Luke8
1ต่อมาพระเยซูเตวทางไป่ตามเมืองและหมู่บ้านต่างๆ เพื่อประกาศข่าวดีเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้า พวกลูกศิษย์เอกทั้งสิบสองคนก็อยู่กับพระเยซูตวย2แล้วยังมีพวกแม่ยิง บางคนตวยมาด้วย ที่พระองค์เคยขับผีชั่วและฮักษาโรคต่างๆหื้อ คือ มารีย์ชาวมักดาลาตี่พระเยซูเคยขับผีชั่วทั้งเจ็ดออกหื้อ3นางโยอันนาเมียของคูซาผู้จัดการทรัพย์สินส่วนตัวของกษัตริย์เฮโรด และนางสูสันนากับแม่ยิงคนอื่นๆที่ใช้ทรัพย์สินส่วนตัวของหมู่นางเองคอยช่วยเหลือพระเยซูกับพวกศิษย์เอกของพระองค์นั้น4มีจาวบ้านตี้หลายๆเมืองมาหาพระเจ้า พรเจ้าอู้เปรียบเทียบหือเขาฟังว่า5มีชาวบ้านลุกมาจากเมืองต่างๆมาหาพระเยซู พระองค์เล่าเรื่องเปรียบเทียบหื้อพวกเขาฟังว่า6มีชาวนาคนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืช ขณะตี่หว่านอยู่นั้น พืชบางเมล็ดตกตามหนตาง ถูกย่ำ แล้วนกมาสักกิ๋น7บางเมล็ดก็ตกอยู่ในเก๋าหนาม เมื่องอกขึ้นมาก็โดนเก๋าหนามปกคลุมจนเยะให้บ่าใหญ่สักเตือ8บ้างก่ตกดินดี เลยใหญ่ขึ่นเกินผลเป็นร้อยเท่า เมื่อพระเจ้าอู้จะอั้นแล้วจึงอู้ว่า"ไผมีหูก่ฟังเหีย"9หมู่ลูกศิษย์ก่อู้ถามพรเจ้าว่า เปียบเทียบคือบ่าหยังง10พระเจ้าอู้ว่า"ข้อความลับเรื่องของแผ่นดินของพระเจ้าหือหมู่ท่านได้หู้ แต่หือเป่นการเปรียบเทียบของคุนอื่นเพื่อว่าหือหมู่เขาผ่อ ก่บ่าหั้นแล้วเมื่อหมู่เขาฟัง ก่บ่าเข้าใจ11"เปียบเทียบหมายถึงจะอี้ เม็ดพืชคือพระวจนของพระเจ้า12ตี้ตกตามตางคือ คนหมู่นั้นตี้ได้ยินแล้ว ซาตานมาชิงเอาหมู่จากพระจนะไปจากใจของเขาเพื่อบ่าหือหมู่เขาเจื่อแล้วได้หับความรอด13ตี้ตกตามบนหินหมายถึงคสหมู่นั้นตี้ได้ยินแล้วก่หับพระวจนะด้วยความยินดี แต่บ่ามีหาก เชื่อได้กำเดว เมื่อถูกทดลองก่หลงไป14ตี้ตกกลางเก๋าหนามคือคนหมู่นั้นตี้ได้ยินแล้วง ตอนตี้หมู่เขาใช้จีวิตอยู่ ความกังวล ทรัพย์สมบัติ และความสนุกของจีวิตนี้ ก่หัดหมู่เขาจนเยะหือผลบ่าใหญ่15เม็ดพืชตี้ตกในดินดี ก่คือคนตี้มีใจดีและซื่อ เมื่อได้ยินคำของพระเจ้า ก่เก็บหักษาไว้และเกิดผลมาตวยความอดทน16บ่ามีไผจุดตะเกียงแล้วเอาถังคอบไว้หรือวางไว้ใต้เตียงหรอก แต่เขาจะวางไว้บนเชิงตะเกียง จะได่ส่องสว่างหือกับคุนตี้เข้ามาในบ้าน17กุหยางตี้ซ่อนไปตอนนี้ จะถูกปะ กุคนอย่างเป่นความับเดวนี้ ก่จะถูกเปิดเผย18ถ้าจะอั้นระวังหือดีว่าคุณจะเป่นผู้ฟังแบบใด ส่วนคนตี้บ่าเข้าใจแล้วบ่าสนใจฟังอีก