Luke19
1เมื่อพระเยซูเดินทางเข้าไปในเมืองเยรีโคและกำลังอี๊เดินทางกายไป2มีผู้ชายคนหนึ่งซื่อศักเคียสเป็นนายด่านภาษีและเป็นคนมั่งคนมี3เขาพยายามอี๊เบิ่งว่าพระเยซูเป็ยไผ แต่คนหลายจึงเบิ่งบ่เห็น เพราะเขาโตเตี้ย4เขาจึงปบไปทางหน้า แล้วขึ้นต้นมะเดื่อเพื่ออี๊ดั่ยเบิ่งเห็นพระเยซูเพราะว่าพระองค์กำลังอี๊เดินทางกายมาทางนั้น5เมื่อพระเยซูเดินทางมาฮอดบ่งนั้นพระองค์แหงนหน้าเบิ่งสักเคียสแล้เว้ากับเขาว่า "ศักเคียสเอ๋ย จงฟ้าวลงมา เพราะว่ามื้อนี้เฮาอี๊ต้องพักอยู่ในเฮียนของเจ้า"6แล้วศักเคียสก่าฟ้าวลงมาด้วยความดีใจ7ทุกคนที่เห็นก่าพาจ่มและเว้าว่า "คนผู้นี้อี๊เข้าไปพักอยู่กับคนบาป"8ส่วนศักเคียสนั้นยืนขึ้นเวากับองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้าทรัพย์สิ่งขของของข่อย ข่อยยอมให้กับคนยากจนเกิ่งหนึ่งและถ้าข่อยโกงมะหยั่งของไผมา ก่ายอมคืนให้เขาสี่เท่า"9พระเยซูเว้ากับเขาว่า "มื้อนี้ความรอดมาฮอดเฮียนหลังนี้แล้ว เพราะคนๆนี้เป็นลูกของอับราฮัมนำ10เพราะว่าลูกของพระเจ้ามาเพื่ออี๊เสาะหาและซ่อยผู้ที่เหี่ยไปให้รอด"11เมื่อชาวบ้านดั่ยยินสิ่งแบบนี้ พระเยซูก่าได้เว้าคำเปรียบเทียบเรื่องหนึ่งให้พวกเขาฟังต่อไปอีก เพราะพระองค์เดินทางมาหม่อกรุงเยรูซาเล็มแล้ว และเพราะเหตุที่พวกเขาคึดว่าแผ่นดินของพระเจ้ากำลังอี๊ปรากฏไวๆนี่12พระเยซูเว้าว่า "มีเจ้านายองค์หนึ่งกำลังอี๊เดินทางไปเมืองไกลเพื่อรับอำนาจมาครองแผ่นดิน แล้วอี๊กลับมาอีก13เลาจึงเอิ้นทาสสิบคนของเลามาและเอาเงินให้กับพวกเขาสิบมินาแล้วสั่งว่า <จงเอาไปค้าขายจนกว่าเฮาอี๊กลับมา>14แต่ชาวเมืองซังท่านผู้นั้น จึงส่งทูตนำหลังไปเพื่อบอกว่า <เฮาบ่ต้องการให้ท่านผู้นี้มาปกครองเฮา>15เมื่อท่านดั่ยอำนาจครองแผ่นดินกลับมาแล้ว ท่านจึงเอิ้นพวกทาสที่ท่านให้เงินไว้นั้นมาหา เพื่ออี๊เบิ่งว่าพวกเขาค้าขายได้กำไรจักมากน้อย16คนแรกมาบอกว่า "ท่านเจ้าข้า เงินสิบมินาของท่านได้กำไรมาอีกสิบมินา"17ท่านจึงเว้ากับเขาว่า "ดีมาก เจ้าเป็นทาสที่ดี เพราะเจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เจ้าจงมีอำนาจครอบครองสิบเมืองเถิด"18คนที่สองมาบอกว่า "ท่านเจ้าข้า เงินมินาหนึ่งของท่านได้กำไรมาอีกห้ามินา"19เจ้าเมียงจึงเว้ากับเขาคือกันว่า"เจ้าจงครอบครองห้าเมียงเถิด"20อีกคนหนึ่งมาบอกว่า"พระเจ้าข้า นี่เงินมินาหนึ่งของพระองค์ข่อยได้เอาผ้าห่อเมี้ยนไว้"21เพราะข่อยย้านเจ้า เพราะว่าเจ้าเป็นคนเข้มงวด ข่อยเก็บผลซึ่งข่อยบ่ได้เฮ้ดและเกี่ยวที่ข่อยบ่ได้หว่าน22เจ้านายจึงตอบเขาว่า "บักขี้ข้าซั่วซ้า เฮาอี๊ลงโทษเจ้าโดยคำเว้าของเจ้าเอง เจ้าก่าฮู้ว่าเฮาเป็นคนเข้มงวด เก็บผลซึ่งเฮาบ่ได้เฮ็ดและเกี่ยวสิ่งที่เฮาบ่ได้หว่าน"23แล้วเป้นพยั่งเจ้าบ่เอาเงินของเฮาไปฝากไว้ที่ธนาคาร? เมื่อเฮามาอี๊ได้ฮับเงินของเฮากับดอกเบี้ยนำ24แล้วเจ้านายสั่งคนที่ยืนอยู่บ่งนั้นว่า"จงเอาเงินมินาหนึ่งจากเขาไปให้กับคนที่มีสิบมินา25แล้วพวกเขาเว้าว่า "เจ้านายเจ้าข้า เขามีสิบมินาแล้ว"26<เฮาบอกพวกเจ้าว่า "ทุกคนที่มีอยู่แล้วอี๊ดั่ยฮับเพิ่มอีก แต่ผู้ที่บ่มี แม้ว่าสิ่งที่เขามีอยู่แล้ว ก่าอีีต้องเอาไปจากเขา"27ส่วนพวกศัตรูของเฮาที่บ่ต้องการให้เฮาปกครองพวกเขานั้น จงพาเขามาบ่งนี่ แล้วฆ่าเสียต่อหน้าเฮา>28เมื่อพระเยซูเว้าคำเหล่านั้นแล้ว พระองค์ก่าทรงย่างไปก่อน เพื่อไปกรุงเยรูซาเล็ม29เมื่อพระเยซูมาหม่อหมู่บ้านเบธฟายีและหมู่บ้านเบธานี มาฮอดโคกซึ่งเอิ้นว่า มะกอกเทศ พระองค์ทรงใช้ลูกศิษย์สองคน30สั่งว่า "จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ทางหน้า เมื่อเข้าไปแล้วอี๊พ้อลูกลาโตหนึ่งที่ยังบ่มีไฝขี่มัดอยู่ จงแก้มัดมันแล้วจูงมาเถิด"31ถ้ามีไผถามว่า " เจ้าแก้มัดมันเฮ็ดหยั่ง"จงบอกเขาว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการอี๊ใซ้มัน"32ลูกศิษย์สองคนนั้นก่าพ้อลาคือกับที่พระเญซูเว้ากับเขา33ตอนที่เขากำลังแก้มัดลูกลาอยู่นั้น พวกเจ้าลาของก่าถามเขาว่า " เจ้าแก้มัดลูกลาเฮ็ดหยั่ง? "34เขาตอบว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการอี๊ใซ้มัน "35แล้วเขาก่าจูงลูกลามาหาพระเยซูและเอาเสี้ยของโตเองปูบนหลังลาและเชิญพระเยซูขึ้นขี่ลานั้น36ตอนที่พระเยซูเดินทางไป ประชาชนเอาเสี้ยผ้าของโตเองปูตามหนทาง37เมื่อพระเยซูเดินทางมาหม่อทางที่อี๊ลงไปจากภูเขามะกอกเทศแล้ว พวกลูกศิษย์สู่คนก่ามีความชื่นชมยินดีเพราะบรรดามหกิจที่พวกเขาเขาได้เห็นนั้น จึงเริ่มสรรเสริญพระเจ้าเสียงดัง38ว่า"ขอให้พระมหากษัตริย์ ผู้เดินทางมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงพระเจริญ ขอให้มีสันติสุขในสวรรค์ และพระเกียรติในที่สูงสุด"39แต่ฟาริสีบางคนในพวกประซาซนนั้นเว้ากับพระเยซูว่า " ท่านอาจารย์ จงห้ามพวกลูกศิษย์ของเจ้า"40พระเยซูตอบพวกเขาว่า "เฮาบอกพวกเจ้าว่า แม้คนพวกอี๊บ่ปากบ่เว้า แต่ก้อนหินทั้งหลายก่ายังอี๊ส่งเสียงฮ้อง"41เมื่อพระเยซูเดินทางมาหม่อและเบิ่งเฮ็นเมืองแล้ว ก่าทรงฮ้องไห้สงสารเมืองนั้น42เว้าว่า "โอ เฮาอยากให้เจ้าฮู้ในเวลานี้ว่าสิ่งใดสร้างสันติ แต่เดี๋ยวนี้สิ่งนั้นถืกเสี่ยงไว้จากตาของเจ้าแล้ว43เพราะว่าเวลามานั้นอี๊มาฮอดเจ้า เมื่อพวกศัตรูของเจ้าอี๊ก่อเซิงเทินต่อสู้เจ้า และล้อมขังเจ้าไว้สู่ด้าน44แล้วอี๊โยนเจ้าลงให้ราบกับพื้นดิน ทั้งโตเจ้าและลูกๆที่อยู่ข้างในเจ้า และพวกเขาอี๊บ่ปล่อยให้มีก้อนหินซ้อนทับกันไว้ข้างในเจ้า เพราะเจ้าบ่ฮู้วันเวลาที่พระองค์เดินทางมาเยี่ยมเจ้า45พระเยซูเข้าไปในพระวิหารแล้วไล่คนทั้งหลายที่ค้าขายอยู่นั้น46และเว้ากับพวกเขาว่า "มีพระวจนะเขียนไว้ว่านิเวศของเฮาควรอี๊เป็นนิเวศอธิฐาน แต่พวกเจ้าเฮ็ดให้เป็นถ้ำของพวกโจร "47พระเยซูสั่งสอนในบริเวณพระวิหารสู่วัน แต่พวกหัวหน้าปุโรหิต พวกธรรมาจารย์และผู้นำคนอื่นๆของประชาชนหาช่องทางที่ฆ่าพระองค์48แต่พวกเขาบ่พ้อซ่องทางที่อี๊เฮ็ดหยั่งดั่ย เพราะว่าประชาชนสู่คนมักฟังพระองค์หลาย
Son Light Foundation