Luke12
1ในตอนนั้นมีซุมไทบ้านเป็นพันๆ มาจุ้มแหย่กันอยู่ พระเยซูเริ่มเว้ากับซุมลูกศิษย์ของพระองค์ก่อนว่า "เจ้าซุผู้ซุคน ให้ระวังเซื้อของซุมพวกอาจารย์ คือความจิกหริกจอกหลอก"2แต่บ่อมีหยังที่สิปิดบังเอาไว้ที่สิบ่อเปิดเผย หรือความลับที่สิบ่อเผยให้เห็น3คั่นจั่งซั่น แนวซุอย่างที่เจ้าซุผู้ซุคนเว้าในหม่องมืดสิได้ยินอยู่หม่องกลางแจ้ง ละที่ซี้มอยู่ในหูที่อยู่ห้องเจ้าของ สิประกาศเทิงหลังคาเฮือน4"หมู่พวกของเฮาเอ๋ย เฮาสิบอกซุมพวกเจ้าว่า อย่าย่านผู้ที่ฆ่าได้แต่ฮ่างกาย ละบ่อมีหยังให้เฮ็ดต่อได้อีก"5เฮาสิเตือนให้เจ้าฮู้ก่อนว่า สมควรสิย่านไผ๋ จั่งย่านพระองค์ผู้ที่ยามฆ่าแล้วกะยังมีสิทธิอำนาจสิถิ่มลงนรกได้ อีหลี เฮาเว้าบอกซุมพวกเจ้าว่า จั่งย่านพระองค์ฮั่นหละ6นกกระจาบห้าโต ขะเจ้าขายสองอาสซาริอันบ่อแม้นหวา ละนกโตนั้นมีโตเดียว พระเจ้ากะบ่อลืม7ฮอดผมของซุมหมู่เจ้า เพิ่นกะนับไว้แล้วซุเส้น อย่าย่าน เจ้ากะมีค่าหลายกว่านกกระจาบหลายโต8"ละเฮาบอกเจ้าซุผู้ซุคนว่า ซุคนที่ฮับเฮาต่อหน้าผู้อื่น ลูกซายของคน กะสิฮับผู้นั้นต่อหน้าบรรดาทูตสวรรค์ของพระเจ้า"9แต่ซุมคนที่ปฏิเสธเฮาต่อหน้าคน ผู้นั้นสิถึกปฏิเสธต่อหน้าทตสวรรค์ของพระเจ้า10ซุผู้ซุคนที่ใส่ร้ายลูกซายคนสิได้ฮับการยกโทษ แต่ซุมคนที่ใส่ร้ายต่อพระเจ้า สิบ่อได้รับการยกโทษ11ยามซุมเขาทั้งหลาย พาซุมพวกเจ้าเข้าไปอยู่ต่อหน้าธรรมศาลา หรือต่อหน้าเจ้าเมืองและผู้ที่มีอำนาจ อย่าคึดหลายว่าสิเว้าตอบจั่งได๋ หรือเว้าจั่งได๋12ย้อนว่าพระเจ้าสิสอนเจ้ายามนั้นเองว่า ต้องเว้าหยังแน13มีผู้นึ้งในจุ้มไทบ้าน เว้ากับพระเยซูว่า "ท่านอาจารย์ ซอยเว้ากับอ้ายข้อยแน ให้ลาวแบ่งมูลมังสังขยาให้ข้อยแน"14พระเยซูจั่งเว้าตอบลาวว่า "บักหล้า ไผ๋ตั้งให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินหรือเป็นผู้แบ่งมูลมังสังขยาให้เจ้า"15พระเยซูเว้ากับซุมพวกเขาว่า "เบิ่งเจ้าของให้ดี หลีกหนีจากความโลภซุอย่าง ย้อนว่าซีวิตของคนบ่อได้อยู่นำการมีแนวฟุ่มเฟือย"16พระเยซูเว้าคำอุปมาเรื่องนึ้งให้เขาฟัง "ไฮ่นาของเศรษฐีผู้นึ้งเกิดผลหลายคัก"17เศรษฐีผู้นั้นคึดในใจว่า ข้อยสิเฮ็ดจั่งได๋ดี ย้อนว่าข้อยบ่อมีหม่องที่สิเก็บพืชผลของข้อย18เขาจั่งคึดว่า ข้อยสิเฮ็ดจั่งซี่ คือสิม้างซานเล้าของข้อย ละสิเฮ็ดใหม่ให้ใหญ่กว่าเก่า แล้วข้อยสิเอาข้าวและสมบัติทั้งเบิ๊ดของข้อยมาเก็บไว้นี่19แล้วสิเว้ากับเจ้าของว่า "โตเฮาเอ๋ย เฮาสิมีทรัพย์สมบัติหลายเก็บไว้พอหลายปี