ขนาดเรื่องตี้เขากึดว่สเข้าใจก่จะหายไปตวย"19แม่และหมู่น้องจายของพระเจ้ามาหาพระองค์ แต่เข้าถึงตัวพระเจ้าบ่าไดเพราะคนนัก20มีคุนอู้พระเจ้าว่า"แม่กับน้องจายของพระเจ้ายืนอยู่ตางนอกไครปะท่าน21แต่พระองค์อู้กับหมู่ตี่ชุมนุมกันในบ้านว่า “แม่ของเฮาและปี่น้องของเฮา คือคุนเหล่านิที่ได่ฟังพระวจนะของพระเจ้าและทำตาม”22อยู่มาวันหนึ่งตี่ทะเลสาบพระเยซูลงเรือพร้อมกับหมู่ศิษย์ พระองค์ออกปากชวนว่า “หมู่เฮาข้ามไปฝั่งโน้นกันเถอะ” หมู่เขาจึงออกเรือ23แล้วกำลังแล่นไป่นั้นพระองค์หลับ แล้วเกิดพายุหนักขึ้นกลางทะเล น้ำก็ทะลักเข้าเรือ จุนตุกคนตกอยู่ในอันตราย24หมู่เขามาปลุกพระองค์ฮ้องว่า “อาจารย์ อาจารย์ เฮากำลังจะจมน้ำตาย” พระองค์จะก็ตื่นขึ้น ห้ามลมและคลื่นหื้อหยุด แล้วคลื่นลมก็หยุด25แล้วพระเยซูพูดกับหมู่เขาว่า “ความเชื่อของหมู่ท่านหายไปไหนหมด”หมู่เขาก็เกรงกลัวและประหลาดใจ เขาอู้กันว่า “คนนี้เป่นไผกัน แม้แต่ลมและคลื่นก็ยังสั่งได้ และหมู่มันก็เชื่อฟังตวย26หมู่เขาแล่นเรือข้ามมาอีกฝั่งหนึ่งของทะเลสาบกาลิลี ถึงเขตแดนของชาวเกราซา27เมื่อพระเยซูขึ้นมาบุนฝั่ง ก็เจอชายคนหนึ่งตี่มาจากเมืองนั้น เขาถูกผีชั่วสิงอยู่ เขาแก้ผ้าและบะได่อยู่บ้านมานานแล้ว แต่อยู่ตามอุโมงค์ฝังศพ28เมื่อเขาหันพระเยซู ก็ล้มลงต่อหน้าพระองค์ แล้วร้องตะโกนเสียงดังว่า “เยซู บุตรของพระเจ้าสูงสุด มายุ่งกับข้าเยะหือ ขอร้องละอย่าได้ทรมานข้าเลย”29ตี่มันพูดอย่างอี่ ก็เพราะพระเยซูสั่งหื้อมันออกจากชายคนนั้น มันชอบเข้าสิงชายคุนนิอยู่ประจำ ขนาดเอาโซ่ล่ามมือและเท้าทั้งสองข้าง และคุมขังเอาไว้ เขาก็ยังทำลายโซ่ตรวนนั้นได้ และผีชั่วก็บังคับให้ชายคนนิเข้าไปในตี่ เปล่าแห้งแล้ง30พระเยซูถามมันว่า “เจ้าชื่ออะไร” มันตอบว่า “ชื่อกอง” ตี่มันตอบอย่างนี้ ก็เพราะมีพวกมันหลายตนสิงอยู่ในชายคนนิ31หมู่ผีก็อ้อนวอน ขอพระองค์อย่าสั่งหื้อหมู่มันกลับไปที่นรกขุมลึก32ขณะนั้นมีฝูงหมูหมู่ใหญ่ กำลังหากินอยู่บนดอย ผีเหล่านั้นจึงอ้อนวอนพระองค์ ขอหื้อพวกมันเข้าสิงในหมูหมู่นั้น พระองค์ก็ทรงตกลง33ผีเหล่านั้นจึงออกจากชายคุนนั้นแล้ว เข้าสิงในฝูงหมู หมูตึงหมู่ก็วิ่งกระโดดจากหน้าผาลงไปในทะเลสาบแก่นน้ำตาย34เมื่อกลุ่มคนเลี้ยงหมู หันอย่างอั่นแล้ว หมู่เขาก็วิ่งลุนไป่และเล่าเรื่องตี่หัน ไปทั่วในเมืองและในบ้านนอก35ชาวบ้านก็แห่กันออกมาดูว่าเกิดอะหยังขึ้น หมู่เขามาหาพระเยซู และได้พบกับชายคุนตี่ผีชั่วออกไปจากเขาแล้ว นั่งอยู่ตี่เท้าของพระเยซู