Luke24
1ตอนเช้าตรู่ของวันอาทิตย์ พวกผู้แม่ยิ๊งก็ปากั๋นเอาเครื่องหอมตี้ได้เตรียมไว้ไปตี้อุโมงค์2แล้วพบว่าหินตี้ปิดปากอุโมงค์นั้นถูกกลิ้งเปิดออกแล้ว3พวกเปิ้นจึงเข้าไปในอุโมงค์ แต่ก็ไม่พบศพองค์สูจีวิด4พวกเปิ้นก็งงว่าเกิดอะหยังขึ้น ทันใดนั้นก็มีพ่อจายสองคนใส่เสื้อผ้าสีขาวเป๋นประกายมายืนอยู่ข้างๆ5พวกเปิ้นก็โต๊กใจ๋กั๋วซบหน้าลงกั้บพื้นดิน พ่อจายทั้งสองก็อู้ว่า “พวกเปิ้นมาหาคนตี้มีจีวิดในตี้ของคนต๋ายเป่นได๊6พะเยซูไม่ได้อยู่ตี้นี่แล้ว พะอ๋งฟื้นขึ้นมาแล้ว จำได้หรือเปล่าตอนตี้อยู่แคว้นกาลิลี พะอ๋งบอกว่า7บุตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไปไว้ในมือของพวกคนบาป และจะถูกตรึงตี้ไม้กางเขน แล้วพะอ๋งจะฟื้นขึ้นมาใหม่ในวันตี้สาม”8พวกผู้แม่ยิ๊งก็เลยจำได้ว่าพะอ๋งเคยอู้ถึงสิงเหล่านี้9พวกเปิ้นรีบปิ๊กไปเล่าเรื่องตึงหม้ดนี้ให้พวกศิษย์เอกทั้งต๊ะบเอ็ดคนและพวกศิษย์คนอื่นๆของพะเยซูฟัง100พวกผู้แม่ยิ๊งตี้มาเล่าเรื่องนี้ให้ฟังก็มี มารีย์จาวมักดาลา โยอันนา มารีย์แม่ของยากอบ และรวมทั้งแม่ยิ๊งคนอื่นๆ11แต่พวกศิษย์เอกไม่เจื้อ และหาว่าเป๋นเรื่องเหลวไหล12แต่เปโตรล่นไปป่อตี้อุโมงค์ เมื่อเปิ้นก้มลงไปป่อก็หันแต่ผ้าลินินตี้ห่อศพของพะเยซูวางอยู่ แล้วเปิ้นก็จากไปโตยความสงสัยว่าเกิดอะหยังขึ้น13ในวันนั้นศิษย์สองคนของพะเยซูกำลังเตียวทางไปตี้หมู่เฮือนเอมมาอูส ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเยรูซาเล็มราวๆต๊ะบเอ็ดกิโลเมตร14พวกเปิ้นอู้คุยกั๋นถึงเรื่องตึงหม้ดตี้เกิดขึ้น15พะเยซูก็เข้ามาใกล้ และเตียวไปกั้บพวกเปิ้น16แต่พะเจ็ายะให้พวกเปิ้น จำพะอ๋งไม่ได้17พะเยซูจึงถามว่า “พวกสูกำลังเตียวคุยกั๋นเรื่องอะหยังหรือ” พวกเปิ้นก็หยุดเตียว ยะหน้าตาเศร้าหพ้อ18พ่อจายคนหนึ่งจื้อเคลโอปัสก็ตอบว่า “ในเมืองเยรูซาเล็ม สงสัยจะมีแต่สูเต่านั้น ตี้ไม่ฮู๊เรื่องตี้เกิดขึ้นตี้นั่นเมื่อสองสามวันมานี้”19พะเยซูตอบว่า “เกิดอะหยังขึ้นหรือ”พวกเปิ้นตอบว่า “ก็เรื่องตี้เกิดกั้บเยซูจาวนาซาเร็ธไง