Luke18
1พระเยซูเว้าคำเปรียบเทียบเรื่องหนึ่งเขาฟัง เพื่อสอนว่าเขาทั้งหลายควรอธิษฐานหมั่นๆและบ่ท้อใจ2พระองค์ว้าว่า "ในเมืองแห่งหนึ่งมีผู้พิพากษาอยู่คนหนึ่ง เป็นคนที่บ่ย้านพระเจ้าและบ่เห็นแก่คนนำ3ในเมืองนั้นมีแม่ม่ายคนหนึ่งมาหาเลาแล้วเว้าว่า "ขอให้ความยุติธรรมกับข่อยในการสู้คดีเถิด"4แต่ผู้พิพากษาคนนั้นบ่ยอมเฮ็ดให้ จนเวลาผ่านไปเถิ่งแล้วเขาก่าคึดในใจว่า "แม้ว่าเฮาอี๊บ่ย้านพระเจ้าและบ่เห็นแก่มนุษย์5แต่เพราะแม่ม่ายคนนี้มาเฮ็ดให้เฮาลำบาก เฮาอี๊ให้ความยุติธรรมกับนาง เพื่อบ่ให้นางมารบกวนให้รำคาญใจอยู่เลิ่ยๆ6และองค์พระผู้เป็นเจ้าเว้าว่า "จงฟังคำที่ผู้พิพากษาบ่ดีคนนี้เว้า7พระเจ้าอี๊บ่ประทานความยุติธรรมกับคนที่พระองค์ทรงเลือกไว้ คือพวกที่ฮ้องฮอดพระองค์ทั้งมื้อเว็นมื้อคืนฮั้นหนือ พระองค์อี๊ทรงอดทนดั่ยฮั้นหนือ?8เฮาบอกพวกเจ้าว่า พระเจ้าอี๊ประทานความยุติธรรมกับพวกเขาอย่างไว แต่เมื่อลูกของพระเจ้ามา ท่ายยังพ้อความเซื่อในแผ่นดินโลกฮั้นหนือ?"9สำหรับบางคนที่มั่นใจในโตเองว่าเป็นคนชอบธรรมและดูถูกผู้อื่นนั้น พระเยซูเว้าคำเปรียบเทียบนี้ว่า10"มีคนสองคนขึ้นไปอธิษฐานในบริเวณพระวิหาร คนหนึ่งคือฟาริสีและอีกคนหนึ่งเป็นคนเก็บภาษี11คนที่เป็นฟาริสีนั้นยืนอยู่คนเดวแล้วอธิษฐานว่า <ข้าแต่พระเจ้า ข่อยโมทนาขอบพระคุณที่ข่อยบ่คือคนอื่นที่เป็นคนขี้โกง เป็นคนอธรรมและเป็นคนล่วงประเวณี และบ่คือกับคนเก็บภาษีคนนี้12ข่อยถือศีลอดอาหารสองมื้อต่อสัปดาห์และสู่สิ่งที่ข่อยหามาดั่ย ข่อยก่าเอาทศางค์มาถวายอยู่เลิ่ย>13ส่วนคนเก็บภภาษีนั้นยืนอยู่อย่างไกลบ่ยอมแม้แต่แหงนหน้าเบิ่งฟ้า แต่ตีเอิ็กโตเองแล้วเว้าว่า <ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาข่อยผู้เป็นคนบาปเถิด>14เฮาบอกพวกเจ้าว่า คนเก็บภาษีนี้ละเมื่อเขากลับลงไปฮอดบ้านของโตเองก่านับว่าเป็นคนชอบธรรม บ่แม่นฟาริสี เพราะว่าคนดัยที่ยกโตเองขึ้นอี๊ถืกเฮ็ดให้ต่ำลง แต่คนที่ถ่อมโตลงอี๊ดั่ยฮับการยกขึ้น"15แล้วมีคนอุ้มเด็กน้อยมาหาพระเยซูเพื่ออี๊ให้พระองค์สัมผัสเด็กนั้น เมื่อลูกศิษย์เห็นก่าห้ามเขาไว้16แต่พระเยซูทรงเอิ้นให้เขาเอาเด็กน้อยมาแล้วเว้าว่า "จงยอมให้เด็กน้อยโตน้อยๆเข้ามาหาเฮา อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป็นของคนอย่างพวกเขา17เฮาบอกความจริงกับพวกเจ้าว่าไผที่บ่ยอมฮับแผ่นดินของพระเจ้าคือกับเด็กน้อยโตน้อยๆอี๊เข้าในแผ่นดินนั้นบ่ดั่ย"18มีขุนนางคนหนึ่งถามพระเยซูว่า "ท่านอาจารย์ผู้ประเสริฐ ข่อยอี๊เฮ็ดแบบดัยอั้งอี๊มีชีวิตนิรันดร์"19พระเยซูถามขุนนางว่า "เจ้าใช้คำว่าประเสริฐกับเฮาเฮ็ดหยั่ง? บ่มีไผประเสริฐนอกจากพระเจ้าองค์เดว20เจ้าฮู้จักบัญญัติแล้วที่ว่า <อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ จงให้เกียรติพ่อแม่ของเจ้า>"21ขุนนางจึงเว้าว่า "ข้อเหล่านั้นข่อยถือรักษาไว้มาตั้งแต่เป็นเด็กน้อย"22เมื่อพระเยซูด่ยยิยสังซั้นพระองค์ก่าเว้ากับเขาว่า "เจ้ายังขาดสิ่งหนึ่ง จงไปขายของทั้งเบิ่ดที่เจ้ามีอยู่แล้วแจกจ่ายให้กับคนยากจน เจ้าฮั้งอี๊มีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ แล้วจงนำเฮามาและเป็นลูกศิษย์ของเฮา"23แต่เมื่อเขาดั่ยยิยแบบนั้นก่าเป็นทุกข์ เพราะเขาเป็นคนมั่งมีหลาย24เมื่อพระเยซูเบิ่งเห็นเขามีอาการแบบนั้น พระองค์จึงเว้าว่า "คนมั่งมีอี๊เข้าไปใแผ่นดินของพระเจ้านั้นก่ายากแท้ๆ25โตอูฐอี๊ลอดฮูเข็มก่ายังง่ายกว่าที่คนมั่งมีอี๊เข้าไปในแผ่นดินของพระเจ้า"26พวกคนที่ดั่ยยินเว้าว่า "ถ้าสังซั้นไผอี๊รอดดั่ย"27แต่พระเยซูเว้าว่า "สิ่งที่มนุษย์เฮ็ดบ่ดั่ย พระเจ้าทรงเฮ็ดดั่ย"28เปโตรเว้ากับพระเยซูว่า "นี่ละ ที่พวกข่อยถึงดั่ยสละถิ่มบ้านถิ่มเฮียนของพวกข่อยติดตามพระองค์มา"29พระเยซูจึงเว้ากับพวกเขาว่า "เฮาบอกความจริกับพวกเจ้าว่า คนที่สละเฮียน หรือเมีย หรือพี่น้อง หรือพ่อแม่ หรือลูกเพราะเห็นแก่แผ่ยดินของพระเจ้า30อี๊ดั่ยฮับผลตอบแทนหลายเท่าในยุคนี้ และในยุคหน้าอี๊ดั่ยชีวิตนิรันดร์"31พระเยซูทรงพาลูกศิษย์สิบสองคนไปแล้วเว้ากับพวกเขาว่า "นี่แนะ พวกเฮาอี๊ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มและสู่สิ่งที่พวกผูเผยพระวจนะเขียนเรื่องลูกของพระเจ้าอี๊สำเร็จ32เพราะว่าลูกของพระเจ้านั้นอี๊ถืกมอบไว้กับคนต่างชาติและพวกเขาอี๊เยาะเย้ยเลา เฮ้ดบ่ดีกับเลา ถ่มน้ำลาใส่เลา33พวกเขาอี๊ตีและฆ่าเลา แล้ววันที่สามเลาอี๊เป็นขึ้นมาใหม่"34ส่วนพวกลูกศิษย์บ่เข้าใจสิ่งเหล่านั้นเลย ความหมายของคำนั้นถืกเซี่ยงไว้จากพวกเขา และพวกเขาบ่ฮู้ว่าพระองค์เว้ามะหยั่ง35เมื่อพระเยซูเดินทางมาหม่อเมืองเยรีโค มีคนตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ฮีมหุนทาง36เมื่อเขาดั่ยยินเสียงชาวบ้านย่างกายจึงถามว่ามีเรื่องมะหยั่ง37พวกเขาจึงบอกว่าเยซูชาวนาซาเร็จเดินทางมา38คนตาบอดนั้นจึงฮ้องว่า "เยซูลูกดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข่อยเถิด"39คนที่ย่างอยู่ทางหน้าจึงห้ามเขาบ่ให้ปาก แต่เขายิ่งฮ้องดังกว่าเก่าว่า "ลูกดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข่อยเถิด"40พระเยซูเซาย่างและทรงสั่งให้พาคนตาบอดมาหาพระองค์ เมื่อเขามาหม่อแล้วพระเยซูถามเขาว่า41"เจ้าต้องการอี๊ให้เฮาเฮ็ดมะหยั่งให้เจ้า" เขาตอบว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ข่อยเบิ่งเห็น"42พระเยซูเว้ากับเขาว่า "จงเบิ่งเห็นเถิด ความเชื่อของเจ้าเฮ็ดให้โตเจ้าหายเป็นปกติแล้ว"43ทันใดนั้นคนตาบอดนั้นก่าเบิ่งเห็นและไปนำพระเยซูพร้อมกับถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า และเมื่อชาวบ้านเห็นแบบนั้นพวกเขาก่าสรรเสริญนำ
Son Light Foundation