Luke4
1พะเยซูเต็มเปี่ยมไปโตยพะวิญญาณของพะเจ็า พะอ๋งปิ๊กจากแม่น้ำจอร์แดน และพระวิญญาณนำพะอ๋งไปในตี้เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง2มารร้ายมาเฮ็ดให้พะอ๋งลองใจ๋ถึงสี่ต๊ะบวัน ในช่วงนั้นพะอ๋งบ่ได้กินอิหยังเลย พอครบสี่ต๊ะบวันแล้ว พะเยซูหิวหลาย3มารร้ายท้าทายกั้บพะอ๋งว่า 'ถ้าเป๋นฮูกพะเจ๊า ก็เสกหินก้อนนี้ให้กลายเป๋นขนมปังต๊ะ'4แต่พะเยซูอู้ว่า 'พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า "จีวิดตี้เตี้ยงแท้บ่ได้ขึ้นอยู่กั้บขนมปังเพียงอย่างเดียว"'5แล้วมารร้ายก็ปาพะเยซูขึ้นไปบนตี้สูง แล้วแสดงเมืองตึงหม้ดในโลกให้พะอ๋งหันในชั่วพริบตาเดียว6มันอู้ว่า 'เฮา จะยกอำนาจและความรุ่งเรืองตึงหม้ดนี้ให้ เพราะมันถูกมอบให้กั้บเฮาแล้ว และเฮาอยากจะให้กั้บใครก็ได้'7ถ้าสูกราบไหว้บูชาเฮา แผ่นดินตึงหม้ดนี้ก็จะเป๋นของสู8พะเยซูตอบว่า 'พระคัมภีร์ได้เขียนไว้ว่า "ให้กราบไหว้บูชาองค์สูจีวิดพะเจ๊าและให้ฮับใช้พะอ๋งแต่เพียงผู้เดียว"'9แล้วมารร้ายก็ปาพะเยซูไปตี้เมืองเยรูซาเล็ม ให้พะอ๋งไปยืนบนจุดตี้สูงตี้สุดของโบสถ์ มันอู้ว่า 'ถ้าสูเป๋นฮูกพะเจ๊า แต๊ก็ กระโดดลงไปเลย'10เพราะพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า 'พะเจ๊าจะสั่งเหล่าเตวดาของพะอ๋งมา ปกพ่องคุ้มครองสู'11เหล่าเตวดาก็จะฮับสูไว้เปื่อไม่ให้ตีนของสูกระแทกหิน12แต่พะเยซูอู้ว่า 'พระคัมภีร์ยังบอกแห็มว่า "อย่าได้ลองดี กั้บองค์สูจีวิดพะเจ๊าของสู"'13เมื่อมารร้ายได้ลองใจ๋พะอ๋งครบตึงหม้ดแล้ว มันก็จากไปเปื่อคอยหาโอกาสเหมาะแห็ม14พะเยซูปิ๊กไปแคว้นกาลิลี พะอ๋งเต็มไปโตยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณ จื้อเสียงของพะอ๋งแพร่กระจายไปทั่วแถบนี้15พะอ๋งสอนอยู่โตยตี้ประชุมต่างๆ และทุกคนต่างยกย่องพะอ๋ง16แล้วพะเยซูก็ไปเมืองนาซาเร็ธ ซึ่งเป๋นเมืองตี้พะอ๋งเติบโตมา เมื่อถึงวันหยุดทางศาสนา พะอ๋งก็ไปตี้ประชุมเหมือนตี้ยะเป๋นประจำ17พะอ๋งยืนขึ้นเปื่ออ่านข้อความจากพระคัมภีร์18"พระวิญญาณขององค์สูจีวิดอยู่กั้บเฮา เพราะพะอ๋งแต่งตั้งให้เฮาประกาศข่าวดีให้คนจน พะอ๋งส่งเฮามาบอกนักโทษว่า จะได้เป๋นอิสระ บอกคนตาบอดว่า จะพ้อหัน บอกคนตี้ถูกกดขี่ข่มเหงว่า จะได้เป๋นอิสระ"19และอู้ว่าถึงเวลาแล้วที่พะเจ๊าจะมาช่วยคนของพะอ๋ง”20จากนั้นพะอ๋งม้วนหนังสือส่งคืนให้กับเจ้าหน้าที่ผู้ดูแล แล้วนั่งลง แล้วทุกสายตาในที่นั้นก็จ้องเขม็งมาที่พะอ๋ง21พะอ๋งเริ่มอู้กั้บพวกเปิ้นว่า “ในมื้อนี้เรื่องในพระคัมภีร์ตี้สูเพิ่งได้ยินเฮาอู้ไปนั้น ได้เป๋นแต๊แล้ว”22ทุกคนก็ก็ได้อู้เยินยอพะอ๋ง และแปลกใจ๋ในกำอู้ตี้ออกมาจากปากพะอ๋ง พวกเปิ้นถามกั๋นว่า “นี่ฮูกโยเซฟบ่ใช่เหรอ”23แล้วพะอ๋งอู้ว่า “พวกสูจะต้องยกกำกำสอนนี้มาอ้างกั้บเฮาแน่ ตี้ว่า ‘หมอเอ๋ย รักษาตั๋วเสียก่อนเถอะ’ แล้วพวกสูคงอยากจะอู้ว่า ‘ยะเรื่องอัศจรรย์ตี้นี่ในเฮือนเมืองของสูต๊ะ อย่างตี้เฮาได้ยินว่าสูได้ยะตี้เมืองคาเปอรนาอุม’”24แต่เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า บ่มีผู้อู้แทนพะเจ๊าคนไหนตี้ได้ฮับการยอมฮับในเฮือนเมืองของตั๋วหรอก25ป่ออย่างสมัยของเอลียาห์ต๊ะ เมื่อเกิดฝนแล้งเป๋นเวลา 3 ปีครึ่ง จนเกิดความอดอยากไปทั่ว มีแม่ม่ายนักขนาดในหมู่จาวอิสราเอล26แต่พะเจ๊าก็บ่ได้ส่งเอลียาห์ไปหาแม่ม่ายจาวอิสราเอลหมู่เปิ้น แต่ปิ๊กส่งไปหาแม่ม่ายคนหนึ่งตี้บ่ใช่คนยิวตี้เมืองศาเรฟัทในเขตแดนไซดอน27ก็เหมือนกั้บในสมัยของเอลีชา ตี้เป๋นผู้อู้แทนพะเจ๊า มีคนเป๋นโรคผิวหนังร้ายแรงนักขนาดในอิสราเอล แต่บ่มีใครได้ฮับการชำระให้สะอาดเลย ยกเว้นแต่คนตี้จื้อว่านาอามานเพียงคนเดียว และเปิ้นก็เป๋นคนซีเรียบ่ใช่คนยิว”28เมื่อทุกคนตี้อยู่ในตี้ประชุมจาวยิวได้ยินอย่างนั้น ก็โกดแค้นนัก29เปิ้นลุกฮือกั๋นขึ้น บังคับให้พะเยซูออกไปนอกเมือง ไปตี้หน้าผาบนเปิ้นตี้เมืองนั้นตั้งอยู่ หวังจะผลักพะอ๋งลงไป30แต่พะอ๋งก็ฝ่าวงล้อมของพวกเปิ้นไปได้31พะอ๋งไปเมืองคาเปอรนาอุมในแคว้นกาลิลี และพะอ๋งสั่งสอนประชาชนในวันหยุดทางศาสนา32พวกเปิ้นต่างก็ดีใจ๋ในกำสอนของพะอ๋ง เพราะพะอ๋งสอนอย่างคนตี้มีต๊ะทธิอำนาจ33ในตี้ประชุมนี้มีพ่อจายคนหนึ่งถูกผีชั่วต๊ะงอยู่ร้องตะโกนว่า34“อย่าขนาดุ่งกั้บเฮา เยซูจาวนาซาเร็ธ ขนาดุ่งกั้บพวกเฮาเป่นได๊ จะขนาดะลายพวกเฮาเหรอ เฮาฮู๊จักต่านนะ ต่านเป๋นพระผู้ศักดิ์ต๊ะทธิ์ของพะเจ๊า”35พะเยซูจึงด่ามันว่า “หุบปาก ออกมาซะเดี๋ยวนี้” แล้วผีชั่วก็ดันให้พ่อจายคนนั้นล้มลงต่อหน้าคนทั้งปวง และมันก็ออกจากร่างไป ไม่ได้ยะอันตรายอิหยังเปิ้นเลย36ทุกคนประหลาดใจ๋นัก อู้กั๋นว่า “นี่เป๋นกำสอนแบบไหนกั๋น เปิ้นสั่งผีชั่วโตยฤทธิ์เดช แล้วมันก็ออกไป”37แล้วข่าวเกี่ยวกั้บพะอ๋งก็แพร่กระจายออกไปจนทั่วแถบนี้38พะอ๋งออกจากตี้ประชุมจาวยิวและเข้าไปในเฮือนของซีโมน แม่ยายของซีโมนกำลังป่วยมีไข้สูงนัก พวกเปิ้นขอร้องให้พะอ๋งจ้วยรักษาเปิ้น39พะอ๋งจึงมา ยืนอยู่ข้างเปิ้น และสั่งให้ไข้ออกจากตัวเปิ้น เปิ้นก็หายไข้ทันที แล้วลุกขึ้นมาป่อแลฮับใช้พะอ๋งกั้บศิษย์ของพะอ๋ง40เมื่อดวงอาทิตย์ใกล้จะโต๊กดิน มีจาวเฮือนจำนวนนักนำคนตี้เจ็บไข้ได้ป่วยโตยโรคต่าง ๆ มาหาพะอ๋ง พะอ๋งวางมือรักษาพวกเปิ้นจนหายหมด41พวกผีชั่วก็ออกจากคนเหล่านั้น และร้องว่า “ต่านเป๋นพระบุตรของพะเจ๊า” แต่พะอ๋งก็ห้ามพวกมันไม่ให้อู้ เพราะพวกมันฮู๊ว่าพะอ๋งเป๋นพระคริสต์42ตอนรุ่งเช้าพะอ๋งไปในตี้ตี้เงียบสงบ แต่พวกจาวเฮือนก็ออกโตยหาพะอ๋งจนพบ และบ่ยอมให้พะอ๋งไปจากพวกเปิ้น43แต่พะอ๋งอู้ว่า "เฮาจะต้องไปประกาศข่าวดีเกี่ยวกั้บเมืองของพะเจ๊าให้กั้บเมืองอื่น ๆ โตย เพราะเฮาถูกส่งมาให้ยะงานนี้"44แล้วพะอ๋งก็ประกาศสั่งสอนในตี้ประชุมหลายแห่งในแคว้นยูเดีย
Son Light Foundation