มาระโก /13
1เมื่อพระเยซูได้ออกไปต๋ามหมู่พระวิหาร มีสาวกของพระองค์คนหนึ่งอุ้ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ศิลาและตึกหมู่นิใหญ่แต้”2พระเยซูได้อู้กับสาวกหั้นว่า “ท่านหันตึกใหญ่หมู่นิกา ศิลาที่ซ้อนติ๋งกันอยู่ตี้นี่ ซึ่งจะไม่โดนทำลายลงก่อบะมี”3เมื่อพระองค์อยู่บนภูเขามะกอกเทศซื่อหน้าพระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น และอันดรูว์มาอู้ถามพระองค์ส่วนตัวว่า4“ขอทรงโปรดหื้อข้าพระองค์ตึงหลายฮู้ว่า เหตุการณ์หมู่นิจะเกิดขึ้นเมื่อใดบะหยังจะเป๋นหมายสำคัญว่า การณ์ตึงหมดนิแหมะจะแล้ว”5พระเยซูจึงอุ้ตอบเขาว่า “ระวังหื้อดี อย่าให้ไผจุ๊ท่านหื้อหลง6ด้วยว่าจะมีหลายคนมา ต่างอ้างจื่อของเฮาว่า ‘เฮาเป็นคนนั้น’ และจะหื้อคนนักหลายหลงไป7เมื่อท่านทั้งหลายจะได้ยินเสียงสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม อิไปสะดุ้งสะเด็นเลย ด้วยว่าบรรดาสิ่งหมู่นิจำต้องเกิดขึ้น แต่ตี้สุดปลายยังบะมาถึง8เพราะประชาชาติต่อประชาชาติ ราชอาณาจักรต่อราชอาณาจักรอิต่อสู้กัน ตึงจะเกิดแผ่นดินไหวในตี้ต่างๆ และอิเกิดกันดารอาหาร เหตุการณ์ตึงหมดนิเป๋นขั้นแรกแห่งความตุกลำบาก9“แต่หื้อระวังตัวหื้อดี เพราะคนเขาจะยับท่านทั้งหลายไว้กับศาล และจะเฆี่ยนท่านในธรรมศาลา และท่านอิต้องจุกต่อหน้าเจ้าเมืองและกษัตริย์เพราะเฮา เพื่ออิได้เป็นพยานแก่เขา10ข่าวประเสริฐอิต้องประกาศคับไคว่ประชาชาติตึงหมดก่อน11แต่ว่าเมื่อเขาจะยับท่านไว้นั้น จะไปเป๋นกำกึดก่อนว่าจะอู้บะหยังดี แต่หื้ออู้ตามตี้พระเจ้าทรงโปรดหื้อท่านอู้ในเวลานั้น เพราะว่าคนตี้อู้นั้นบะใจ้ตัวท่านเอง แต่เป๋นพระวิญญาณบริสุทธิ์12แม้ว่าปี้ก็จะมอบน้องหื้อถึงความตาย ป้อก็จะมอบลูก และลูกก็จะทรยศต่อป้อแม่ให้ถึงแก่ความตาย13คนตึงหมดจะเกลียดจังท่าน เพราะความภักดีตี้ท่านมีต่อเฮา แต่ไผอดได้จนถึงตี้สุด คนนั้นอิรอด14“แต่เมื่อท่านตึงหลายจะหันสิ่งตี้น่าจ๊ะ ซึ่งเยะหื้อเกิดความวิบัติตั้งอยู่ในตี้ซึ่งบะสมควรจะตั้ง (ให้คนอ่านเข้าใจเอาเตอะ) เวลาหั้นหื้อคนตี้อยู่ในแคว้นยูเดียหนีไปตี้ภูเขา15คนตี้อยู่บนดาดฟ้าหลังคาตึก จะไปหื้อลงมาเข้าไปเก็บเอาสิ่งของในตึกของตั๋วเก่าเลย16คนตี้อยู่ตามก๋างนา จะไปหื้อปิกไปเอาเสื้อผ้าของตั๋วเก่า17แต่ในวันหมู่นั้น อนิจจาน่าเอ่นดูหญิงที่มีต้องหรือมีละอ่อนน้อยแอกินนมอยู่18หื้ออธิษฐานขอเปื่อเหตุการณ์หมู่นี้จะบะเกิดขึ้นในยามหนาว19ด้วยว่าในต๋อนนั้น