1 ກະສັດ2
ດາວິດກຳຊັບໂຊໂລໂມນ
1ເມື່ອໃກ້ຈະເຖິງເວລາທີ່ດາວິດຈະຕາຍ, ເພິ່ນກໍໄດ້ກຳຊັບໂຊໂລໂມນ ລູກຊາຍຂອງຕົນ.2ເພິ່ນໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ພໍ່ກຳລັງຈະຈາກໄປຕາມທຳມະດາຂອງໂລກ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ກ້າຫານ,3ຈົ່ງຮັກສາຂໍ້ກຳນົດທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ວາງໄວ້ຄື: ດຳເນີນຊີວິດດ້ວຍການເຊື່ອຟັງພຣະອົງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມດຳລັດ ແລະ ຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ, ກົດບັນຍັດ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ. ໃຫ້ເຮັດຢ່າງນັ້ນ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ຈະເລີນກ້າວໜ້າ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະໄປຢູ່ໃສ ຫລື ເຮັດສິ່ງໃດ4ແລະ ເພື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວຈະເຮັດຕາມຄຳສັນຍາທີ່ພຣະອົງໃຫ້ໄວ້ກັບພໍ່ວ່າ: ‘ຖ້າລູກຫລານຂອງເຈົ້າລະມັດລະວັງເລື່ອງວິຖີການດຳເນີນຊີວິດຂອງຕົນ ແລະ ຖ້າພວກເຂົາສັດຊື່ຕໍ່ເຮົາດ້ວຍສຸດຈິດສຸດໃຈແລ້ວ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ຂາດຄົນທີ່ຄອງບັນລັງຂອງອິດສະຣາເອນເລີຍ’.5“ບັດນີ້! ລູກເອງກໍຮູ້ສິ່ງທີ່ໂຢອາບ ລູກຊາຍຂອງນາງເຊຣູອີຢາໄດ້ເຮັດກັບພໍ່ ທີ່ລາວໄດ້ຂ້າຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງອິດສະຣາເອນສອງຄົນຄື ອັບເນ ລູກຊາຍຂອງເນຣະ ແລະ ອາມາສາ ລູກຊາຍຂອງເຢເທີ. ລາວໄດ້ຂ້າພວກເຂົາ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕ້ອງຫລັ່ງເລືອດໃນຍາມສະຫງົບສຸກເໝືອນກັບວ່າຢູ່ໃນຍາມສົງຄາມ ແລະ ເລືອດຈຶ່ງເປື້ອນຜ້າມັດແອວ ແລະ ເກີບທີ່ຢູ່ໃນຕີນຂອງໂຢອາບ.6ລູກຈົ່ງໃຊ້ສະຕິປັນຍາຂອງເຈົ້າຈັດການກັບລາວ, ແຕ່ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ລາວເຖົ້າແກ່ຕາຍຢ່າງສະຫງົບສຸກ.7“ແຕ່ຈົ່ງສະແດງຄວາມເມດຕາແກ່ບັນດາລູກຂອງບາກຊິນໄລ ຊາວກີເລອາດ ແລະ ໃຫ້ລາວມາຮ່ວມໂຕະກິນເຂົ້ານຳດ້ວຍ. ພວກເຂົາຢູ່ຝ່າຍພໍ່ເມື່ອເວລາທີ່ພໍ່ໜີໄປຈາກອັບຊາໂລມ ອ້າຍຂອງເຈົ້າ.8“ແລະ ຢ່າລືມວ່າ, ເຈົ້າມີຊີເມອີ ລູກຊາຍຂອງເກຣາ ເປັນຄົນເບັນຢາມິນ ເຊິ່ງມາຈາກບາຮູຣິມ, ຜູ້ທີ່ປ້ອຍດ່າພໍ່ຢ່າງເຈັບແສບຕອນທີ່ພໍ່ໄປທີ່ມະຫານາອິມ. ເມື່ອລາວລົງມາຕ້ອນຮັບພໍ່ຢູ່ທີ່ຈໍແດນ ພໍ່ກໍໄດ້ສາບານກັບລາວໂດຍອ້າງພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, ‘ເຮົາຈະບໍ່ຂ້າເຈົ້າດ້ວຍດາບ’.9ແຕ່ບັດນີ້, ຢ່າຖືວ່າລາວພົ້ນຜິດ. ເຈົ້າເປັນຄົນສະຫລາດ; ເຈົ້າຄວນຮູ້ວ່າຈະຈັດການກັບລາວຢ່າງໃດ. ຈົ່ງຂ້າລາວ”.10ຫລັງຈາກນັ້ນ ດາວິດກໍລ່ວງລັບໄປຢູ່ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ ແລະ ຖືກຝັງໄວ້ໃນເມືອງດາວິດ.11ດາວິດໄດ້ປົກຄອງອິດສະຣາເອນເປັນເວລາ 40 ປີ, ເຊິ່ງປົກຄອງໃນເມືອງເຮັບໂຣນ 7 ປີ ແລະ ໃນເຢຣູຊາເລັມ 33 ປີ12ດັ່ງນັ້ນ ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງໄດ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງຂອງດາວິດຜູ້ເປັນພໍ່ ແລະ ການປົກຄອງຂອງເພິ່ນກໍໝັ້ນຄົງແໜ້ນໜາ.ບັນລັງຂອງໂຊໂລໂມນໝັ້ນຄົງ
13ຝ່າຍອາໂດນີຢາ ລູກຊາຍຂອງນາງຮັກກິດໄດ້ມາພົບນາງບັດເຊບາ ແມ່ຂອງໂຊໂລໂມນ ນາງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ເຈົ້າມາຢ່າງສະຫງົບສຸກບໍ?”ອາໂດນີຢາໄດ້ຕອບວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ, ຂ້ານ້ອຍມາຢ່າງສະຫງົບສຸກ”.14ແລ້ວລາວກໍເວົ້າອີກວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍມີເລື່ອງທີ່ຈະເວົ້າກັບທ່ານ”.
