มาระโก /8
1คราวหั้น เมื่อประชาชนปากันมานักอีก ก่บะมีกับเข๋ากิ๋น พระเยซูได่ฮ้องหมู่ลูกศิษย์อู้กับเขาว่า2“เฮาอิ่นดูคนหมู่นี้ ย่อนว่าเขาค้างอยู่กับเราได้สามวันแล้ว และไม่มีของกิ๋นจะกิ๋น3ถ้าเฮาจะหือเขาปิกไปบ้านเมื่อยังบะได่กิ๋นข้าวอยู่ เขาจะหิวแล้วบ่ามีแฮงลงต๋ามตาง เพราะว่าบางคนมาไก๋”4หมู่ลูกศิษย์เลยอู้ตอบพระองค์ว่า “ในถิ่นทุรกันดารนี้จะหาอาหารให้เขากินอิ่มได้ที่ไหน”5พระองค์อู้ถามเขาว่า “หมู่ท่านมีขนมปังกี่ก้อน” เขาอู้ว่า “มีเจ็ดก้อนคับ”6พระองค์เลยอู้สั่งประชาชนหือนั่งลงตี้ปื้นดิน แล้วได่รับขนมปังเจ็ดก้อนหั้นมา โมทนาพระคุณ แล้วได่หักส่งหือหมู่ลุกศิษย์หือเขาแจก หมู่ลูกศิษย์จึงแจกหือประชาชน7และเขามีปลาน้อยๆอยู่ผ่อง พระองค์เลยถวายคำสาธุการ แล้วสั่งหมู่ลูกศิษย์หือเอาปลาหั้นแจกตวย8คนตึงหมดได้กิ๋นจนอิ่ม และเศษอาหารตี้เหลือนั้นเขาเก็บได้เจ็ดซ่า9คนตี้กิ๋นหั้นประมาณสี่ปัน แล้วพระองค์อู้สั่งหือเขาไป10ในตอนหั้นพระองค์ก่ได้ลงเฮือกับหมู่ลูกศิษย์ของพระองค์มาถึงเขตเมืองดาลมานูธา11หมู่ฟาริสีออกมาและเริ่มเถงกับพระองค์ ขอพระองค์เยะหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์ หมายจะทดลองพระองค์12พระองค์ทรงถอนพระทัยแล้วอู้ว่า “คนยุคนี้ไค่หาหมายสำคัญทำไม เฮาว่าแก่เจ้าทั้งหลายจริงๆว่า จะบะโปรดหือหมายสำคัญแก่คนยุคนี้”13แล้วพระองค์จะไปจากเขาและลงเฮือข้ามผากไปแหม่14ตางหมู่ลูกศิษย์ ลืมเอาขนมปังไปและในเฮือเขามีขนมปังอยู่ก้อนเดวตะอั้น15พระองค์ทรงได่กำชับหมู่ลูกศิษย์ว่า “หื้อผ่อดีๆและระวังเจื้อแห่งหมู่ฟาริสี และเจื้อแห่งเฮโรดให้ดี”16หมู่ลูกศิษย์ได่อู้กันว่า “เพราะเหตุตี้เฮาบะมีขนมปัง”17เมื่อพระเยซูได่หู้เลยอู้แก่เขาว่า “ยะใดหมู่ท่าน เลยอู้กันและกัน ถึงเรื่องบะมีขนมปัง ท่านยังบะหู้และบะเข้าใจหรือ ใจของท่านมืดมัวหรือ18มีตาแล้วยังบะหันหรือ มีหูแล้วยังบะได่ยินก่า ท่านตึงหลายจำบะได่ก่า19เมื่อเฮาหักขนมปังห้าก้อน หือแก่คนห้าปันคนนั้น ท่านทั้งหลายเก็บเศษตี้เหลือหั้นได่กี่กระบุง” เขาอู้ตอบว่า “ได้สิบสองกระบุง”20“เมื่อเฮาแจกขนมปังเจ็ดก้อนหือแก่คนสี่พันคนหั้น ท่านทั้งหลายเก็บเศษตี้เหลือได้กี่ซ้า” เขาอู้ตอบว่า “ได้เจ็ดซ้า”21พระองค์เลยอู้แก่เขาว่า “หมู่ท่านยังบะเข้าใจก่า”22พระองค์กับลูกศิษย์เลยไปตี้เมืองเบธไซดา