Luke10
1หลังจากผ่านเรื่องซุมนั้น พระเยซูกะตั้งอีกเจ็ดสิบสองคน ละให้ซุมเขาออกไปนำกันเถื่อละสองคน ให้ออกหน้าไปก่อนเพิ่น เข้าไปซุเมือง และซุบ้านที่พระเยซูสิย่างไปนั้น2พระเยซูเว้ากับซุมเขาซุผู้ซุคนว่า "ข้าวที่สิเกี่ยวนั้นกะมีหลาย แต่คนงานยังมีน่อยอยู่ จั่งซั่นซุมเจ้าจงอ้อนวอนพระองค์ผู้เป็นเจ้าของนา ให้ส่งคนงานมาเกี่ยวเก็บผักนางอางหญ้าของพระองค์"3ไปสาเถาะ เฮาใช้หมู่เจ้าออกไป คือกับลูกแกะที่อยู่หม่องกางซุมหมาป่า4อย่าเอาถงเงินหรือย่าม หรือเกิบไป และอย่าเอิ้นใส่ไผ๋ตามทาง5บาดสิเข้าไปในเฮือนได๋ ให้เว้าก่อนว่า ขอให้เฮือนนี้มีสันติสุข6คั่นมีคนอยู่เหมาะๆแหมะๆบ่อนนั้นสันติสุขของซุมเจ้าสิอยู่กับซุมเขา คั่นบ่อนนั้นบ่มีสันติสุขมันกะสิหลบคืนมาหาซุมเจ้า7ให้เซาอยู่เฮือนนำกันตลอด กินอยู่ในสิงที่ซุมเขาจัดแต่งไว้ให้ ย้อนว่าคนที่เฮ็ดงานกะสมควรได้ฮับค่าแรงของเจ้าของ อย่าย้ายจากเฮือนนี้ไปเฮือนนั้น8คั่นซุมเจ้าเข้าไปในเมืองได๋ ละมีคนต้อนฮับเจ้า ให้กินแนวกินในสิ่งที่เขาจัดแต่งให้9ให้ซุมเจ้าปั๋วคนเจ็บคนไข้ในเมืองนั้น ให้เซาและบอกซุมเขาว่า แผ่นดินของพระเจ้า มาใกล้ซุมเจ้าแล้ว10คั่นซุมเจ้าซุผู้ซุคน เข้าไปในเมืองได๋ ละบ่อมีไผ๋ซ้วนฮับเจ้า ให้ออกไปบ่อนกลางถนนของเมืองนั้น แล้วเว้าว่า11ซ่ำแต่ผงขี้ดินใเมืองของซุมเจ้าที่ติดอยู่กับตีนข้อย ข้อยกะสิสะบัดออก ย้อนเป็นการประท้วงเจ้า ซุมเจ้าต้องเข้าใจข้อความนี้เด้อคือแผ่นดินของพระเจ้ามาใกล้แล้ว12เฮาบอกซุมเจ้าว่า โทษของเมืองโสโดมในมื้อนั้น จะสิไคกว่าโทษของเมืองนั้น13วิบัติแก่ซุมเจ้า เมืองโคราซิน วิบัติแก่ซุมเจ้า เมืองเบธไซดา คั่นการอัศจรรย์ซุแนว สิเฮ็ดอยู่กลางซุมเจ้าได้ เฮ็ดในเมืองไทระและเมืองไซดอน ซุมคนในเมืองทั้งสองคงได้นุ่งผ้ากระสอบ นั่งเทิ่งขี้เถ้า กลับใจใหม่โดนแล้ว14บาดในมื้อตัดสินโทษนั้น โทษของเมืองไทระกับเมืองไซดอน คือสิเบากว่าโทษของซุมเจ้า15ส่วนพ่อเมืองคาเปอรนาอุม เจ้าสิถึกยกขึ้นเทียมขี้ฝ้าอยู่บ้อ บ่อแม้นดอก เจ้าคือสิต้องลงไปนรกต่างหาก16ผู้ได๋ที่ยอมฟังซุมเจ้า กะสิยอมฟังเฮา พวกที่บ่อยอมฮับพวกซุมเจ้ากะบ่อยอมฮับเฮา ผู้ได๋ที่บ่อยอมฮับเฮากะบ่อยอมฮับผู้ที่ใซ้เฮามา17ลูกศิษย์เจ็ดสิบสองคนนั้น คืนมาด้วยความซื่นมื่น และเว้าว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า แม้แต่ซุมพวกผีกะอยู่ใต้บังคับของข้าน้อย โดยซื่อของพระองค์"18พระเยซูบอกกับซุมพวกเขาว่า "เฮาเห็นซาตานตกจากฟ้า ปานกันกับฟ้าแล้บ"19ฮั่นเด๋ เฮาสิให้ซุมพวกเจ้าที่พลังเหยียบงูกับแมงป่อง ละให้มีพลังอำนาจหลายกว่าของศัตรู บ่อมีหยังสิมาซูนซุมพวกเจ้าได้20แต่ว่าอย่าซื่นมื่นหลายในแนวซุมนี้ คือที่ซุมพวกผีอยู่ใต้บังคับของซุมเจ้า แต่ให้ซื่นมื่นย้อนซื่อของเจ้าถึกจดไว้ในสวรรค์21ยามนั้น พระเยซูซื่นมื่นในพระวิญญาณบริสุทธิ์ เว้าว่า "ข้าแต่อีพ่อผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์และโลก ข้าน้อยสรรเสริญพระเจ้า ที่พระเจ้าเซื่องสิ่งเหล่านั้นไว้จากคนฮู้ความและคนฉลาด พาดแสดงต่อซุมเด็กน้อย