จะเกิดความตุกลำบากอย่างตี้บะเกยมี ตั้งแต่พระเจ้าได้สร้างโลกมาจนถึงกุ้วันนี้ และในเบื้องหน้าจะบะมีต่อไปแหม20ถ้าพระเจ้าบะได้ทรงหื้อวันเหล่านั้นหดสั้นเข้า จะบะมีมนุษย์รอดได้เลย แต่เพราะทรงหันแก่คนถูกเลือกสรร ตี้พระองค์ได้ทรงเลือกไว้พระองค์จึงทรงหื้อวันเหล่านั้นย่นสั้นเข้า21และในเวลานั้น ถ้าไผจะบอกหมู่ท่านว่า ‘แน่ะ พระคริสต์อยู่ตั้ดนี่’ หรือ ‘แน่ะ อยู่ตี้ปู้น’ จะไปเชื่อเลย22ด้วยว่าจะมีพระคริสต์ป๋อมและผู้ทำนายป๋อมหลายคนเกิดขึ้น ทำหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ เพื่อจุ๊คนตี้พระเจ้าทรงเลือกสรรแล้วให้หลง ถ้าเป๋นได้23แต่ท่านทั้งหลายจงระวังหื้อดี ผ่อเต๊อะ เฮาได้บอกท่านทั้งหลายไว้ก่อนแล้ว24“กำลุนมาเมื่อเวลาลำบากนั้นป้นไปแล้ว ต๋าวันจะมืดไป และเดินจะบะส่องแสง25ดวงดาวตึงหมดจะตกจากฟ้า และบรรดาสิ่งตี้มีอำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้าน26เมื่อนั้นเขาอิหัน บุตรมนุษย์ลุงมาในเมฆ ทรงฤทธานุภาพและพระสิริเป๋นอันนักหลาย27เมื่อหั้นพระองค์จะทรงใจ้เหล่าทูตสวรรค์ หื้อรวบรวมคนตั้งหลายตี้พระองค์ทรงเลือกสรรไว้แล้วตึงสี่ทิศนั้น ตั้งแต่ที่สุดปลายแผ่นดินโลกถึงตี้สุดขอบฟ้า28“หื้อเฮียนกำเปบเรื่องต้นมะเดื่อ เมื่อแตกกิ่งแตกใบ ท่านก่อฮู้ว่ายามฮ่อนใกล้จะถึงแล้ว29อย่างอั้นแหละ เมื่อท่านตึงหลายหันเหตุการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้น ก่อฮื่อฮู้ว่าพระองค์เสด็จมาใกล้จะถึงประตูแล้ว30เฮาบอกเรื่องแต้กับท่านตึงหลายว่า คนในจั้วอายุนิ จะไม่ล่วงลับไปก่อนสิ่งตึงหมดนั้นเกิดขึ้น31ฟ้าและดินจะล่วงไป แต่ถ้อยกำของเฮาจะสูญหายไปหาบะได้เลย32“แต่วันหั้น โมงหั้นบะมีไผฮู่ ถึงบรรดาทูตสวรรค์หรือพระบุตรก่อบะฮู่ ฮู่ก่าพระบิดาองค์เดว33หื้อเฝ้าระวังและอธิษฐานอยู่ เพราะท่านบะฮู่ว่าเวลาวันหั้นจะมาถึงเมื่อได34เหมือนเจ้าของบ้านคนหนึ่งตี้ออกจากบ้านไปตางไกล มอบอำนาจให้กับบ่าวกุคน และหื่อฮู่ก๋านงานของโต๋เก่าว่ามีหน้าที่บะหยัง และได้สั่งนายประตูหื่อเฝ้าบ้านอยู่35เหตุนั้นท่านทั้งหลายหื้อเฝ้าระวังอยู่ เพราะท่านบะฮู่ว่าเจ้าของบ้านจะมาเมื่อได จะมาเม่อค่ำ หรือเตี้ยงคืน หรือเวลาไก่ขัน หรือเม่อเจ้า36หื้อเฝ้าระวังอยู่ กลัวว่าจะมาบะดิบะเด่วและจะป๊ะท่านนอนหลับอยู่37ตี้เฮาบอกพวกท่าน เฮาก็บอกคนตึงหลายด้วยว่าหื้อเฝ้าระวังอยู่เตอะ”
Empower Asia Bible Translation Movement