Luke16
1พระเยซูเว้ากับพวกลูกศิษย์ว่า''<<คนหนึ่งได้รับค่าจ้างผู้จัดการมาดูแลกิจการของเขา ต่อมามีคนมาฟ้องว่าผู้จัดการคนนี้ได้ใช้เงินทองของเศรษฐีอย่างสุรุ่ยสุร่าย2เศรษฐีจึงเอิ้นผู้จัดการคนนั้นมาถามว่า<เจ้าสิแก้ตัวแนวใดในเรื่องนี้เฮาได้ยินมานี้ ไปเอาบัญชีที่เจ้าจัดการคืนมา เฮาไล่เจ้าออกแล้ว>3ผู้จัดการคนนี้ <จึงคึดในใจว่าเฮดจั่งได่ดี เจ้านายกำลังสิไล่ออก สิไปขุดดินกะบ่มีแฮง สิไปขอทานกะอายเขา4อ๋อ ฮู้แล้วว่าสิเฮ็ดแนวใด่ดี สิใด่มีคนต้อนฮับเข้าบ้านตอนที่เขาตกงาน>5เขาจึงเอิ้นลูกหนี้ของนายมาถามทีล่ะคน เขาถามคนแรกว่า <เจ้าเป็นหนี้ของเจ้านายอยู่ท่อใด๋>6เขาตอบว่า<น้ำมันหมากกอกร้อยถัง> ผู้จัดการจึงเว้ากับเขาว่า <นี่ใบกู้ยืมของเจ้า ฟ้าวแก้เป็นห้าสิบถังไวๆ>7แล้วเขาถามคนที่สองว่า <เจ้าเป็นหนี้อยู่ท่อใด่ >เขากะตอบว่า <ข้าวสาลีหนึ่งร้อยถัง>ผู้จัดการจึงเว้ากับเขาว่า <เอาใบกู้ยืมไปแก้เป็นแปดสิบถัง>8เศรษฐีก็หย่องผู้จัดการขี้โกงคนนี้ว่าเอาตัวรอดเก่ง ที่เฮาเว้าแบบนี้ก็เพราะคนของโลกเอาตัวรอดในเรื่องแบบนี้เก่งกว่าคนของพระเจ้า9เฮาสิบอกให้หมู่เจ้าฮู้ว่า ให้ใซ้เงินทองที่มีอยู่ในโลกนี้คบหมู่ใว้ เพราะยามเงินทองเหมิดไป หมู่ของเจ้ากะได้ต้อนฮับเจ้าเข้าอยู่ในเฮือนที่ถาวรตลอดไป10<<คนที่ใว้ใจใด้ในเรื่องน้อยๆกะจะไว้ใจในเรื่องใหญ่ๆนำ แต่คนที่ไว้ใจบ่ได้แม้แต่ในเรื่องน้อยๆกะไว้ใจบ่ได้ในเรื่องใหญ่ๆคือกัน11ถ้าขนาดทรัพย์สมบัติในโลกนี้ยังไว้ใจเจ้าบ่ได้เลย แล้วสิไว้ใจให้เจ้าดูแลทรัพย์สมบัติเที่ยงแท้ได้จั่งได๋12ถ้าของคนอื่น ยังไว้ใจเจ้าบ่ได้ แล้วไผสิกล้าให้เจ้าเป็นเจ้าของอิหยังล่ะแม้นเฮ๊าะ13บ่มีทาสผู้ได่ฮับใช้นายสองนายได๋ เพราะว่าเขาสิซังนายอีกผู้หนึ่ง และฮักนายอีกนายหนึ่งหรือบ่กะทุ่มเทให้นายอีกนายหนึ่ง และสิดูถูกอีกนายหนึ่ง หมู่เจ้าสิฮับใช้พระเจ้าและเงินทองพร้อมๆกันบ่ได้ดอก>>14ฝ่ายพวกผู้นำศาสนาที่เห็นแก่เงิน เมื่อได้ยินเรื่องทั้งเบิดกะหัวเราะเยาะเย้ยพระเยซู15พระองค์จึงเว้าว่า <<หมู่เจ้าพยามสิเฮ็ดให้คนเห็นหมู่เจ้าเฮ็ดตามใจพระเจ้า แต่พระเจ้าฮู้ว่าจิตใจของหมู่เจ้าชั่วฮ้าย สิ่งที่มนุษย์เบิ่งว่าสุดยอด แต่พระเจ้าบอกว่าเป็นตาขี้เดียด16<<แต่ก่อนนั้นพระเจ้าให้กฎต่างๆผ่านมาทางโมเสส และให้คำเว้าต่างๆผ่านทางผู้เว้าแทนพระเจ้า จนมาฮอดสมัยของยอห์นคนที่เฮ็ดพิธีจุ่มน้ำนับตั้งแต่สมัยของยอห์นข่าวดีเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้ากะใด้ประกาศออกไปเฮ็ดให้ทุกคนตอบสนองต่อข่าวดีนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย17ให้ฟ้าและดินเฮี้ยไป ยังง่ายกว่า ที่สิให้จุดหนึ่งหรือตัวอักษรหนึ่งในกฎปฏิบัติเหมิดผลบังคับไป18<<ผู้ซายที่ป่ะเมียของเจ้าของแล้วแต่งงานใหม่ กะถือว่ามีชู้ และผู้ซายที่มาแต่งงานกับผู้หญิงที่หย่าร้างแล้ว กะถือว่ามีชู้19<<เทื่อหนึ่งมีเศรษฐีผู้หนึ่ง เขาแต่งโตซุดสีม่วงและผ้าป่านเนื้อดี และใช้ซีวิตฟุ่มเฟือยคุมื้อ20มีขอทานผู้หนึ่งซื่อลาซารัส มีบาดแผลเต็มไปเบิ้ดโต นอนอยู่หน้าประตูเฮือนเศรษฐี21เขาอยากสิกินแนวกินที่เฮี่ยจากโต๊ะอาหารของเศรษฐี หมากะเลียแผลของเขา22เทื่อนั้นขอทานตาย ทูตสวรรค์กะฮับเขาไปอยู่กับอับราฮัม เศรษฐีกะตายคือกัน และกะถืกฝังไว้23เศรษฐีกะไปอยู่ในแดนคนตาย และได้ฮับความทุกข์ยาก เขาเหลียวเห็นอับราฮัมอยู่แต่ไกล และเห็นราซารัสอยู่ข้างๆอับราฮัม24เศรษฐีจึงฮ้องว่า <คุณพ่ออับราฮัม อิโตนผมแด ซอยส่งลาซารัสมาหาข่อยแด เพื่อเอานิ้วจุ่มน้ำมาแตะลิ้นให้ข่อย เพราะข่อยเจ็บปวดทรมานอิหลีในไฟนี้>25แต่อับราฮัมเว้าว่า <ลูกเอ๋ย จำได้บ่ตอนที่เจ้ายังมีซีวิตอยู่ เจ้าได้ฮับแต่สิ่งดีๆ แต่ลาซารัสนั้น บ่ได้ฮับสิ่งดีเลย แต่ตอนนี้เขามีความสุขอยู่หม่องนี้ ส่วนเจ้าได้ฮับความทุกข์ยาก>26นอกจากนั้นกะมีเหวกว้างใหญ่กั้นพวกเฮาอยู่ เพื่อบ่ให้ไปหากันได๋>27เศรษฐีจึงเว้าว่า <ถ้าจังซั่น ขอร้องคุณพ่ออับราฮัม ให้ซอยส่งลาซารัส ไปบ้านพ่อของผมแด>28เพราะว่าข่อยมีพี่น้องห้าคน ลาซารัสสิได้ไปเตือนเขา เพื่อพวกเขาสิบ่ได้ทุกข์ทรมานคือข่อยอยู่หม่องนี้>29แต่อัมราฮัมตอบไปว่า <ซุ้มเขามีโมเสสผู้เว้าแทนพระเจ้าคอยบอกอยู่แล้ว ให้เขาฟังคนซุ่มนั้นโลด>30เศรษฐีนั้นก็เลยเว้าว่า <บ่ได้ดอก คุณพ่ออับราฮัม ถ้ามีคนฟื้นจากความตายไปเตือนซุ้มเขา ซุ้มเขาก็สิกลับใจใหม่>31อับราฮัมกะเลยเว้าว่า<<ถ้าคนพวกนี้บ่ฟังโมเสสกับพวกผู้เว้าแทนพระเจ้า ถึงสิแม่นมีคนฟื้นจากความตายมา พวกเขากะบ่เซื่ออยู่ดี>>
Son Light Foundation