Luke18
1พระเยซูจั่งเว่าคำผญาเรื่องหนึ่งให้เขาฟัง เพื่อสิสอนว่าซุมหมู่เจ้าควรสิอธิษฐานสุมื้อสุเว็น บ่ให้เมื่อยล้าใจ2พระเยซูเว่าว่า ในเมืองนึ้งมีผู้พิพากษาผุนึ้ง ที่บ่ได่ย้านพระเจ้าและบ่ได่เห็นแก่ผุได๋3ในเมืองนั้นมีแม่ฮ้างนางม่ายผุนึ้งมาหาผู้พิพากษาผุนั้นเว่าว่า ขอให้ความเที่ยงแก่ผุข้าในการสู้ความแหน่เถาะ4ฝ่ายผู้พิพากษานั้นบ่ยอมเฮ็ดจนเหิงขนาด บัดลุนลาวคึดในใจว่า แม้นว่าเฮาบ่คึดย้านพระเจ้า และบ่คึดเห็นหน้าผุได5แต่ย้อนแม่ม่ายผุนี้มากวนเฮาให้ยาก เฮาสิให้ความเที่ยงกับนาง ย้อนบ่ให้นางมากวนเฮาดุ ให้เฮายากใจ6แล้วพระเยซูกะเว่าว่า จั่งฟังคำที่ผู้พิพากษานี้ได่เว่า7พระเจ้าสิบ่ได่มอบความเที่ยงกับคนที่เพิ่นคัดไว้บ่ ผู้ฮ้องถึงพระองค์เบิ่ดมื้เบิ่ดคืน พระองค์สิอดใจไว้ดนนานบ่8เฮาเว่ากับซุมหมู่เจ้าว่า พระองค์สิฟ้าวมอบความเที่ยงให้เขา บัดยามบุตรมนุษย์มา เพิ่นสิพ้อความเชื่อในแผ่นดินโลกบ่น้อ9ผุลางคนที่ไว้ใจในเจ้าของว่าเป็นคนดีคนจบและได่ดูถึกผุอื่น พระเยซูกะได่เว่าคำผญานี้ว่า10มีสองคนขึ้นไปอธิษฐานเทิงพระวิหาร ผุนึ้งเป็นซุมฟาริสี ผุนึ้งเป็นคนเก็บภาษี11ผุฟาริสีนั้นกะยืนคึดในใจเจ้าของ อธิษฐานว่า พระเจ้าเอ้ย ผุข้านี้ขอบคุณพระองค์ ที่ผุข้าบ่คือผุอื่น ซึ่งเป็นผุขี้โลภ คนบ่ดี คนล่วงประเวณี และบ่คือซุมคนเก็บภาษีผุนี้12ในอาทิตย์นึ้งผุข้าถืออดแนวกินสองเทื่อ และสุอย่างสุแนวที่ผุข้าหาได่ ผุข้ากะเอาสิบชักหนึ่งมาทาน13บัดคนเก็บภาษีผุนั้นกะยืนอยู่แต่ไกล บ่แหงนเบิ่งฟ้า แต่ทุบเอิกเจ้าของว่า พระเจ้าเอ้ย ขอโปรดอิดู๋ผุข้าผู้เป็นคนขี้บาปแหน่เถาะ14เฮาบอกซุมเจ้าหลวงหลายว่า ผุนี้ล่ะบัดยามหลบคืนไปฮอดเฮือนเจ้าของกะนับว่าเป็นคนจบ บ่แม้นอีกผุนึ้งนั้น ย้อนว่าซุคนที่ยกเจ้าของขึ้นสิต้องถึกวางลง แต่ซุคนที่ถ่อมโตลงสิต้องถึกยอขึ้น15แล้วเขากะอุ้มเด็กน้อยๆมาหาพระเยซูย้อนอยากให้พระเยซูซูนโตเด็กน้อยนั้น แต่ซุมลูกศิษย์เหลียวเห็นกะห้ามเขา16แต่พระเยซูกะเอิ้นเด็กน้อยมา แล้วเว่าว่า จั่งยอมให้เด็กเล็กเด็กน้อยเข้ามาหาเฮา อย่าไปห้ามเขา ย้อนว่าแผ่นดินของพระเจ้ากะสิเป็นของผู้ที่เป็นคือเด็กน้อยนี้17เฮาบอกความจริงกับซุมหมุ่เจ้าว่า ผุนึ้งผุได๋บ่ฮับแผ่นดินของพระเจ้าคือเด็กเล็กเด็กน้อย ผุนั้นสิเข้าในแผ่นดินนั้นบ่ได่18มีขุนางผุนึ้งถามพระซูว่า ท่านอาจารย์ผู้ประเสริฐ ผุข้าสิเฮ็ดจั่งได๋จั่งสิได่ชีวิตนิรันดร์19พระเยซูจั่งถามผุนั้นว่า เจ้าสิเอิ้นเฮาว่าผู้ประเสริฐเฮ็ดหยัง บ่มีไผประเสริฐ เว้นแต่พระเจ้าองค์เดียว20เจ้าฮู้จักข้อที่พระเจ้าห้ามบ่ ที่เว่าว่า อย่าผิดผัวผิดเมียผุอื่น อย่าฆ่าคน อย่าขี้ลัก อย่าใส่ความผุอื่น