Luke14
1เทื่อนึงในมื้อหยุดทางศาสนาพระเยซูไปกินอาหารอยู่เฮือนของผู้นำศาสนาซาวยิวพวกผู้นำซาวยิวกะคอยเบิ่งพระเยซูอย่างใกล้ซิด2มีซายผู้นึงที่แขนขาบวมหลายมายืนอยู่หม่องหน้าพระองค์3พระเยซูจึงถามพวกครูสอนกฏปฏิบัติและพวกผู้นำซาวยิวว่า<<ผิดกฏปฏิบัติเฮาะที่สิฮักษาโรคในมื้อหยุด>>4แต่ซุ่มเขาบ่ตอบ พระเยซูแตะต้องซายผู้นั้นและฮักษาเขาให้เซาและสั่งเขาเมื่อบ้าน5พระองค์หันไปถามพวกนั่นว่า ถ้าลูกของเจ้าหรืองัวของเจ้าตกลงไปในส้างมื้อวันหยุดพวกหมู่เจ้าสิบ่ฟ้าวซ่อยดึงมันขึ้นมาเฮาะ6หมู่เขากะเงียบบ่ฮู้ตอบแนวได๋7เมื่อพระเยซูเห็นว่าแขกที่มาในงานมักเลือกที่นั่งที่มีเกียรติพระองค์กะเลยใซ้เรื่องนี้เปรียบสอนว่า8เมื่อมีคนเซินหมู่เจ้าไปงานดองอย่าไปเลือกนั่งที่หม่องที่มีเกียรติเพราะเจ้าภาพอาจสิเซินแขกที่สำคัญกว่าเจ้ามา9แล้วเจ้าภาพสิมาบอกหมู่เจ้าว่า <<ให้แขกผู้นี้นั่งหม่องนี้>> แล้วเจ้ากะสิเสียหน้า และเจ้าสิเลื่อนนั่งในหม่องที่บ่มีเกียรติ10เฮ็ดจั่งซี้ เวลาไปงานเลี้ยงให้ไปนั่งในที่บ่มีเกียรติ ถ้าเมื่อเจ้าภาพเห็นกะสิมาบอกเจ้าว่า <<หมู่ฮักหยิบขึ้นมานั่งที่มีเกียรติ>> เจ้ากะสิได้หน้าต่อหน้าแขกคนอื่นๆ11เพราะคนที่ยกโตเองขึ้นสิถืกกดลง และคนที่ถ่อมโตลงสิถึกยอขึ้น>>12แล้วพระเยซูกะมาเว้ากับเจ้าของเฮือนว่า<<บัดเจ้าจัดงานเลี้ยงยามมื้อเวนหรือยามมื้อคืนกะตามอย่าเซินหมู่หรือญาติพี่น้องหรือเพื่อนบ้านที่มีอันสิกินมา เพราะคนซุ่มนี้สิเลี้ยงตอบแทน13แต่เมื่อพวกหมู่เจ้าจัดงานเลี้ยงให้เอิ้นคนยากจนหรือคนพิการ คนขาเป๋ คนตาบอด14เพราะคนซุมนี้บ่สามารถซ่อยคืนได้ แต่พระเจ้าสิให้เกียรติและให้รางวัลกับหมู่เจ้า ในมื้อที่คนที่เฮ็ดตามพระเจ้าสิฟื้นจากความตาย15มีซายนึงที่กินอยู่หม่องฮั่นได้ยินเรื่องนี้กะเว้ากะพระเยซูว่า<<ถือว่าเป็นเกียรติอีหลีสำหรับคนสิกินแนวกินที่งานเลี้ยงในอาณาจักรของพระเจ้า>>16พระเยซูตอบเป็นเรื่องเปรียบเทียบว่า <<มีซายผู้นึงจัดงานเลี้ยงใหญ่โตและเซินแขกมาหลาย17เมื่อเตรียมคุอย่างเรียบร้อยแล้ว แล้วไซ้คนไซ้ออกไปบอกกับแขกทั้งหลายว่า