จั่งอยู่สุขสบาย กิน ดื่ม และม่วนซื่นเถาะ"20พระเยซูจั่งเว้ากับลาวว่า " โอ คนโง่ ในคืนนี้ ซีวิตของเจ้าสิต้องเอิ้นเอาไปจากเจ้า ละของซุมที่เจ้าเก็บไว้นั้น สิเป็นของผู้ได๋"21ผู้ที่สะสมทรัพย์สมบัติไว้ให้เจ้าของ ละบ่อได้ฮั่งมีฝ่ายพระเจ้ากะสิเป็นแนวนั้นแหละ22พระเยซูเว้ากับซุมพวกลูกศิษย์ว่า "ย้อนแนวนี้หละ เฮาสิบอกซุมเจ้าทั้งหลายว่า อย่าไปคึดหลายเถิงซีวิตว่าสิกินหยัง ละอย่าคึดหลายเถิงฮ่างกายว่าสิใส่หยัง"23ย้อนว่าซีวิตสำคัญกว่าแนวกิน ละฮ่างกายสำคัญกว่าเสื้อผ้า24ให้พิจารณาเบิ่งอีกา ซุมพวกมันบ่อได้ปลูก บ่อได้เกี่ยว ละกะบ่อมีเล้า แต่พระเจ้ากะยังเลี้ยงมันไว้ ซุมพวกเจ้าดีกว่านกหลายเติบ25ผู้ได๋ในซุมพวกเจ้า ย้อนความคึดหลายแล้วสิต่ออายุของเจ้าของให้ยืนได้อีกน่อยนึ้งได้26ย้อนจั่งซั่น สิ่งเล็กน้อยยังเฮ็ดบ่อได้ เจ้ายังสิคึดหลายไปเฮ็ดอีหยังอีก27ให้เบิ่งดอกไม้ว่ามันใหญ่ขึ้นจั่งได๋ มันบ่อได้เฮ็ดงาน มันบ่อได้ปั่นด้าย แต่เฮาบอกซุมพวกเจ้าว่า ขนาดกษัตริย์ซาโลมอน ตอนมีครบซุแนว กะบ่อได้แต่งโตให้งามท้อดอกไม้ซุมนี้28ละพระเจ้าแปงหญ้าในท่งนาจั่งได๋ ซึ่งเป็นอยู่ในมื้อนี้ละมื้ออื่นต้องถิ่มในเตาไฟ โอ ซุมพวกที่มีความเซื่อน้อย พระองค์กะสิแปงซุมเจ้าหลายกว่าฮั่นหลายเติบ29เจ้าอย่าซอกหาว่าสิกินหยังหรือสิดื่มหยัง ละอย่ามีใจคึดหลาย30ย้อนว่าซุมพวกต่างซาติทั่งโลกซอกหาแนวนั้นทั้งเบิ๊ด แต่ว่าพระเจ้าของซุมเจ้าทั้งหลาย ฮู้แล้วว่าซุมเจ้าต้องการแนวนี้31ให้ซอกหาสวรรค์ของพระเจ้า แล้วพระองค์สิตื่มซุแนวให้32"ฝูงลูกแกะเอ๋ย อย่าย่านเลย ย้อนว่าพระเจ้าของซุมพวกเจ้า ถึกใจละสิให้ซุมเจ้าขึ้นสวรรค์"33ให้ขายของที่ซุมเจ้ามีอยู่ละให้เฮ็ดทาน ให้เฮ็ดถงใส่เงินสำหรับเจ้าของซึ่งบ่อเก่า คือมีทรัพย์สมบัติไว้ในสวรรค์ ที่บ่อมีเบิ๊ด ที่ขี้ลักสิบ่อเข้าใกล้ ละที่แมงสิบ่อกิน34ย้อนว่าทรัพย์สมบัติของซุมพวกเจ้าอยู่ไส ใจของซุมเจ้ากะสิฮั่นนำ35"ซุมเจ้าซุผู้ซุคนให้คาดแอวไว้ ละให้ตะเกียงของซุมเจ้าจูดอยู่"36ให้เป็นคือขี้ข้าที่คอยฮับนายของลาว บัดยามนายสิหลบคืนมาจากงานดอง เพื่อว่ายามนายมาเคาะปรตูแล้ว ซุมพวกขี้ข้าสิเปิดให้นายได้เดี๋ยวนั้น37ขี้ข้าซุมนั้น บัดยามนายมาพ้อว่าทวมถ่าอยู่กะดีใจ เฮาเว้าความจริงสู่ซุมเจ้าซุผู้ซุคนว่า นายผู้นั้นสิคาดแอวไว้ละให้ขี้ข้าซุมนั้นนั่งลง ละเจ้าสิมาเฮ็ดนำ38ถ่านายมาตอนสองยามหรือสามยาม ละพ้อว่าขี้ข้าซุมนั้นถ่าอยู่ ขี้ข้าซุมนั้นกะดีใจ39ให้เข้าใจจั่งซี่เถาะว่า หากเจ้าของเฮือนฮู้ก่อนว่าขี้ลักสิมาตอนได๋ ลาวกะสิตื่นละกะระวังบ่อให้ขี้ลักเข้าเฮือนได้40ซุมพวกเจ้า จั่งเกียมโตไว้ให้ดี ยามเวลาที่เจ้าบ่อคิดบ่อฝันนั้น พระเยซูสิมา"41เปโตรจั่งเว้าว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เว้าอุปมานั้นกับซุมพวกข้าน้อยหรือเว้ากับคนอื่น"42พระเยซูเว้าว่า ""ผู้ได๋เป็นหัวโจกขี้ข้าที่ซื่อสัตย์และป่อง ผู้ที่นายตั้งให้เป็นหัวโจกซุมพวกขี้ข้าเพื่อให้แจกแนวกินตามเวลา43ยามนายมาพ้อ ลาวสิเฮ็ดแนวนั้น ขี้ข้าผู้นั้นกะเป็นสุข44เฮาบอกซุมเจ้าอีหลีว่า นายสิตั้งลาวไว้ให้เบิ่งแยงทรัพย์สินทั้งเบิ๊ดของเพิ่น45แต่ถ่าขี้ข้าผู้นั้นคึดว่า นายของข้อยคือสิมาซ้า แล้วกะสิเริ่มตีซุมขี้ข้าทั้งซายและหญิงละกินเหล้าจนเมา46นายของขี้ข้าผู้นั้นสิมาในมื้อที่ลาวคึดบ่อเถิง ในยามที่ลาวบ่อฮู้ละสิตีลาวอย่างหลาย ละสิไล่ให้ลาวไปอยู่นำซุมพวกบ่อเซื่อ47ขี้ข้าที่ใจนายละบ่อได้เกียมโตไว้ บ่อได้เฮ็ดตามใจนาย สิถึกตีอย่างหนัก48บัดผู้ที่บ่อฮู้ แล้วเฮ็ดแนวที่ถึกต้อง สิถึกตีน่อยนึ้ง ผู้ที่ได้ฮับหลาย สิเอิ้นเอากับผู้นั้นหลาย ละคนที่ได้ฝากไว้หลาย กะสิต้องทวงเอานำผู้นั้นหลาย49"เฮามาย้อนสิให้ไฟอยู่แผ่นดินโลก เฮาอยากให้ไฟนั้นลุกขึ้นแล้ว50เฮาสิต้องฮับศีลจุ่มมาอันนึ้ง เฮาเศร้าใจหลายจนกว่าสิสำเร็จ51ซุมพวกเจ้าคึดว่าเฮามาย้อนให้เกิดความสงบในโลกบ้อ เฮาบอกซุมเจ้าว่า บ่อแม้น แต่สิให้แตกแยกกันต่างหาก52ย้อนว่าแต่นี้ไป ห้าคนในเฮือนหลังนึ้งกะสิแตกแยกกัน คือสามต่อสองและสองต่อสาม53พ่อสิแตกแยกกับลูกซายละลูกซายสิแตกแยกกับพ่อแม่กับลูกสาวและลูกสาวกับแม่ แม่ย่ากับลูกใภ้และลูกใภ้กับแม่ย่า54พระเยซูเว้ากับซุมไทบ้านว่า "ยามซุมเจ้าซุผู้ซุคน เห็นเมฆตั้งเค้าทางทิศตะเว็นตก เจ้ากะเว้าทันทีว่า ฝนสิตก ละกะสิเป็นจั่งซั่นอีหลี"55บัดเห็นลมทิศใต้พัดมา เจ้ากะเว้าว่า สิฮ้อนคัก ละกะิแม้นอีหลี56โอ ซุมจิกหริกจอกหลอก ซุมพวกเจ้าฮู้จักเฮียนฮู้ความเป็นไปของแผ่นดินและขี้ฟ้า ย้อนหยังเจ้าจั่งสิเฮียนความเป็นไปของยุคนี้บ่อได้57เป็นหยังซุมพวกเจ้าบ่อตัดสินเองโลดว่า แนวได๋เป็นแนวถึกต้อง58ย้อนในตอนที่เจ้ากับโจทก์พากันไปหาศาล จั่งหาป่องที่สิคืนดีกับเขา ตอนอยู่กลางทาง ย้อนว่าเขาสิลากเจ้าเข้าไปหาศาล ละศาลตัดสินให้ขังเจ้าไว้ในคุก59เฮาสิบอกเจ้าว่า เจ้าสิออกจากบ่อนนั่นบ่อได้ จนกว่าสิใซหนี้ครบทุกบาททุกสตางค์
Son Light Foundation