Luke5
1วันหนึ่ง เมื่อพะเยซูยืนอยู่ตี้ริมฝั่งทะเลสาบเยนเนซาเรท มีคนเป๋นจำนวนนักเบียดเสียดพระอ๋งเปื่อฟังกำสอนของพะเจ๊า2พะอ๋งหันเรือสองลำตี้จาวประมงจอดขว้างไว้บนฝั่งเปื่อล้างอวน3พะเยซูจึงขึ้นไปบนเรือลำหนึ่งตี้เป๋นของซีโมน และขอให้เปิ้นเอาเรือออกห่างจากฝั่งน้อยน้อย แล้วพะอ๋งก็ได้นั่งลงสอนคนจากเรือลำนั้น4เมื่อพะเยซูสอนเสร็จแล้วก็อู้กั้บซีโมนว่า “ออกไปตี้น้ำลึกหน่อย จะได้หย่อนอวนลงจับปลา”5แต่ซีโมนตอบว่า “อาจารย์คับ พวกเฮาตรากตรำลากอวนกั๋นมาแห็มทั้งคืนแล้ว ก็ยังจับบ่ได้อิหยังเลย แต่ถ้าอาจารย์บอกให้ยะ เฮาก็จะลองใหม่”6เมื่อพวกเปิ้นยะโตยตี้พะเยซูบอก ก็จับปลาได้เยอะนักจนอวนเกือบขาด7พวกเปิ้นก็เลยต้องส่งสัญญาณฮ้องเปื่อนร่วมงานในเรือแห็มลำหนึ่งให้มาจ้วย ปรากฏว่าพวกเปิ้นได้ปลาเต็มสองลำเรือจนเรือเกือบจะจม8เมื่อซีโมนหันอย่างนั้นจึงก้มลงกราบตี้เข่าของพะอ๋งและอู้ว่า “อาจารย์ ไปให้ห่างจากเฮาเถิด เพราะเฮามันคนบาป”9ตี้อู้แบบนี้เพราะตัวเปิ้นและเปื่อน ๆ ฮู๊สึกโต๊กตะลึงตี้จับปลาได้นักขนาดนั้น10ยากอบและยอห์น ฮูกพ่อจายของเศเบดีตี้เป๋นเปื่อนร่วมงานกั้บซีโมนเองก็โต๊กตะลึงเหมือนกั๋น แล้วพะอ๋งก็อู้กั้บซีโมนว่า “บ่ต้องกั๋ว ต่อไปนี้สูจะจับคนแทนปลา”11เมื่อพวกเปิ้นลากเรือมาถึงฝั่ง พวกเปิ้นก็ละขว้างตึงหม้ดแล้วติ๊ดต่ามพะอ๋งไป12เมื่อพะอ๋งอยู่ในเมืองๆ หนึ่ง มีพ่อจายคนหนึ่งตี้เป๋นโรคผิวหนังร้ายแรงทั่วทั้งตัว เมื่อเปิ้นหันพะอ๋ง ก็มา ก้มกราบอ้อนวอนว่า “นายต่าน ถ้าต่านอยากจ้วย ต่านก็เยี๊ยะหื้อเฮาหายได้”13พะอ๋งจึงยื่นมือออกไปแตะตัวเปิ้นแล้วอู้ว่า “เฮาอยากจ้วย หายจากโรคเถิด” เปิ้นก็หายจากโรคผิวหนังร้ายแรงทันที14แล้วพะอ๋งสั่งว่า “อย่าไปเล่าให้ใครฟัง แต่ไปให้ตุ๊เจ๊าตรวจป่อ และถวายเครื่องบูชาโตยตี้โมเสสสั่งไว้ให้คนตี้หายจากโรคผิวหนังร้ายแรงต้องยะเปื่อคนอื่นจะได้ฮู้ว่าสูหายแล้ว”15ถึงแม้ว่าพะอ๋งจะสั่งห้ามไม่ให้เปิ้นอู้ แต่ข่าวเกี่ยวกั้บพะอ๋งก็ยิ่งแพร่กระจายออกไปนักขึ้น ดังนั้นจาวเฮือนนักขนาดจึงปากั๋นมา ฟังพะอ๋งสั่งสอน และมาฮับกานฮักสาให้หายจากโรคต่างๆ16แต่บ่อยครั้งตี้พะอ๋งหลบไปตี้สงบเงียบเปื่ออธิษฐาน17อยู่มา วันหนึ่งในขณะตี้พะอ๋งกำลังสอนอยู่ มีพวกผู้นำศาสนาและพวกครูสอนกฎปฏิบัติตี้เตียวทางมาจากทุกหมู่เฮือนในแคว้นกาลิลี แคว้นยูเดีย และเมืองเยรูซาเล็มนั่งอยู่ตี้นั่นโตย และองค์สูจีวิดให้ฤทธิ์อำนาจกั้บพะอ๋งเปื่อจะรักษาโรคได้18มีบางคนหามคนเป๋นอัมปาตตี้นอนอยู่บนเปลมา และตี้ใคร่ตี้จะปาเปิ้นเข้าไปในเฮือนเปื่อวางไว้ต่อหน้าพะอ๋ง19แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะคนแน่นนัก พวกเปิ้นจึงปากั๋นขึ้นไปบนหลังคาเฮือน รื้อหลังคาออกเป๋นช่อง