Luke16
1พระองค์บอกกับหมู่ลูกศิษย์ของพระองค์ว่า <<ยังมีเศรษฐีตี่มีป้อบ้านคุนหนึ่ง แล้วมีคุนมาฟ้องเศรษฐีว่า ป้อบ้านนั้นล้างผลาญทรัพย์สินของท่านไป่หมด2เศรษฐีจึงฮ้องพ่อบ้านมา บอกกับเขาว่า ‘เรื่องตี่เฮาได้ยินมานั้นเป็นอย่างฮือกันแน่? เอาบัญชีพ่อบ้านมาผ่อลอ เพราะว่าจะเป็นพ่อบ้านแฮ่มต่อไป่บะได่แล้ว’3พ่อบ้านคุนนั้นก่อกึดในใจว่า ‘เฮาจะเยะอยังดี เพราะเฮากำลังจะถูกนายจ้างเอาเฮาออกจากตี่เยะการแล้ว? จะไป่ขุดดินก็บะมีแรง จะไป่ขอทานก่ออายเขา4ข้ารู้แล้วว่าจะทำอะไรดี เพื่อว่าเมื่อข้าถูกถอดจากหน้าที่แล้ว คนอื่นๆ จะยังรับข้าไว้ในบ้านของเขา’5หมู่นั้นจึงฮ้องลูกหนี้ของนายจ้างมาทีละคุน แล้วถามคุนแรกว่า ‘ท่านเป่นหนี้นายจ้างของเฮาตะอือ?’6เขาบอกว่า ‘น้ำมันร้อยถัง’ พ่อบ้านจึงบอกเขาว่า ‘ไปเอาบัญชีของท่านมา นั่งลงแล้วแก้เป่นห้าสิบถังขะใจ่ โวยๆ’7แล้วเขาก่อถามอีกคุนหนึ่งว่า ‘ท่านเป่นหนี้ตะอือ?’ เขาบอกว่า ‘ข้าวสาลีร้อยกระสอบ’ พ่อบ้านบอกว่า ‘เอาบัญชีของท่านมาแก้เป่นแปดสิบ’8แล้วเศรษฐีก่อชมพ่อบ้าน ตี่บะซื่อสัตย์คุนนั้น เพราะเขาทำด้วยความฉลาด เพราะว่าคุนของสมัยนิ รู้จักใช้ความฉลาดกับคุนในสมัยของหมู่เขา มากกว่าคุนของความสว่าง9เฮาบอกคุนตึงหลายว่า ฮือทำตั๋วหื้อมีชาวหมู่ด้วยเงินตี่บะยุติธรรม. เพื่อตี่ว่าเมื่อสูญเสียมันไปแล้ว เขาจะได้ต้อนฮับท่านไว้ในตี่หั่นตลอดไป10“คุนตี่ซื่อสัตย์ในของเล็กน้อย จะซื่อสัตย์ในของมากตวย แล้วคุนตี่บะซื่อสัตย์ในของเล็กน้อย จะบะซื่อสัตย์ในของมากอย่างนั้นเลย11อย่างนั้นถ้าหมู่ท่านยังบะซื่อสัตย์ในเงินทองตี่บะดี่แล้ว ใผจะมอบของตี่เที่ยงแท้หื้อแก่ท่าน?12แล้หมู่ท่านยังบะซื่อสัตย์ในสิ่งตี่เป่นของคนอื่นแล้ว ใผจะหื้อสิ่งตี่เป็นของท่านเองหื้อแก่ท่าน13บะมีใผเป่นนกสองหัวได่ เพราะจะเกลียดชังนายคุนหนึ่งแล้วจะฮักนายอีกคุนหนึ่ง หรือจะเคารพนายคุนหนึ่งแล้วจะดูถูกนายอีกคุนหนึ่ง ท่านจะฮับใช้พระเจ้าแล้วเงินทองพร้อมกันบะได้”14หมู่ฟาริสีตี่เห็นแก่เงิน เมื่อได่ยินคำเหล่านั้นแล้วจึงเยาะเย้ยพระองค์15แต่พระองค์บอกกับเขาว่า “หมู่ท่านทำทีดูเป่นคนดีต่อหน้ากุคุน แต่พระเจ้าฮู้จิตใจ่ของท่าน เพราะว่าสิ่งตี่มีค่าสูงในหมู่คุน ก็เป่นตี่เกลียดชังในสายตาของพระเจ้า16มีเพียงธรรมบัญญัติและผู้เผยพระวจนะจุนถึงยอห์น