Luke10
1ต่อมา พะอ๋งเลือกศิษย์แห็มเจ็ดต๊ะบสองคน แล้วส่งพวกเปิ้นออกไปเป๋นคู่ๆ ล่วงหน้าพะอ๋งไปโตยเมืองและหมู่เฮือนต่างๆ ตี้พะอ๋งกำลังจะไป2พะอ๋งบอกพวกเปิ้นว่า “พืชผลตี้จะให้เก็บเกี่ยวมีนักขนาด แต่คนงานมีน้อย ดังนั้นให้อ้อนวอนขอพะเจ๊าผู้เป๋นสูของพืชผล ให้ส่งคนงานมาจ้วยเก็บเกี่ยวพืชผลของพะองค์โตย”3“ไปเถอะ แต่บ่ฮืมนะว่าเฮากำลังส่งพวกสูออกไปเหมือนพวกฮูกแกะไปอยู่ท่ามกลางฝูงหมาป่า”4“บ่ต้องเอาถุงเงิน ถุงย่าม หรือรองตีนติดตัวไป และบ่ต้องหยุดทักทายใครในระหว่างทาง”5“เมื่อเข้าไปเฮือนไหนก็ให้สาธุพรก่อนว่า ‘ขอให้เฮือนนี้อยู่เย็นเป๋นสุข’”6“ถ้าเฮือนนั้นมีคนตี้รักความสงบสุขอยู่ พรก็จะโต๊กเป๋นของเปิ้น แต่ถ้าไม่มีก็จะปิ๊กมาอยู่กั้บพวกสูแห็ม”7“เมื่ออยู่เฮือนไหนก็ให้อยู่เฮือนนั้นตลอด อย่าย้ายไปย้ายมา เมื่อเปิ้นเอาอะหยังมาให้กินและดื่ม ก็ให้กินเลย เพราะคนงานสมควรได้ฮับค่าจ้าง”8“เมื่อเข้าไปในเมืองไหน เปิ้นเลี้ยงอะหยังก็ให้กินสิงนั้น”9“รักษาคนตี้ไม่สบายในเมืองนั้น และบอกเปิ้นว่า ‘เมืองของพะเจ๊าใกล้เข้าแล้ว’”10“แต่ถ้าเมืองไหนบ่ต้อนฮับสู ก็ให้ไปยืนอยู่ตี้ถนนแล้วอู้ว่า”11“แม้แต่ฝุ่นในเมืองนี้ตี้ติดตีนเฮา เฮาก็จะปัดออกให้หมด” เปื่อเป๋นการเตือนพวกสู แต่ให้ฮู๊เอาไว้ว่าพะเจ๊าใกล้เข้ามาแล้ว”12“เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่า ในวันพิปากษา โทษของเมืองนี้จะรุนแรงกว่าโทษของเมืองโสโดมเสียแห็ม”13“น่าอับอายแต๊ๆ เมืองโคราซินและเมืองเบธไซดา เพราะถ้าเรื่องอัศจรรย์ตี้เกิดขึ้นในเมืองของสูไปเกิดตี้เมืองไทระและเมืองไซดอน แล้วละก็ คนตี้นั่นก็คงปิ๊กตัวปิ๊กใจ๋ ใส่ผ้ากระสอบและเอาขี้เถ้าโรยหัวไปเมินแล้ว”14“ในวันพิปากษานั้น โทษของเมืองนี้จะรุนแรงกว่าโทษของเมืองไทระและเมืองไซดอนเสียแห็ม”15“ส่วนสู เมืองคาเปอรนาอุม สูคิดว่าสูจะถูกยกขึ้นสูงเทียมฟ้าหรือ? บ่มีทาง สูอาจจะต้องถูกโยนลงไปในแดนคนต๋ายต่างหาก”16แล้วพะอ๋งก็อู้กั้บศิษย์ว่า “คนตี้ยอมฮับถ้อยกำของพวกสู ก็เท่าไหร่ยอมฮับเฮาโตย และคนตี้ไม่ยอมฮับพวกสู ก็เท่าไหร่บ่ยอมฮับเฮาโตย แล้วคนตี้บ่ยอมฮับเฮา ก็เท่าไหร่บ่ยอมฮับพะอ๋ง”17ศิษย์ทั้งเจ็ดต๊ะบสองคนปิ๊กมา รายงานพะเยซูโตยความดีใจ๋ว่า “อาจารย์คับ ตอนตี้พวกเฮาอ้างจื้อของอาจารย์ แม้แต่พวกผีชั่วยังเจื้อฟังพวกเฮาเลย”18พะอ๋งตอบว่า “เฮาหันซาตานโต๊กลงมา จากฟ้าลงมาเหมือนฟ้าแลบ”19“เฮาให้อำนาจพวกสูตี้เหยียบย่ำงูร้ายและแมงป่อง และเฮาให้เหนือศัตรูตึงหม้ด บ่มีอะหยังยะร้ายพวกสูได้”20“แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น อย่าดีใจ๋เพราะพวกผีชั่วเจื้อฟังพวกสู แต่ให้ดีใจ๋เพราะมีจื้อของพวกสูจดไว้บนสวรรค์แล้ว”21พะเยซูเต็มไปโตยความสุขในพะวิญญาณของพะเจ็า พะอ๋งอู้ว่า"ฮูกขอบสูพะเจ๊าผู้เป๋นสูของฟ้าและแผ่นดินโลกตี้พะเจ๊าปิดบังเรื่องเหล่านี้จากพวกตี้มีการศึกษาและพวกเฉลียวฉลาด