ້ຕາມຄຳອ້ອນວອນ.28ບັດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ນຳລາວມາຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເພື່ອທັງຊີວິດຂອງລາວຈະເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ”. ແລ້ວລາວກໍນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ທີ່ນັ້ນ.Biblica, Inc.