Luke9
1พระเจ้าได่ฮ้องลูกศิษย์12คนมาพร้อมกั๋น แล้วก่หื้อเขามีฤทธิ์ อำนาจเหนือผีตึงหมด แล้วฮักษาโรคตางหลาย หื้อหาย2แล้วพระเจ้าใจ่เขาไปอู้เรื่องแผ่นดินของพระเจ้า แล้วฮักษาคุนเจ็บคุนบะสบายหื้อหาย3พระเจ้าสั่งเขาว่า "บะหื้อเอาอะหยังไป๋ใจ่ตวยตาง อย่างว่า ไม้เต้า ย่าม ของกิ๋น ตังค์ เสื้อผ้า4แล้วถ้าเข้าไป่เฮือนได่ ก่หื้ออยู่ในเฮือนนั้นจุนกว่าจะไป5ถ้ามีไผ่บะต้อนฮับหมู่ท่าน เมื่อท่านจะไป่จากเมืองนั้น หื้อบัดขี้ดินตี่ตีนของท่านออก เพื่อเป๋นตี่ฮูว่าเขาได้ต่อต้าน6หมู่ศิษย์ได่ออกไปตามหมู่เฮือน อู้เรื่องข่าวประเสริฐ ตี่ฮักษาคุนเจ็บคุนป่วยทุกตี่หื้อหายได่7ฝ่ายเฮโรดเจ้าเมือง ได่ยินเรื่องตึงหมดตี่เกิดขึ้น ก่กึดนัก เพราะมีบางคุนมาว่ายอห์นเป๋นขึ้นมาจากตาย8บางคุนฮู้ว่า เอรียาห์มา ปรากฎ คุนอื่นว่าผู้เผยพระวจนะเมื่อก่อนเป๋นขึ้นมา9เฮโรดได้บอกว่า ยอห์นคุนนั้นเฮาได่ตัดหัวไปแล้ว แต่คุนนิตี่เฮาได้ยินเรื่องราวเล่านั้น เป๋นไผ่กั๋นแน่ แล้วเฮโรดก็อยากจะหาเวลามาปะพระเจ้า10เมื่ออัครทูตปิกมา เขาได้ฮูพระเจ้าถึงการที่หมู่เขาได่ทำ พระเจ้าก่ได่พาเขาไป่แต่ลำพัง ใกล้ถึงเมืองตี่ฮ้องว่าเบธไซดา11แต่เมื่อหมู่คุนฮูแล้ว ก่ตามพระเจ้าไป่ พระเจ้าก่ต้อนฮับเขา แล้วฮูสอนเขาถึงแผ่นดินของพระเจ้า และกุคนตี่ต้องการหื้อพระเจ้าฮักษาโรค พระเจ้าก่ฮักษา12เมื่อกำลังจะใกล้ค่ำ ลูกศิษย์สิบสองคุน มาบอกพระเจ้าว่า "ขอหื้อหมู่คุนตี่มา ไป่ตามบ้านไฮ่ บ้านนาตี่อยู่ตำหมู่นิ หาตี่นอนพักและ หาของกิน เพราะตี่เฮาอยู่บะเดวนิมันไกล"13แต่พระองค์อู่หมู่เขาว่า "หมู่ท่านหื่อไปเลี้ยงเขาเถิด" เขาถามว่า "เฮาไม่มีอะหยังนัก มีแต่ขะหนมปังห้าก้อนกับปลาสองตั๋ว นอกจากจะไป่หาซื้อของกินหื่อคุนหมู่นิ14เพราะว่าคุนหมู่นิ นับก่ป่อจายกะว่ามีสักห้าปันคุน พระเจ้าก่บอกลูกศิษย์ของพระเจ้าว่า "หื้อคุนตังหลายนั่งเป๋นหมู่ๆกะว่าหมู่ละห้าสิบคน15เขาก่ทำตาม หื่อคุนตังหลายนั่งลง16เมื่อพระเจ้าได่ฮับขะหนมปังห้าก้อนกับปลาสองตั๋วแล้ว ก่เหงยหน้า ผ่องบนฟ้า ขอพร แล้วหักส่งหื่อลูกศิษย์ หื่อเขาแจกหื้อหมู่คุนเหล่านั้น17เขาได่กิ๋นอิ่มกุคุนแล้ว แล้วเขาเก็บเศษของกิ๋นตี่เหลือ ได้สิบสองโก๋18เมื่อพระองค์กำลังไว้วอนคนเดว หมู่ลุกศิษย์พระองค์ก่ถามเขาว่า<<คนตึงหลายอู้กันว่าเฮาเป่นไผ>>19หมู่ลูกศิษย์ก่ตอบว่า<<เขาเป่นยอห์นผู้หือสินจุ่ม บางคุนว่าเป่นเอรียาห์แต่คุนอื่นก่ว่าเป่นหนึ่งในคุนผู้เผยพระวจนะโบราณเป่นขึ่นมาใหม่>>20พระองค์ก่ได้ถามเขาว่า <<แล้วหมู่ท่านเล่าว่าเฮาเป่นไผ>> เปโตรก่ได้อู้ว่า <<เป็นพระคริสต์อุงพระเจ้า>>21พระองค์จึงยํ่าสั่งเขาบะหืออู้กำนี้แก่ผู้ใด22และอู้ว่า <<บุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายอย่าง หมู่ผู้ใหญ่ หมู่มหาปุโรหิตและหมู่ธรรมาจารย์ก่บ่ายอมหับพระองค์ ในตี้สุดพระองค์จะต้องถูกฆ่า แต่วันตี้สามพระองค์จะทรงถูกจุบชีวิตหือเป่นขึ้นมาใหม่>>23พระเจ้าจึงอู้แก่คุนตึงหลายว่า <<ถ้าไผใคร่ตวยเฮามา หือคุนนั้นเอาชนะตั๋วเก่า แล้วหับไม้กางเขนของตั๋วเก่าแบกกุวัน แล้วตวยเฮามา24เพราะว่าคนใดใค่เอาชีวิตรอด คุนนั้นจะเสียชิวิต แต่คนใดจะเสียชีวิตเพราะเห็นแก่เฮา คุนนั้นจะได้ชีวิตรอด25เพราะว่าคนใดจะได้ของหมดตึงโลก แต่เสียของตั๋วเก่าคุนนั้นจะได้ประโยชน์อะหยัง26เพราะถ้าคนใดมีความอายเพราะเฮาและคำอู้ของเฮา บุตรมนุษย์ก่จะมีความอายเพราะคนนั้น เมื่อท่านจะมาตวยพระสิริของท่านเอง ของพระบิดา และของเหล่าทูตสวรรค์บริสุทธิ์27แต่เฮาอู้ความจริงแก่ท่านตึงหลายว่า มีบางคุนตี้จุกอยู่ตี้นี้บ่าหู้ถึงความตาย จุนกว่าจะได้หันแผ่นดินของพระเจ้า>>28กำหลังพระเจ้าได้อู้คำเหล่านั้นประมาณแปดวัน พระเจ้าจึงปาเปโตร ยอห์น ตึงยากอบขึ้นไป่บุนดอยเปื่อตี้จะไว้วอน29เมอพระเจ้ากำลังไว้วอนอยู่ หน้าของพระองค์ก่เปลี่ยนไป่ แล้วเสื้อพระองค์ก็ขาวมิบมับยับ30ดูเตอะ มีสองคนอู้อยู่กับพระองค์ เป่นโมเสสและเอลียาห์31ผู้มาปรากฏด้วยศักดิ์ศรี แล้วอู้ถึงการจากไปของพระเจ้า กำลังจะแล้วในกรุงเยรูซาเล็ม32แล้วเปโตรกับคุนที่ตี่อยู่นั้น ก็ง่วงใคร่หลับใคร่นอน แต่เมื่อตาพวกเขาแจ้งขึ้น เขาก็หัน33เมื่อสองคุนนั้นกำลังลาไป่จากพระเจ้า เปโตรจึงอู้พระเยซูว่า <<พระอาจารย์เจ้าข้า เฮาอยู่ตี้นี่ก่ดี หือหมู่ข้าพระองค์ทำเพิงสามหลังของพระองค์หลังหนึ่ง ของโมเสสหลังหนึ่ง ของเอลียาห์หลังหนึ่ง>> เปโตบ่าหู้สึกตัวว่าได้อู้อะหยัง34เมื่อเขากำลังอู้คำหมู่นั้น มีเมฆมาปกเขาไว้ และเขาอยู่ในเมฆนั้นเขาก่กลัว35มีเสียงออกมาจากเมฆวว่า<<คนนี้เป่นลูกของเฮา เป่นคนถูกเลือกไว้แล้ว หือเจื่อฟังท่านเตอะ>>36เมื่อเสียงนั้นดักแล้ว พระเจ้าก่อยู่คนเดว เขาตึงสามก่หมึนอยู่ แล้วเวลาผ่านไป่เขาก่บ่าได้เล่าหือใคร37เมื่อเจ้าแล้วพระเจ้ากับลูกศิษย์ตึงสาม ก๋ลงมาจากดอยแล้ว หมู่คนชาดนักก่มาหาพระเจ้า38อันนิ มีป่อจายคนนึงในหมู่คุนตึงหลายฮ้องว่า " ท่านอาจารย์ ขอจวยผ่อลูกขอเจ้าตวย เพราะเจ้ามีลูกคุนเดว39เวลาตี่เขาถูกผีสิง ละอ่อนก่ฮ้องขึ้นทันที ผีจังเยะหือเขาขักดิ้นจักงอนํ้าลายไหลออกปาก เยะหือตัวเขาฟกซํ่า แล้วบ่ากอยยอมออกจากตัวเขา40เฮาขอหือหมู่ลูกศิษย์ของพระเจ้าขับมันออกไป แต่เขาบ่าได้ทำมัน41พระเยซูก่อู้ตอบว่า “โอ นี่เป่นยุคตี้ขาดความเจื้อและกำกึดตี้บ่าดี เฮาจะอยู่กับหมู่ท่านนานเทาใด? แล้วจะต้องอดกลั้นกับหมู่ท่านนานเทาใด? หือไป่ปาบุตรของท่านมาตี้นี่”42ตอนตี้ละอ่อนคุนนั้นกำลังมา