Luke23
1ทุกคนในตี้ประชุมลุกขึ้น ปาพะเยซูไปหาสูเมืองปีลาต2พวกเปิ้นเริ่มกล่าวหาพะอ๋ง ว่า “เฮาได้พบว่า พ่อจายคนนี้ตี้ใคร่ปลุกปั่นประชาชนให้กระด้างกระเดื่อง เปิ้นยุยงให้พวกประชาชนเลิกจ่ายภาษีให้แก่ซีซาร์ แถมยังอ้างตั๋วเป๋นพระคริสต์ สูแป่นดินของพวกเฮาแห็มโตย”3ปีลาตจึงถามพะเยซูว่า “แกเป๋นสูแป่นดินของจาวยิวหรือ”พะเยซูจึงตอบเปิ้นว่า “ใช่ อย่างตี้ต่านว่า”4ปีลาตจึงอู้กั้บพวกหัวหน้าตุ๊เจ็าและหม่ค้นว่า “เฮาไม่หันเปิ้นผิดอะหยัง”5แต่พวกเปิ้นยืนกรานเสียงแข็งว่า “แต่เปิ้นก็ได้สอนและปลุกปั่นประชาชนไปทั่วแคว้นยูเดีย เริ่มจากแถวกาลิลีเรื่อยมาจนถึงเมืองเยรูซาเล็มนี้”6เมื่อปีลาตได้ยินอย่างนั้น ก็สอบถามจนฮู๊ว่าพะเยซูเป๋นจาวกาลิลี7ซึ่งอยู่ในการปกครองของสูแป่นดินเฮโรด เปิ้นจึงส่งตัวพะเยซูไปให้กั้บสูแป่นดินเฮโรด ซึ่งตอนนั้นอยู่ตี้เมืองเยรูซาเล็มพอดี8เมื่อสูแป่นดินเฮโรดพบพะเยซูก็ดีใจ๋นัก เพราะอยากพบมาเมินแล้ว เปิ้นได้ยินจื้อเสียงของพะอ๋ง และเปิ้นหวังว่าพะเยซูจะแสดงอิทธิฤทธิ์ให้ป่อบ้าง9เฮโรดถามพะเยซูหลายอย่าง แต่พะอ๋งก็ไม่ได้ตอบอะหยังเลย10พวกหัวหน้าตุ๊เจ็า และพวกครูสอนกฎปฏิบัติตี้ยืนอยู่ตี้นั่นก็ปากั๋นกล่าวหาพะอ๋งอย่างดุเดือด11เฮโรดกั้บพวกทหารของเปิ้นต่างปากั๋นหัวเฮาะเยาะ และป่อถูกเหยียดหยามพะอ๋ง พวกเปิ้นให้พะอ๋งแต่งชุดของสูแป่นดิน แล้วส่งตัวปิ๊กไปหาปีลาต12ในวันนั้นเอง ทั้งเฮโรดและปีลาตได้กลายมาเป๋นเปื่อนกั๋น ก่อนหน้านี้ พวกเปิ้นเป๋นศัตรูกั๋น13ปีลาตฮ้องพวกหัวหน้าตุ๊เจ็า พวกผู้นำและประชาชนมาชุมนุมกั๋น14แล้วปีลาตบอกว่า “พวกสูนำพ่อจายคนนี้มาหาเฮา และกล่าวหาเปิ้นว่าปลุกปั่นยุยงประชาชนให้กระด้างกระเดื่องนั้น หลังจากตี้เฮาได้สอบสวนเปิ้นต่อหน้าพวกสูแล้ว ก็ไม่หันว่าเปิ้นยะผิดอะหยังโตยตี้พวกสูกล่าวหา15ส่วนสูแป่นดินเฮโรด ก็คิดอย่างนี้เหมือนกั๋น พะอ๋งก็เลยส่งพ่อจายคนนี้ปิ๊กมาหาเฮา เปิ้นไม่ได้ยะผิดอะหยังตี้สมควรต๋าย16เฮาจะสั่งเฆี่ยนเปิ้นแล้วปล่อยตัวไป”17ในทุกๆ ปีในเทศกาลวันปลดปล่อย ปีลาตจะปล่อยนักโทษให้หนึ่งคน18แต่หม่ค้นร้องตะโกนเป๋นเสียงเดียวกั๋นว่า “ฆ่ามันซะ แล้วปล่อยบาฮับบัสให้เฮา”19บาฮับบัสถูกขังอยู่ในคุก