ถึกแล้ว ข้าแด่พระเจ้า พระอง์ถึกใจแนวนั้น"22"พระเจ้าของเฮา เพิ่นมอบสิ่งสารพัดให้แก่เฮา บ่อมีไผ๋ฮู้ว่า ลูกชายเป็นไผ๋นอกจากผู้เป็นพ่อและบ่อมีไผ๋ฮู้ว่า อีพ่อเป็นไผ๋ นอกจากลูกชาย และซุมที่ลูกชายต้องการให้ฮู้"23พระเยซูหันมาหาซุมลูกศิษย์ แล้วเว้ากับซุมพวกเขาส่วนโตว่า "ผู้ได็ที่ได้เห็นแนวที่ซุมเจ้าเห็น กะสิเป็นสุข"24ย้อนเฮาบอกซุมเจ้าว่า คนสอนศาสนาหลายคนและกษัตริย์หลายองค์ อยากสิเห็น แนวที่เจ้าเห็นอยู่นี้ แต่ซุมเขาทั้งหลายบ่อเคยเห็น และอยากสิได้ยินแนวที่ซุมเจ้าได้ยิน แต่ซุมเขาบ่อเคยได้ยิน25มีคนผู้ฮู้เรื่องกฏหมายบ้านเมืองผู้หนึ่ง ยืนขึ้นลองภูมพระเยซู เว้าถามว่า "พระเยซูเอ้ย ข้อน้อยต้องเฮ็ดแนวได๋ จั่งสิได้ขึ้นสวรรค์"้26พระเยซูจั่งเว้าว่า "ในบัญญัติของซุมเจ้าเขียนไว้จั่งได๋ แล้วเจ้าอ่านแล้ว เข้าใจแนวได๋"27เขาเว้ากะว่าวตอบว่า "ซุมพวกเจ้าจงฮักพระเจ้า ผู้เป็นพระเจ้าของซุมเจ้าด้วยสุดใจของเจ้า ด้วยสุดจิตของเจ้า ด้วยสุดกำลังของเจ้า และด้วยสุดความคึดของเจ้า และจงฮักไทบ้านปานฮักเจ้าของ28พระเยซูจั่งเว้ากับเขาว่า "เจ้ากะตอบถึกแล้ว กะไปเฮ็ดแนวนั้น โลดแล้วสิเจ้าสิได้ชีวิต"29พาดคนผู้นั้นอยากสิรักษาหน้าตา จั่งเว้ากับพระเยซูว่า "ไผ๋เป็นไทบ้านของข้าน้อย"30พระเยซู จั่งเว้าตอบว่า "มีชายผู้นึ้งลงมาแต่เมืองเยรูซาเล็มไปเมืองเยรีโค ละลาวถึกซุมโจรปล้น ซุมพวกโจรยาดเสื้อผ้าของลาว ทุบตีลาว แล้วกะถิ่มลาวไว้ในสภาพเกือบตายแล้ว31มีอาจารย์ผู้นึ้ง ย่างมาทางนั้น ละเห็นผู้นั้น แล้วกะย่างเลยไปอีกทางนึ้ง32คนเลวีกะคือกัน ยามมาฮอดฮั่นแล้ว ละกะเห็นคือกัน แล้วกะย่างเลยไปอีกทางนึ้ง33พาดยามคนสะมาเรียผู้นึ้ง ย่างผ่านมาใกล้ผู้นั้น เห็นแล้วกะมีใจเหลือโตน34จั่งเข้าไปหาลาว ถอกเหล้าองุ่นกับน้ำมันใส่แผล และเอาผ้ามาเคียนให้ แล้วให้ลาวขึ้นขี่สัตว์ของเจ้าของ พามาฮอดโรงแรม และเบิ่งแยงปั๋วรักษาลาว35ยามมื้อเซ้าก่อนลาวสิไป ลาวเอาเงินสองเดนาริอันให้กับเจ้าของโรแรม แล้วเว้าว่า "ซอยเบิ่งแยงลาวแน่เด้อ ขั่นเงินที่ต้องจ่ายหลายกว่าฮั่น สิเอามาใซ้ให้ตอนกลับมา"36ในซุมเจ้าคึดว่า ผู้ได๋ในสามคนนั้น เอิ้นได้ว่าเป็นไทบ้านของผู้ที่ถึกปล้น37ซุมเขาตอบว่า "กะผู้นั้นหละที่แสดงความลิโตนต่อลาว" พระเยซูจึ่งเว้ากับลาวว่า ซุเจ้ากะไปเฮ็ดจั่งสั้นละ38บาดพระเยซูกับซุมพวกลูกศิษย์กำลังย่างไป พระเยซูเข้าไปในหมู่บ้านนึ้ง ละมีผู้หญิงนางนึ้ง ซื่อมารธา ซ้วนฮับพระเยซู เข้าไปเซาอยู่ในเฮือนของนาง39มารธามีน้องสาวซื่อมารีย์ และมารีย์กะนั่งซะหมอบอยู่ใกล้พระเยซู และคอยฟังคำเว้าของพระเยซู40พาดนางมารธากะซ้วนเวียกงานกับการเบิ่งแยงพระเยซู จั่งมาเว้าพระเยซูว่า "พระเยซูเจ้า พระองค์บ่อสนใจแนบ่อที่น้องสาวข้าน้อย ละปล่อยให้ข่อยเฮ้ดเวียกอยู่ผู้เดียว ขอพระองค์บอกน้องให้มาซอยข้าน้อยแน41พระเยซู จั่งเว้าว่า "มารธา มารธาเอ๋ย เจ้าสิอุกอังใจอิหยังคักแท่ "42แนวที่จำเป็นมีอยู่แนวเดียว และมารีย์กะเลือกเอาแนวที่ดี ไผ์สิยาดเอาไปจากลาวกะบ่อได้ดอก
Son Light Foundation