ตั้งแต่นั้นมาเขาได่บอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า แล้วทุกคุนก็พยายามแย่งชิงกันเข้าไป่ในแผ่นดินนั้น17ฟ้าและดินจะหายไป่ ง่ายกว่าตี่ธรรมบัญญัติสักตี่หนึ่งจะว่างเปล่าไป18ผู้ตี่หย่าเมียของตั๋วแล้ว ไป่มีเมียใหม่ก็ผิดศลี แล้วคุนตี่ฮับแม่ยิงตี่ผัวหย่าแล้วมาเป็นเมียของตั๋วเก่าก็ผิดศลีตวย19มีเศรษฐีคุนหนึ่งนุ่งห่มผ้าสีม่วงและผ้าป่านเนื้อดี อยู่อย่างรื่นเริงฟุ่มเฟือยตุกๆ วัน20แล้วมีคุนยากจุนคุนหนึ่งชื่อลาซารัส เป่นแผลตึงตั๋ว นอนอยู่ตี่ประตูรั้วบ้านของเศรษฐี21เขาอยากจะกินเศษอาหารตี่ตกจากโต๊ะของเศรษฐีคุนนั้น แม้สุนัขก่อมาเลียแผลของเขา22อยู่มาคุนยากจุน คุนนั้นต๋าย แล้วพวกทูตสวรรค์นำเขาไป่อยู่กับอับราฮัม ส่วนเศรษฐีคุนนั้นก็ต๋ายตวย แล้วถูกฝังไว้23แล้วเมื่อเขาเป่นทุกข์ทรมานอยู่ในนรก เขาแหงนหน้าผ่อ หันอับราฮัมอยู่ตั้งแต่ไกล แล้วลาซารัสก่ออยู่กับท่าน24เศรษฐีฮ้องว่า ‘อับราฮัมป้อเจ้าข้า ขอเมตตาตวย ขอใช้ลาซารัสเอาปลายนิ้วจุ่มน้ำมาแตะลิ้นของเฮาหื้อเย็น เพราะเฮาทุกข์แล้วทรมานชนาดอยู่ในเปลวไฟนิ’25อับราฮัมบอกว่า ‘ลูกเอ๋ย เจ้าลองกึดว่าเมื่อเจ้ายังมีชีวิตอยู่ เจ้าได่ทำสิ่งตี่ดี่ไว้หื้อกับตั๋ว และลาซารัสได้แต่สิ่งบะดี่ เวลานิเขาได่ฮับการดูแลเอาใจ่ส่วนแล้ว แต่เจ้าได่ฮับแต่ความทุกข์ระทมอย่างนัก26ยิ่งไป่กว่านั้น ระหว่างเฮากับหมู่เจ้าก่อมีเหวใหญ่ตั้งขวางอยู่ เพื่อว่าถ้าใผ อยากจะข้ามจากตี่หั่นไป่ ถึงหมู่เจ้าก่อเยะบะได้ หรือถ้าจะข้ามจากตี่นั่นมาถึงเฮาก่อเยะบะได้’27เศรษฐีคุนนั้นบอกว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ป้อเจ้าข้า ขอท่านใช้ลาซารัสไป่ตี่บ้านป้อของเฮา28เพราะเฮามีน้องบ่าวห้าคนหื้อลาซารัสไป่บอกหื้อหมู่เขา เพื่อบะหื้อเขาต้องมาอยู่ในตี่ทุกข์ทรมานตี่นี้’29แต่อับราฮัมบอกว่า ‘เขามีโมเสสแล้วพวกผู้เผยพระวจนะแล้ว หื้อหมู่เขาฟังคุนเหล่านั้นเตอะ’30เศรษฐีคุนนั้นจึงบอกว่า ‘บะได้ อับราฮัมป้อเจ้าข้า ถ้ามีใผสักคุนหนึ่งจากหมู่คุนต๋ายไป่หาหมู่เขา เขาคงจะเปลี่ยนใจใหม่’31อับราฮัมจึงบอกเขาว่า ‘ถ้าหมู่เขาบะฟังโมเสสและพวกผู้เผยพระวจนะ แม้จะมีใผเป่นขึ้นมาจากต๋าย เขาก็ยังจะบะเชื่อ’
Son Light Foundation