เขาปาคนตาบอดคนนึงมาหาพระองค์ อู้ขอพระองค์หือถูกต้องคนหั้น23พระองค์ได่จูงมือคนตาบอดออกไปนอกหมู่บ้าน เมื่อได่บ้วนน้ำลายลงตี้ตาคนหั้น และวางมือบนเขาแล้ว พระองค์เลยอู้ถามว่า “เจ้าหันอะหยังผ่องรึยัง”24คนนั้นแหงนหน้าผ่อแล้วอู้ว่า “ข้าพระองค์แลหันคนเหมือนต้นไม้เดินไปเดินมา”25พระองค์เลยวางมือบนตาเขาแหม่ แล้วเขาก่เพ่งผ่อ และตาก่หายเป่นปกติ แลหันสิ่งตึงหลายได้ชัด26พระองค์เลยอู้สั่งคนหั้นหือปิกตรงไปตี้บ้านของตน แล้วกำชับว่า “บะหื้อเข้าไปในหมู่บ้านหั้น”27พระเยซูได้ไปกับหมู่ลูกศิษย์ออกไปตี้หมู่บ้านแขวงซีซารียา ฟีลิปปี เมื่ออยู่ตามทางหั้นพระองค์อู้ถามหมู่ลูกศิษย์ว่า “คนทั้งหลายอู้กันว่าเฮาเป๋นคนใด”28เขาอู้ตอบพระองค์ว่า “เขาว่าเป็นยอห์น ผู้หือบัพติศมา แต่บางคนว่าเป๋นเอลียาห์ และบางคนว่าเป๋นคนหนึ่งในหมู่คนอู้เรื่องพระคัมภี”29พระองค์เลยอู้ถามเขาว่า “ตางหมู่ท่านอู้ว่าเฮาเป๋นไผ” เปโตรอู้ตอบว่า “พระองค์ทรงเป็นพระคริสต์ ”30แล้วพระองค์ได้กำชับห้ามหมู่ลูกศิษย์ บะหือเขาบอกไผหือหู้31ตั้งแต่เวลาหั้นมา พระองค์อู้สอนลูกศิษย์ว่า บุตรมนุษย์จะต้องตุกทรมานหลายอย่าง หมู่คนใหญ่ หมู่มหาปุโรหิต และหมู่ธรรมาจารย์จะไม่ยอมฮับพระองค์ ในตี้สุดพระองค์จะต้องถึงถูกฆ่าหื้อต๋าย แต่ในวันตี้สามพระองค์จะเป็นขึ้นมาใหม่32กำหมู่นี้พระองค์อู้โดยเปิดเผย ตางเปโตรเอามือจับพระองค์แล้วก่อู้ต้วง33พระองค์เลยเหลวหน้าผ่อหมู่ลูกศิษย์แล้วติเปโตรว่า “อ้ายซาตาน จงไปหือป้น เพราะเจ้ากึดอย่างคน บะได้กึดอย่างพระเจ้า”34พระองค์ได่ฮ้องประชาชนกับหมู่ลูกศิษย์หือเข้ามา แล้วอู้แก่เขาว่า “ถ้าไผไค่ตวยเฮามา หือคนหั้นเอาชนะตัวเก๋า แล้วฮับกางเขนของตัวเก๋าแบก และตวยเฮามา35เพราะว่าคนใดไคจะเอาชีวิตรอด คนหั้นจะเสียชีวิต แต่คนใดจะเสียชีวิตเพราะหันแก่เฮาและข่าวประเสริฐ คุนหั้นจะได่ชีวิตรอด36เพราะถ้าคุนใดจะได้สิ่งของหมดตึงโลก แต่ต้องต๋ายของตน คนหั้นจะได้ประโยชน์อะหยัง37เพราะว่าคนหั้นจะเอ่าอะหยังไปแลกเอาจีวิตของตั๋วเก่าปิกมา38ด้วยว่าถ้าคนใดมีความอายเพราะเฮาและกำอู้ของเฮา สุดจีวิตนี้ซึ่งประกอบด้วยการชั่วกึดทรยศ บุตรมนุษย์ก่จะมีความอายเพราะคนหั้น ในเวลาเมื่อพระองค์จะมาตวยพระสิริแห่งพระบิดา และด้วยหมู่ทูตสวรรค์ผู้บริสุทธิ์”
Empower Asia Bible Translation Movement