Luke9
1พระเยซูเอิ้นลูกศิษย์สิบสองคนมาอยู่นำกัน ละกะให้เขามีฤิทธิ์เดชและอำนาจเหนือผีทั้งหลาย และปั๋วโรคเบิ๊ดสุแนวให้เซาได้2แล้วพระเยซูใซ้เขาซุคนไปเว้าเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าและปั๋วคนให้เซา3พระเยซูสั่งซุมเขาว่า อย่าเอาอิหยังไปจักแนว บ่อว่าสิเป็น ไม้เท้า หรือถงย่าม แนวกิน เงินคำ หรือเสื้อผ้า4บาดเข้าไปเฮือนผู้ได๋ กะให้อาศัยอยู่เฮือนนั้นจนกว่าสิไปบ่อนอื่น5ถ้าบ่มีผู้ใดต้อนฮับซุมเจ้าขั่นเจ้าสิไปจากเมืองกะให้สะลิดขี้ดินที่ติดตีนซุมเจ้าถิ่ม6ซุมลูกศิษย์กะออกไปตามหมู่บ้านฮ้องบอกเรื่องแผ่นดินสวรรค์และปั๋วคนบ่สบายหมดสุคนให้เซา7เฮโรดเจ้าเมืองได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นกะคิดสงใสย้อนบางคนว่ายอห์นได้คืนมาแล้ว8ผู้ลางคนกะว่าเป็นเอลียาลางคนกะว่าเป็นผู้เผยพระวจนะโบร่ำโบราณได้กลับมาแล้ว9เฮโรดจั่งว่าถ้าว่ายอห์นเฮากะได้ตัดหัวแล้วผู้นี้ที่เฮาได้ยินเรื่องของเขาเป็นผู้ไดน้อแล้วเฮโรดกะซอกหาว่าสิได้เห็น10คนที่พระเยซูส่งออกไปได้กลับมาบอกถึงแนวที่พวกเขาได้เฮ็ดพระเยซูจั่งได้พาซุมเขาไปฮอดเมืองที่เขาเอิ้นว่าเบธไซดา11ชาวบ้านชาวเมืองฮู้เรื่องเขากะตามพระเยซูไปพระองค์ทรงต้อนรับเขาเว่าสั่งสอนถึงเรื่องของพระเจ้าและซุขู้ซุคนที่บ่สบายพระเยซูกะปั๋วเขาให้เซา12พอยามแลงลูกศิษย์สิบสองคนกะมาเว่ากับพระเยซูว่าให้ซุมชาวบ้านไปตามไฮ่ตามนาที่อยู่ไกล้ๆนี่หาบ่อนนอนหาแนวกินย่านว่าบ่อนที่เฮาอยู่ไกลหมู่ไกลพวก13พระเยซูจั่งเว่ากับซุมเขาว่าซุมเจ้าจั่งหาแนวกินให้เขากินพวกลูกศิษย์จั่งเว่าว่าเฮาบ่มีอีหยังหลายมีแต่ข้าวจี่ห้าปั้นกันปลาสองโตนอกเสียจากเฮาสิไปซื้อแนวกินให้ซุมเขา14ซุมซาวบ้านนี้คันนับแต่ผู้ซายกะได้หว่างห้าพันคนพระเยซูจั่งสั่งซุมลูกศิษย์ของเพิ่นว่าให้ซุมเขานั่งลงเป็นจุ้มๆจุ้มละห้าสิบคน15ซุมเขาก็เฮ็ดตามนั้นคือนั่งกันเป็นจุ้มๆ16พระเยซูฮับเอาข้าวจี่ห้าปั้นกับปลาสองโตนั้นและกะแหงนหน้าขึ้นเถิงฟ้าอธิษฐานแล้วหักปั้นให้กับลูกศิษย์ให้เอาไปปั้นซุมชาวบ้าน17เขากะได้กินอิ่มซุคนแล้วเขาเก็บเศษแนวกินที่ยังเหลือได้สิบสองกะบุง18ยามนั้นพระเยซูกำลังอธิฐานอยู่ผู้เดียว มีซุมลูกศิษย์อยู่ใกล้ๆ พระเยูจั่งเว่าถามซุมเขาว่า ซุมไทบ้าน เว้าว่าเฮาเป็นผู้ได๋19ซุมเขาจั่งตอบว่าสิแม้นยอห์นคนที่เฮ็ดสินจุ่มแต่ผู้ลังคนกว่าเป็นเอลียาห์ส่วนซุมอื่นกะว่าเป็นซุมหนึงในพวกผู้เผยพระะวจนะโบราณที่กับคืนขึ้นมา20พระเยซูจั่งถามเขาว่าแล้วซุมเจ้าคิดว่าเฮาเป็นไผเปโตรจั่งตอบว่าเป็นพระคริสต์ของพระเจ้า21พระเยซูจั่งลำลิลำใลสั่งซุมเขาว่าบ่ให้บอกเรื่องนี้กับผู้ใด22แล้วว่าวว่าบุตรมนุษย์สิต้องทนทุกข์หลายแนวซุมผู้หลักผุ้ใหญ่ซุมหัวหน้าปุโรหิตและซุมอาจารย์สิฮิซุมเจ้าบัดสุดถ้ายซุมเจ้าสิถืกฆ่าตายแต่ในมื้อที่สามพระเจ้าสิเฮ็ดให้ซุมเจ้าคืนขึ้นมาใหม่23พระเยซูจั่งว่าวกับซุมเขากับซุคนว่าถ้าผู้ไดอยากสิมานำเฮาให้ผู้นั้นปฏิเสธเจ้าของฮับเอากางเขนเจ้าของแบกซุมื้อและตามเฮามา24ย่อนว่าผู้ใดอยากจะเอาชีวิตรอดผู้นั้นสิตายแต่ผู้ใดยอมตายย้อนเฮาผู้นั้นสิมีชีวิต25ย้อนว่าเขาสิได้ประโยชน์อิหยังถ้าได้เครื่องของหมดโลกแต่ทำลายหรือสูญเสียตัวเองไป26ถ้าผู้ใดอยากอ่ายเพราะเฮาและคำว่าวของเฮาบุตรมนุษย์กะสิอยากอ่ายเพราะผู้นั้นยามเพิ่นมาด้วยพระรัศมีของเหล่าเทวดา27ย้อนว่าเฮาบอกความจริงกับสิเจ้าว่ามีผู้หลั่งคนที่ยืนอยู่บ่อนนี้สิยังบ่ได้พ้อความตายจนกว่าสได้เบิ่งแผ่นดินของพระเจ้า28หลังจากพระเยซูว่าวเรื่องซุมนั้นได้ประมาณแปดมื้อพระเยซูจั่งพาเปโตรยอห์นยากอบขึ้นไปเถิ่งภูเขาเผื่อสิอธิษฐาน29บัดยามพระองค์กำลังอธิษฐานอยู่หน้าของพระองค์ก็เปลี่ยนไปและเสื้อผ้าหน้าแพรของพระองค์กะขาวจนลายตา30ยามนั้นมีสองคนนั่งว่าวอยู่กับพระองค์คือโมเสสและเอลียาห์31ผู้มาปรากฏด้วยแสงสว่างและกำลังว่าวถึงการจากไปของพระองค์ซึ่งไกล็สิสำเหร็จในกรุงเยรูซาเล็ม32เปโตรกับซุมคนที่อยู่นำกันก็ง่วงหนาวหาวนอนบัดยามซุมเขาตาแจ้งเขาก็เห็นพระรัศมีของพระองค์และเห็นสองคนนั้นที่ยืนอยู่กับพระองค์33บัดสองคนนั้นกะลังสิเมื้อจากพระองค์เปโตรจั่งว่าวกับพระเยซูว่าพระอาจารดีหลายที่เฮาได้มาอยู่บ่อนนี้หน้าสิเห็ดเที่ยงนาขึ้นสามหลังให้พระองค์หลังหนึงโมเสสหลังหนึงและให้เอลียาห์หลังหนึงเปโตรบ่ฮู้ว่าเจ้าของว่าวอีหยังออกไป34บัดยามที่เขากำลังว่าวอยู่นั้นกะมีเมฆมาปกคลุมซุมเขาไว้บัดซุมเขาเข้าไปอยู่ในเมฆซุมเขากะย่าน35และก็มีพระสุรเสียงดังมาจากทึงเมฆนั้นว่าผู้นี้เป็นลูกของเฮาเป็นผู้ท่เฮาเลือกไว้ให้ฟังความเพิ่นเด้อ36บัดยามเสียงนั้นมิดลงพระเยซูนั่งอยู่แต่ผู้เดียวซุมขเขากะนั่งมิดอิงติ้งซุมเขากะบ่ได้บอกหรือว่าวให้ผู้ใดฟังในสิงที่ได้เห็น37ยามมื้อเซาพระเยซูกับลูกศิษย์สามคนกะลงมาจากภูเขาซุมไทยบ้านไทยเมืองกะมาท่าพระองค์38มีผู้ชายคนหนึ่งในหมู่คนฮ้องว่าคูบาซอยเบิ่งลูกข่อยแน่ย้อนว่าข่อยมีลูกอยู่ผู้เดียว39ยามเขาถืกผีสิงเด็กน้อยกะฮ้องโหขึ้นเลยผีมักสิเฮ็ดให้เขาชักดิ้นชักงอน้ำลายฟูมปากเฮ็ดให้เนื้อโตของเขาเป็นจ้ำๆและมันกะบ่ยอมออกจากโตเขา40ข่อยขอให้ลูกศิษย์ของพระองค์ไล่มันออกแต่เขาก็เฮ้ช็ดบ่ได้41พระเยซูจั่งว่าวว่าโอยุคนี้เป็นยามที่ขาดความเชื่อและเป็นผีบ้าผีบอเฮาสิต้องอยู่กับซุมเจ้าโดนป่านไดและเฮาสิต้องอดกับซุมเจ้านานซำไดไปพาลูกของเจ้ามาหม่องนี้42เด็กน้อยพวมย้างมาผีกะเฮ็ดให้เขาล