เพราะได้ก่อการจลาจลขึ้นในเมืองเยรูซาเล็มและฆ่าคนต๋าย20ปีลาตจึงเกลี้ยกล่อมพวกเปิ้นแห็ม เพราะอยากปล่อยพะเยซู21แต่พวกเปิ้นปิ๊กตะโกนว่า “ตรึงมันตี้กางเขน ตรึงมันตี้กางเขน”22ปีลาตถามพวกเปิ้นแห็มเป๋นครั้งตี้สามว่า “เป่นได๊ เปิ้นยะผิดอะหยัง เฮาไม่หันเปิ้นยะผิดอะหยังตี้สมควรต๋าย เฮาจะสั่งให้เฆี่ยนเปิ้น แล้วก็ปล่อยตัวไป”23แต่พวกเปิ้นก็ร้องตะโกนดังขึ้นๆให้ตรึงพะเยซูตี้กางเขน และในตี้สุดเสียงนั้นก็ชนะ24ปีลาตตัดต๊ะนใจ๋ยะโตยตี้พวกนั้นขอ25คือปล่อยตัวบาฮับบาสตี้ติดคุกเพราะก่อการจลาจลและฆ่าคน และให้ยะกั้บพะเยซูอย่างตี้พวกเปิ้นต้องการ26ในระหว่างทางตี้นำตัวพะเยซูไปนั้น พวกเปิ้นก็จับตัวซีโมนจาวไซรีน ตี้เพิ่งมาจากชนบท บังคับให้เปิ้นแบกไม้กางเขนเตียวโตยหลังพะเยซูไป27หม่ค้นจำนวนนักเตียวโตยไป รวมทั้งผู้แม่ยิ๊งหลายคนตี้ร้องห่มร้องไห้ คร่ำครวญสงสารพะเยซู28พะเยซูก็ได้หันไปบอกพวกเปิ้นว่า “แม่ยิ๊งจาวเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่าร้องไห้ให้กั้บเฮาเลย แต่ร้องไห้ให้กั้บตั๋วและฮูกๆของสูเองดีกว่า29เวลานั้นจะมาถึง ตี้คนจะอู้ว่า ‘แม่ยิ๊งตี้เป๋นหมัน ไม่เคยเกิดฮูก และไม่เคยเลี้ยงนมฮูก ก็ได้เปรียบแต๊ๆ’30แล้วพวกเปิ้นก็จะขอร้องกั้บภูเปิ้นว่า ‘จ้วยแหลวลงมาทับเฮาโตย’ และอ้อนวอนกั้บเนินเปิ้นว่า ‘จ้วยฝังเฮาหน่อย’31เพราะถ้าพวกเปิ้นยะอย่างนี้กั้บคนตี้บริสุทธิ์ แล้วมันจะเกิดอะหยังขึ้นกั้บคนตี้ยะผิด”32ยังมีผู้ร้ายแห็มสองคนตี้ถูกนำตัวมาฆ่าพร้อมๆกั้บพะเยซูโตย33เมื่อเปิ้นมาถึงสถานตี้ตี้ฮ้องว่า “หัวกะโหลก” พวกเปิ้นก็ตรึงพะเยซูบนไม้กางเขนระหว่างผู้ร้ายสองคนนั้น ทางขวาคนหนึ่งและทางซ้ายคนหนึ่ง34แล้วพะเยซูก็อู้ว่า “พระบิดา จ้วยยกโทษให้กั้บพวกเปิ้นโตย เพราะพวกเปิ้นไม่ฮู๊ตัวหรอกว่ากำลังยะอะหยังลงไป” แล้วพวกเปิ้นเอาเสื้อผ้าของพะอ๋งมาจับสลากแบ่งกั๋น35ประชาชนก็ยืนป่ออยู่ ส่วนพวกผู้นำจาวยิวต่างปากั๋นหัวเฮาะเยาะและอู้ถากถางว่า “ในเมื่อเปิ้นจ้วยคนอื่นได้ ก็ให้เปิ้นจ้วยตั๋วโตยต๊ะ ถ้าเปิ้นเป๋นพระคริสต์ผู้ตี้พะเจ็าได้เลือกไว้แต๊”36พวกทหารก็ปากั๋นมาล้อเลียน พวกเปิ้นเอาเหล้าองุ่นเปรี้ยวให้พะอ๋ง37พวกเปิ้นอู้ว่า “ถ้าแกเป๋นสูแป่นดินของจาวยิวแต๊ ก็จ้วยตั๋วต๊ะ”38เหนือตัวพะอ๋งขึ้นไปมีป้ายเขียนไว้ว่า “นี่คือสูแป่นดินของจาวยิว”39ผู้ร้ายคนหนึ่งตี้ถูกตรึงอยู่อู้เสียดสีว่า “แกเป๋นพระคริสต์ไม่ใช่หรือ จ้วยตัวแกเองและพวกเฮาโตยต๊ะ”40แต่ผู้ร้ายแห็มคนหนึ่งห้ามเปิ้น และอู้ขึ้นว่า “แกก็มีโทษถึงต๋ายเหมือนกั้บเปิ้น แกไม่กั๋วพะเจ็าหรือจะได๋41พวกเฮามันสมควรต๋ายอยู่แล้ว แต่พ่อจายคนนี้ไม่ได้ยะอะหยังผิดเลย”42แล้วเปิ้นก็อู้ว่า “เยซู อย่าฮืมเฮานะคับ เมื่อพะอ๋งเข้าสู่เมืองของพะอ๋ง”43พะอ๋งจึงตอบว่า “เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า วันนี้สูจะได้อยู่กั้บเฮาในสวนสวรรค์อย่างแน่นอน”44ประมาณเตี้ยง มีแต่ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วทั้งแผ่นดินจนถึงบ่ายสามโมง45เพราะดวงอาทิตย์หยุดส่องแสงและม่านในโบด ก็ขาดกลางออกเป๋นสองท่อน466พะเยซูร้องตะโกนว่า “พระบิดา ฮูกขอมอบจิตวิญญาณของฮูกไว้ในมือพะอ๋ง” เมื่ออู้จบพะอ๋งก็ต๊ะ้นใจ๋ต๋าย47เมื่อนายร้อยคนหนึ่งหันว่าเกิดอะหยังขึ้น เปิ้นก็สรรเสริญพะเจ็าและอู้ว่า “เปิ้นเป๋นคนบริสุทธิ์แน่ๆ”48ส่วนหม่ค้นตี้ได้ปากั๋นมามุงป่อเหตุการณ์ตี้น่าตื่นเต้นนี้ เมื่อพวกเปิ้นหันว่าเกิดอะหยังขึ้น ต่างก็ปิ๊กเฮือนและทุบอกตั๋วโตยความเสียอกเสียใจ๋49ส่วนเปื่อนสนิทตึงหม้ดของพะเยซู และพวกผู้แม่ยิ๊งตี้ติ๊ดต่ามพะอ๋งมาจากแคว้นกาลิลีนั้น ยังคงยืนป่ออยู่ห่างๆ50มีพ่อจายคนหนึ่งจื้อว่า โยเซฟ เป๋นสมาชิกสภาสูงของจาวยิว เปิ้นเป๋นคนซื่อสัตย์ตี้ยะโตยใจ๋พะเจ็า51เปิ้นไม่หันโตยกั้บการตัดต๊ะนใจ๋และการกระยะของพวกผู้นำจาวยิวคนอื่นๆเกี่ยวกั้บพะเยซู เปิ้นมาจากเมืองอาริมาเธียในแคว้นยูเดีย และเฝ้าคอยเมืองของพะเจ็าอยู่52เปิ้นไปหาปีลาตเปื่อขอศพพะเยซู53แล้วจึงเอาศพของพะอ๋งลงมาจากไม้กางเขน และพันโตยผ้าลินิน แล้วนำไปไว้ในอุโมงค์ฝังศพ ซึ่งเจาะไว้ในหิน และยังไม่เคยใช้วางศพใครมาก่อน54วันนั้นเป๋นวันศุกร์ ซึ่งเป๋นวันจัดเตรียมและวันหยุดทางศาสนา ก็ใกล้จะเริ่มต้นแล้ว55ส่วนพวกผู้แม่ยิ๊งตี้ติ๊ดต่ามพะเยซูมาจากแคว้นกาลิลีก็โตยโยเซฟไปตี้อุโมงค์ และหันว่าเปิ้นวางศพไว้ตี้นั่น56หลังจากนั้นพวกเปิ้นก็ปิ๊กเฮือนไปเตรียมเครื่องหอมกั้บน้ำมันหอมไว้อาบศพพะอ๋ง แล้วในวันหยุดทางศาสนาพวกเปิ้นก็หยุดพักผ่อนโตยตี้กฎของโมเสสสั่ง
Son Light Foundation