Luke6
1ในวันหยุดตางศาสนาวันหนึ่ง ตอนตี่พระเยซูกำลังเตวก๋ายโต้งข้าวสาลี ลูกศิษย์ของพระองค์ได้เด็ดยอดรวงข้าวสาลีมาบี้แหลวเปลือกออกแล้วกินกัน2หมู่ฟาริสีบางคนจึงอุ้ว่า “ยะฮือหมู่สูถึงเยะผิดกฎของวันหยุดทางศาสนา”3พระเยซูตอบว่า “หมู่สูบ่เกยอ่านก๋าว่าดาวิดเยะบะหยังตอนที่เขากับลูกน้องของเขาอยากข้าวอยากน้ำ4เขาเข้าไปในบ้านของพระเจ้า หยิบขนมปังศักดิ์สิทธ์มากินซึ่งตามกฎแล้วมีแต่หมู่นักบวชตะอั้นตี้กินได้ และยังส่งหื้อกับลูกน้องกินตวย”5พระเยซูบอกหมู่ฟาริสีว่า “บุตรมนุษย์เป็นนายเหนือวันหยุดตางศาสนา”6เต่อหนึ่งในวันหยุดทางศาสนา พระเยซูสั่งสอนอยู่ในตี้ประชุมจาวยิว มีจายคนหนึ่งอยู่ตี้ฮั่น มือขวาของเขาลีบ7หมู่ครูสอนกฎปฏิบัติและหมู่ฟาริสีจับตาผ่อว่า พระเยซูจะรักษาไผก่อ จะได้มีเรื่องว่าหื้อพระองค์8แต่พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขากึ๊ดบะหยังอยู่ จึงอุ้กับจายมือลีบว่า “มาจุกตางหน้านิกำ” เขาลุกขึ้นทำตาม9พระเยซูได้อุ้กับหมู่เขาว่า “ขอถามกำ ตามกฎแล้วในวันหยุดทางศาสนาควรจะเยะดีหรือเยะบะดี ควรจะช่วยชีวิตหรือทำลายชีวิต”10พระเยซูผ่อไปรอบๆหมู่เขา แล้วอุ้กับจายมือลีบว่า “ยืดมือออกเลย” เขาก็เยะตวย แล้วมือของเขาก็หายเป็นปกติ11หมู่ครูสอนกฎปฏิบัติกับพวกฟาริสีโโขดขนาด ก็เลยปรึกษากันว่าจะจัดการกับพระเยซูอย่างฮือดี12หลังจากนั้นบะมึน พระเยซูขึ้นไปบนดอยเปื่ออธิษฐาน และพระองค์อธิษฐานถึงพระเจ้าสุดคืน13เม่อถึงมะเจ้าพระองค์ฮ้องหมู่ศิษย์เข้ามาหา และเลือกสิบสองคนออกมาเปื่อตั้งหื้อเป็นศิษย์เอก14มีซีโมน ตี้พระองค์ฮ้องว่า เปโตรอันดรูว์น้องจายเปโตรยากอบยอห์นฟีลิปบารโธโลมิว15มัทธิวโธมัสยากอบลูกจายของอัลเฟอัสซีโมนผู้มีใจจดจ่อกับพระเจ้า16ยูดาสลูกของยากอบและยูดาสอิสคาริโอท ซึ่งเป๋นคนตี้ต่อมาภายหลังได้หักหลังพระเยซู17พระเยซูลงมาจากดอยกับหมู่ศิษย์เอกหมู่นั้น เมื่อมาถึงตี้ราบแห่งหนึ่ง ก็ได้ปะกับลูกศิษย์แหมนักขนาดตี้มาจากหมดแคว้นยูเดีย เมืองเยรูซาเล็ม และจากจายฝั่งทะเลในเขตเมืองไทระและเมืองไซดอน18หมู่เขาเตวตางมาเปื่อฟังพระองค์สอนและเปื่อหื้อพระองค์ฮักษาโรคหื้อ คนตี้ตุกเพราะถูกผีฮ้ายเข้าสิงก็ได้ฮับการรักษาตวย19ตุกคุนตั้งใจ่จะไป่จิตัวพระองค์ เพราะฤทธิ์ตี่ออกมาจากพระองค์นั้น ฮักษาหมู่เขาหื้อหายตุกคุน20พระเยซูผองหมู่ลูกศิษย์แล้ว อู้ว่า“หมู่คุนคนตุกก่เป่นสุข เพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป่นของท่าน21หมู่คุนตี่อดอยากหิวโหยตอนนี้ ถือว่าเป็นสุขแต้ๆเพราะพระเจ้าจะทำหื้ออิ่มหมู่คุนตี่ ไห้ เสียใจ่ ก่ถือว่าเป็นสุขแต้ๆเพราะพระเจ้าจะทำหื้อท่านมีความสุข22หื้อหมู่ท่านตึงหลายเป่นสุข เมื่อคนเกลียดท่าน ขับไล่ท่าน ดูถูกท่านและกล่าวหาว่าท่านเป่นคุนบะดี๋ เพราะท่านติดตามบุตรมนุษย์23ในวันนั้นขอหื้อดีใจและกระโดดโลดเต้นรำด้วยความสุข เพราะพระเจ้าเก็บรางวัลอันยิ่งใหญ่ไว้หื้อกับหมู่ท่านแล้วตี่สวรรค์ อย่าลืมว่า แต่ก่อนบรรพบุรุษของหมู่เขาก็ทำอย่างนิกับหมู่ผู้ตี่อู้แทนพระเจ้าเหมือนกัน24น่าอายแต้ๆ หมู่คุณที่ร่ำรวย เพราะหมู่คุณได่ฮับความสะดวกสบายจนหมดแล้ว25น่าอายแต้ๆหมู่คุณที่อิ่มตอนนิ เพราะคุณจะอดอยากน่าอายแต้ๆหมู่คุณตี่กำลังไคร่หัวในตอนนิ เพราะคุณจะต้องเป็นทุกข์และร้องไห้26น่าอายแต้ๆหมู่คุณตี่ตุกคนยกย่องเยินยอ เพราะบรรพบุรุษของหมู่เขาก่เคยยกย่องเยินยอหมู่ผู้อู้แทนพระเจ้าบะแต้ อย่างนั้นมาแล้วเหมือนกัน27แต่เฮาจะบอกหมู่คุณตี่กำลังฟังอยู่ว่า หื้อฮักศัตรูและทำดีกับคุนตี่เกลียดท่าน28แล้วอวยพรหื้อกับคุนตี่แช่งท่าน ไหว้วิงวอนหื้อกับคุนตี่โหดร้ายกับท่าน29แล้วมีไผ่ตบแก้มท่านข้างหนึ่ง ก็หื้อหันอีกข้างหนึ่งหื้อเขาตบตวย แล้วมีใครแย่งเสื้อคลุมของท่านไป ก็หื้อแถมเสื้อตัวในกับเขาไปตวย30แล้วมีไผมาขออะหยังจากท่านก่หื้อเขาไป แล้วถ้ามีใครเอาของๆท่านไป่ ก็อย่าไป่ถามเอาปิก31หื้อทำกับคนอื่นเหมือนกับที่คุนยากหื้อคุนอื่นทำกับท่าน32แล้วคุนฮักแต่เฉพาะคุนตี่รักท่าน จะมีอะหยังตี่ดีอะหยังตางใด เพราะคุนที่บะดี่ก่ยังฮู้จักฮักคุนตี่ฮักหมู่เขาเหมือนกัน33แล้วคุนดีกับเฉพาะคุนตี่ดีกับคุนเท่านั้น มีอะหยังตี่ดีตางได่ เพราะแม้แต่คุนบะดี่ก็เยะอย่างนั้นเหมือนกัน34หากสูหื้อยืมก้าคนที่คุณหวังจะได้ฮับคืนจากเขาเต้าอั้น มีบะหยังพิเศษตัดใดกา ย้อนว่าแม้แต่คนบาปก็ยังหื้อคนบาปยืมโดยหวังว่าจะได้คืนตึงหมดเหมือนกัน35หมู่สูต้องฮักศัตรูของสู เยะดีกับหมู่เขาตวย และหื้อหมู่เขายืมโดยไม่ต้องหวังว่าจะได้คืน