Luke13
1ตอนนั้นมีลังคนมาเว้ากับพระเยซูว่ามีซาวกาลิลีซึ่งถืกปิลาตฆ่าตายในซ่วงที่ถวายเครื่องบูชาพระเจ้าอยู่2พระเยซูตอบว่า<<หมู่เจ้าคึดว่าสิ่งนี้ที่เกิดขึ้นกับหมู่ เขา เพราะพวกเขาบาปหนากว่าชาวกาลิลีคนอื่นๆเฮาะ3เฮาสิบอกให้ฮู้เลยว่าแม่นแต่ถ้าหมู่เจ้าบ่ยอมกลับใจใหม่พวกเจ้ากะสิถืกทำลายคือกัน4หรืออย่างสิบแปดคนที่ถูกหอคอยสิโลอัมพังลงมาทับตายฮั่นหมู่เจ้าคึดว่าพวกเขาเป็นคนบาปหนากว่าคนทั้งเบิดที่อยู่ในเมืองเยรูซาเล็มเฮาะ5เฮาสิบอกให้ฮู้ว่าบ่แม่นเลยถ้าเจ้าบ่กลับโต๋กับใจพวกหมู่เจ้าทั้งสิถืกทำลายคือกัน>>6พระเยซูเล่าเรื่องเปรียบเทียบให้ฟังว่า <<มีชายผุหนึ่งปลูกต้นมะเดื่อไว้ที่สวนของตนเขามาเฝ้าเบิ่งลูกมันแต่บ่เคยออกลูกเลย7ชายผุนั้นจึงเว้ากับคนสวนว่า <ผมมาหาลูกหมากเดื่อเป็นเวลาสามปีแล้ว แต่กะบ่เคยพ้อเลยสิตัดต้นมันทิ่มมันเปลืองเนื้อที่ซื่อๆ>8คนเฝ้าสวนตอบว่า< นายคับขอเวลาอีกปีแน่คับผมสิพวนดินใส่ปุ๋ยให้มัน>9แล้วถ้าปีหน้ามันออกลูกกะดีไปถ้ายังบ่ออกลูกอีกข้อยสิตัดมันทิ่ม>>>10ในมื้อวันหยุดทางศาสนาพระเยซูกำลังสั่งสอนอยู่ในที่ประชุมซาวยิวแห่งหนึ่ง11ในทื่อมีผ้ญิงผู้หนึ่กผีถืกซั่วเข้าสิงจนพิการเป็นเวลา สิบแปดปีแล้ว นางหลังค่อมและยืดตัวตรงไม่ได้12เมื่อพระเยซูเห็นนางกะเอิ้นนางเข้ามาพ้อและเว้าว่า<<หญิงเอ๋ยโตได้ฮับการปลดปล่อยจากโรคแล้ว>>13พระองค์กะวางมือลงบนโตนาง หญิงผู้นั้นกะยืดโตตงขึ้นทันทีและสรรเสริญพระเจ้า14แต่ผู้นำที่ประซุมซาวยิวกะสูนแฮงที่พระเยซูปัวโรคในวันหยุดทางศาสนาเขาจึงบอกกับประชาชนว่าในแต่ละอาทิตย์<<มีเวลาเฮ็ดเวียกตั้งหกมื้อให้ไปฮักษาในมื้อเหล่านั้นอย่ามาฮักษาในมื้อหยุด>>15แต่พระองค์จึงเว้าว่า<<ซุ่มหน้าซื่อใจคตจริงๆแล้วในวันหยุดทางศาสนาพวกหมู่เจ้าแต่ละคนกะได้แก้เชือกงัวหรือลาเพื่อจูงออกไปกินน้ำบ่แม่นเฮาะ16แล้วแม่หญิงผู้นี้ที่เป็นลูกหลานอับราฮัมถึกซาตานผูกมัดมาเป็นเวลาสิบแปดปีแล้วมันสิบ่ถึกต้องเฮาะที่สิปลดปล่อยเขาให้เป็นอิสระในวันหยุดทางศาสนา>>17เมื่อพระองค์เว้าจั่งซั่นแล้วกะเฮ็ดให้คนที่ต่อต้านพระองค์ต้องอับอายขายหน้าแต่ซุมอื่นๆกะซื่นซมยินดีในสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่พระองค์เฮ็ด18พระเยซูเว้าว่า<<อาณาจักรของพระเจ้าเปรียบกับอีหยังดี19เปรียบกับเมล็ดผักกาดที่มีคนนำไปปลูกไว้ในสวนเมื่อเมล็ดนั้นใหญ่ขึ้นกลายเป็นพุ่มไม้ใหญ่ที่มีนกมาเฮ็ดฮังตามกิ่งของมัน>>20พระองค์กะเว้าอีกว่า<<สิเปรียบอาณาจักรของพระเจ้ากับอีหยังดี21มันกะคือเซื้อฟูที่ผู้หญิงคนนึงผสมลงไปในแป้งสองถังแล้วมันเฮ็ดให้แป้งทั้งก้อนฟูขึ้นมา>>22พระองค์กะสั่งสอนไปเรื่อยๆตามเฮือนและหมู่บ้านต่างๆที่พระองค์ผ่านไปตามทางนั้นที่ในเมืองเยรูซาเล็ม23มีผู้นึงถามว่า<< อาจารย์คนที่รอดฮั่นมีนิดเดียวเฮาะ พระองค์จึงตอบว่า>>24<<หมู่เจ้าต้องพยายามสุดความสามารถที่สิผ่านประตูนั่นเข้าไปให้ได้เพราะสิมีหลายคนพยายามเข้าไปแต่กะเข้าไปบ่ได้25เมื่อเจ้าของบ้านลุกขึ้นมาปิดประตูหมู่เจ้ากะยืนอยู่ทางนอกเคาะประตูและขอฮ้องว่า <ทานซ่อยเปิดประตูให้ข้อยแหน่>แต่เจ้าของบ้านสิตอบว่า<เฮาบ่ฮู้ว่าหมู่เจ้าเป็นไผ๋หรือมาแต่ไส>26หมู่เจ้าสิตอบว่า<หมู่เฮาเคยกินและดื่มกับท่านเด้และท่านกะยังเคยสอนพวกซุมเฮาตามท้องถนนในเมือง>27เจ้าของบ้านสิตอบว่า<เฮาบ่ฮู้ว่าเจ้าเป็นไผ๋หรือเจ้ามาจากไส ไปให้พ้นหน้าไอ้คนซั่ว>28พวกเจ้าสิยืนฮ้องไห้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่หม่องฮั่นเมื่อเห็นอับราฮัม อิสอัค ยาโคบ และพวกผู้เว้าแทนพระเจ้าทั้งเบิ๊ดอยู่ในอาณาจักรของพระเจ้าแต่พวกหมู่เจ้าสิถึกโยนออกมาทางนอก29สิมีคนมาจากตะวันออกและตะวันตกและจากเหนือ จากไต้ มาฮวมกันในงานเลี้ยงที่อาณาจักรของพระเจ้า30แล้วหมู่เจ้าสิเห็นว่าพวกที่เคยอยู่ท้ายๆสิกลายเป็นพวกแรกๆและพวกที่เคยอยู่แรกๆสิกลายเป็นพวกท้ายๆ>>31ในเวลานั้นพวกผู้นำศาสนาซาวยิวมาบอกพระเยซูว่า<<ไปจากหม่องนี้เร็วๆเพราะเฮโรดสิฆ่าอาจารย์>>32แล้วพระเยซูกะตอบว่า<ไปบอกไอ้หมาจิ้งจอกนั่นว่าเฮาสิขับผีซั่วและฮักษาโรคต่อไปในมื้อนี้ มื้ออื่นในวันที่สามเฮาสิเฮ็ดจนแล้วให้เบิ๊ด>33แต่เฮาสิต้องเดินทางไปในมื้อนี้ มื้ออื่น และมื้อฮือ เพราะผู้เว้าแทนพระเจ้าสิถึกฆ่าตายนอกเมืองเยรูซาเล็ม34เยรูซาเล็มๆเจ้าได้ฆ่าพวกผู้เว้าแทนพระเจ้าและเอาหินขว้างคนที่พระเจ้าส่งมาหาเจ้าจนตาย มีหลายเทื่อที่เฮาอยากสิโอบลูกๆของเจ้าเข้ามาคือแม่ไก่กกลูกอยู่ใต้ปีกของมันแต่เจ้ากะบ่ยอม35ตอนนี้บ้านของพระเจ้าสิถึกทอดทิ่มให้รกร้าง เฮาสิบอกให้หมู่เจ้าฮู้ว่า เจ้าสิบ่ได้เห็นเฮาอีกจนกว่าสิฮอดเวลาของหมู่เจ้า <ขอให้พระเจ้าอวยพรในนามของพระเจ้า>>>
Son Light Foundation