Luke15
1เทื่อนั้นซุมคนเก็บภาษีที่เก็บเงินคนอย่างหลายพร้อมกับคนอื่นที่เป็นคนที่นิสัยบ่ดีขะหยับเข้ามาใกล้เพื่อสิฟังพระองค์2แล๊วซุมผู้นำศาสนาของคนยิวและครูที่สอนกฏหมายของโมเสสจ่มว่า<< หมู่เจ้าเอาคนที่นิสัยบ่ดี๊มากิ๊นข๊าวนำ>>3พระองค์เว้าการเปรียบเทียบให้สุ่มผู้นำศาสนาฟังต่อไปนี้ว่า4<<ในหมู่เจ้ามีผู้ได๋มีแกะร้อยโต๊ มันเฮี๊ยไปโต๊หนึ่ง สิบ่ป๊ะเก้าสิบเก้าโต๊อยู่กลางโท่งหญ้าแล้วกะไปนำหาอีกโต๊ที่เฮี๊ยไปจนได้พ้อเฮาะ5เมื่อพ้อโตนั้นแล้วเขาก็ดีใจแบกมัน6ข่อยพ้อแกะข่อยแล้ว<< มาเด้อหมู่เจ้ามาฉลองความดีใจนำข่อย>>7พระเยซูเว้าว่าในสวรรค์มีความยินดีที่คนหนึ่งหันจากบาป เหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์มีความสุขที่มีคนได้ขึ้นสวรรค์นำกัน แต่อีกเก้าสิบเก้าคนที่คึดว่าตัวเองดีแต่บ่ได้กลับใจ8<<ผู้หญิงคนนั้นที่มีเงินเหรียญสิบเหรียญ เหรียญหนึ่งเฮี้ยไป สิบ่ใต้กะบองเหลียวหาบ่ ปัดเฮือนหาจนว่าพ้อเฮาะ9เมื่อพ้อแล้วจั่งเอิ้นหมู่และคนอยู่ใกล้ๆมาฉลอง แล้วเว้ากับเขาว่า<< มาเด้อมาฉลองความดีใจนำข่อยเงินที่เฮียไปข่อยหาพ้อแล้ว>>10พระเยซูบอกว่าสิมีความดีใจในทูตของพระเจ้า ย้อนคนบาปผู้เดียวที่จะได้ขึ้นสวรรค์>>11พระเยซูเว้าว่า<<มีชายผู้หนึ่งมีลูกชายสองคน12ลูกชายผู้น้อยเว้ากับพ่อว่า < พ่อเอ้ยมูลอันใดที่พ่อสิให้ลูก กะปันมาแทะแหม> พ่อกะปันมูลให้ลูกชายทั้งสองคน13อยู่มามื้อหนึ่งลูกผู้น้อยกะเอาเงินทั้งเบิดไปอยู่ไกลๆ บัดแล้วเอาเงินไปใช้จนเบิด14บาดใช้เงินเบิดแล้ว เมืองนั้นกะเกิดการแห้งแล้งอึดอาหารเขากะบ่มีแนวกิน15เขาไปขออยู่นำคนบ้านหนึ่ง แล้วเขาก็ใช้ให้ไปเลี้ยงหมูอยู่ทุ่งนา16เขาหิวแฮงอยากกินอาหารหมู แต่บ่มีไผเอาสังให้เขากินเลย17เมื่อเพิ่ลคึดได้แล้ว เพิลกะเว้าว่า <<ลูกจ้างของพ่อเฮากะมีหลาย กะหยังมีแนวกินให้กินจนเหลือ ส่วนข่อยสิตายย้อนบ่มีแนวกิน18ข่อยสิเมือเว้ากับพ่อว่า <<พ่อเอ้ยข่อยเฮ็ดผิดไปแล้วทำผิดกับเจ้ากับสวรรค์นำ19ข่อยบ่สมควรสิเป็นลูกของเจ้าอีกแล้ว ขอให้พ่อคึดว่าข่อยเป็นลูกจ้างผู้หนึ่งของพ่อ>> >20บาดแล้วเขากะลุกขึ้้นไปหาพ่อของเขา บาดเขายังอยู่ไกลพ่อเขากะเหลียวเห็นเขากะอิโต้น พ่อกะแล่นออกไปกอดเขา21ลูกจั่งเว้าพ่อว่า < พ่อเอ้ยลูกได้เฮ็ดบาปต่อพระเจ้า และต่อพ่อ ลูกบ่สมควรกับสิเป็นลูกของพ่ออีต่อไป>22พ่อบอกคนใช้ว่า <ฟ้าวไปเอาเสื้อตัวมันดีมาให้เขาสุบ เอาแหวนมาใส่นิ้ว เอาเกิบมาให้เขาสุบ23แล้วไปฆ่างัวโตอ้วนพีมาเลี้ยงฉลองกัน24เพราะลูกข่อยผู้ได้ตายแล้วฟื้นขึ้นมาใม่ เคยหลงหายแต่ตอนนี้พ้อแล้ว> หมู่เฮากะมาเลี้ยงฉลองกัน25<<อ้ายคนใหย่เฮ็ดเวียกอยู่ในทงนา กลับมาใกล้สิฮฮดเฮือนเขากะได้ยินเสียงฮ้องฮำทำเพลง26เขากะเอิ้นคนใช้มาถามว่า เพิ่ลเฮ็ดสัง27คนใช้จึงเว้าว่า <น้องซายของเจ้ากลับมาเฮือนด้วยความปลอดภัย พ่อของเจ้ากะได้ฆ่างัวอ้วนพีเลี้ยงฉลอง>28อ้ายล่ะสูนหลายบ่ยอมเข้าไปในงานเลี้ยง พ่อกะเลยออกมาขอฮ้องให้เข้าไปในงานเลี้ยง29แต่เขาบอกพ่อเขาว่า<เบิ่งแม๋ข่อยเบิ่งเจ้ามาจักปี บ่ได้กลายความพ่อจักคำเลย ตั้ง แต่แกะตัวหนึ่งเจ้ากะหยังบ่ให้ข่อย ปันหมู่กิน30ลูกผู้น้อยของเจ้าใด้เอาของเจ้าไป คบแม่หญิ่งบ่ดีเจ้ากะยังฆ่างัวให้เขากินอยู่>31พ่อเว้าว่าลูกเอ้ย <เจ้ากะอยู่กับพ่อตลอด มูลทั้งเบิดกะสิให้เจ้า32แต่ซุมเฮาควรสิดีใจ และเลี้ยงฉลองกัน เพราะน้องตายแล้วฟื้นขึ้นมาใหม่หลงหายไปแล้วแต่กลับมาพ้อกันอีก >>>
Son Light Foundation