เปิ้นเป๋นผู้อู้แทนพะเจ็า ในสายตาของพะเจ็าและคนทั้งปวงหันว่าเยซูเป๋นคนตี้มีฤทธิ์เดชนัก ทั้งในด้านกำอู้และการกระยะ20แต่พวกหัวหน้าตุ๊เจ็าและพวกผู้นำของเฮา ส่งเปิ้นไปให้ผู้มีอำนาจของโรมตัดต๊ะนประหารจีวิด แล้วเปิ้นก็ถูกตรึงบนไม้กางเขน21พวกเฮาเคยหวังไว้ว่า เปิ้นจะมาปลดปล่อยชนชาติอิสราเอลให้เป๋นอิสระ เรื่องนี้ก็ได้เกิดขึ้นสามวันมาแล้ว22แต่เมื่อเช้าตรู่วันนี้เอง มีผู้แม่ยิ๊งบางคนในพวกเฮาไปตี้อุโมงค์ แล้วมาอู้ให้เฮาประหลาดใจ๋ว่า23พวกเปิ้นหาเปิ้นไม่เจอ และยังบอกแห็มว่าได้หันเตวดาสององค์ในนิมิตมาบอกว่า เยซูยังมีจีวิดอยู่24พวกเฮาบางคนล่นไปป่อตี้อุโมงค์ ก็ไม่พบศพแต๊ๆเหมือนกั้บตี้ผู้แม่ยิ๊งหมู่นั้นบอก”25แล้วพะเยซูก็อู้ว่า “เป่นได๊พวกสูถึงได้โง่อย่างนี้ ไม่ยอมเจื้อสิงตี้พวกผู้อู้แทนพะเจ็าบอก26ก่อนตี้พระคริสต์จะได้ฮับสง่าราศีนั้น พะอ๋งจะต้องทนทุกข์ทรมานก่อนไม่ใช่หรือ”27แล้วพะเยซูก็เริ่มอธิบายข้อพระคัมภีร์ต่างๆตี้อู้ถึงพะอ๋งจนหมดเกลี้ยง เริ่มตั้งแต่โมเสสตลอดไปจนถึงผู้อู้แทนพะเจ็าทุกคน28เมื่อเกือบจะถึงหมู่เฮือนเอมมาอูส พะเยซูยะท่าเหมือนจะเตียวเลยไป29พวกเปิ้นก็คะยั้นคะยอให้พะอ๋งอยู่ และบอกว่า “นี่ก็เย็นนักแล้ว ใกล้มืดแล้วโตย ไปพักกั้บพวกเฮาก่อนเถอะ” พะเยซูจึงเข้าไปพักอยู่กั้บพวกเปิ้น30เมื่อพวกเปิ้นอยู่ตี้โต๊ะข้าวนั้น พะอ๋งหยิบขนมปังขึ้นมาขอบสูพะเจ็า แล้วก็หักขนมปังแบ่งให้กั้บพวกเปิ้น31แล้วตาของพวกเปิ้นก็สว่างขึ้น จำพะเยซูได้ แล้วพะอ๋งก็หายวับไปกั้บตา32พวกเปิ้นจึงอู้กั๋นว่า “มิน่าล่ะ ใจ๋ของเฮาถึงได้ฮ้อนรุ่มน่าป่อเลย ในระหว่างทางตี้พะอ๋งอู้และอธิบายข้อพระคัมภีร์ให้ฟัง”33ทั้งสองจึงรีบลุกขึ้นปิ๊กไปเมืองเยรูซาเล็มทันที และพบกั้บพวกศิษย์เอกทั้งต๊ะบเอ็ดคนตี้ชุมนุมกั๋นอยู่กั้บศิษย์คนอื่นๆ34หมู่ตี้ชุมนุมนั้นก็บอกกั้บสองคนนี้ว่า “องค์สูจีวิด ฟื้นขึ้นมาแล้วแต๊ๆพะอ๋งมาปรากฏตัวให้ซีโมนหัน”35แล้วทั้งสอง ก็เล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นในระหว่างทาง