ผีก่เยะหือเขาล้มแล้วชัก แต่พระเยซูอู้สำทับผีโสโครกนั้น และได้รักษาละอ่อนหือหาย แล้วส่งคืนหือป่อของเขา43กุคนต่างก่แปลกใจขนาดในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าระหว่างตี้หมู่เขายังแปลกใจอยู่เพราะเหตุการณ์กุอย่างตี้พระเยซูทรงทำนั้น พระองค์อู้กับหมู่ลูกศิษย์ของพระองค์ว่า44“หือฟังคำหมู่นี้หือดี คือว่าบุตรมนุษย์จะต้องหือไว้ในมือมนุษย์”45แต่หมู่ลูกศิษย์ก่บ่าเข้าใจตี้พระเจ้าบอก เพราะความหมายถูกซ่อนไว้จากหมู่เขาหือเขาบ่าเข้าใจ และหมู่เขาก่บ่ากล้าถามพระเจ้าเรื่องนี้46มีการเถียงกันเกิดขึ่นในกางหมู่ลูกศิษย์ ว่าในหมู่เขาไผใหญ่ตี้สุด47พระเยซูได้หู้กำกึดของหมู่เขา เลยหือละอ่อนคนนึงมายืนตี้ข้างๆพระเจ้า48แล้วอู้กับหมู่เขาว่า “ถ้าใครยอมรับละอ่อนน้อยๆ คุนนี้ในนามของเฮา คนนั้นก่ยอมหับเฮา และใครตี้ยอมหับเฮา คนนั้นก่ยอมหับพระเจ้าผุ้ใช้เฮามา เพราะคุนตี้เล็กน้อยตี้สุดในหมู่เขาคือคุนตี้ยิ่งใหญ่ที่สุด”49ยอห์นอู้กับพระองค์ว่า “อาจารย์ หมู่เฮาเห็นคุนนึงขับผีออกโดยพระนามของพระองค์ แล้วข้าพระองค์ห้ามเขาเพราะเขาบ่าได้อยู่ในกลุ่มเฮา”50พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าใครก่ตามตี้บ่าได้ต่อสู้ท่านก่อยู่ฝ่ายเดียวกับท่านแล้ว”51เมื่อใกล้เวลาตี้พระองค์จะถูกหับขึ้นไป่ พระเจ้าตั้งใจตี้จะไป่ยังกรุงเยรูซาเล็ม52และพระองค์ใช้ผู้ส่งข่าวล่วงหน้าไป่ก่อน หมู่เขาก่เข้าไป่ในหมู่บ้านแห่งนึงของจาวสะมาเรียเปื่อไป่จัดเตมหือพระองค์53แต่จาวบ้านหมู่นั้นบ่าต้อนหับพระองค์เนืองจากตั้งใจไปตี้ยังกรุงเยรูซาเล็ม54เมื่อลูกศิษย์ของพระเจ้าเป่นยากอบกับยอห์นหั้นอย่างอั้นก่ขอพระเจ้าว่า"อุงพระปู้เป่นเจ้า พระเจ้าต้องการหือหมํูเฮาขอไฟจากสวรรค์ลงมาเผาหมู่เฮาก่า?"55แต่พระเจ้าก่หั้นมาห้ามหมู่เขา56แล้วพระเจ้ากับลุกศิษย์ก่เตวไปตี้หมู่บ้านตี้นึง57เมื่พระเจ้ากับหมุ่ลูกศิษกำลังเตวทาง มีคุนนึงถามพระเจ้าว่า"ท่านจะไป่ตางไหน เฮาจะตวยท่านไปตางนั้น"58พระเจ้าอู้กับเขาว่า"หมาป่ายังมีหังและนกในอากาาศก่ยังมีฮังแต่บุตรมนุษย์บ่ามีตี้วางหัวก่า"59แล้วพระเจ้าอู้กับแหม่คนนึงว่า"จงตามเฮามาเตอะ"แต่คุนนั้นก็อู้ตอบว่า"อุงพระปุ้เป่นเจ้า ขอหือเฮาหือไปฝังศพป่อก่อน"60แต่พระเจ้าอู้กับเขาว่า"ปล่อยหือคนตายฝังคนตายไปเตอะส่วนเจ้าหือไปอู้เรื่องแผ่นดินของพระเจ้า"61แล้วมีแหม่คนนึงมาอ้ว่า"อุงพระปู้เป่นเจ้า เฮาจะตามพระเจ้าไป แต่ขอหือเฮาไป่อู้ลาตี้บ้านก่อน"62พระเจ้าจึงบอกว่า"บ่ามีใครเอามือไปยุบตี้กันไถแล้วเหลวปิก จะสมควรกับแผ่นดินของพระเจ้า"
Son Light Foundation