ນາງໄດ້ຕອບວ່າ, “ເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າມາ”.15ອາໂດນີຢາໄດ້ຕອບວ່າ, “ຕາມທີ່ທ່ານຮູ້ດີວ່າອານາຈັກເປັນຂອງຂ້ານ້ອຍ. ອິດສະຣາເອນທັງໝົດລ້ວນແຕ່ຄາດໝາຍວ່າຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ເປັນກະສັດຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ສິ່ງຕ່າງໆກັບໄດ້ປ່ຽນໄປ, ອານາຈັກຕົກເປັນຂອງນ້ອງຊາຍຂ້ານ້ອຍແທນ; ເພາະການນີ້ເປັນມາຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ.16ບັດນີ້ ຂ້ານ້ອຍມີສິ່ງໜຶ່ງຈະຂໍໃຫ້ທ່ານເຮັດ. ຂໍຢ່າໄດ້ປະຕິເສດຂ້ານ້ອຍເລີຍ”.
ນາງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຂໍມາ”.17ດັ່ງນັ້ນ ອາໂດນີຢາຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ໄປວ່າ, “ກະລຸນາຂໍກະສັດໂຊໂລໂມນ ໃຫ້ມອບອາບີຊາກ ຊາວຊູເນມໃຫ້ເປັນເມຍຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ ເພາະເພິ່ນຈະບໍ່ປະຕິເສດທ່ານ”.18ບັດເຊບາໄດ້ຕອບວ່າ, “ຕົກລົງ, ເຮົາຈະໄປຂໍກະສັດໃຫ້ເຈົ້າ”.19ເມື່ອບັດເຊບາໄດ້ເຂົ້າພົບກະສັດໂຊໂລໂມນເພື່ອຂໍໃຫ້ອາໂດນີຢາ, ກະສັດໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ຢືນຂຶ້ນຕ້ອນຮັບນາງ ແລະ ໝອບລົງຄຳນັບນາງ ແລ້ວນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງຕົນ. ເພິ່ນໄດ້ໃຫ້ຄົນຍົກບ່ອນນັ່ງພິເສດມາໃຫ້ແມ່ຂອງຕົນ ແລະ ນາງຈຶ່ງໄດ້ນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາມື.20ນາງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ແມ່ມີເລື່ອງນ້ອຍໆເລື່ອງໜຶ່ງຈະຂໍໃຫ້ລູກເຮັດ, ຢ່າໄດ້ປະຕິເສດແມ່ເລີຍ”.
ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂໍໃຫ້ແມ່ບອກມາ, ລູກຈະບໍ່ປະຕິເສດແມ່ເລີຍ”.21ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຂໍມອບອາບີຊາກ ຊາວຊູເນມໃຫ້ແຕ່ງງານກັບອາໂດນີຢາ ອ້າຍຂອງລູກ”.22ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ຕອບແມ່ວ່າ, “ເປັນຫຍັງແມ່ຈຶ່ງຂໍອາບີຊາກ ຊາວຊູເນມໃຫ້ອາໂດນີຢາ? ແມ່ອາດຂໍອານາຈັກໃຫ້ລາວໄດ້ເຊັ່ນກັນ ເພາະລາວເປັນອ້າຍຂອງລູກ, ປະໂລຫິດອາບີອາທາ ແລະ ໂຢອາບ ລູກຊາຍຂອງນາງເຊຣູອີຢາກໍເປັນຝ່າຍລາວ!”23ແລ້ວກະສັດໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ກ່າວປະຕິຍານໂດຍອ້າງພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ຂໍພຣະເຈົ້າຈັດການກັບຂ້ານ້ອຍຢ່າງຮຸນແຮງທີ່ສຸດ, ຖ້າອາໂດນີຢາບໍ່ໄດ້ຊົດໃຊ້ດ້ວຍຊີວິດຂອງລາວທີ່ບັງອາດຂໍຢ່າງນີ້!24ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ໄດ້ສະຖາປະນາຂ້ານ້ອຍໄວ້ເທິງບັນລັງຂອງດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ໄດ້ຕັ້ງຕະກຸນນີ້ຂຶ້ນເພື່ອຂ້ານ້ອຍຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ດຳລົງຢູ່ສັນໃດ ອາໂດນີຢາຈະຕ້ອງຕາຍໃນວັນນີ້ສັນນັ້ນ!”25ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງແກ່ເບນາອີຢາ ລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຍອາດາ ແລະ ລາວກໍໄປຂ້າຊີວິດອາໂດນີຢາ.26ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ເວົ້າກັບປະໂລຫິດອາບີອາທາວ່າ, “ຈົ່ງກັບໄປທີ່ທົ່ງນາຂອງພວກເຈົ້າໃນອານາທົດ. ພວກເຈົ້າສົມຄວນຕາຍ, ແຕ່ເຮົາຈະບໍ່ຂ້າພວກເຈົ້າເວລານີ້ ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ຫາມຫີບຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍໃນຊ່ວງເວລາຂອງດາວິດພໍ່ຂອງເຮົາ ແລະ ພວກເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມທຸກຮ່ວມສຸກກັບພໍ່ຂອງເຮົາມາໂດຍຕະຫລອດ”.27ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງໄດ້ປົດອາບີອາທາ ອອກຈາກຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ, ເຊິ່ງສຳເລັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ທີ່ຊີໂລກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍຂອງເອລີ.28ເມືອຂ່າວໄດ້ມາຮອດໂຢອາບ ຜູ້ສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດກັນກັບອາໂດນີຢາ ເຖິງວ່າເມື່ອກ່ອນບໍ່ໄດ້ຄົບຄິດກັນກັບອັບຊາໂລມກໍຕາມ, ໂຢອາບກໍໜີໄປທີ່ຫໍເຕັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຈັບເຂົາຂອງແທ່ນບູຊາໄວ້.29ໄດ້ມີຄົນໄປບອກໂຊໂລໂມນວ່າໂຢອາບໜີໄປທີ່ຫໍເຕັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຢູ່ຂ້າງແທ່ນບູຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງສັ່ງເບນາອີຢາ ລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຍອາດາວ່າ, “ຈົ່ງໄປຂ້າລາວ!”30ເບນາອີຢາກໍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫໍເຕັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ກ່າວກັບໂຢອາບວ່າ, “ກະສັດໂຊໂລໂມນສັ່ງວ່າ, ຈົ່ງອອກໄປ!”
ແຕ່ໂຢອາບຕອບວ່າ, “ບໍ່, ເຮົາຈະຕາຍຢູ່ບ່ອນນີ້”.
ເບນາອີຢາຈຶ່ງໄດ້ກັບໄປລາຍງານຕໍ່ກະສັດໂຊໂລໂມນວ່າ, “ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ໂຢອາບໄດ້ຕອບຂ້ານ້ອຍ”.31ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນຈຶ່ງໄດ້ສັ່ງເບນາອີຢາວ່າ, “ຈົ່ງເຮັດເໝືອນຢ່າງທີ່ລາວບອກ. ຂ້າລາວແລ້ວເອົາລາວໄປຝັງ, ເພື່ອວ່າເຮົາ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງພໍ່ຂອງເຮົາຈະໄດ້ພົ້ນຈາກມົນທິນທີ່ລາວໄດ້ຂ້າຜູ້ບໍລິສຸດ.32ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຕອບແທນລາວສຳລັບທີ່ລາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫລັ່ງເລືອດ, ລາວໄດ້ໃຊ້ດາບຂ້າຊາຍສອງຄົນ ເຊິ່ງດີກວ່າລາວ ແລະ ຊອບທຳກວ່າລາວ, ເພາະດາວິດພໍ່ຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມຫຍັງກັບຄວາມຕາຍຂອງອັບເນ ລູກຊາຍຂອງເນຣະ ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະ ອາມາສາ ລູກຊາຍຂອງເຢເທີ ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງຢູດາຍ.33ຂໍໃຫ້ຄວາມຜິດຈາກເລືອດນັ້ນຕົກຢູ່ທີ່ໂຢອາບ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງລາວຕະຫລອດໄປ. ສ່ວນດາວິດ ແລະ ເຊື້ອສາຍ, ເຮືອນ ແລະ ບັນລັງຂອງເພິ່ນນັ້ນ ຂໍໃຫ້ມີສັນຕິສຸກຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫລອດໄປເປັນນິດ”.34ເບນາອີຢາລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຍອາດາຈຶ່ງໄດ້ໄປຕີໂຢອາບ ແລະ ຂ້າລາວ ແລະ ສົບຂອງໂຢອາບໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ໃນທີ່ດິນຂອງຕົນ ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ.35ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເບນາອີຢາເປັນຜູ້ບັນຊາການກອງທັບແທນຕຳແໜ່ງຂອງໂຢອາບ ແລະ ໃຫ້ຊາດົກເປັນປະໂລຫິດແທນອາບີອາທາ.36ຫລັງຈາກນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ໃຫ້ຄົນໄປຕາມຊີເມອີມາ ແລະ ເວົ້າກັບລາວວ່າ, “ຈົ່ງສ້າງເຮືອນສຳລັບເຈົ້າເອງ ແລະ ອາໄສຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມນີ້ ຢ່າໄປບ່ອນອື່ນ.37ມື້ໃດທີ່ເຈົ້າອອກໄປພົ້ນຮ່ອມພູກິດໂຣນ ເຈົ້າກໍແນ່ໃຈໄດ້ເລີຍວ່າເຈົ້າຈະຕ້ອງຕາຍ; ຖືວ່າເປັນຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າເອງ”.38ຊີເມອີໄດ້ຕອບວ່າ, “ສິ່ງທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນແມ່ນດີແລ້ວ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈະປະຕິບັດຕາມທີ່ເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ບອກ”. ແລ້ວຊີເມອີຈຶ່ງໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາດົນນານ.39ແຕ່ສາມປີຕໍ່ມາ, ຂ້າທາດຂອງຊີເມອີສອງຄົນໄດ້ຫລົບໜີໄປພົບກະສັດອາກີເຊ ລູກຊາຍຂອງມາອາກາແຫ່ງເມືອງກາດ ແລະ ເມື່ອມີຄົນມາບອກຊີເມອີວ່າ, “ຂ້າທາດຂອງທ່ານຢູ່ທີ່ເມືອງກາດ”.40ລາວກໍຂຶ້ນນັ່ງເທິງລໍ ແລະ ໄປພົບອາກີເຊຢູ່ທີ່ເມືອງກາດ ເພື່ອຕາມຫາຂ້າທາດ ແລະ ນຳໂຕຂ້າທາດກັບຄືນມາຈາກເມືອງກາດ.41ເມື່ອໂຊໂລໂມນຮູ້ວ່າຊີເມອີໄດ້ອອກຈາກເຢຣູຊາເລັມໄປທີ່ເມືອງກາດ ແລະ ກັບຄືນມາແລ້ວ,42ກະສັດກໍໃຫ້ໄປເອີ້ນຊີເມອີມາພົບ ແລະ ເວົ້າກັບລາວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເຕືອນເຈົ້າ ແລະ ໃຫ້ເຈົ້າສາບານໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວແລ້ວບໍ່ແມ່ນບໍວ່າ, ‘ມື້ໃດທີ່ເຈົ້າອອກໄປບ່ອນອື່ນ, ເຈົ້າກໍຈະຕ້ອງຕາຍ?’ ໃນເວລານັ້ນເຈົ້າກໍໄດ້ເວົ້າກັບເຮົາວ່າ, ‘ສິ່ງທີ່ທ່ານກ່າວນັ້ນແມ່ນດີແລ້ວ. ຂ້ານ້ອຍຈະເຊື່ອຟັງ’.43ແລ້ວດ້ວຍເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ?”44ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ເວົ້າກັບຊີເມອີອີກວ່າ, “ເຈົ້າຮູ້ຢູ່ແກ່ໃຈຂອງເຈົ້າເລື່ອງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທັງໝົດທີ່ເຈົ້າເຮັດໄວ້ກັບດາວິດພໍ່ຂອງເຮົາ ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຕອບແທນຄວາມຜິດທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດ.45ແຕ່ກະສັດໂຊໂລໂມນຈະໄດ້ຮັບພອນ ແລະ ບັນລັງຂອງດາວິດຈະຍືນຍົງໝັ້ນຄົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຕະຫລອດໄປ”.46ຫລັງຈາກນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ສັ່ງເບນາອີຢາ ລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຍອາດາ ແລະ ລາວກໍອອກໄປຂ້າຊີເມອີ.
ອານາຈັກຈຶ່ງໝັ້ນຄົງແໜ້ນໜາໃນມືຂອງໂຊໂລໂມນ.
Biblica, Inc.