Luke19
1พระเยซุจั่งย้างเข้าเมืองเยรีโค กำลังสิเลยไป2เบิ่งดุ มีพ่อซายผุนึ้งซื่อศักเคียส เป็นนายด่านภาษีและเป็นฮั่งมี3ศักเคียสเพียรสิเบิ่งให้เห็นพระเยซุว่า พระองค์เป็นผู้ได๋แต่แนมบ่เห็นย้อนว่าคนหลวงหลาย ย้อนศักเคียสเป็นคนเตี้ย4เขาจั่งแล้นไปทางหน้าขึ้นต้นหมากเดื่อ ย้อนสิได่เบิ่งพระเยซู ย้อนว่าพระเยซูย้างไปทางนั้น5บัดยามพระเยซูย้างมาฮอดบ้อนนั้น พระเยซูกะแหงนหน้าเบิ่งศักเคียสแล้วกะเว่ากับเขาว่า ศักเคียสเอ้ย ฟ้าวลงมา ย้อนว่าเฮาสิต้องเซาอาศัยอยู่ในเฮือนเจ้ามื้อนี้6ศักเคียสกะฟ้าวลงมาต้อนฮับพระเยซูด้วยความดีใจ7บัดยามซุมหมู่คนแนวเห็นแล้วเขากะพากันจ่มว่า พระเยซูเข้าไปเซาอยู่กับคนขี้บาป8ศักเคียสยืนเว่ากับพระเยซูว่า เบิ่งเด้อ พระเยซู มูลมังสิ่งของของผุข้า ผุข้ายอมให้คนขี้ทุกข์เคิ่งนึ้ง และถ้าผุข้าได้ขี้โกงของผุได๋ ผุข้าสิคืนให้เขาสี่เท่า9พระเยซูจั่งเว่ากับเขาว่า มื้อนี้ความรอดมาฮอดครัวนี้แล้ว ย้อนว่าผุนี้เป็นลูกของอับราฮัมคือกัน10ย้อนว่าบุตรของมนุษย์ได้มาเพื่อซอกหา และซ้อยผู้หลงเฮี้ยไปนั้นให้รอด11บัดยามซุมหมู่เขาได้งินเรื่องราวนั้น พระเยซูได้เว่าเป็นคำผญาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังต่อ ย้อนว่าพระเยซูพวมมาฮอดเมืองเยรูซาเร็มแล้ว และย้อนซุมหมู่เขาคึดว่าแผ่นดินของพระเจ้าสิปรากฏทันที12จั่งซั่นพระเยซูจั่งเว่าว่า มีเจ้านายผุนึ้งไปเมืองไกล ย้อนสิฮับอำนาจมาครองเมือง แล้วจั่งหลบมา13เพิ่นจั่งเอิ้นข๊อยของเพิ่นสิบคนให้เงินกับเขาสิบมินา สั่งว่า จั่งเอาไปค้าขายจนเฮาสิหลบคืนมา14แต่ซุมไทเมืองซังเพิ่นผุนั้น จั่งให้ซุมหมู่ฑูตนำไปเว่าว่า เฮาบ่อยากได่ผุนี้ครองเฮา15บัดยามเพิ่นได่อำนาจครองเมืองหลบคืนมาแล้ว เพิ่นจั่งเอิ้นซุมหมู่ข๊อยที่เพิ่นได้ให้เงินไว้นั้นมา ย้อนสิได่ฮู้ว่าเขาได้กำไรน้อยหลายส่ำได๋16คนผุแรกมาเว่าว่า นายผุข้า เงินมินาหนึ่งของท่านได่กำไรสิบมินา17เพิ่นจั่งเว่าว่า ดีแล้วเจ้าเป็นข๊อยที่ดี ย้อนว่าเจ้าซื่อสัตยืในของน๊อยเจ้าจั่งได้อำนาจครองสิบเมืองเถาะ18คนที่สองมาบอกว่า นายผุข้าเงินมินาหนึ่งของท่านได่กำไรห้ามินา19เพิ่นจั่งเว่ากับเขาคือกันว่า เจ้าจั่งครอบครองห้าเมืองเถาะ20อีกผุนึ้งมาบอกว่า นายผุข้า นี่เงินมินาหนึ่งของท่านข้าน้อยได่เอาผ้าห่อเก็บไว้21ย้อนว่า ข้าน้อยย้านท่าน ย้อนว่านายผุข้าเป็นคนเคี่ยวเก็บหน่วยที่เฮาบ่ได่ลงแฮง และเกี่ยวที่เฮาบ่ได่หว่าน22เพิ่นจั่งเว่ากับเขาว่า ขี้ข้าซาติซั่ว เฮาสิลงโทษเจ้าย้อนคำของเจ้าเอง เจ้ากะฮู้บ่แม่นบ่ว่าเฮาเป็นคนเคี่ยวเก็บหน่วยแนวเฮาบ่ได่ลงแฮง และเกี่ยวแนวที่เฮาบ่ได่หว่าน23เป็นหยังเจ้าคือบ่เงินเฮาไปเข้าธนาคารไว้ ยามเฮาหลบมาสิได่เงินของเฮากับดอกเบี้ยนำ24แล้วเพิ่นกะเว่าสั่งคนที่ยืนอยู่บ้อนนั้นว่า จั่งเอาเงินมินาหนึ่งไปจากเขาสา แล้วกะให้กับคนที่มีสิบมินา25ซุมหมู่นั้นจั่งเว่าว่า