แล้วสูจะได้ฮับรางวัลนักขนาด และเป็นลูกที่แต้จริงของพระเจ้าสูงสุด เพราะพระเจ้าดีกับคนเนรคุณและคนชั่ว36ขอหื้อท่านแสดงความเมตตาเหมือนกับตี่พระเจ้าแสดงความเมตตา37อย่าตัดสินคนอื่น แล้วพระเจ้าจะไม่ตัดสินท่าน อย่าไป่ว่าไผ แล้วพระเจ้าจะบะไป่ว่าท่าน หื้อยกโทดหื้อคนอื่น แล้วพระเจ้าจะยกโทษให้ท่าน38ถ้าท่านหื้อคนอื่น พระเจ้าก็จะหื้อกับท่าน พระองค์จะบะใช่ถ้วยตวงตี่อัดแน่นจนล้นออกมา เทลงบนตักของท่าน สรุปแล้วท่านทำกับคุนอื่นแบบไหน ท่านก่อจะได้ฮับอย่างนั้น”39พระเจ้ายังเล่าเรื่องเปรียบเทียบหิ้อฟังแหมว่า “คุนตาบอดจะพาคนตาบอดได้กา ทั้งสองคุนจะบะตกคูกา40ลูกศิษย์จะเหนือครูกา แล้วเมื่อเขาได่ฮับการสอนตึงหมดแล้ว เขาก็จะเป็นเหมือนกับครู41เยะหยังท่านถึงเห็นขี้เยื้อตี่ในตาของพี่น้องท่าน แล้วปิกบะหันไม้ซุงตึงท่อนในตาของตัวท่านเลย42แล้วท่านอูกับพี่น้องออกมาได่หยังซื่อว่า ‘เดี๋ยวเฮาจะเขี่ยขี้เยื้อในตาหื้อ ทั้งๆตี่ไม้ซุงตึงท่อนอยู่ในตาของตัวเก่า ก็ยังมองไม่เห็น โอ คุนตี่ใจ่บะซื่อ เอาท่อนซุงออกจากตาของตัวเก่าก่อน แล้วจะได้่ผองเห็นชัดๆตอนเขี่ยขี้เยื้อออกจากตาของพี่น้อง43ต้นไม้ดี่จะออกผลเลวๆบะได่ และต้นไม้เลวก่อจะออกผลดีๆบะได่เหมือนกัน44แต่จะฮูจักตุนไม้อะหยังก็หื้อผ่องตี่ผลของมัน คุนตึงหลายคงจะไม่ไปหาลูกมะเดื่อจากคุมหนาม หรือว่าไปเก็บองุ่นจากคุมหนามตี่หันแน่45คุนดี่ก็จะเยะดีเพราะว่าจิตใจ๋เต็มไปด้วยสิ่งตี่ดีๆ คุนชั่วก่อจะทำชั่ว เพราะจิตใจเต็มไปด้วยสิ่งบะดี๋ๆ ใจ๋เต็มไป่ด้วยอะหยัง ปากก่อจะอู้สิ่งนั้น46แล้วเยะอะหยังหมู่ท่านฮ้องเฮาว่า พระเจ้า พระเจ้า แล้วท่านตึงหลายก่อบะได่เยะอะหยังตวยเฮาเลย47เฮาจะบอกหื้อฮู้ ว่าคุนตี่มาหาเฮาแล้วเยะตามคำสอนของเฮา เฮาจะแจ้งหื้อท่านตึงหลายฮู้ว่า เขาจเปรียบกับอะหยัง48เขาเป่นเหมือนคุนหนึ่งตี่แปงเฮือน เขาขุดลึกลงไป่แล้ว วางรากฐานอยู่บนศิลา เมื่อมีน้ำท่วมและมีกระแสน้ำไหลเชี่ยวมาซัดบ้านนั้น มันก็ไม่หวั่นไหว เพราะถูกสร้างไว้อย่างมั่นคง49แต่คนที่ได้ฟัง แล้วบะเยะตวย ก็เปรียบเหมือนกับคนตี้แป๋งบ้านไว้บนดิน บะมีรากฐาน เมื่อกระแสน้ำไหลเชี่ยวมาปี้ดบ้าน บ้านก่แหลวแหล๊ด ลุเสี้ยงลึ่ง”
Son Light Foundation