Luke5

1ต่อมา​เมื่อ​พระเจ้ายืน​อยู่ตี่​ริม​ฝั่ง​ทะเลสาบ​เยนเนซาเรท มี​คุน​ขนาด มาเบียด​พระเจ้า เพื่อ​ฟัง​คำสอน​ของ​พระเจ้า2พระเจ้า​หัน​เรือ​สอง​ลำ​ตี่​ชาวประมง​จอด​ทิ้ง​ไว้​บน​ฝั่ง​เพื่อ​ล้าง​อวน3พระเจ้า​จึง​ขึ้น​ไป​บน​เรือ​ลำ​หนึ่ง​ตี่เป่น​ของ​ซีโมน แล้ว​ขอ​ให้​เขา​เอา​เรือ​ออก​ห่าง​จาก​ฝั่งเหหน่อย แล้ว​พระเจ้า​ก่นั่ง​ลง​สอน​คน​จาก​เรือ​ลำ​นั้น4เมื่อ​พระเจ้า​สอน​เสร็จ​แล้ว​ก็อู้​กับ​ซีโมน​ว่า “ออก​ไป​่ตี่​น้ำ​ลึก​หน่อย จะ​ได่ปล่อยอวน​ลง​จับ​ปลา”5แต่​ซีโมน​ตอ​บว่า “อาจารย์​ครับ หมู่​เฮา​เยะการ​ลาก​อวน​กัน​มา​ตึง​คืน​แล้ว ก่ยัง​จับ​บะ​ได่​อะหยังเลย แต่​ถ้า​อาจารย์​บอก​หื้อเยะ เฮา​ก็​จะ​ลอง​ใหม่”6เมื่อ​หมู่​เขาเยะ​ตาม​ตี่​พระเยซู​บอก ก็​ยับ​ปลา​ได้​เยอะ​ขนาด จุน​อวน​เกือบจะ​ขาด7หมู่เขา​ก็​เลย​ต้อง​ส่ง​สัญญาณฮ้อง​เพื่อน​ร่วม​งาน​ใน​เรือ​แหม​ลำ​หนึ่ง​หื้อ​มา​ช่วย แล้วหมู่​เขา​ได้​ปลา​มา​เต็ม​สอง​ลำ​เรือ​จน​เรือ​เกือบ​จะ​จม8แล้ว​ซีโมน​หัน​อย่าง​นั้น​จึง​ก้ม​ลง​ไหว้​ตี่เข่า​ของ​พระเจ้า​แล้วอู้​ว่า “อาจารย์ ไป​่หื้อ​ไกล​จาก​ผม​เตอะ เพราะ​ผม​มัน​คน​บาป”9ตี่อู้จะอัน​ย้อนว่า ตัว​เขา​และ​เพื่อนๆ​ฮู้สึก​ตกขนาด​ที่​จับ​ปลา​ได่​นักขนาด​นั้น10ยากอบ​กับ​ยอห์น ลูกชาย​ของ​เศเบดี​ที่​เป็น​เปื่อนร่วมงาน​กับ​ซีโมน​เอง​ก็​ตกใจ​เหมือน​กัน แล้ว​พระเยซู​ก็​พอุ้กับ​ซีโมน​ว่า “ไม่​ต้อง​กลัว ต่อ​ไป​นี้​คุณ​จะ​จับ​คน​แทน​ปลา11เมื่อ​หมู่​เขา​ลาก​เรือ​มา​ถึง​ฝั่ง หมู่เขา​ก็​ละทิ้งกุสิ่ง​กุอย่าง​แล้ว​ติดตาม​พระเยซู​ไป12'เมื่อ​พระเยซู​อยู่​ใน​เมืองๆ​หนึ่ง มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ร้ายแรง​ทั่ว​ทั้ง​ตัว เมื่อ​เขา​หัน​พระเยซู ก็​มา​กุ้มกราบ​อ้อนวอน​ว่า “นาย​ท่าน ถ้า​ท่าน​อยาก​ช่วย ท่าน​ก็​ทำ​ให้​ผม​หาย​ได้13พระเยซู​จึง​ยื่น​มือ​ออก​ไป​จิ​ตัว​เขา​แล้ว​อุ้​ว่า “เฮาไค่จ้วย หาย​จาก​โรค​เตอะ” เขา​ก็​หาย​จาก​โรค​ผิวหนัง​ร้ายแรง​เลย14พระเยซู​สั่ง​ว่า “อย่า​ไป​เล่า​หื้อใผ​ฟัง แต่​ไป​หื้อ​นักบวช​ตรวจ​ผ่อ และ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ตาม​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้​ให้​คน​ที่​หาย​จาก​โรค​ผิวหนัง​ร้ายแรง​ต้อง​ทำ​เพื่อ​คน​อื่น​จะ​ได้​รู้​ว่า​สูหาย​แล้ว15'ถึง​แม้ว่า​พระองค์​จะ​สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​เขา​อู้ แต่​ข่าว​เกี่ยว​กับ​พระองค์​ก็​ยิ่ง​แพร่กระจาย​ออก​ไป​นัก​ขึ้น ดังนั้น​ชาวบ้าน​มากมาย​จึง​ปา​กัน​มา​ฟัง​พระองค์​สั่งสอน และ​มา​ฮับ​การรักษา​ให้​หาย​จาก​โรค​ต่างๆ16หลายเตื่อที่​พระเยซู​หลบ​ไป​ที่​สงบเงียบ​เพื่อ​อธิษฐาน17อยู่​มา​วัน​หนึ่ง​ใน​ตอน​ตี่​พระเยซู​กำลัง​สอน​อยู่ มี​หมู่ฟาริสี​และ​พวก​ครู​สอน​กฎปฏิบัติ​ที่​เดินทาง​มา​จาก​ทุก​หมู่บ้าน​ใน​แคว้น​กาลิลี แคว้น​ยูเดีย และ​เมือง​เยรูซาเล็ม​นั่ง​อยู่​ตี้ฮั่นโตย และ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ให้​ฤทธิ์​อำนาจ​กับ​พระเยซู​เพื่อ​จะ​รักษา​โรค​ได้18บางคน​หาม​คน​เป็น​อัมพาต​ที่​นอน​อยู่​บน​เปล​มา และ​พยายาม​ที่​จะ​พา​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​เพื่อ​ตำไว้​ต่อหน้า​พระเจ้า19แล้ว​ก่บะแล้วเพราะ​คน​แน่น​มาก พวก​เขา​จึง​พา​กัน​ขึ้น​ไป​บน​หลังคา​บ้าน รื้อ​หลังคา​ออก​เป็น​ช่อง แล้ว​หย่อน​ชาย​ที่​นอน​บน​เปล​นั้น​ลง​ไป​กลาง​ฝูงชน​ตรงหน้า​พระเยซู20เมื่อ​พระเยซู​หัน​ความเชื่อ​ของ​หมู่เขา พระองค์​ก็​อุ้​ว่า “เพื่อน​เอ๋ย บาป​ของ​สู​ได้ฮับ​การยกโต๊ดแล้ว”21หมู่​ครู​สอน​กฎปฏิบัติ​และ​หมู่ฟาริสี​ก็​คิด​ใน​ใจ​ว่า “คนนี้​เป็น​ใผ​กัน บังอาจ​อุ้จา​ดูหมิ่น​พระเจ้า มี​แต่​พระเจ้า​เต้าอั้น​ตี้หื้ออภัย​บาป​ได้”22'แต่​พระเยซู​ฮู้ถึง​กำกึ้ดหมู่​นั้น ก็​เลย​ตอบ​หมู่เขา​ไป​ว่า “ยะฮือสู​ถึง​กึ๊ดจะอั้น23'ระหว่าง​อุุ้​ว่า ‘บาป​ของ​สูได้ฮับ​การยกโต๊ด​แล้ว’ หรือ​อู้​ว่า ‘ลุก​ขึ้น​เตว’ อย่าง​ฮือจะ​ง่าย​กว่า​กัน24แต่​เปื่อ​จะ​หื้อหมู่สูฮู้ว่า ใน​โลกนี้​บุตร​มนุษย์​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​ให้​ยกโต๊ด​บาป​ได้” แล้ว​พระองค์​จึง​อู้​กับ​จาย​ที่​เป็น​อัมพาต​ว่า “เฮา​ขอ​สั่ง​สู​หื้อ​ลุก​ขึ้น เก็บ​เปล​แล้ว​ปิก​บ้าน​ไป​เตอะ”25'จาย​คน​นั้น​ก็​ลุก​ขึ้น​ทันที​ต่อหน้า​คน​ตึงหมด เขา​ยก​เปล​ที่​เขา​เกย​นอน​ปิก​ไป​บ้าน​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า26คน​ตึงหลาย​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​ปา​กัน​สรรเสริญ​พระเจ้า