Matthew27

1พอรุ่งเช้า หัวหน้านักบวชสูงสุด และบรรดาผู้ปกครองของชาวยิว ทั้งหมดร่วมกันวางแผนที่จะประหารพระเยซู2พวกเขามัดพระองค์ พาไปส่งมอบให้กับปีลาต ผู้ว่าการโรมัน3เมื่อยูดาส อิสคาริโอทสาวกของพระองค์ผู้ทรยศพระเยซู เห็นว่าพระเยซูถูกตัดสินลงโทษ จึงรู้สึกสำนึกผิดเสียใจอย่างมาก จึงนำเหรียญเงินสามสิบเหรียญกลับไปคืนให้ หัวหน้านักบวชสูงสุด และพวกผู้ปกครองชาวยิว4ยูดาส อิสคาริโอทสาวกของพระเยซูพูดกับพวกผู้นำชาวยิวว่า “ข้าพเจ้าทำบาป ข้าพเจ้าได้ทรยศต่อผู้บริสุทธิ์ และทำให้เขาถึงตาย” พวกผู้นำชาวยิวตอบยูดาส อิสคาริโอทสาวกของพระองค์ว่า “มันไม่เกี่ยวกับพวกเรา นั่นเป็นเรื่องของเจ้าเอง”5ยูดาส อิสคาริโอทจึงโยนเหรียญเงินเข้าไปใน วิหาร แล้วเดินออกไป จากนั้นเขาก็ไปฆ่าตัวตาย6หัวหน้านักบวชสูงสุดจึงเก็บเหรียญเงินเหล่านั้นขึ้นมาและพูดว่า “เราเอาเงินนี้เก็บเข้าวิหาร ไม่ได้ เพราะมันเป็นเงินเปื้อนเลือด”7ดังนั้นพวกผู้นำชาวยิวจึงตกลงจะนำเงินนั้นไปซื้อที่ดินของช่างปั้นหม้อเพื่อทำเป็นสุสานสำหรับคนต่างถิ่น8นั่นคือเหตุผลที่ทุกวันนี้ยังเรียกที่ดินนั้นว่าทุ่งโลหิต9เหตุการณ์นี้ทำให้คำทำนายของเยเรมีย์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าสำเร็จที่ว่า: “พวกเขาเอาเงินสามสิบเหรียญเป็นราคาที่ชาวอิสราเอลตั้งไว้เป็นค่าตัวสำหรับเขาให้10ใช้เงินนั้นซื้อทุ่งของช่างปั้นหม้อ”
11ขณะเดียวกัน พระเยซูถูกนำตัวมายืนต่อหน้าปีลาต ผู้ว่าการโรมันปีลาตถามพระองค์ว่า “ท่านคือกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?” พระเยซูตอบปีลาตว่า “ท่านพูดถูกแล้ว”12แต่เมื่อหัวหน้านักบวชสูงสุด และบรรดาผู้ปกครองกล่าวหาพระองค์นั้น พระองค์ก็ไม่กล่าวตอบโต้ใด ๆ13ปีลาตถามพระเยซูว่า “ท่านไม่ได้ยินหรือว่าพวกเขากล่าวหาอะไรท่านบ้าง?”14แต่พระเยซูยังคงเงียบ ปีลาตจึงรู้สึกประหลาดใจมาก15ในช่วงเทศกาลนั้นตามธรรมเนียม ผู้ว่าการจะปล่อยนักโทษหนึ่งคนตามที่ประชาชนเลือก16ในครั้งนั้นมีนักโทษคนหนึ่งชื่อ บารับบัส ซึ่งเป็นที่รู้จักว่าเป็นคนชั่วร้าย17ปีลาตถามประชาชนเหล่านั้นว่า “พวกท่านอยากให้เราปล่อยใคร บารับบัส หรือเยซูที่เรียกว่า ‘พระคริสต์’?”18เพราะปีลาตรู้ดีว่าพวกผู้นำชาวยิวจับกุมพระเยซูมาเพราะความอิจฉา19ระหว่างที่ปีลาตนั่งอยู่บนที่นั่งพิพากษา ภรรยาของปีลาตส่งคนมาเรียนปีลาตว่า “อย่ายุ่งกับชายผู้บริสุทธิ์คนนี้เลยเนื่องจากวันนี้นางได้ฝันร้ายไม่สบายใจมากเพราะท่านผู้นี้””20แต่หัวหน้านักบวชสูงสุดและบรรดาผู้ปกครองชาวยิวก็ยุยงให้ผู้คนทั้งหลายเรียกร้องให้ปล่อยบารับบัส และให้ประหารพระเยซูแทน21ปีลาตถามประชาชนอีกว่า “ระหว่างสองคนนี้ ท่านอยากให้เราปล่อยใคร?” ผู้คนตะโกนตอบว่า “บารับบัส!”22ปีลาตถามประชาชนอีกว่า “แล้วเราจะทำอย่างไรกับเยซู?” ผู้คนตะโกนตอบว่า “ตรึงเขาไว้ที่บนไม้กางเขน!”23ปีลาตถามประชาชนอีกว่า “ทำไม? เขาทำผิดอะไร?” แต่ผู้คนกลับตะโกนดังยิ่งกว่าเดิมว่า “ตรึงเขาไว้บนไม้กางเขน!”24เมื่อปีลาตเห็นว่าโต้เถียงไปก็ไม่ได้ผล แถมสถานการณ์เริ่มจะวุ่นวาย เขาจึงเอาน้ำล้างมือต่อหน้าประชาชนและพูดว่า “เราไม่มีความผิดเรื่องการตายของชายผู้นี้ เป็นความรับผิดชอบของพวกท่าน!””25ประชาชนตอบปีลาตว่า“ให้เลือดของชายผู้นี้ตกอยู่บนพวกเราและลูกหลานของเรา!”26แล้วปีลาตก็ปล่อยบารับบัสให้กับประชาชน และมอบพระเยซูให้ไปตรึงบนไม้กางเขง
