Luke17
1พระเยซูเว้ากับซุมลูกศิษย์ว่า "จำเป็นต้องมีแนวให้หลงผิด และความเลวร้ายสิตกอยู่ที่คนต้นเหตุ"2คั่นเอาหินโม่แป้งฮัดคอคนผู้นั้นถ่วงน้ำกะดีกว่าที่สิให้เขานำผู้เซื่อใหม่เหล่านั้นหลงผิดไป3จั่งระวังให้ดี ถ้าอ้ายน้องเฮ็ดผิดต่อท่าน ให้เตือนลาว ละถ้าลาวกลับใจใหม่แล้วกะจั่งยกโทษให้4แม้เขาเฮ็ดผิดต่อเจ้ามื้อนึ้งฮอดเจ็ดทื่อ ละลาวหลบคืนมาหาเจ้าทั้งเจ็ดทื่อ ให้บอกว่า ข่อยกลับใจแล้ว จั่งยกโทษให้ลาวเถาะ5ซุมพวกทูตผู้ใหญ่ของพระเจ้าเว้าว่า "ขอพระเจ้าโปรดให้ความเซื่อของซุมพวกข้าน้อยเพิ่มหลายขึ้น"6พระเยซูจั่งเว้าว่า "คั่นซุมพวกเจ้ามีความเซื่อเพียงท่อเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ้ง เจ้ากะสิสั่งต้นหม่อนนี้ได้ว่า จั่งถอนขึ้น ละออกไปปักอยู่ในทะเล แล้วมันกะเซื่อฟังเจ้า"7คั่นซุมพวกเจ้ามีขี้ข้าออกไปไถนาหรือเลี้ยงแกะ ละขี้ข้าผู้นั้นหลบคืนมาจากทงนา เจ้าสิบอกลาวบ่อว่า เซิญนั่งลงกินข้าวเถาะ8เจ้าสิบ่อบอกเพิ่นดอกว่า จั่งไปซอกหาหยังมาให้กินและให้คอยเฮ็ดนำในตอนที่เฮากินและดื่ม หลังจากนั้นเจ้าจั่งสิได้กินและดื่ม9เจ้านายสิขอบใจขี้ข้านั้น ย้อนว่าขี้ข้าเฮ็ดตามคำสั่งแม้นบ้อ10คือกัน ยามซุมพวกเจ้าเฮ็ดซุแนวที่เฮาได้สั่งกับเจ้าแล้ว กะจั่งให้เว้านำว่า เฮาเป็นขี้ข้าที่บ่อได้มีบุญคุณต่อเจ้านาย เฮาเพียงแต่เฮ็ดตามหน้าที่ ที่ควรสิเฮ็ดท้อนั้น11ตามทางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูย่างระหว่างขอบแคว้นสะมาเรียกับแคว้นกาลิลี12ละยามที่พระเยซูทวมย่างเข้าไปในมู่บ้านแห่งนึ้ง มีผู้เป็นโรคขี้ทูตสิบคนมาพ้อพระองค์ ซุมพวกลาวยืนอยู่แต่ไกล13และฮ้องว่า "เยซูนายของข่อย โปรดเมตตาข่อยเถาะ"14ยามบัดพระเยซูแนมเห็นแล้ว จั่งเว้ากับซุมพวกเขาว่า "จั่งไปแสดงโตต่อซุมพวกปุโรหิต" บัดยามซุมเขาทวมย่างไปกะเซาเป็นขี้ทูต15ผู้นึ้งในซุมพวกนั้น บัดยามเห็นว่าเจ้าของเซาเป็นขี้ทูตแล้ว จั่งหลบคืนมาบูชาพระเจ้า16ละกราบลงหม่องตีนพระเยซู ขอบพระคุณพระเยซู ผู้นั้นเป็นไทสะมาเรีย17พระเยซูจั่งเว้าว่า "มีสิบคนเซาและสะอาดบ่อแม้นบ้อ แต่อีกเก้าคนอยู่ไส"18บ่อมีไผ๋หลบคืนมาบูชาพระเจ้านอกจากคนต่างชาตผู้นี้บ้อ19แล้วพระเยซูกะเว้ากับผู้นั้นว่า "จั่งลุกขึ้นไปเถาะ ความเซื่อของเจ้าเฮ็ดให้เจ้าเซาเป็นปกติแล้ว"20ยามซุมพวกฟาริสีจามพระเยซูว่าสวรรค์สิมาฮอดมื้อได๋ พระเยซจั่งเว้าตอบว่า "สวรรค์ของพระเจ้าสิบ่อมาให้เห็นจากการแนมเบิ่ง"21ละซุมเขาสิบ่อเว้ากันว่า "มาเบิ่งนี่ หรือไปเบิ่งพู่น" ย้อนนี่หละ สวรรค์ของพระเจ้านั้นอยู่ในโตเฮา22พระเยซูเว้ากับซุมลูกศิษย์ว่า "คือสิมีช่วงนึ้งบัดเจ้าทั้งเบิ๊ดอยากเห็นมื้อของพระเจ้า แต่สิบ่อเห็น23ซุมเขาสิเว้ากับซุมพวกเจ้าว่า "มาเบิ่งนี่ หรือ ไปเบิ่งพู่น" อย่าไปนำเขาเด้อ24ย้อนว่าพระเยซู ในมื้อของพระองค์นั้นสิคือปานฟ้าแลบ ละยามแลบจากฟากนึ้งกะแจ้งจ่างปางไปฮอดอีกฟากนึ้ง25แต่กี้แต่ก่อนนั้นจำเป็นที่พระเยซูสิต้องทนทุกข์หลายแนว ละคนในสมัยนี้สิบ่อยอมฮับเจ้า26ในสมัยของโนอาห์ เหตุการณ์แนวนี้เคยเป็นมาเบิ๊ดแล้วจั่งได๋ ในสมัยของพระเยซูกะสิเป็นแนวนั้นคือกัน27ซุมพวกเขากินและดื่ม ดองกัน ละยกให้เป็นผัวเมียกัน จนมื้อนั้นมาฮอด มื้อที่โนอาห์เข้าไปในเฮือใหญ่ ละน้ำท่วมล้างผลาญซุมพวกเขาจนเบิ๊ด28ในสมัยของโลทกะคือกัน เขากินดื่ม ซื้อขาย หว่าน ปลูก ก่อสร้าง29แต่ฮอดมื้อที่โลทออกไปจากเมืองโสโดม ไฟละดินปืนกะตกมาจากฟ้ามาเผาผลาญซุมพวกเขาจนเบิ๊ด30ในมื้อที่พระเยซูกะสิมาเป็นจั่งซั่นคือกัน31ในมื้อนั้นคนที่อยู่เทิงหลังคาเฮือน อย่าลงมาเก็บของในเฮือน ละให้คนที่อยู่กลางท่งกะคือกัน อย่าหลบคืนมาเอาของ32จั่งคึดเห็นเมียของโลทเลย33คนที่พยายามเอาซีวิตของเจ้าของให้รอด คนผู้นั้นกะสิตาย แต่คนที่ยอมตาย คนผู้นั้นสิได้มีซีวิตรอด34เฮาบอกซุมเจ้าเบิ๊ดซุคนว่า ในมื้อนั้นสิมีสองคนนอนเตียงเดียวกัน ละสิฮับไปผู้นึ้ง ละสิถิ่มไว้ผู้นึ้ง35แม่หญิงสองคนสิโม่แป้งนำกัน กะสิฮับเอาคนนึ้ง ละสิถิ่มไว้ผู้นึ้ง36สิมีผู้ซายสองนอยู่กลางท่งนา กะสิฮับเอาไปผู้นึ้ง ละสิถิ่มไว้ผู้นึ้ง37ซุมเขาจั่งถามพระเยซูว่า "สิเกิดขึ้นหม่องได๋องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเยซูจั่งเว้าตอบว่า "ซากศพอยู่ไส อีแห้งกะสิหุ้มกันอยู่หม่องฮั่น"
Son Light Foundation