Luke19
1พะเยซูเตียวเข้าไปในเมืองเยริโค2มีพ่อจายคนหนึ่งจื้อศักเคียส เป๋นหัวหน้าคนเก็บภาษี ตี้ร่ำรวยนัก3เปิ้นอยากจะป่อว่าพะเยซูเป๋นใคร แต่เปิ้นพ้อไม่หัน เพราะตัวเตี้ยและคนแน่นนัก4เปิ้นจึงล่นไปข้างหน้าพะเยซู แล้วปีนขึ้นไปดักคอยพะอ๋งอยู่บนต้นมะเดื่อ5เมื่อพะเยซูเตียวมาถึง พะอ๋งก็เงยขึ้นไปอู้กั้บศักเคียสว่า “ศักเคียส รีบลงมาเร็ว เฮาต้องไปพักตี้เฮือนสูวันนี้”6เปิ้นรีบลงมา และปาพะอ๋งไปเฮือนของเปิ้นโตยความดีใจ๋7ทุกคนตี้หันอย่างนั้น ก็บ่นกั๋นว่า “เปิ้นไปเป๋นแขกในเฮือนของคนบาปได้จะได๋”8ในวันนั้นศักเคียสลุกขึ้นบอกองค์สูจีวิดว่า “อาจารย์ เฮาจะบริจาคทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งของเฮาให้กั้บคนจน และถ้าเฮาได้โกงใครมา เฮายินดีจะคืนให้เปิ้นถึงสี่เท่า”9พะเยซูจึงอู้ถึงเปิ้นว่า “วันนี้ความรอดมาถึงครอบครัวนี้แล้ว เพราะเปิ้นก็เป๋นฮูกหลานของอับราฮัมโตยเหมือนกั๋น10บุตรมนุษย์ มาก็เปื่อเรื่องนี้แหละคือเปื่อค้นหาและจ้วยคนตี้หลงหายให้รอด11ขณะตี้พวกเปิ้นกำลังฟังเรื่องต่างๆนี้ พะเยซูก็เล่าเรื่องเปรียบเทียบแห็มเรื่องหนึ่งให้ฟัง เพราะเกือบจะถึงเมืองเยรูซาเล็มแล้วและพวกจาวเฮือนคิดว่า เมืองของพะเจ็าจะปรากฏให้หันในเร็วๆนี้12พะอ๋งเล่าว่า “มีเจื๊อพระวงศ์องค์หนึ่งกำลังจะเตียวทางไปแดนไก๋เปื่อไปฮับการแต่งตั้งให้เป๋นสูแป่นดิน แล้วเปิ้นจะปิ๊กมา13ก่อนไป เปิ้นก็ฮ้องทาสมาต๊ะบคน มอบเงินให้ต๊ะบมินา และสั่งว่า ‘เอาไปยะการค้าจนกว่าเฮาจะปิ๊กมา’14แต่คนเมืองนั้นเกลียดเปิ้น จึงส่งตัวแทนโตยหลังเปิ้นไปเปื่อบอกว่า ‘เฮาไม่อยากได้คนนี้มาเป๋นสูแป่นดินของพวกเฮา’15แต่สุดท้ายเปิ้นก็ได้ฮับแต่งตั้งให้เป๋นสูแป่นดิน และได้เตียวทางปิ๊กมา เปิ้นฮ้องพวกทาสตี้เปิ้นฝากเงินมาพบ เพราะอยากฮู๊ว่าพวกเปิ้นยะกำไรได้เท่าไหร่16คนหัวตีมาถึงและบอกว่า ‘สูนายคับ เงินหนึ่งมินาของต่าน เฮาเอาไปยะกำไร ได้ต๊ะบมินาคับ’17สูนายชมเปิ้นว่า ‘แอ่วหานัก สูเป๋นทาสตี้ดี ไว้ใจ๋ได้แม้แต่เรื่องน้อยๆเฮาจะให้สูป่อแลเมืองต๊ะบเมือง’18ทาสคนตี้สองก็เข้ามาหาและบอกว่า ‘สูนายคับ เงินหนึ่งมินาของต่าน เฮาเอาไปยะกำไรได้ห้ามินา’19เปิ้นก็บอกทาสคนนั้นว่า ‘เฮาจะให้สูป่อแลห้าเมือง’20แล้วทาสแห็มคนหนึ่งก็เข้ามาพบและบอกว่า ‘สูนายคับ นี่เงินหนึ่งมินาของต่าน เฮาได้เอาผ้าห่อเก็บไว้ในตี้ตี้ปลอดภัย21เพราะกั๋วตี้ต่านเป๋นคนตี้โหดร้ายทารุณ ชอบยึดเอาของคนอื่นมาเป๋นของตนเอง และชอบเอาเปรียบคนอื่นโดยเก็บเกี่ยวในสิงตี้ตนเองไม่ได้หว่าน’22นายผู้นั้นจึงด่าว่า ‘ไอ้ทาสชาติชั่ว เฮาจะลงโทษสู โตยกำอู้ของสู ถ้าสูฮู๊ว่า เฮาเป๋นคนเข้มงวด ชอบยึดของของคนอื่นและชอบเอาเปรียบ23แล้วเป่นได๊ถึงไม่เอาเงินไปฝากธนาคาร เมื่อเฮาปิ๊กมาจะได้ฮับทั้งเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย’24แล้วเปิ้นก็สั่งพวกทาสตี้ยืนอยู่ตรงนั้นว่า ‘เอาเงินตี้เปิ้นมี ไปให้คนตี้มีต๊ะบมินานั่น’25พวกเปิ้นจึงอู้ว่า ‘สูนาย เปิ้นมีตั้งต๊ะบมินาแล้วนะ’26สูนายตอบว่า ‘เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า “คนตี้ยะประโยชน์จากสิงตี้เปิ้นมีอยู่ก็จะได้ฮับเพิ่มนักขึ้น แต่คนตี้ไม่ได้ยะประโยชน์จากสิงตี้เปิ้นมีอยู่ ทุกสิงตี้เปิ้นมีก็จะถูกริบไปจนหมดโตย”27แล้วไปจับพวกตี้เป๋นศัตรูของเฮาตี้ไม่อยากให้เฮาเป๋นสูแป่นดินมาฆ่าต่อหน้าเฮาตี้นี่”28หลังจากตี้เล่าเรื่องเสร็จแล้ว พะอ๋งเตียวนำหน้าพวกเปิ้นไปเมืองเยรูซาเล็ม29เมื่อพะอ๋งเตียวทางมาใกล้หมู่เฮือนเบธฟายีและหมู่เฮือนเบธานีใกล้ภูเปิ้นมะกอกเทศ พะอ๋งก็ได้ส่งศิษย์สองคนไปก่อนล่วงหน้า30พะอ๋งสั่งเปิ้นว่า “ให้เข้าไปในหมู่เฮือนข้างหน้านั้น เมื่อไปถึง สูจะหันฮูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่เคยมีใครขี่มันมาก่อน ให้แก้มัดมันแล้วจูงมาตี้นี่31ถ้ามีใครถามว่า ‘แก้มัดมันเป่นได๊’ ให้ตอบเปิ้นว่า ‘องค์สูจีวิดต้องการใช้’”32พวกเปิ้นก็ไปและพบทุกอย่างโตยตี้พะเยซูบอกไว้33ขณะตี้แก้มัดฮูกลาอยู่นั้น สูของลาก็ถามว่า “แก้มัดมันเป่นได๊”34พวกเปิ้นจึงตอบว่า “องค์เจ้าจีวิดต้องการใช้มัน”35แล้วพวกศิษย์ก็จูงลามาให้พะเยซู พวกเปิ้นจัดแจงเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลา และจ้วยพะเยซูขึ้นขี่ลานั้น36ระหว่างทางตี้พะเยซูขี่ลาผ่านไป จาวเฮือนนักขนาดเอาเสื้อคลุมมาปูโตยท้องถนน37เมื่อพะเยซูมาถึงสุดทางตี้จะนำลงมาจากดอยมะกอกเทศ พวกศิษย์จำนวนนักต่างก็ปากั๋นโห่ร้องสรรเสริญพะเจ็าโตยความยินดีในสิงมหัศจรรย์ตี้พวกเปิ้นได้หันมา38พวกเปิ้นโห่ร้องว่า “‘ขอพะเจ็าอวยพรสูแป่นดินผู้มาในนามขององค์เจ็าจีวิด’สรรเสริญพะเจ็าในสวรรค์ตี้ให้สันติสุขกั้บเฮา”39ส่วนพวกผู้นำศาสนาบางคนในหม่ค้นก็อู้กั้บพะอ๋งว่า “อาจารย์ห้ามฮูกศิษย์โตย อย่าให้เปิ้นอู้จะนั้น”40พะอ๋งอู้ว่า “เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า ถึงแม้พวกเปิ้นจะหยุดร้อง หินพวกนี้ก็จะโห่ร้องออกมาแทน”41เมื่อพะเยซูมาใกล้และพ้อหันเมืองเยรูซาเล็ม พะอ๋งก็ให้กั้บเมืองนั้น42แล้วอู้ว่า “เฮาเคยหวังเหลือเกินว่า วันนี้สูจะฮู๊ว่าอะหยังจะนำสันติสุขมาให้กั้บสู แต่ตอนนี้สิงนั้นถูกปิดแอบไปจากสูแล้ว43แห็มไม่ช้าศัตรูของสูจะสร้างเนินดินบุกขึ้นกำแพงของสู สูจะถูกล้อมไว้ทุกด้าน44สูและคนของสูจะถูกบุกยะลายลงอย่างราบคาบ ไม่เหลือแม้แต่ซากหินซ้อนทับกั๋นให้หันแห็มเลย เพราะสูยังไม่ฮู๊ตัวเลยว่า พะเจ็าได้มาจ้วยสูแล้ว”45พะเยซูเข้าไปในบริเวณโบด และเริ่มขับไล่คนตี้ขายของกั๋นอยู่ตี้นั่น46พะอ๋งอู้ว่า “พระคัมภีร์ เขียนไว้ว่า ‘เฮือนของเฮาจะเป๋นเฮือนสำหฮับอธิษฐาน แต่พวกสูเปลี่ยนให้มันเป๋นรังโจร’”47พะเยซูสั่งสอนอยู่ในบริเวณโบดทุกวัน พวกหัวหน้าตุ๊เจ็า พวกครูสอนกฎปฏิบัติ กั้บพวกผู้นำจาวยิวตี้ใคร่หาทางตี้จะฆ่าพะอ๋ง48แต่ยังหาโอกาสไม่ได้ เพราะประชาชนทุกคนต่างติดอกติดใจ๋ในถ้อยกำของพะอ๋งเป๋นอย่างนัก
Son Light Foundation