แต่เปิดเผยให้กั้บคนตี้ไร้เดียงสาเหมือนละอ่อนๆได้ฮู๊ ใช่แล้ว พะเจ๊า เพราะนั้นแหละมันเป๋นโตยความพอใจ๋ของพะอ๋ง"22"พระบิดาได้ให้เฮาอำนาจเหนือทุกสิงกุอย่าง บ่มีใครฮู๊จักพะอ๋งนอกจากพะเจ๊า และบ่มีใครฮู๊จักพะเจ๊านอกจากพะอ๋ง และคนตี้พะอ๋งเลือกตี้จะบอกให้ฮู๊เกี่ยวกั้บพะเจ๊า"23พะเยซูหันมาอู้กั้บพวกศิษย์เป๋นการส่วนตัวว่า"มันเกียรติหลายตี้พวกต่านได้หันสิงตี้เกิดขึ้นนี้เด้อ พะเจ๊าสิงนี้บ่มีใครในโลกนี้ได้หันอย่างนี้นัก่อนเลย"24"เฮาจะบอกให้ฮู๊ว่ามีพวกผู้อู้แทนพะเจ็าและพวกเจ๊าแผ่นดินอยากหันอยากได้ยินสิงตี้พวกสูหันและได้ยินนี้ แต่พวกเปิ้นก็บ่ได้หันและก็บ่ได้ยินโตย"25มีพ่อจายคนหนึ่งตี้เก่งกฎของโมเสสลุกขึ้นถามพะเยซูว่า"อาจารย์คับเฮาต้องยะจะได๋ถึงจะได้อยู่กั้บพะเจ๊าไปเมินๆ"26พะเยซูถามปิ๊กว่า"กฎบอกว่าอะหยังแล้วต่านตีความว่าอย่างไร?"27พ่อจายคนนั้นตอบว่า"ให้รักพะเจ๊าสุดใจ๋สุดความคิดสุดความสามารถและรักเปื่อนเฮือนเหมือนรักตั๋ว"28พะเยซูบอกว่า"ดีนักไปยะโตยนั้นเถอะแล้วต่านจะได้อยู่กั้บพะเจ๊าตลอดไป"29พ่อจายคนนั้นถามต่อว่า"แล้วเปื่อนเฮือนของเฮาคือใครคับ"30พะเยซูอู้ว่า"มีพ่อจายคนหนึ่งเตียวทางจากเยรูซาเล็มไปเยริโคระหว่างทางเปิ้นถูกโจรปล้นและยะร้ายบาดเจ็บหนักจนเกือบต๋ายเลย"31บังเอิญมีตุ๊เจ๊าคนหนึ่งเตียวผ่านมาทางนั้นพอดี แต่พอเปิ้นหันพ่อจายคนนั้นเปิ้นก็หลีกข้ามไปเตียวแห็มฝั่งหนึ่ง32ผู้จ้วยในโบสถ์คนหนึ่งก็เหมือนกั๋น เมื่อเตียวมาพบพ่อจายคนนั้น เปิ้นก็หลีกเตียวข้ามไปแห็มฝั่งของถนน33แต่มีจาวสะมาเรียคนหนึ่งเตียวผ่านมา เมื่อหันพ่อจายคนนั้น เปิ้นก็สงสาร34รีบเข้าไปจ้วย เอาเหล้าองุ่นและน้ำมันมะกอกเทลงบนบาดแผล และพันผ้าไว้ แล้วก็ยกขึ้นหลังลาของเปิ้น ปาไปตี้โรงแรม ป่อแลเปิ้น35วันต่อมาจาวสะมาเรียคนนี้ก็ให้เงินสองเหรียญกั้บสูของโรงแรมและบอกว่า ‘จ้วยป่อแลเปิ้นให้ดีโตยนะส่วนตี้เกินจากนี้ เฮาจะจ่ายคืนให้ตอนขาปิ๊ก’”36“สูคิดว่า ในสามคนนี้ ใครยะตัวเป๋นเปื่อนเฮือนของพ่อจายตี้ถูกโจรปล้นนี้”37คนตี้เก่งกฎของโมเสสคนนี้ก็ตอบว่า “คนตี้แสดงความเมตตากั้บเปิ้นนะต๊ะคับ” พะเยซูก็อู้กั้บเปิ้นว่า “สูก็ยะอย่างเปิ้นบ้างต๊ะ”38ในระหว่างทางนั้น พะเยซูและพวกศิษย์เข้าไปในหมู่เฮือนแห่งหนึ่ง ตี้นั่นมีแม่ยิ๊งคนหนึ่งจื้อมารธา เปิ้นเชิญพะอ๋งพักตี้เฮือนของเปิ้น39มารีย์ซึ่งเป๋นน้องสาวของมารธา มานั่งอยู่ตี้ตีนของพะเจ๊าจีวิด และฟังพะอ๋งอู้อย่างตั้งใจ๋40ส่วนมารธานั้นกำลังยุ่งอยู่กั้บการจัดเตรียมต่างๆ เปิ้นก็มาตัดพ้อกั้บพะเยซูว่า “อาจารย์ ไม่สนใจ๋เลยหรือตี้น้องสาวปล่อยให้เฮายะงานอยู่คนเดียว สั่งให้เปิ้นมาจ้วยหน่อยได้ไหม”41แต่พะเจ๊าจีวิดตอบเปิ้นไปว่า “มารธา มารธาเอ๋ย เปิ้นกำลังกังวลและวุ่นวายกั้บหลายเรื่องนัก42แต่มีสิงเดียวเต่านั้นตี้จำเป๋น และมารีย์ก็เลือกเอาสิงนั้นตี้ดีกว่าไว้แล้ว และจะไม่มีใครแย่งสิงนั้นไปจากเปิ้น”
Son Light Foundation