นายผุข้าเขามีสิบมินาแล้ว26เฮาบอกซุมหมู่เจ้าว่า ซุคนทีมีอยู่แล้วสิพูนให้เขาอีก แต่ผู้บ่มี ย้อนว่าแนวเขามีอยู่นั้น สิต้องอไปจากเขา27ซุมศัตรูของเฮาที่บ่อยากให้เฮาครองเขานั้น ไปพาเขามาบ้อนนี้ แล้วกะฆ่าเสียต่อหน้าเฮา28บัดยามพระเยซูเว่าคำซุมนั้นแล้ว พระเยซูกะย้างนำหน้าเขาไป สิขึ้นไปเทิงเมืองเยรูซาเล็ม29บัดยามพระเยซูใกล้สิฮอดหมู่บ้านเบธฟายีแล้วกะหมู่บ้านเบธานี เทิงภูเขาที่เอิ้นว่า หมากกอกเทศ พระเยซูกะไซ้ลูกศิษย์สองคน30สั่งว่า จั่งเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่งทางหน้า บัดเข้าไปแล้วสิพ้อลูกลาโตหนึ่งล่ามไว้อยู่ โตที่ยังบ่มีไผขึ้นขี่เลย จั่งแก้มันแล้วกะจูงมาเถาะ31ถ้าผุได๋ถามว่า เจ้าแก้มันเฮ็ดหยัง จั่งบอกเขาว่า พระเยซูต้องการลูกลานี้32ลูกศิษย์ที่ฮับใช้ไปนั่นได้ไปพ้อลูกลาคือกับที่พระเยซูเว่ากับเขา33บัดยามเขากะลังสิแก้ลูกลานั้น ซุมเจ้าของกะถามเขาว่า เจ้าแก้ลูกลาเฮ็ดหยัง34เขากะตอบว่า พระเยซูเพิ่นต้องการลูกลานี้35แล้วเขากะจูงลูกลามาฮอดพระเยซู แล้วกะเอาเสื้อของเจ้าของปูเทิงหลังลา แล้วกะเซินพระเยซูขึ้นนั่งเทิงหลังลา36บัดยามพระเยซูเสด็จไป ซุมคนหลวงหลายกะเอาเสื้อผ้าของเจ้าของปูตามถนนหนทาง37บัดยามพระเยซูย้างใกล้สิฮอดบ้อนลงไปจากภูเขาหมากกอกเทศแล้ว ซุมลูกศิษย์ซุคนมีความดีใจ ย้อนซุมแนวที่พระเยซูได่เฮ็ดซึ่งเขาได่เห็นนั้น จั่งพากันฮ้องเพลงย้องพระเจ้าเสียงซุมแซว38ว่า ขอให้พระมหากษัตริย์ผู้ที่เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ จงมีสันติสุขในสวรรค์ และพระสิริสูงสุด39ซุมฟาริสีลางคนในหมู่ไทบ้านไทเมืองบอกพระเยซูว่า อาจารย์เอ้ย จั่งเว่าห้ามลูกศิษย์ท่านแหน่40พระเยซูจั่งเว่าตอบเขาว่า เฮาบอกซุมหมู่เจ้าว่า ถ้าแม้นคนซุมนี้อยู่ซื่อๆ ก้อนหมากขี้หินกะยังสิฮ้องโฮ41บัดยามพระเยซูเสด็จใกล้สิฮอดแนมเห็นเมืองแล้วกะไห้ ลิโตนเมืองนั้น42ว่า อยากให้เจ้า คือเจ้านั้นล่ะฮู้ในมื้อนี้ว่าแนวได๋สิให้สันติสุข แต่ยามนี้มีแนวเซื้องไว้จากตาของเจ้าแล้ว43ย้อนว่ายามสิมาฮอดเจ้า บัดยามศัตรูของเจ้าสิก่อขี้กะบองต่อสู้เจ้า แล้วกะอ้อมขังเจ้าไว้ซุด้าน44แล้วสิแก่งเจ้าลงให้แจบเทิงขี้ดิน พร้อมกับซุมลูกของเจ้าที่อยู่กับเจ้า แล้วเขาสิปล่อยก้อนขี้หินใหญ่ซ้อนทับกันไว้ในเจ้า ย้อนเจ้าบ่ได่ฮู้โมงยามที่พระเจ้าสิเสด็จมา45ฝ่ายพระเยซูย้างเข้าไปในบ้อนพระวิหาร แล้วกะไล่คนหลวงหลายที่มาขายของอยู่ในนั้น46แล้วกะเว่ากับเขาว่า มีพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า นิเวศของเฮาควรสิเป็นบ้อนอธิษฐาน แต่ซุมหมู่เจ้ามาเฮ็ดให้เป็นถ้ำของซุมโจร47พระเยซูกะสั่งสอนในบ้อนพระวิหารซุมื้อ แต่ซุมมหาปุโรหิตซุมหมู่อาจารย์ และคนสำคัญของบ้านเมือง คึดสิหาทางสิฆ่าพระเยซู48แต่เขากะบ่พ้อทางที่สิเฮ็ดอิหยังได่ ย้อนว่าคนหลวงหลายมักฟังพระเยซูแฮง
Son Light Foundation