Luke18
1พะเยซูได้เล่าเรื่องเปรียบเทียบให้ศิษย์ของพะอ๋งฟัง เปื่อสอนให้พวกเปิ้นอธิษฐานอยู่เสมอ และไม่ต๊ะ้นหวัง2พะอ๋งเล่าว่า “ในเมืองหนึ่ง มีผู้พิปากษาคนหนึ่งตี้ไม่เกรงกั๋วพะเจ็า และไม่เคยเคารพนับถือใครเลย3ในเมืองนี้มีแม่ยิ๊งม่ายคนหนึ่ง ตี้เฝ้าวนเวียนมาอ้อนวอนผู้พิปากษาคนนี้ว่า ‘จ้วยตัดต๊ะนคดีของฉันอย่างยุติธรรมโตยเถิด’4ตอนหัวตีผู้พิปากษาไม่ได้สนใจ๋เปิ้นเลย แต่ในตี้สุดผู้พิปากษาก็อู้กั้บตั๋วว่า ‘ถึงแม้เฮาจะไม่เกรงกั๋วพะเจ็า และไม่กั๋วมนุษย์หน้าไหนทั้งนั้น5แต่เฮาคงต้องให้ความยุติธรรมกั้บเปิ้น เพราะเปิ้นเซ้าซี้กวนใจ๋เหลือเกิน จะได้เลิกมายุ่งวุ่นวายกั้บเฮาเสียที ไม่งั้นเฮาคงจะบ้าต๋ายแน่’”6แล้วพะอ๋งก็อู้ต่อว่า “หันหรือเปล่าว่า ผู้พิปากษาขี้โกงคนนี้อู้ว่าอะหยัง7แล้วพะเจ็าจะไม่ให้ความยุติธรรมกั้บคนตี้พะอ๋งได้เลือกไว้ตี้ร้องขอความจ้วยเหลือต่อพะอ๋งทั้งวันทั้งคืนหรือ พะอ๋งจะผลัดไปเรื่อยๆหรือ8เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า พะอ๋งจะรีบให้ความยุติธรรมกั้บเปิ้น ว่าแต่เมื่อบุตรมนุษย์มาถึง พะอ๋งจะเจอคนตี้มีความเจื้อหลงเหลืออยู่ในโลกนี้หรือเปล่า”9พะเยซูเล่าเรื่องเปรียบเทียบนี้ เปื่อสอนคนตี้เจื้อมั่นในตั๋วเหลือเกินว่ายะโตยใจ๋พะเจ็า และชอบป่อถูกคนอื่น พะอ๋งเล่าว่า10“มีพ่อจายสองคนขึ้นไปอธิษฐานตี้โบด คนหนึ่งเป๋นพวกผู้นำศาสนา ส่วนแห็มคนหนึ่งเป๋นคนเก็บภาษี11ผู้นำศาสนาคนนั้นยืนอยู่โตยคนเดียวและอธิษฐานว่า ‘พะเจ็า ขอบสูตี้ข้าพสูไม่เป๋นเหมือนมนุษย์คนอื่นๆเช่นพวกขโมย พวกขี้โกง พวกมีชู้ หรือแม้แต่คนเก็บภาษีคนนี้12ข้าพสูอดข้าวอาทิตย์ละสองครั้ง และถวายหนึ่งในต๊ะบ ของของทุกอย่างตี้ได้มา’13แต่คนเก็บภาษีนั้น ยืนอยู่แต่ไก๋ในขณะตี้อธิษฐาน ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นพ้อท้องฟ้า ได้แต่ทุบอกตั๋วคร่ำครวญว่า ‘ข้าแต่พะเจ็า ขอโปรดเมตตาข้าพสูตี้เป๋นคนบาป’14เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า เมื่อปิ๊กเฮือนไป คนตี้พะเจ็ายอมฮับคือคนเก็บภาษี ไม่ใช่ผู้นำศาสนา เพราะทุกคนตี้ยกตั๋วขึ้นจะต้องถูกกดลง แต่ทุกคนตี้ถ่อมตัวลงจะถูกยกขึ้น”15มีคนอุ้มฮูกน้อยๆมาให้พะเยซูจับตัวและอวยพรให้ เมื่อพวกศิษย์หัน ก็ต่อว่าพวกเปิ้นไม่ให้ยะอย่างนั้น16แต่พะเยซูปิ๊กฮ้องละอ่อนๆพวกนั้นเข้ามาหาแล้วอู้ว่า “ปล่อยให้พวกละอ่อนน้อยๆเข้ามาหาเฮา อย่าห้ามพวกเปิ้น เพราะเมืองของพะเจ็าเป๋นของคนตี้เป๋นเหมือนกั้บละอ่อนน้อยๆพวกนี้17เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า ถ้าใครไม่ยอมฮับเมืองของพะเจ็าเหมือนอย่างตี้ละอ่อนน้อยๆพวกนี้ยอมฮับ คนนั้นจะไม่ได้เข้าในเมืองของพะเจ็าแน่ๆ”18มีผู้นำจาวยิวคนหนึ่งถามพะเยซูว่า “อาจารย์ผู้ประเสริฐเฮาจะต้องยะอย่างไรถึงจะมีจีวิดกั้บพะเจ็าตลอดไป”19พะเยซูจึงถามว่า “สูฮ้องเฮาว่าผู้ประเสริฐเป่นได๊ ไม่มีใครประเสริฐหรอกนอกจากพะเจ็าเต่านั้น20สูก็ฮู๊กฎปฏิบัติแล้วนี่ ตี้ว่า ‘อย่ามีชู้ อย่าฆ่าคน อย่าขโมย อย่าเป๋นพยานเท็จ และให้เคารพนับถือพ่อแม่’”21ผู้นำคนนั้นก็อู้ว่า “เฮารักษากฎตึงหม้ดนั้นมาตั้งแต่ละอ่อนแล้วคับ”22เมื่อพะอ๋งได้ยินอย่างนั้น ก็อู้ต่อไปว่า “สูยังขาดอยู่แห็มอย่างหนึ่ง คือให้ไปขายทรัพย์สมบัติทุกอย่างตี้สูมี แล้วเอาเงินไปแจกจ่ายให้กั้บคนยากจน และสูก็จะมีทรัพย์สมบัติอยู่ในสวรรค์ แล้วมาติดโตยเฮา”23เมื่อเปิ้นได้ยินอย่างนั้น ก็เสียใจ๋อย่างหนักเพราะเปิ้นร่ำรวยนัก24เมื่อพะเยซูหันว่าเปิ้นเสียใจ๋นัก จึงอู้ขึ้นว่า “มันยากนักตี้คนรวยจะเข้าไปในเมืองของพะเจ็า25ความแต๊แล้ว ให้อูฐลอดรูเข็มยังจะง่ายกว่าตี้จะให้คนรวยเข้าไปในเมืองของพะเจ็า”26คนตี้ได้ยินเรื่องนี้ ก็อู้ว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะไปรอดได้”27พะเยซูอู้ว่า “สำหฮับมนุษย์ เป๋นไปไม่ได้หรอก แต่สำหฮับพะเจ็าก็เป๋นไปได้”28แล้วเปโตรก็อู้ว่า “พวกเฮาได้สละสิงตี้เป๋นของเฮา เปื่อมาติ๊ดต่ามพะอ๋ง”29พะเยซูตอบว่า “เฮาจะบอกให้หมู่สูฮู๊ว่า คนไหนตี้ได้สละเฮือนหรือเมีย หรือปี่น้องหรือพ่อแม่ หรือฮูก เพราะหันแก่เมืองของพะเจ็าแล้วละก็30เปิ้นจะได้ฮับสิ่งตอบแทนหลายเท่าในจีวิดนี้ และจะมีจีวิดกั้บพะเจ็าตลอดไปในโลกหน้าโตย”31พะเยซูปาศิษย์เอกทั้งสิบสองคนปลีกตัวออกมาข้างๆและอู้กั้บหมู่เปิ้นว่า “ฟังให้ดีนะ พวกเฮาจะขึ้นไปเมืองเยรูซาเล็ม ทุกอย่างตี้พวกผู้อู้แทนพะเจ็าได้เขียนไว้เกี่ยวกั้บฮูกของพะเจ็าจะเกิดขึ้นตี้นั่น32เปิ้นจะถูกส่งตัวให้กั้บพวกคนตี้ไม่ใช่ยิว พวกนั้นจะหัวเฮาะเยาะ ป่อถูก และถ่มน้ำลายรดเปิ้น33คนเหล่านั้นจะเฆี่ยนตีและฆ่าเปิ้น แต่ในวันตี้สาม เปิ้นจะฟื้นขึ้นจากความต๋าย”34แต่พวกศิษย์ไม่เข้าใจ๋สิงเหล่านี้ตี้พะอ๋งอู้ เพราะความหขนาดของมันถูกแอบแอบไปจากพวกเปิ้น พวกเปิ้นก็เลยไม่ฮู๊ว่าพะอ๋งอู้ถึงเรื่องอะหยัง35เมื่อพะเยซูมาใกล้ถึงเมืองเยริโค มีขอทานตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ข้างถนน36เมื่อได้ยินหม่ค้นจำนวนนักเตียวผ่านมา เปิ้นก็ถามว่า “เกิดอะหยังขึ้น”37คนเหล่านั้นอู้ว่า “เยซูจาวนาซาเร็ธกำลังผ่านมาทางนี้”38คนตาบอดก็เอิ้นว่า “เยซู บุตรดาวิด สงสารเฮาโตยคับ”39คนตี้เตียวนำหน้า ต่างก็สั่งกำชับให้เปิ้นเงียบ แต่เปิ้นปิ๊กยิ่งเอื้นดังขึ้นว่า “ฮูกชองดาวิด สงสารเฮาโตยคับ”40พะเยซูก็เลยหยุด สั่งให้คนปาเปิ้นเข้ามา แล้วพะอ๋งถามเปิ้นว่า41“อยากให้เฮาจ้วยอะหยัง” เปิ้นจึงตอบว่า “เฮาอยากหันคับต่าน”42พะเยซูจึงอู้กั้บเปิ้นว่า “ความเจื้อของสูจ้วยให้สูหายแล้ว”43เปิ้นพ้อหันทันที จึงติ๊ดต่ามพะเยซูไป และสรรเสริญพะเจ็า เมื่อจาวเฮือนหันอย่างนั้น ทุกคนก็ปากั๋นยกย่องพะเจ็า
Son Light Foundation