27ทหารของผู้ว่าการนำพระเยซูเข้าไปในศาลปรีโทเรียม และเรียกกองทหารทั้งหมวดมารายล้อมพระเยซู28พวกทหารเปลื้องเสื้อผ้าพระองค์ออกและสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มให้พระองค์29จากนั้นจึงเอาหนามมาสานเป็นมงกุฎสวมบนศีรษะของพระองค์ และเยาะเย้ยพระองค์ว่า “กษัตริย์ของชาวยิว! ทรงพระเจริญ”30พวกเขาถ่มน้ำลายใส่พระองค์ ตบพระองค์ แล้วนำพระองค์ออกไปเพื่อตรึงที่บนไม้กางเขน31หลังจากเยาะเย้ยพระองค์แล้ว ก็ถอดเสื้อคลุมนั้นออก เอาเสื้อผ้าของพระองค์มาสวมให้ แล้วนำพระองค์ออกไปเพื่อตรึงบนไม้กางเขน
32ระหว่างทางที่พวกเขานำพระเยซูไป พวกเขาพบชายชื่อซีโมน ชาวไซรีน จึงบังคับให้เขาแบกกางเขนของพระเยซู33พวกเขามาถึงสถานที่ชื่อ กลโกธา แปลว่า “สถานที่แห่งกะโหลก”34พวกเขายื่นน้ำองุ่นผสมสมุนไพรขมให้พระองค์ แต่พระองค์ไม่ดื่ม35หลังจากตรึงพระองค์บนไม้กางเขนแล้ว พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาเสี่ยงทายจับฉลากแบ่งกัน36แล้วนั่งเฝ้าดูพระองค์อยู่ที่นั่น37พวกเขาติดป้ายไว้เหนือศรีษะพระองค์ว่า “นี่คือพระเยซู กษัตริย์ของชาวยิว”38มีโจรสองคนถูกตรึงบนกางเขนรวมกับพระองค์ หนึ่งคนทางขวาของพระเยซู และอีกหนึ่งคนทางซ้ายของพระเยซู39ผู้คนที่เดินผ่านไปมาเยาะเย้ยพระองค์ ส่ายหน้าพูดสบประมาทพระองค์40ว่า “เจ้านั่นแหละที่เคยพูดว่าจะทำลาย วิหาร และสร้างใหม่ในสามวัน ก็ช่วยตนเองให้รอดสิ!”41หัวหน้านักบวชสูงสุด และบรรดาผู้ปกครองชาวยิวก็เยาะเย้ยพระองค์เช่นกัน42พวกผู้นำชาวยิวพูดว่า “เขาช่วยคนอื่นได้ แต่ช่วยตนเองไม่ได้ ถ้าเขาเป็นกษัตริย์ของอิสราเอลจริง ก็ให้ลงมาจากไม้กางเขนสิ แล้วพวกเราถึงจะเชื่อเขา!”45ตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงบ่ายสามโมง ความมืดปกคลุมทั่วแผ่นดิน46เวลาประมาณบ่ายสามโมง พระเยซูร้องเสียงดังว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ทำไมพระองค์ทอดทิ้งข้าพระองค์?”47บางคนคิดว่าเขากำลังเรียกเอลียาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า48แล้วหนึ่งในพวกเขาก็วิ่งไปเอาฟองน้ำชุบน้ำองุ่นเปรี้ยวมายื่นให้พระเยซูดื่ม50แล้วพระเยซูร้องเสียงดังอีกครั้ง และพระองค์ก็สิ้นลมหายใจ51ในขณะนั้นเอง ม่านข้างในของวิหารก็ฉีกขาดเป็นสองท่อนจากบนลงล่าง แผ่นดินไหว หินผาแตกหลุดออก และอุโมงค์ฝังศพก็เปิดออก52บรรดาคนชอบธรรมคนที่ตายไปแล้วก็ฟื้นขึ้นมา54บรรดาคนชอบธรรมคนที่ตายไปแล้วก็ฟื้นขึ้นมา
57เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ เศรษฐีคนหนึ่งชื่อโยเซฟ จากเมืองอาริมาเธีย ซึ่งเป็นสาวกของพระเยซู ได้ไปหาปีลาต เพื่อจะขอร่างของพระเยซู59โยเซฟจึงนำร่างของพระเยซูไปห่อด้วยผ้าลินินสะอาด แล้ววางไว้ในอุโมงค์ฝังศพใหม่ของตน ซึ่งสกัดจากหิน60เขากลิ้งก้อนหินก้อนใหญ่ปิดปากอุโมงค์ และจากไป62วันรุ่งขึ้น หัวหน้านักบวชสูงสุด ไปหาปีลาต และพูดกับปีลาตว่า “ใต้เท้าขอรับ พวกเราจำได้ว่าเยซูคนนั้นเคยพูดว่าเขาจะฟื้นขึ้นจากความตายหลังจากวันที่สาม64โปรดสั่งให้คนไปเฝ้าอุโมงค์ฝังศพให้แน่นหนาจนถึงวันที่สาม65ปีลาตจึงสั่งทหารยามว่า “เอาทหารยามไปเฝ้าอุโมงค์ และทำให้แน่นหนาที่สุดเท่าที่จะทำได้”66ดังนั้นพวกทหารยามจึงไปดูแลอุโมงค์ให้แน่นหนาโดยประทับตราผนึกไว้ที่ก้อนหินและตั้งทหารเฝ้าอุโมงค์นั้นไว้

Son Light Foundation

https://app.library.bible/content/e23c17cc6358413f