Luke20
1มื้อนึ้ง บัดยามพระเยซูกะลังสั่งสอนซุมหมู่คนในบ้อนพระวิหาร และฮ้องบอกข่าวดีเรื่องพระเจ้า ซุมมหาปุโรหิต ซุมอาจารย์ และซุมผู้ใหญ่มาพ้อพระเยซู2แล้วกะถามพระเยซูว่า จั่งบอกซุมหมู่เฮาเถาะ เจ้ามีสิทธิอิหยังจั่งได่เฮ็ดจั่งซี้ ผู้ได๋ให้สิทธิกับเจ้า3พระเยซูจั่งตอบเขาว่า เฮาสิถามซุมหมู่เจ้าข้อหนึ่งได่บ่ จั่งตอบเฮาเถาะ4คือ ศีลจุ่มของยอห์นมาจากพระเจ้าหรือมาจากคน5เขาจั่งซุมกันว่า คั้นเฮาว่า มาจากสวรรคื เพิ่นกะสิว่าแล้วเป็นหยังคือบ่เชื่อยอห์น6แต่ถ้าเฮาสิเว่าว่า มาจากคน คนหลวงหลายกะสิเอาหมากขี้หินดึกใส่เฮา ย้อนซุมหมู่เขาถือกันว่ายอห์นเป็นผู้เว่าคำของพระเจ้า7เขาจั่งตอบว่า บ่ฮู้ว่ามาจากไส8พระเยซูจั่งเว่ากับเขาว่า เฮากะบ่บอกซุมหมู่เจ้าคือกันว่า เฮาเฮ็ดเวียกนี้ย้อนสิทธิหยัง9ฝ่ายพระเยซูกะเว่าคำผญาให้คนหลวงหลายฟังจังซี้ว่า ยังมีพ่อซายผุนึ้งได่เฮ็ดสวนหมากองุ่น แล้วกะให้ซาวสวนเซ่า แล้วกะไปต่างประเทศดนเติบ10บัดยามฮอดยามเก็บค่าเซ่ากะใช้ข๊อยผุนึ้งไปหาคนเซ่าสวนผุนั้น ย้อนว่าเขาสิได้แบ่งหมากองุ่นเป็นส่วนแบ่งให้กับข๊อยผุนั้นแหน่ แต่ผุเซ่าสวนนั้นได้ตีข๊อยผุนั้น แล้วกะไล่ให้หลบคืนไปมือเปล่า11เจ้าของสวนจั่งใซ้ข๊อยอีกผุนึ้งไป แต่ผุเซ่าสวนกะได่ตีฆ่าแล้วกะยังเฮ็ดใส่ให้เป็นตาอาย แล้วกะไล่หลบคืนเมือมือเปล่า12แล้วเจ้าของสวนจั่งให้คนที่สามไปอีก คนเช่าสวนกะเฮ็ดให้เขาเป็นบาดเป็นแผลแล้วกะซุกไล่ออกไป13ทางเจ้าของสวนหมากองุ่นจั่งเว่าว่า เฮาสิเฮ็ดจั่งได๋ดี เฮาสิใซ้ลูกที่เฮาฮักหลายไปเขาคือสิเกรงลูกเฮา14แต่ซุมหมู่คนเช่าสวบัดยามเห็นลูกเพิ่น กะซุมกันว่า คนนี้แล่วเป็นคนที่สิฮับมูลมัง ฆ่าถิ่มเสีย ย้อนว่ามูลมังสิได่เป็นของเฮา15แล้วเขากะซุกลูกผุนั้นออกไปนอกสวนแล้วกะฆ่า เป็นจั่งซี้เจ้าของสวนสิเฮ็ดจั่งได๋กับซุมหมู่เขา16เพิ่นกะสิมาฆ่าซุมเช่าสวนนั้นเสีย แล้วกะเอาสวนหมากองุ่นให้ผุอื่นเซ่า คนหลวงหลายบัดได่งินจั่งซั่นจั่งเว่าว่า ซุเป็นจั่งซั่นเถาะ17ฝ่ายพระเยซูจั่งจึ้งเบิ่งเขาแล้วกะเว่าว่า ย้อนจั่งซั่นพระคัมภีร์ที่เขียนไว้นั้น หมายความว่าจั่งได๋กัน ที่ว่า หมากหินก้อนใหญ่ที่ซ่างก่อได้ถิ่มไป ยังได่เป็นหมากหินมุมเอกแล้ว18ผุได๋ล้มทับหมากหินก้อนใหญ่นั้น ผุนั้นกะสิแตกหักไป แต่ถ้าหมากหินก้อนใหญ่นั้นสิตกทับผุได๋ผุนั้นกะสิแหลกละเอียดไป19ฝ่ายซุมอาจารย์และซุมปุโรหิตฮู้อยู่ว่าพระเยซูได้เว่าคำผญานั้นมาเทียบซุมหมู่เขาจั่งอยากสิจับพระเยซูในยามนั้น แต่เขากะย้านไทบ้านไทเมือง20เขาจั่งนำเบิ่งพระเยซู แล้วกะใซ้คนให้ปลอมเป็นคือคนสัตย์ซื่อไปจอบแนม หวังสิจับผิดในคำเว่าของพระเยซู เพื่อสิคุมพระองค์ไว้ในอำนาจของเจ้าเมือง21คนซุมนั้น จั่งถามพระเยซูว่า ท่านอาจารย์ ซุมข้าน้อยกะฮู้อยู่ว่า ท่านเว่าและสั่งสอนซุแนวมีแต่ความจริง และบ่ได่เลือกหน้าผุได๋ แต่สั่งสอนทางของพระเจ้าอิหลี22การที่เฮาที่จ่ายภาษีให้กับซีซาร์สมควรอยู่บ่23ฝ่ายพระเยซูส่องซอดฮู้อุบายของเขา จั่งเว่ากับเขาว่า24จั่งให้เฮาเบิ่งเดรานิอันเหรียญหนึ่งดู๋ ฮูปและคำจารึกนี้เป็นของผุได๋ เขาจั่งตอบว่า ของซีซาร์25แล้วพระเยซูจั่งเว่ากับเขาว่า ของของซีซาร์กะให้กับซีซาร์และของของพระเจ้ากะให้กับพระเจ้า26ซุมคนหมู่นั้นจอบเอาผิดในคำเว่าของพระเยซูต่อไทบ้านไทเมืองบ่ได่แล้วซุมหมู่เขากะงึดใจในคำเว่าของพระเยซูจั่งพากันมิด27ยังมีซุมสะดูสีผุลางคนมาหาพระเยซู ซุมหมู่เขาว่าการคืนมาจากตายนั้นบ่มี28เขาจั่งมาถามพระเยซูว่า ท่านอาจารย์ โมเสสได้เขียนสั่งซุมข้าน้อยไว้ว่า ถ้าผุซายผุได๋ตายแล้วมีเมีย แต่บ่มีลูก กะให้น้องซายฮับเอื้อยไภ้ผุนั้นเป็นเมียของเจ้าของ เผื่อสืบเผ่าพันธ์ของอ้ายไว้29ยังมีพีน้องผุซายอีกเจ็ดคน อ้ายกกมีเมียแล้วกะตายบ่มีลูก30แล้วน้องผุที่สอง31ที่สามนั้นกะฮับผุญิงนั้นเป็นเมีย เทิงเจ็ดคนกะคือกันบ่มีลูกแล้วกะตาย32สุดท้ายแม่ญิงกะตายนำ33แล้วจั่งซี้ยามมื้อที่คืนจากความตาย แม่ญิงนั้นสิเป็นเมียของผุได๋ย้อนว่านางได่เป้นเมียของผุซายเมิ่ดเจ็ดคนนั้นแล้ว34พระเยซุจั่งเว่านำเขาว่า คนยุคนี้มีการกินดองกัน และยกให้เป็นผัวเมียกัน35แต่ซุมหมู่เขาที่สมควรสิลุฮอดยุคหน้า และลุฮอดการคืนมาจากความตาย บ่มีการกินดองกัน หรือยกให้เป็นผัวเมียกัน36ย้อนว่าเขาสิตายอีกบ่ได่ เพราะเขาสิเป็นคือฑูตสวรรค์ เป็นลูกของพระเจ้าย้อนว่าเป็นลูกแห่งการคืนหลบมาจากความตาย37แต่คนที่ตายสิถึกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่นั้น โมเสสกะยังได่แสดงเรื่องพุ่มไม้ คือได่เอิ้นองค์พระเจ้าว่า พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค พระเจ้าของยาโคบ38พระองค์บ่ได่เป็นพระเจ้าของคนตาย แต่เป็นพระเจ้าของคนเป็น ย้อนว่าต่อหน้าพระเจ้า ซุขู่ซุคนกะเป็นอยู่39ธรรมาจารย์ผุลางคนจั่งถามพระเยซูว่า ท่านอาจารย์ท่านกะเว่าดีแล้ว40ย้อนว่าเขาบ่ฮู้สิถามพระเยซูจั่งได๋อีก41พระเยซูจั่งเว่าถามเขาว่า ที่คนหลวงหลายเว่าว่า พระผู้ซ้อยให้รอดสิสืบเซื้อนำแนวทางกษัตริย์ดาวิดนั้นเป็นได่จั่งได๋42ย้อนว่าดาวิดเองยังเว่าไว้ในพระคัมภีร์สดุดีว่า พระเจ้าเว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าน้อยว่า จั่งนั่งอยู่ขวามือของเฮา43จนกว่าเฮาสิปราบศัตรูของท่าน ให้เป็นบ้อนรองตีนของท่าน44กษัตริย์ดาวิดยังได่เอิ้นท่านว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านสิเป็นส่ำเชื้อแนวของดาวิดได้จั่งได๋45บัดยามคนหลวงหลายกำลังฟังอยู่ พระเยซูจั่งเว่ากับซุมลูกศิษย์ของพระองค์ว่า46จั่งระวังซุมธรรมาจารย์ไว้ให้ดี ผุที่มักใส่เสื้อยาวๆย้างไปมา มักให้คนขะหมอบกลางตลาด มักบ้อนอันมีเกียรติในธรรมศาลาและในงานงันเลี้ยง47เขามักยึดเอาเฮือนของผุญิงม่าย และเฮ็ดตำติอธิษฐานยาวๆ ซุมหมู่เขาสิต้องมีโทษหนักหลายเติบ
Son Light Foundation