Иер16
1Мыланем Господьын шомакше лийын:2«Ӱдырым ит нал, тиде мландыште эргычат, ӱдыретат ынышт лий.3Вет тыште шочшо эрге ден ӱдыр-влак, нуным ыштыше авашт ден шочыктышо ачашт шотышто Господь тыге ойла:4”Шучко чер деч нуно колат, нунын шотышто шортмо йӱлам огыт эртаре, нуно тойымо огыт лий – мландымбалне терыс семын кияш тӱҥалыт. Керде ден шужымаш нуным пытарат, колышо капышт кайык ден янлыклан кочкыш лиеш”.5Господь тыге ойла: ”Ит пуро пӧртлашке, кушто колышо шотышто ойгырат. Тушко шорташ, чаманымашым каласаш ит кошт, вет Мый тиде калыкым шке тынысем, порылык ден чаманымашем деч посна коденам, – ойла Господь. –6Тӧра-влакат, тыглай еҥ-шамычат тиде мландыште колен пытат, тойымо огыт лий: нунын шотышто шортмо йӱлам огыт эртаре, нунылан кӧра капыштым огыт коркале, ӱпыштым огыт нӱж.7Колышо верч ойганышым лыпландараш манын, тудлан киндым катен огыт пу, ача ден аважым шарналташ манын, лыпландарыше коркам огыт йӱктӧ.8Пайрем пӧртышкат ит кошт, тушто кочкын-йӱын ит шинче”.9Вет Господь Саваоф, Израильын Юмыжо, тыге ойла: ”Тендан илыме кечылаште шинча ончылныда Мый тиде мландыште куан ден йывыртыме йӱклан, каче ден оръеҥ йӱклан мучашым пыштем.10Кунам тиде калыклан нине шомакым увертарет, нуно тый дечет йодыт: ’Молан Господь мыланна тыгай кугу ойгым колташ сӧра? Мо дене ме титакыш пуренна? Могай сулыкым Господь Юмына ончылно ыштенна?’11Тунам каласе нунылан: ’Ача-кочада-влакын Мый дечем кораҥмыштлан! – ойла Господь. – Нуно вес юмо-влак почеш каеныт, нунылан служитленыт да кумалыныт, а Мыйым коденыт, законем шуктен шоген огытыл.12А те ача-кочада-влак дечат удан ыштылыда! Кажныже осал да ӱскырт шӱмжын ӱжмыж почеш ила, Мыйым ок колышт.13Сандене Мый тендам тиде мланде гыч вес мландыш поктен колтем, тудым теат, ача-кочадат пален огыдал. Тушто те йӱдшӧ-кечыже вес юмо-влаклан служитлаш тӱҥалыда, тендам Мый чаманен ом нал’.14Но тыгай кече-влак толыт, – ойла Господь, – кунам тетла огыт каласе: ’Израиль эрге-влакым Египет мланде гыч лукшо Господь дене товатлена’.15Нуно ’Израиль эрге-влакым йӱдвел мланде да поктен колтымо чыла мландыж гыч лукшо Господь дене товатлена!’ манын каласат. Вет Мый нуным ача-кочашт-влаклан пуымо мландышкем пӧртылтем.16Мый шуко колызым колтем, – ойла Господь. – Нине колызо-влак нуным кучаш тӱҥалыт. Вара шуко сонарзым колтем, нине сонарзе-влак нуным кажне курык ден чоҥгата гыч, кажне кӱ курык шелше гыч поктен колтат.17Чыла коштмо корнышт – Мыйын шинча ончылнем, Мый нуным ужам, титакышт Мыйын шинчам деч шылтыме огыл.18Но чыла тидын деч ончыч Мый титак ден сулыкыштлан кок пачаш пӧртылтем, вет нуно Мыйын мландем шакшыленыт, тудым виля гай чондымо шояк юмышт да йырнык полганышт дене теменыт”».19Господь – мыйын вием, аралтышем,неле кечын куржын утлымо верем!Тый декет чыла мланде тӱр гыч калык-влак толыт да каласат:«Ача-кочана-шамычлан шояк йӱла кодын,кӱлдымӧ юмышт-влак деч нимогай пайда уке!20Кертеш мо айдеме шкаланже юмо-влакым ыштен?Вет нуно Юмо огытыл!»21«Сандене Мый кызыт ончыктем нунылан,ончыктем нунылан шке кидем ден вий-куатемым,да нуно пален налыт: Мыйын лӱмем – Господь!
Institute for Bible Translation, Finland