Luke12
1มีชาวบ้านหลายพันคนได้มายืนเบียดเสียดกันอยู่ พระเยซูเว้ากับซุ่มพวกศิษย์ว่า<< ระวังเชื้อของพวกผู้นำชาวยิวไว้ให้ดี นั่นคือความหน้าซื่อใจคดของซุ่มเขา2ทุกอย่างที่ปิดบังไว้สิถืกเปิดโปงออกมาและทุกอย่างที่เป็นความลับสิถืกเปิดเผย3สิ่งที่หมู่เจ้าแอบเว้ากันในที่มืดสิได้ยินในที่แจ้งสิ่งที่เจ้ากระซิบข้างหูในห้องส่วนตัวกะสิถืกประกาศจากเถิงดาดฟ้า4<<เพื่อนฮักอย่าย้านมนุษย์เลยเพราะเขาฆ่าแต่เพียงร่างกายเท่านั้น หลังจากนั้นเขากะเฮ็ดหยังเจ้าบ่ได้อีก5แต่ให้ย่านพระองค์ผู้ที่มีอำนาจ นอกจากสิฆ่าแล้ว ยังโยนลงไปนรกได้อีก แม้นแล้ว เฮาบอกให้ย่านผู้นี้หละ6ขนาดนกกระจอกห้าโต ขายแค่สองบาท พระเจ้ากะบ่อเคยลืมมันจักโต7ขนาดผมทุกเส้น อยู่เทิงหัวเจ้า พระองค์กะนับไว้เบิ๊ดแล้ว อย่าย่านเลย เพราะเจ้ามีค่ากว่านกกระจอกหลายโต8<<เฮาบอกให้ฮู้ว่า คนที่ยอมฮับเฮาต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์กะสิยอมฮับเฮาต่อหน้าทูตของพระเจ้าคือกัน9คนที่บ่อยอมฮับเฮาต่อหน้ามนุษย์ เฮากะสิบ่อยอมฮับเขาต่อหน้าพวกทูตสวรรค์คือกัน10พระเจ้าสิยกโทษให้กับคนที่ใส่ร้ายบุตรมนุษย์ แต่พระเจ้าสิบ่อยกโทษให้กับคนที่เว้าดูหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์11เมื่อเจ้าถูกนำโตไปสอบสวนในที่ประชุมของซาวยิว และต้องยืนต่อหน้าผู้ปกครองบ้านเมือง และผู้มีอำนาจ บ่อต้องห่วงว่า จะเว้าแก้โตว่าจั่งได๋ดี12พระวิญญาณบริสุทธิ์สิสอนเจ้าเว้าว่าสิต้องเว้าหยังในเวลานั้น>>13มีชาวบ้านผู้หนึ่งเว้าว่า <<อาจารย์ครับซอยบอกให้อ้ายผมแบ่งมรดกให้ผมแน>>14พระเยซูเว้าว่า <<บักอ้ายไผเป็นผู้ตั้งให้เฮาเป็นผู้แบ่งมรดกระหว่างเจ้าสองคน>>15พระเยซูเว้าว่า<<ระวังความโลภทุกชนิด เพราะชีวิตที่แท้จริงฮั่นบ่อได้อยู่กับการที่มีทรัพย์สินมากมาย>>16แล้วพระองค์เว้าเปรียบเทียบเรื่องนี้ให้ฟังว่า<<มีซายที่ร่ำรวยผู้หนึ้ง ไฮ่นาของเขาพืชผลดีหลาย17เขาคึดในใจว่า <<ข่อยสิเฮ็ดจั่งได๋ บ่อมีหม่องเก็บพืชผลซุมนี้แล้ว>>18เขาคึดในใจว่า <อ๋อ ฮู้แล้ว ข่อยสิฮื้อเล้าพวกนี้ของข่อยถิ่ม และกะสร้างใหม่ขึ้นมาให้มันใหญ่กว่าเก่าสิได้เก็บพืชผลและของทั้งเบิดไว้หม่องนั้น19แล้วสิบอกกับเจ้าของว่า<<ข่อยได้เก็บสะสมของดีๆไว้หลาย มีเหลือไว้ให้กินตั้งหลายปี ไปใซ้ซีวิตแบบสนุกสนานดีกว่า>>20แต่พระเจ้าบอกกับเขาว่า <<ไอ้โง่ คืนนี้เจ้าสิตายแน่แล้วที่ของเจ้าสะสมไว้สิเป็นของผู้ได๋>>21มันกะสิเป็นจั่งซี่หละ สำหรับคนที่ซอบสะสมความร่ำรวยให้กับเจ้าของ แต่บ่อร่ำรวยในสายตาของพระเจ้า>>22แล้วพระเยซูเว้ากับลูกศิษย์ว่า <<จั่งซี่แหละ เฮาขอบอกหมู่เจ้าว่า บ่อต้องกังวลเกี่ยวกับซีวิตนี้ ว่าสิเอาสังกิน หรือเป็นห่วงว่าร่างกายสิเอาสังใส่23ซีวิตนั้นกะสำคัญกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญกว่าเสื้อผ้า24เบิ่งอีกามันบ่อต้องหว่านหรือเก็บเกี่ยว มันบ่อมีเล้าเพื่อเก็บของของมัน แต่พระเจ้ากะเลี้ยงดูพวกมัน หมู่เจ้ากะมีค่ากว่านกหลายเท่า25กังวัลไปเฮ็ดหยัง กังวลแล้วเฮ็ดให้ซีวิตยืดไปได้จักซั่วโมงอยู่บ่อหล่ะ26แม้แต่เรื่องเล็กน้อยนี้ ยังเฮ็ดหยังบ่อได้เลย แล้วสิกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เฮ็ดหยัง27เบิ่งดอกไม้ป่ามันใหญ่มาได้จั่งได๋ มันบ่อได้เฮ็ดงาน มันบ่อได้ปั่นได้ แต่มันกะงามกว่ากษัตริย์ซาโลมอนในชุดเต็มยศเสียอีก28ขนาดหญ้าในท่ง อยู่ในเมืองนี้ แล้วมื้ออื่นสิถึกเผา พระเจ้ายังฮู็จ้กตกแต่งให้งาม แล้วนับประสาสังกับหมู่เจ้า พระเจ้าสิบ่อตกแต่งให้งามกว่าหญ้าเฮาะพวกเจ้ามีความเซื่อน่อยอีหลี29เลิกกังวลเกี่ยวกับอาหารได้แล้ว ว่าสิกินสิดื่มสัง30ชนชาติทั้งหลายในโลกนี้ ที่บ่อฮู้จักพระเจ้า กะดิ้นรนหาสิ่งเหล่านี้คือกัน แต่พระบิดาของเจ้า ฮู้อยู่แล้วว่า สิ่งได้สิจำเป็นต่อหมู่เจ้า31แต่ให้ดิ้นรนหาอาณาจักรของพระเจ้าแทน แล้วพระองค์จะให้สิ่งจำเป็นทั้งเบิ๊ดนี้กับหมู่เจ้า32<<ฝูงแกะน้อยๆเอ้ย บ่อต้องย่าน เพราะพระบิดาของเจ้ายินดี สิมอบอาณาจักรให้กับเจ้า33ให้ไปขายทรัพย์สมบัติที่มีอยู่ เอาเงินไปแจกให้กับคนทุกยาก แล้วหาถุงเงินที่บ่อมีมื้อขาดให้กับเจ้าของ คือทรัพย์สมบัติเทิ่งสวรรค์ ที่บ่อมีมื้อเบิ๊ด ขโมยกะลักเอาไปบ่อได้มอดกะกัดกินบ่อได้34เพราะทรัพย์สมบัติของเจ้าอยู่ไส ใจของเจ้ากะอยู่หม่องฮั่นนำ35<<แต่งโตเตรียมพร้อมที่จะฮับใซ้ตลอดเวลา และกะจุดตะเกียงให้ส่องสว่างอยู่ตลอด36คือกับคนที่กำลังคอยเจ้านายของเจ้าของ กลับมาจากงานแต่ง บัดเขามาเคาะประตูเอิ้น กะสิได้เปิดประตูให้ทันที37พวกคนใซ้ที่เจ้านายกลับมาเพราะว่า เขายังตื่นถ่าอยู่ กะถือว่ามีเกียรติอีหลีเฮาสิบอกให้ฮู้ว่านายคนนั้นสิพาคนใช้ไปนั่งอยู่โต๊ะ และเขากะใส่เสื้อผ้ากันเปื้อน คอยบริการคนใซ้ที่นั่งกินอยู่38ถ้านายกลับมาตอนเที่ยงคืนหรือดึกกว่านั้นแล้วพบว่าคนใซ้ยังเตรียมพร้อมอยู่ พวกเขากะมีเกียรติอีหลี39แต่ให้ฮู้ว่าถ้าเจ้าของบ้านฮู้โตขโมยสิมาเวลาได๋เขาคงบ่อปล่อยให้ขโมยงัดเข้ามาในบ้านนั้นแน่40พวกหมู่เจ้ากะคือกัน ให้เตรียมพร้อมอยู่เสมอ เพราะบุตรมนุษย์สิมาฮอดตอนเฮาคึดบ่อเถิง>>41เปโตรได้ถามว่า <<อาจารย์ครับเรื่องเปรียบเทียบนี้อาจารย์เว้าให้แตซุมเฮาฟังท่อนั้นเฮาะ หรือเล่าให้กับคุคนฟัง >>42พระองค์ตอบว่า<< ไผ๋คือพ่อบ้านผู้ที่ซื่อสัตย์และฉลาดที่เจ้านายมอบหมายงานให้ดูแลและจัดการแนวกินและทาสคนอื่นตามเวลา43เมื่อเจ้านายมาพ้อเห็นทาสผู้หนึ่งเฮ็ดงานดีทาสผู้นั้นกะสิได้ฮับเกียรติ44เฮาสิบอกให้เจ้าฮู้ว่าเจ้านายสิแต่งตั้งทาสคนหนึ่งให้ดูแลทรัพย์สินทั้งเบิ๊ดของเขา45แตถ้าทาสคนนั้นคึดในใจว่า<<นายของข้าคงสิยังบ่กลับมาดอก>>กะเลยเริ่มทุบตีซุมทาสซายญิงคนอื่นและกินดื่มจนเมามาย46เจ้านายกะมาในวันและเวลาที่เขาคึดบ่ถึงและสิถึกตัดเป็นชิ้นๆพร้อมกับทาสคนอื่นที่บ่เซื่อฟัง47ทาสที่บ่ยอมเตรียมโตหรือเฮ็ดตามที่เจ้านายสั่งให้เฮ็ดสิถึกเฆี่ยนตีอย่างหนัก48แต่ทาสบ่ฮู้ว่าเจ้านายสั่งให้เฮ็ดหยังสิถึกเฆี่ยนตีน้อยๆเมื่อเฮ็ดผิดพระเจ้าให้พระพรกับผู้ได๋หลายผู้นั้นกะสิต้องคืนให้พระเจ้าหลาย พระเจ้าฝากความรับชอบให้กะผู้ได๋พระองค์กะสิคาดหวังจากผู้นั้น49<<เฮามาเพื่อสิเฮ็ดให้โลกนี้ลุกเป็นไฟ เฮาอยากเฮ็ดให้มันลุกเป็นไฟเดี๊ยวนี้เลย50แต่เฮาได้ฮับการจุ่มลงไปในความทุกข์เสียก่อน เฮาเองกะฮู้สึกทุกข์ใจหลายจนกว่ามันสิสำเร็จ51อย่าคึดว่าเฮามานำความสงบสุขให้กับโลกนี้แต่เฮามาเฮ็ดให้เกิดความแตกแยกต่างหาก52ต่อไปนี้ครอบครัวที่มีห้าคนกะแตกแยกเป็นสองฝ่ายสามต่อสอง หรือสองต่อสาม53สิเกิดการแตกแยกพ่อกับลูกซาย แม่กับลูกสาว แม่ผัวกับลูกสะใภ้ >>54แล้วพระเยซูหันไปเว้ากับซาวบ้านว่า<<เมื่อหมู่เจ้าเห็นก้อนเมฆดำครึ้มลอยมาจากทิศตะวันตก หมู่เจ้ากะเว้าว่า<<ฝนสิตก>>แล้วมันกะตกอีหลี55เมื่อหมู่เจ้าเห็นลมพัดมาแต่ทางทิศใต้หมู่เจ้ากะบอกว่า<อากาศมันสิฮ้อนแน่ๆ> แล้วมันกะฮ้อนอีหลี56ซุมพวกหน้าซื่อใจคดหมู่เจ้าฮู็จักตีความหมายของดินฟ้าอากาศแต่บ่ฮู้จักความหมายของสิ่งที่กำลังสิเกิดขึ้น57<<เจ้าตัดสินใจเองบ่ได้เฮาะว่าเจ้าสิเฮ็ดจั่งได๋58เมื่อหมู่เจ้ากำลังสิไปศาลกับผู้ที่สิฟ้องฮ้องเจ้าพยายามไกล่เกลี่ยเขาในระหว่างทางบ่จั่งซั่นเขาสิลากเจ้าไปพ้อผู้พิพากษาและผู้พิพากษากะสิส่งโตเจ้าให้กับพวกผู้คุมจับเจ้าเข้าคุก59เฮาสิบอกให้หมู่เจ้าฮู็ว่าเจ้าสิถึกขังจนกว่าเจ้าสิไซ้หนี้ให้ครบคุบาทคุสตางค์>>
Son Light Foundation