Luke15
1เต้อนั้น หมู่คนเก็บภาสี กับคนบาปเข้ามาใกล้เปื้อจะฟังพระองค์2ฝ่ายหมู่ฟาริสี กับหมู่ธรรมมาจารย์ก่อจุ่มว่า (คุนนิต้อนฮับคุนบาปแล้วกินโตยกั๋นกับเขา3พระองได้อู้กำเปรียบหื้อเขาฟังว่า4ในหมู่ท่านมีไผตี้มีแกะร้อยตั๋ว แล้วหายไปตั๋วหนึ่ง จะบะละเก้าสิบเก้าตั๋วไว้ก๋างโต้งหญ้า แล้วไปแอ่วหาตั๋วตี้หายไป จุ๋นกว่าจะป๊ะก๋า5เมื่อป๊ะแล้วเขาก่อยกใส่บ่า แบกมาด้วยความดีใจ๋6เม่อมาถึงบ้านแล้ว ก่อได้จวนจาวหมู่กับเปื้อนบ้านหื้อมาพร้อมกั๋น อู้กับเขาว่า (หื้อยินดีกับเฮาเต๊อะ เพราะเฮาได้ป๊ะแกะของเฮาตี้หายไปแล้วนั้น)7เฮาบอกท่านตังหลายว่า อย่างอี้แหละ จะมีความยินดีในสวรรค์ ย้อนว่า คนบาปคนเดวตี้กลับใจใหม่ นักเหลือคนดี เก้าสิบเก้าคนตี้บ่าต้องการกลับใจใหม่8แม่ยิงคุนใดมีเหรียญสะตังซิบเหรียญ แล้วเหรียญหายไปอันหนึ่ง จะบะไปจุดไฟแล้วกวาดหาขนาด จุนปะกา9เมื่อปะกัน ก่บอกจาวหมู่และก่จาวบ้านมาปะกั๋น อูกับเขาว่า ยินดีกับเฮาเน่อ เฮาได้ปะเหรียญสะตังตี้หายไปแล้ว10จะอั้นเน่าะ เฮาบอกต่านตึงหมู่จะมีใจ๋ยินดี ในหมู่ทูตของพระเจ้า ย้อนว่าคุนบาปคุนเดวกลับใจ๋ใหม่11พระเจ้าอู่ว่า จายคุนนึงมีลูกสองคุน12ลูกคุนน้อยบอกป่อว่า ป่อเจ้าเหิย ขอมรดกตี่ปั๋นส่วนหื้อข่อยเตอะ ป่อก่อปั๋นส่วนมรดกนั้นหื้อลูกตึงสอง13ต่อมาบ่ากี่วัน ลูกโต๋น้อยก่หอบมรดกตึงหมดแล้วไปเมิงไก๋ แล้วได้ไจ้ตังของตั๋วเก่าตี่ฮั่น โดยก๋านเป๋นนักเลง14เมื่อใจ่มรดกจนหมดสิ้นทุกอย่างแล้ว ก่เกิดก๋านแห้งแล้งกันดารอย่างหนักทั่วเมือง เขาก่เริ่มบะมีอะหยัง15เขาไป๋นอนอยู่กับคุนเมืองนั้นคุนหนึ่ง และคุนนั้นก่ใจ่เขาไป๋เลี้ยงหมูที่กางตุง16เขาอยากจะอิ่มต้องด้วยฝั่กถั่วตี่หมูกิ๋น แต่บะมีใผหื้อบะหยังเขากิ๋นเลย17เมือเขาฮูนึกตั๋ว ก่อูกับตั๋วเก่าว่า "ลูกจ้างของป่อเฮามีนักขนาดไหน ยังมีของกิ๋นอิ่มและเหลือปะเละ แต่เฮาต้องมาอดตายตี่หนี้ เพราะอดยากกา18จ๋ำเปิ๋นจะลุกไป่หาป้อเฮา แล้วอูกับท่านว่า "ป่อเห่ย ลูกผิดต่อสวรรค์แล้วก่ผิดต่อป่อโตย19เฮาบะเหมาะตี่จะได้จื่อว่าเป๋นลูกของท่านต่อไป ขอท่านฮื่อข่อยเป๋นลูกจ้าง ของท่านคุนนึ่งเตะ20แล้วเขาก่ลุกขึ้นไปหาป่อของตั๋วเก่า แต่เมื่อเขาเห็นแต่ไกล ป่อก่หันเขาก่มีใจเอ็นดู แลนออกไปกอดคอแล้วจูบแก้มเขา21ลูกนั้นก่ได้อูกับป่อว่า "ป่อ ลูกผิดกับสวรรค์และผิดต่อท่าน บะเหมาะตี่จะได่จื่อว่าเป๋นลูกของท่านอีกต่อไป๋22แต่ป่อสั่งกับลูกจ้างตั๋วเก่าว่า "ขะใจ๋ไปเอาเสื่อตี่ดีตี่สุด ออกมาใส่หื้อเขา และเอาแหวนมาใส่นิ้วมือ กับเอาเกือบมาใส่หื้อเขาตวย23แล้วเอาลูกงัวตั๋วตุ้ยๆมาฆ่าเลี้ยงกั้น เพื่อความยินดี24เพราะว่าลูกของเฮาคุนนิตายไปแล้ว แต่กลับเป๋นมาแหมม หายไป๋แล้ว แต่ก็ได้ปะกันแหมม หมู่เขาก็มีความยินดี25ส่วนลูกคุนโต๋ กำลังอยู่ตี่กางตุง เมื่อเขาปิกมาถึงเรือนแล้ว ก็ได่ยินเสียงเพลงและก็มีการติ่นรำ26เขาก็ฮ้องลูกจ้างคุนนึ่งมาถามว่า "เขาทำอะหยั่งกั๋น27ลูกจ้างก็บอกว่า"น้องของท่านปิกมาแล้ว และป่อของท่านหื้อฆ่าลูกงัวตั๋วตุ้ยๆ เพราะท่านได่ลูกปิกมาอย่างปลอดภัย28อ้ายชายก่โกด บะยอมเข้าไป่ ป่อก่ออกมาจวนเขา29แต่เขาก็บอกป่อว่า" ป่อ มาผ่องนี่ ลูกได้เยะก๋ารกับป่อมากี่ปีละ และบ่เกยละเลยค่ำสั่งของอิป่อสักข้อเลย แต่ป่อก็บ่เกยหื้อแม้แต่ลูกแปะสักตัวกับข่อยเลย ตี้จะเลี้ยงกันกับจาวหมู่30แต่กับลูกคุนนิของท่าน ตี่ได้ใช้มรดกของท่าน ไปเอาแม่ยิงบะดีมาแล้ว ท่านยังได้ฆ่าลูกงัวตัวอ้วนมาเลี้ยงเขา31ป่อได้บอกเขาว่า" ลูกเอ๋ย ลูกได้อยู่กับป่อมาเมิน แล้วของหมู่นิตึงหมดของป่อ ก่เป็นของลูกอยู่แล้ว32แต่เหมาะแล้วตีเฮาจะได้ยินดีและมวนกัน ตีน้องคุนนิของลูกต๋ายไปแล้ว แล้วปิกเป๋นขึ้นมาแหมม หายไป๋แล้ว แต่ก็ได้ปิกมาปะกั๋นแหมม
Son Light Foundation