สวมเสื้อผ้าอย่างดีและสงบอารมณื หมู่เขาก็กลัวขนาด36คนตี่เห็นก็เล่าหื้อหมู่เขาฟังถึงเรื่องคนผีเข้า ว่าเขาหายดีอย่างได่37แล้วทุกคุนตี่อยู่แถวๆนั้น ขอร้องหื้อพระเยซูไปจากเขตแดนของหมู่เขา เพราะหมู่เขากลัวกันขนาด พระเยซูก็เลยลงเรือจากไป่38คุนตี่ผีออกจากตัวแล้วนั้น ก็ขอติดตามพระองค์ แต่พระเยซูบอกหื้อเขากลับไป่เห บอกว่า39จงกลับไป่ตี่บ้านของท่านและเล่าให้ชาวเมืองฟังถึงสิ่งตี่พระเจ้าทรงเยะต่อท่าน” เขาก็ไป่และประกาศหื้อ คุนตึงเมืองทราบถึงเรื่องตี่พระเยซูทรงทำต่อเขา40เมื่อพระเยซูกลับมาแล้ว หมู่คุนก็ต้อนฮับพระองค์ เพราะหมู่เขารอคอยพระองค์อยู่41มีชายคุนหนึ่ง ชื่อไยรัส เป่นหัวหน้าของตี่ประชุมชาวยิว เขาได้กราบเท้าพระเยซู ขอฮ้องพระองค์หื้อไป่บ้านของเขา42เพราะลูกแม่ยิงคุนเดียวของเขา ตี่มีอายุสิบสองปีกำลังจะต๋าย ระหว่างตางตี่พระเยซูไป่นั้น ก็มีชาวบ้านเบียดเสียดพระองค์รอบด้าน43มีแม่ยิงคนหนึ่งเป่นโรคเลือดตก มาสิบสองปีแล้ว บะมีไผคุนใดรักษาหื้อหายได่44แม่ยิงคุนนั้นแอบไป่ตางหลัง จิกตีนเสื้อพระองค์ แล้วขณะนั้นเลือที่ตก ก็หยุดหาย45พระเยซูถามขึ้นว่า “ใผมาจิกเฮา” หมู่เขาต่างบะยอมฮับ เปโตรอูว่า “อาจารย์ มีคนเบียดพระองค์แน่นไปหมดเลย”46แต่พระเยซูอูว่า “มีคนหนึ่งแตะต้องตัวเฮา เพราะเฮารู้สึกได้ว่าฤทธิ์ออกจากตัวเฮา”47แม่ยิงคุนนั้นหันว่า นางหลบบะพ้นแล้ว ก่อออกมา ก้มลงต่อหน้าพระเยซู ด้วยความกลัวจนตัวสั่น ต่อหน้าคุนตึงหลาย นางอูว่า เยะหยังนางถึงไป่จิกตัวพระองค์ ซึ่งเยะหื้อ นางหายจากโรคทันที48พระองค์อูกับนางว่า “หญิงเอ๋ย ตี่หายโรคนั้นก็เพราะเจ้าเจื่อ ออกไป่เป็นสุขเถิด”49เมื่อพระองค์ยังอูอยู่นั้น มีคุนจากบ้านของไยรัสมาอูเขาว่า “ลูกแม่ยิงของท่านตายแล้ว บะต้องไป่กวนอาจารย์แหมแล้ว”50เมื่อพระเยซูได่ยินก่ออูกับเขาว่า “บะต้องกลัว เชื่อเตอะ แล้วลูกจะหายดี”51เมื่อพระองค์เข้าไปในบ้าน พระองค์บะยอมหื้อใผเข้าไป่ เว้นเปโตร ยอห์น ยากอบแล้วพ่อแม่ของละอ่อนนั้น52ทุกคนกำลังไห้ เป่นตุก เพราะละอ่อนคนนั้น แต่พระองค์อูว่า “อย่าไห้ เขายังไม่ตาย เพียงแต่นอนหลับอยู่”53หมู่เขาไครหัวใส่พระองค์ เพราะอู้ว่าละอ่อนคนนั้นตายแล้ว54พระองค์จับมือของละอ่อนแล้วอูว่า “ลูกเอ๋ย ลุกขึ้นเถิด”55แล้ววิญญาณก็ปิกเข้าไป่ในตัวละอ่อน เขาก็ลุกขึ้นทันที พระองค์บอกหื้อ เอาของกินมาให้เขากิน56พ่อแม่ของเธอต่างก็ประหลาดใจขนาด แต่พระองค์สั่งห้ามบะหื้อ เล่าเรื่องนิหื้อใผฟัง
Son Light Foundation