Luke20
1มื้อหนึ่ง ตอนที่พระเยซูกำลังสั่งสอนประชาชนในบริเวณพระวิหารและประกาศข่าวดี พวกหัวหน้าปุโรหิต พวกธรรมาจารย์และพวกผู้ใหญ่มาหาพระองค์2และบอกพระเยซูว่า "จงบอกพวกเฮาเถิด เจ้ามีสิทธิ์มะหยั่งถึงได้เฮ็ดแบบนี้ ไผให้สิทธิกับเจ้า"3พระเยซูตอบพวกเขาว่า "เฮาอี๊ถามพวกเจ้าจักข้อหนึ่งคือกัน จงตอบเฮาเถิด4คือบัพติศมาของยอห์นนั้นมาจากสวรรค์หรือมาจากคน"5พวกเขาก่าเลยปรึกษากันว่า "ถ้าเฮาบอกว่า มาจากสวรรค์ เขาอี๊ถามว่า เป็นหยั่งบ่เซี่ยยอห์น?"6แต่ถ้าบอกว่า " มาจากคน ประชาชนก่าอี๊เอาหมากหินขว้างเฮา เพราะถือกันว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะ"7พวกเขาจึงตอบว่า "เฮาบ่ฮู้จักว่ามาจากไส"8พระเยซูก่าเลยเว้ากับพวกเขาว่า"เฮาก่าอี๊บ่บอกเจ้าคือกันว่า เฮาเฮ็ดสิ่งเหล่านี้โดยสิทธิอำนาจมะหยั่ง"9พระเยซูเว้าคำเปรียบเทียบให้ประชาชนฟังต่อไปว่า "มีซายคนหนึ่งเฮ็ดสวนองุ่นและให้ซาวสวนบางคนเช่า แล้วก่าไปประเทศนอกเหิง10เมื่อฮอดเวลาแล้วจึงใซ้คนใซ้คนหนึ่งไปหาคนเซ่าสวนเหล่านั้น เพื่อพวกเขาอี๊ดั่ยแบ่งองุ่นที่เป็นผลผลิตนั้นกับเจ้าของสวน แต่ชาวสวนเหล่านั้นกลับเฆี่ยนตีเขาและไล่เขาให้กลับไปมือเปล่า11เจ้าของสวนก่าเลยใซ้คนใซ้อีกคนหนึ่งไป แต่คนเซ่าสวนพวกนั้นดั่ยเฆี่ยนตีและเฮ็ดสิ่งบ่ดีต่างๆ กับคนใซ้นั้นนำ และได้ไล่ให้กลับไปมือเปล่า12เจ้าของสวนก่าเลยใซ้คนที่สามไปและคนเซ่าสวนเหล่านั้นก่าเฮ็ดเขาบาดเจ็บแล้วไล่เขาออกไป13เจ้าของสวนองุ่นก่าเลยเว้าว่า "เฮาอี๊เฮ็ดสะดัยดี? เฮาอี๊ส่งลูกที่เฮาฮักของเฮาไป เขาคงอี๊เคารพลูกคนนี้14แต่เมื่อพวกคนเซ่าสวนเห็นลูกนั้นก่าปรึกษากันว่า <คนนี้แน้วเป็นทายาท ให้เฮาฆ่ามัน เพื่อมูลมังอี๊เป็นของเฮา>15แล้วพวกเขาก่าไล่ลูกนั้นออกไปนอกสวน แล้วฆ่าถิ่ม เมื่อเป็นแบบนี้เจ้าของสวนอี๊เฮ็ดสะดัยกับพวกเขา16เลาก่าอี๊มาฆ่าคนเซ่าสวนเหล่านี้ แล้วเอาสวนองุ่นนั้นให้คนอื่นเซ่า "คนทั้งหลายเมื่อดั่ยยินจึงเว้าว่า "อย่าให้เป็นสังซั้นเลย"17พระเยซูเบิ่งพวกเขาแล้วเว้าว่า "ถ้าสังซั้นพระวจนะที่เขียนไว้หมายความว่าแบบดัย?หินที่ช่างก่อถิ่มแล้วกลับกลายเป็นหินเสาเอก18ทุกคนที่ล้มทับหินนั้น อี๊ต้องแตกหักไป และถ้ามันตกทับไผ คนนั้นอี๊แหลกมุ่นไป"19เมื่อพวกธรรมาจารย์และพวกหัวหน้าปุโรหิตฮู้ว่า พระเยซูเว้าคำเปรียบเทียบใส่พวกเขา ก่าอยากอี๊จับพระองค์ในตอนนั้นทันที แต่ว่าพวกเขาประชาชน20พวกเขาจึงถ้าเบิ่งพระเยซู และใซ้ให้บางคนทำท่าเป็นคนชอบธรรมนำไปลักเบิ่ง หวังอี๊จับผิดในคำสอนของพระองค์ เพื่ออี๊มอบพระเยซูไว้ใต้สิทธิอำนาจของเจ้าเมือง21พวกเขาถามพระพระเยซูว่า "ท่านอาจารย์ เฮาฮู้อยู่แล้วว่าเจ้าเว้าสั่งสอนแต่ความจริง บ่เคยเห็นแก่หน้าไผ แต่สั่งสอนทางของพระเจ้าแท้ๆ22การส่งสว่ยให้กับซีซ่าร์นั้นควรเฮ็ดบ่"23พระเยซูฮู้จักความคึดของพวกเขา ก่าเลยเว้ากับเขาว่า24"จงเอาเงินดาริอันเหรียญหนึ่งมาให้เฮาเบิ่ง ฮูปแล้วก่าคำจารึกนี้เป็นของไผ?"เขาตอบว่า"ของซีซาร์"25แล้วพระเยซูก่าเว้ากับพวกเขาว่า "ของของซีซาร์ก่าให้กับซีซาร์ และของของพระเจ้าก่าให้กับพระเจ้า"26พวกเขาก่าเลยจับผิดในคำสอนของพระเยซูบ่ดั่ย และพวกเขาก่างึดในคำตอบของพระองค์ก่าเลยเด่งอยู่ซื่อๆ27มีพวกสะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนพวกนี้บอกว่าการเป็นขึ้นมาจากความตายนั้นบ่มี28พวกเขาถามพระองค์ว่า"ท่านอาจารย์ โมเสสได้เขียนสั่งข่อยไว้ว่า ถ้าผู้ซายคนดัยตายและมีเมียแต่บ่มีลูก ก่าให้น้องซายฮับพี่ใภ้ไว้เป็นเมียของโตเอง เพื่อมีลูกสืบสกุลให้อ้าย29ปรากฏว่ามีพี่น้องผู้ชายอยู่เจ็ดคน อ้ายผู้กกมีเมียเเล้วก่าตายบ่มีลูก30แล้วน้องคนที่สอง31และที่สามนั้นก่าฮับแม่หญิงคนนั้นเป็นเมีย ทั้งเจ็ดคนคือกันเบิ๊ดคือบ่มีลูก แล้วก่าตาย32ในที่สุดแม่หญิงคนฮั่นก่าตายนำ33เมื่อแบบนั้น ในมื้อที่เป็นขึ้นจากความตาย แม่หญิงคนนั้นอี๊เป็นเมียของไผ? เพราะว่านางดั่ยเป็นเมียของผู้ชายทั้งเจ็ดคนเเล้ว34พระเยซูเว้ากับพวกเขาว่า "คนสมัยนี้มีการแต่งงานกันและยกให้เป็นผัวเมียกัน35แต่คนที่นับว่าสมควรกับการอยู่ในสมัยหน้า และการเป็นขึ้นจากตาย อี๊บ่มีการแต่งงานกัน หรือว่ายกให้เป็นผัวเมียกันอีก36อันที่จริงพวกเขาอี๊ตายอีกบ่ดัย เพราะเขาเป็นคือกับเทวดาของพระเจ้า และเป็นลูกของพระเจ้า คือเป็นลูกของการเป็นขึ้นมาจากตาย37เรื่องที่พระเจ้าเฮ็ดให้คนที่ตายแล้วเป็นขึ้นมาใหม่ โมเสสก่ายังดั่ยเฮ็ดไว้ในเรื่องพุ่มไม้ ซึ่งเป็นที่ที่โมเสสเอิ้นองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค แล้วก่าพระเจ้าของยาโคบ38พระองค์บ่ได้เป็นพระเจ้าของคนตาย แต่ว่าเป็นพระเจ้าของคนเป็น เพราะว่าสำหรับพระเจ้าทุกคนยังมีชีวิต"อยู่39ธรรมาจารย์ล่างคนก่าบอกกับพระองค์ว่า"อาจารย์ เจ้าเว้าดีแล้ว"40เนื่องจากพวกเขาบ่กล้าถามพระเยซูอีกต่อไป41พระเยซูก่าเลยถามพวกเขาว่า "ที่มีคนว่า พระคริสต์เป็นเชี่ยสายของดาวิดเป็นไปดั่ยสะดัย?42เนื่องจากดาวิดเองก่าดั่ยเว้าไว้ในพระธรรมสดุดีว่า พระเจ้า เว้ากับพระองค์พระผู้เป็นเจ้าของข่อยว่า "จงนั่งทางขวามือของเฮา43จนกว่าเฮาอี๊เฮ็ดศัตรูของเจ้า เป็นบ่งฮองเท้าของเจ้า"44ในเมื่อดาวิดยังเอิ้นเลาว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วเลาอี๊เป็นเชี่ยสายของดาวิดดั่ยสะดัย?"45ตอนที่ประชาชนทั้งเบิ๊ดกำลังฟังอยู่ พระเยซูเว้ากับลูกศิษย์ของพระองค์ว่า46"จงระวังพวกธรรมาจารย์ให้ดี พวกที่มักใส่เสี้ยคลุมยาวย่างไปย่างมา มักให้คนคำนับกลางตลาด มักบ่งนั่งที่สำคัญในธรรมศาลาและที่มีเกียรติในการเลี้ยง47พวกเขายึดเฮียนของแม่หม้าย แล้วก่าเฮ็ดเป็นอธิษฐานเหิ้งๆ คนพวกนี้อี๊ต้องถืกลงโทษหนักหลายกว่าเก่า"
Son Light Foundation