แล้วหย่อนพ่อจายตี้นอนบนเปลนั้นลงไปกลางหม่ค้นตรงหน้าพะอ๋ง20เมื่อพะอ๋งหันความเจื้อของพวกเปิ้น พะอ๋งก็อู้ว่า “เปื่อนเอ๋ย บาปของสูฮับการอภัยแล้ว”21พวกครูสอนกฎปฏิบัติและพวกผู้นำศาสนาคิดในใจ๋ว่า "คนนี้เป๋นใครกั๋น บังอาจอู้จาป่อหมิ่นพะเจ๊า มีแต่พะเจ๊าเต่านั้นตี้ให้การอภัยบาปได้"22แต่พะอ๋งฮู๊ถึงความคิดเหล่านั้น ก็เลยตอบพวกเปิ้นไปว่า "เป่นได๊สูถึงคิดอย่างนั้น"23ระหว่างอู้ว่า 'บาปของสูได้ฮับการอภัยแล้ว' หรืออู้ว่า 'ลุกขึ้นเตียว' อย่างไหนจะง่ายกว่ากั๋น24แต่เปื่อจะให้พวกสูฮู้ว่า ในโลกนี้ฮูกของพะเจ็ามีต๊ะทธิอำนาจตี้จะให้การอภัยบาปได้" แล้วพะอ๋งจึงอู้กั้บพ่อจายตี้เป๋นอัมปาตว่า "เฮาขอสั่งเจ้ให้ลุกขึ้น เก็บเปลแล้วปิ๊กเฮือนไปเถอะ"25พ่อจายคนนั้นก็ลุกขึ้นทันทีต่อหน้าคนตึงหม้ด เปิ้นยกเปลตี้เปิ้นเคยนอนปิ๊กไปเฮือนและสรรเสริญพะเจ๊า26คนทั้งหลายต่างประหลาดใจ๋และปากั๋นสรรเสริญพะเจ๊า พวกเปิ้นฮู๊สึกเกรงกั๋วและปากั๋นอู้ว่า "วันนี้พวกเฮาได้หันสิงมหัศจรรย์แต๊ๆ"27หลังจากนั้นพะอ๋งก็เตียวออกไป และพบคนเก็บภาษีจื้อเลวี นั่งอยู่ตี้ด่านเก็บภาษี พะอ๋งอู้กั้บเปิ้นว่า "โตยเฮามา"28เลวีจึงขว้างตึงหม้ดทุกสิงกุอย่าง และโตยพะอ๋งไป29แล้วเลวีก็จัดงานเลี้ยงใหญ่ให้กั้บพะอ๋งตี้เฮือนของเปิ้น มีพวกคนเก็บภาษีเป๋นจำนวนนัก และคนอื่น ๆ มาร่วมงานโตย30พวกผู้นำศาสนาและพวกครูสอนกฎปฏิบัติบ่นกั้บฮูกศิษย์ของพะอ๋งว่า "เป่นได๊พวกสูถึงกินและดื่มกั้บพวกคนเก็บภาษีและพวกคนบาปแบบนี้"31พะอ๋งก็อู้ปิ๊กไปว่า “คนตี้สบายดีบ่ต้องการหมอ แต่คนเจ็บป่วยต้องการหมอ”32“เฮาบ่ได้มาเปื่อฮ้องคนดี แต่มาเปื่อฮ้องคนบาปให้ปิ๊กตัวปิ๊กใจ๋”33พวกเปิ้นก็อู้กั้บพะอ๋งว่า “ฮูกศิษย์ของยอห์นถือศีลอดข้าวและอธิษฐานบ่อยๆ ฮูกศิษย์ของพวกผู้นำศาสนาบ่ต่างจากกั๋น แต่เป่นได๊ฮูกศิษย์ของอาจารย์ถึงทั้งกินทั้งดื่มอยู่เรื่อย”34พะอ๋งอู้กั้บเปิ้นเหล่านั้นว่า “เปื่อนเจ๊าบ่าวจะอดข้าวตอนตี้เลี้ยงฉลองอยู่กั้บเจ๊าบ่าวได้หรือ”35“แต่เมื่อถึงวันนั้นตี้เจ๊าบ่าวถูกพรากไปจากพวกเปิ้น ในวันนั้นแหละพวกเปิ้นจะอดข้าว”36พะอ๋งเล่าเรื่องเปรียบเทียบนี้ให้ฟังว่า “คงบ่มีใครฉีกผ้าจากเสื้อใหม่ไปปะรูเสื้อเก่าเหรอก เพราะถ้ายะอย่างนั้น เสื้อใหม่ก็บ่จะฉีกขาด และชิ้นผ้าใหม่ก็บ่เข้ากั้บเสื้อเก่า”37“แล้วคงบ่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ไปใส่ไว้ในถุงหนังเก่าเหรอก ถ้ายะอย่างนั้น เหล้าองุ่นใหม่จะเยี๊ยะหื้อถุงหนังนั้นแหลว เหล้าก็จะไหลออกมา หมด และถุงหนังก็จะแหลวไปโตย”38“แต่เหล้าองุ่นใหม่ต้องใส่ในถุงหนังใหม่”39“บ่มีใครตี้ดื่มเหล้าองุ่นเก่าแล้วยังอยากดื่มเหล้าองุ่นใหม่แห็ม เพราะเปิ้นจะอู้ว่า ‘เหล้าองุ่นเก่าดีกว่า’”
Son Light Foundation