มาฮ่วมงานได้แล้วคับ คุอย่างพร้อมแล้ว18แต่แขกแต่ละคนแก้โตกันแนวนั้นแนวนี้ว่า ผู้แรกบอกว่าขอโทษเด้อเฮาไปบ่ได้ต้องไปเบิ่งนาที่หัวตะซื้อมาให้19อีกผู้นึงกะบอกว่า ขอโทษเด้อไปบ่ได้พึ่งซื้องัวมาห้าคู่ต้องไปทดสอบมันเบิ่งจักหน่อย20อีกผู้หนึ่งบอกว่า <พึ่งแต่งงานไปบ่ได้ดอก>21บัดคนไซ้กลับมาเว้าเรื่องทั้งเบิ๊ดให้เจ้านายฟัง เจ้านายกะสูน จึงสั่งคนไซ้ว่า<< ฟ้าวออกไปตามถนนตามตรอกซอยในเมืองนี้และพาคนยากจน คนพิการ คนตาบอด คนขาเป๋มาหม่องนี้>>22ต่อมาคนไซ้รายงานเจ้านายว่า<< ผมเฮ็ดตามที่เจ้านายสั่งแล้ว แต่กะยังมีที่ว่างเหลืออีกอยู่>>23เจ้านายสั่งว่ากะซั่น <<จงออกไปถนนนอกเมือง และตามถนนในบ้านนอก ไปเร่งให้เขาฟ้าวเข้ามาให้เฮือนเฮาเต็มให้ได้24เฮาขอบอกให้ฮู้ว่าซุ่มนั่นที่เฮาได้เซินตอนแรกบ่มีผู้ได๋ได้ซิมแนวกินในงานเลี้ยงเฮาเลย>>25มีคนหมู่หลายหย่างตามพระเยซูพระองค์หันหลังไปเว้านำเขาว่า26<<ถ้าหมู่เจ้าอยากเป็นลูกศิษย์เฮาต้องชัง พ่อ แม่ เมีย ลูกๆรวมทั้งพี่น้องและแม้กระทั้งชีวิตของหมู่เจ้าเอง27คนที่บ่ใด้แบกไม้กางเขนของตัวเองตามข่อยมา กะเป็นศิษย์ของเฮาบ่ใด้28สมมตุิว่าเจ้าสิสร้างหอคอย สิ่งแรกที่เจ้าต้องเฮ็ดคือ ต้องคึดราคาค่าก่อสร้างเบิ่งว่าเจ้ามีเงินพออยู่เฮาะ29เพราะบ่จั่งสั่นเมื่อเจ้าวางฐานลงเกิดเงินเบิดแล้วสิต้องหยุดสร้างคนอื่นเห็นกะจะหัวเราะเยาะเย้ยเจ้า30ว่า <คนนี้ลงมือสร้างแต่บ่มีปัญาสร้างให้แล้ว>31หรือสมมุติว่ากษัตริย์องค์หนึ่งสิออกไปเฮ็ดสงคราม กับกษัตริย์อีกหนึ่ง เขาสิบ่นั่งวางแผนก่อนเฮาะหรือว่าทหารหมื่นคนของเขาสิไปสู้กับทหารสองหมื่นคนที่ยกทัพมาใด้อยู่เฮาะ32ถ้าเขาคึดว่าสู้บ่ใด้เขาจะต้องฟ้าวส่งคนไปเจรจาขอสบงศึกในขณะที่กองทัพยังอยู่อีกไกล33กะคือกันถ้าเจ้าบ่ยอมสละสิ่งที่เจ้ามีอยู่ เจ้ากะเป็นลูกศิษย์ของเฮาบ่ใด๋34<<เกลือเป็นแนวดี แต่ถ้าเกลือนั้นเบิดรสเค็มแล้วสิเฮ็ดให้เค็มใด้อีกแนวจั่งใด่35สิเอาไปใส่ดินหรือผสมกับปุ๋ยกะบ่ใด้มีแต่สิโยนทิ่มไป่ทอนั้นคนที่มีหูกะฟังใว้ให้ดี>>
Son Light Foundation