จงเคารพนับถือพ่อแม่ของเจ้าของ21ผุนั้นจั่งเว่าว่า ข้อทั้งเมิ่ดนั้นผุข้าถือรักษามาแต่น้อยๆ22บัดยามพระเยซูได่งินจั่งซั่น พระเยซูจั่งเว่ากับเขาว่า เจ้ายังบ่ได่เฮ็ดแนวนึ้ง จั่งไปขายเทิงเมิ่ดสิ่งของแนวเจ้ามี แล้วกะมาแยกให้คนขี้ทุกข์ขี้ยาก เจ้าจั่งสิมีมูลมังเทิงสวรรค์ แล้วจั่งนำเฮามาและเป็นลูกศิษย์ของเฮา23บัดยามเขาได่งินจั่งซั่นกะทุกข์ใจหลาย ย้อนว่าเขาเป็นคนฮั่งมีหลาย24บัดยามพระเยซูเหลียวเห็นเขาเป็นแนวนั้น พระเยซูจั่งเว่าว่า คนฮั่งมีสิเข้าในแผ่นดินสวรรค์ของพระเจ้ากะยากหลายคัก25ย้อนว่าโตอูฐสิลอดฮูเข็มกะง่ายกว่าคนฮั่งมีสิเข้าในแผ่นดินของพระเจ้า26ซุมคนหลวงหลายได่งินจั่งซั่นจั่งเว่าว่า ถ้าจั่งซั่นผุได๋สิรอดได่27พระเยซูจั่งเว่าว่า แนวได๋ที่คนเฮ็ดบ่ได่ พระเจ้าเฮ็ดได่28เปดตรจั่งถามพระเยซูว่า นั่นแลว ผุข้าทั้งหลายได้ปะถิ่มเฮือนชานของผุข้านำพระองค์มา29พระเยซุจั่งเว่ากับเขาว่า เฮาบอกความจริงกับซุมหมู่เจ่าว่า ผู้ได๋ได่ปะถิ่มเฮือนชาน หรือเมีย หรือพี่น้อง หรือพ่อแม่หรือลูกย้อนว่าเห็นแก่แผ่นดินของพระเจ้า30ในยุคนี้ผุนั้นสิได่ฮับคืนหลายเท่า และในยุคหน้าสิได่ชีวิตนิรันดร์31พระเยซูจั่งได่พาลูกศิษย์สิบสองคนไปแล้วกะเว่ากับซุมเขาว่า เบิ่งเด้อ ซุมหมู่เฮาสิขึ้นไปเทิงเมืองเยรุซาเร็มแล้วกะสิสำเร็จซุแนว ซึ่งซุมผู้เว่าคำของพระเจ้าได่เขียนไว้เรื่องบุตรมนุษย์32พระเยซูจั่งได่พาลูกศิษย์สิบสองคนไปแล้วกะเว่ากับซุมเขาว่า เบิ่งเด้อ ซุมหมู่เฮาสิขึ้นไปเทิงเมืองเยรุซาเร็มแล้วกะสิสำเร็จซุแนว ซึ่งซุมผู้เว่าคำของพระเจ้าได่เขียนไว้เรื่องบุตรมนุษย์33เขาสิโบยตีและกะฆ่าเพิ่นเสีย แล้วในมื้อที่สามเพิ่นสิฟื้นคืนมาใหม่34ซุมหมู่ลูกศิษย์กะบ่แจ้งในเรื่องซุมนี้ และคำเว่านี้กะเป็นคำลึกลับกับเขา และเขาบ่ฮู้ความเว่าที่พระเยซูเว่านั้น35บัดยามพระเยซูย้างมาใกล้สิฮอดเมืองเยรีโค มีคนตาบอดผุนึ้งนั่งขอทานอยู่ฮิมทาง36บัดยามเขาได่งินเสียงคนหมู่ย้างผ่านไป จั่งถามว่าเกิดอิหยังขึ้น37หมู่คนจั่งบอกว่าพระเยซูซาวนาซาเร็ธเสด็จไป38คนตาบอดนั้นจั่งฮ้องว่า ลูกชายดาวิดเจ้าข้าเอ้ยขอให้อิดู๋ผุข้าแหน่เถาะ39คนที่ย้างไปทางหน้ากะห้ามเขาให้อยู่ซื่อๆแต่เขากะแฮงฮ้องแฮงว่า ลูกชายดาวิดผุข้าเอ้ยอิดู๋ผุข้าแหน่เถาะ40พระเยซูกะยืนอยู่ สั่งให้พาคนตาบอดมาหาเพิ่น บัดยามเขามาใกล้พระเยซูกะถามเขาว่า41เจ้าอยากให้เฮาเฮ็ดอิหยังให้เจ้า เขาเว่าว่า พระองค์เอ้ย ขอให้ผุข้าเห็นแหน่เถาะ42พระเยซูจั่งเว่ากับเขาว่า จั่งเห็นเถาะ ย้อนความเชื่อของเจ้าได่เฮ็ดให้เจ้าเซา43บัดยามนั้นเขากะเห็นฮุ่ง แล้วกะนำพระเยซุไป ฮ้องย้องพระเจ้า คนหลวงหลายได้เห็นแนวนั้น กะย้องยอพระเจ้า
Son Light Foundation