และเล่าให้ฟังว่าพวกเปิ้นจำพะเยซูได้ตอนตี้พะอ๋งหักขนมปังให้36ขณะตี้ทั้งสองยังเล่าเรื่องนี้อยู่นั้น พะเยซูมายืนอยู่กั้บพวกเปิ้น และอู้ว่า “ขอให้อยู่เย็นเป๋นสุข”37พวกเปิ้นก็สะดุ้งโต๊กใจ๋กั๋ว คิดว่าเจอผี38พะเยซูจึงอู้ว่า “โต๊กใจ๋เป่นได๊ เป่นได๊ถึงขี้สงสัยอย่างนี้39ป่อมือและตีนของเฮาต๊ะ นี่เป๋นตัวเฮาแต๊ๆ ไม่เจื้อลองจับป่อ จะได้ฮู๊ว่าไม่ใช่ผี เพราะผีไม่มีเนื้อไม่มีกระป่อกอย่างตี้สูหันเฮามีหรอก”40มื่ออู้เสร็จ พะอ๋งก็ยื่นมือและตีนให้พวกเปิ้นป่อ41พวกศิษย์ดีใจ๋และแปลกใจ๋นัก ไม่อยากเจื้อว่าเป๋นแต๊ แล้วพะเยซูก็ถามขึ้นว่า “มีอะหยังกินบ้าง”42พวกเปิ้นจึงเอาปลาย่างชิ้นหนึ่งมาให้พะอ๋ง43พะอ๋งก็เอามากินต่อหน้าพวกเปิ้น44แล้วพะอ๋งก็อู้กั้บพวกเปิ้นว่า “เมื่อก่อนตอนตี้เฮาอยู่กั้บพวกสู เฮาได้บอกแล้วว่า ทุกเรื่องตี้ได้เขียนไว้เกี่ยวกั้บเฮาในกฎปฏิบัติของโมเสส ในหนังสือของพวกผู้อู้แทนพะเจ็า และในหนังสือสดุดี จะต้องเกิดขึ้นโตยนั้น”45แล้วพะอ๋งเปิดใจ๋พวกเปิ้นให้เข้าใจ๋พระคัมภีร์46พะอ๋งบอกพวกเปิ้นว่า “พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า พระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมาน และจะฟื้นขึ้นมาจากความต๋ายในวันตี้สาม47แล้วเรื่องการปิ๊กตัวปิ๊กใจ๋เปื่อจะได้ฮับการอภัยโทษจากบาปจะต้องถูกประกาศไปในนามของเฮาให้คนทุกชาติฮู๊ เริ่มจากเมืองเยรูซาเล็มก่อน48พวกสูจะต้องเป๋นพยานเล่าเรื่องตึงหม้ดนี้ตี้สูหัน49แล้วเฮาจะส่งพระวิญญาณมาให้ เป๋นพระวิญญาณตี้พระบิดาของเฮาได้สัญญาว่าจะให้กั้บพวกสู แต่พวกสูต้องคอยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มก่อน จนกว่าจะได้ฮับฤทธิ์อำนาจนั้นจากสวรรค์50จากนั้นพะเยซูก็นำพวกเปิ้นไปตี้หมู่เฮือนเบธานี และยกมือขึ้นอวยพรพวกเปิ้น51ขณะตี้ยังอวยพรอยู่นั้น พะอ๋งก็จากพวกเปิ้นไป โดยถูกฮับขึ้นไปบนสวรรค์52พวกเปิ้นกราบไหว้พะอ๋ง และปิ๊กไปตี้เมืองเยรูซาเล็มโตยความปลาบปลื้มใจ๋53แล้วพวกเปิ้นก็อยู่ในโบดเป๋นประจำเปื่อสรรเสริญพะเจ็า
Son Light Foundation