้มลงซะแต่พระเยซูสั่งผีซุมบ่ดีนั้นและทรงปั่วเด็กน้อยให้เซาแล้วกะคืนให้พ่อของเขา43เมิดทุกคนกะพากันงึดหลายในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าขนะที่พวกเขาพากันงึดกับเรื่องราวทุกสิ่งทุกอย่างที่พระเยซูเฮ็ดพระเยซูกะว่าวกับลูกศิษย์ของพระองค์ว่า44ให้สิเจ้าฟังคำซุมนี้ให้ดีคือว่าบุตรมนุษย์จะต้องถืกมอบไว้ในมือของมนุษย์45แต่ซุมลูกศิษย์บ่เข้าใจคำว่าวนี่เพราะความหมายถืกเซื่องไว้จากซุมเขาเพื่อซุมเขาสิบ่ได้เข้าใจและซุมเขาก็บ่กล้าถามพระองค์ถึงเรื่องนี้46ซุมลูกศิษย์กะเถียงกันว่าผู้ไดในซุมเขาสิได้เป็นใหญ่47ฝ่ายพระเยซูแนมซอดความคิดในใจของซุมเขาจั่งให้เด็กน้อยผู้หนึงมายืนข้างพระองค์48แล้วจั่งว่าวกับซุมเขาว่าถ้าผู้ไดฮับเล็กน้อยๆผู้นั้นก็ฮับเฮาแล้วผู้ไดฮับเฮาผู้นั้นกะฮับพระองค์ผู้ทรงใช้เฮามาย่อนว่าคนที่เป็นผู้น้อยที่สุดในซุมเจ้ากะเป็นคนที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุด49ยอห์นจั่งถามพระองค์ว่าอาจารย์ซุมข่อยเห็นผู้หนึ่งไล่ผีออกโดยนามของพระองค์ซุมข่อยกะห้ามเขาเพราะเขาบ่ได้อยู่ในจุ็มซุมเฮา50พระเยซูตอบซุมเขาว่าอย่าห้ามซุมเขาเลยเพราะว่าผู้ไดกะตามที่บ่ได้ต่อสู้ซุมเจ้าเขากะอยู่ฝ่ายเดียวกับซุมเจ้านั่นแหละ51ยามไกล้สิฮอดเวลาที่พระองค์จะถืกฮับขึ้นไปพระองค์กะตั้งใจที่สิไปเมืองเยรูซาเล็ม52และพระองค์ได้ไซ้คนส่งข่าวล่วงไปก่อนซุมเขากะเข้าไปในหมู่บ้านของซาวสะมาเรียไปจัดแต่งถ่าพระองค์53แต่ซุมซาวบ้านบ่ต้อนฮับย่านว่าพระองค์ตั้งใจสิไปเมืองเยรูซาเล็ม54ลูกศิษย์ของพระองค์ยากอบกับยอห์นเห็นจังสั้นก็ว่าวกับพระองค์ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระองค์อยากสิให้พวกค่อยขอไฟจากสวรรค์ลงมาเผาซุมเขาบ่55แต่พระองค์ทรงเหลียวมาว่าวหาซุมเขา56แล้วพระองค์กับพวกลูกศิษย์กะย่างไปอีกที่หมู่บ้านหนึ่ง57บัดยามพระองค์กับซุมลูกศิษย์กำลังย่างไปมีคนหนึ่งว่าวกับพระองค์ว่าเจ้าสิไปบ้อนใดข่อยกะสินำเจ้าไปบ้อนนั้น58พระเยซูว่าวกับเขาว่าหมาจอกยังมีหม่องอยู่นกอยู่เถิ่งฟ้ากะยังมีฮังแต่บุตรมนุษย์บ่มีฮอดบ่อนสิไว้หัว59พระเยซูว่าวกับอีกผู้หนึ่งว่าจงนำเฮามาเถาะแต่ผู้นั้นตอบว่าพระองค์เจ้าค่าขอทรงโปรดให้ผู้ข้าไปฝังศพอีพ่อผู้ข้าก่อน60พระเยซูจั่งว่าวกับเขาว่าข่อยให้คนตายฝังคนตายของเขาเองโลดแต่ส่วนท่านจงไปโฆษนาแผ่นดินของพระเจ้า61แล้วกะมีผู้หนึ่งว่าวว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ข้าสินำพระองค์ไปขอสมาลาโทษให้ผู้ข้าไปคอบคนอยู่เฮือนก่อน62พระเยซูจั่งว่าวกับเขาว่าบ่มีผู้ไดที่สิเอามือจับคันไถแล้วหันหลังกลับผู้นั้นก็บ่คู่กับแผ่นดินของพระเจ้า
Son Light Foundation