หมู่เขา​ฮู้สึก​เกรง​กลัว​และ​ปา​กัน​อู้​ว่า “วันนี้​หมู่​เฮา​ได้​หัน​สิ่ง​มหัศจรรย์​แต้ๆ”27หลังจาก​นั้น​พระเยซู​ก็​เตวออก​ไป และ​ปะ​คน​เก็บ​ภาษี จื่อ​เลวี นั่ง​อยู่​ตี้​ด่าน​เก็บ​ภาษี พระเยซู​อู้​กับ​เขา​ว่า “ตวยเฮา​มา”28เลวี​ก่อละกุ​สิ่ง​กุ​อย่าง และ​ตวยพระองค์​ไป29'แล้ว​เลวี​ก็​จัด​งานเลี้ยง​ใหญ่​หื้อกับ​พระเยซู​ตี้​บ้าน​ของ​เขา มี​หมู่คน​เก็บ​ภาษี​เป็น​จำนวน​มาก และ​คน​อื่นๆ​มา​ร่วม​งาน​ตวย30หมู่​ฟาริสี​และ​พวก​ครู​สอน​กฎปฏิบัติ​จ่มกับ​ลูกศิษย์​ของ​พระองค์​ว่า “ยะฮือหมู่สู​ถึง​กิน​และ​ดื่ม​กับ​หมู่​คน​เก็บ​ภาษี และ​พวก​คน​บาปจะอี้”31พระเยซู​ก็​ตอบ​ปิก​ไป​ว่า “คน​ตี้​สบาย​ดี​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คน​เจ็บ​ป่วย​ต้องการ​หมอ32เฮา​บะได้​มา​เปื่อ​ฮ้อง​คน​ดี แต่​มาเปื่อ​ฮ้อง​คน​บาป​ให้​กลับตัว​กลับใจ”33หม่​เขา​อู้กับ​พระองค์​ว่า “ลูกศิษย์​ของ​ยอห์น​ถือ​ศีล​อดอาหาร​และ​อธิษฐาน​หมั่นขนาด ลูกศิษย์​ของ​หมู่​ฟาริสี​ก็​เหมือน​กัน แต่​ยะฮือ​ลูกศิษย์​ของ​อาจารย์​ถึง​ตึงกิน​ตึง​ดื่ม​อยู่ตลอด”34พระเยซู​อู้กับ​เขา​หมู่นั้น​ว่า “เปื่อน​เจ้าบ่าว​จะ​อดอาหาร​ตอน​ที่​เลี้ยง​ฉลอง​อยู่​กับ​เจ้าบ่าว​ได้​กา35แต่​เมื่อ​ถึง​วัน​นั้น​ที่​เจ้าบ่าว​ถูก​เอา​ไป​จาก​หมู่เขา ใน​วันนั้น​แหละ​หมู่​เขา​จะ​อดอาหาร”36พระองค์​เล่า​เรื่อง​เปรียบเทียบนี้หื้อ​ฟัง “คง​ไม่​มี​ไผฉีก​ผ้า​จาก​เสื้อ​ใหม่​ไป​ปะ​ฮูเสื้อ​เก่า​หรอก ย้อนว่า​ถ้า​เยะจะอั้นเสื้อ​ใหม่​ก็​จะ​ปุด​และ​ชิ้น​ผ้า​ใหม่​ก็​บะ​เข้า​กับ​เสื้อ​เก่า37แล้ว​คง​บะมี​ไผ​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ไป​ใส่​ไว้​ใน​ถุง​หนัง​เก่า​หรอก ถ้า​เยะจะอั้น​เหล้าองุ่น​ใหม่​จะ​เยะหื้อ​ถุง​หนัง​นั้น​แตก เหล้า​ก็​จะ​ไหล​ออก​มา​หมด และ​ถุง​หนัง​ก็​จะ​แหลวไป​ด้วย38แต่​เหล้าองุ่น​ใหม่​ต้อง​ใส่​ใน​ถุง​หนัง​ใหม่39บะ​มี​ไผ​ตี้​กิน​เหล้าองุ่น​เก่า​แล้ว​ยัง​อยาก​กิน​เหล้าองุ่น​ใหม่แหม ย้อนว่าเขา​จะ​บอก​ว่า ‘เหล้าองุ่น​เก่า​ดี​กว่า’”

Son Light Foundation

https://app.library.bible/content/b10dd335998547d5