Matthew24
1ขณะพระเยซูได้ออกจาก วิหาร และกำลังเดินไป เมื่อพวกสาวกของพระองค์ชวนให้พระองค์ชมอาคารต่าง ๆ ในวิหาร2พระองค์พูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “พวกท่านเห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแล้วใช่ไหม? เราบอกความจริงแก่ท่านว่า จะไม่มีก้อนศิลาซ้อนทับกันสักก้อนหนึ่งเลย—ทุกอย่างจะถูกพังทลายลงจนสิ้นซาก”3ขณะที่พระเยซูอยู่บนภูเขามะกอกเทศ พวกสาวกของพระองค์มาถามพระองค์เป็นการส่วนตัวว่า “เหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อใด? และอะไรเป็นหมายสำคัญว่าพระองค์จะกลับมา และจุดสิ้นสุดของยุคนี้?”4พระเยซูตอบพวกสาวกของพระองค์ว่า “จงระวัง อย่าให้ผู้ใดล่อลวงท่าน5เพราะจะมีหลายคนมาอ้างชื่อของเรา พูดว่า ‘เราคือพระคริสต์’ และจะล่อลวงคนจำนวนมาก6พวกท่านจะได้ยินข่าวเรื่องสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม แต่อย่าตื่นตระหนกเลย เพราะสิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่มันยังไม่ใช่จุดจบ7ประชาชาติจะลุกขึ้นสู้ต่อประชาชาติ อาณาจักรต่ออาณาจักรจะสู้รบกัน จะมีการกันดารอาหารและแผ่นดินไหวในที่ต่าง ๆ8ทั้งหมดนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดของการคลอดบุตรเท่านั้น”9แล้วพวกท่านจะถูกมอบตัวไว้ให้เขาข่มเหงและประหาร และพวกท่านจะถูกเกลียดชังโดยทุกชนชาติ เพราะนามของเรา10หลายคนจะหันกลับจากความเชื่อ และทรยศหักหลังกันและกัน และเกลียดชังกัน11ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าเทียมเท็จหลายคนจะปรากฏและล่อลวงผู้คนจำนวนมาก12เพราะความชั่วร้ายเพิ่มมากขึ้น ความรักความเมตตาของหลายคนจะเย็นชาลง13แต่ผู้ที่ยืนหยัดมั่นคงจนถึงที่สุด จะได้รับความรอด14ข่าวดีเรื่อง นครบริสุทธิ์นี้จะถูกประกาศไปทั่วทั้งโลก เพื่อเป็นพยานแก่ทุกชนชาติ แล้ววาระสุดท้ายก็จะสิ้นสุดลง15ฉะนั้น เมื่อพวกท่านเห็น “สิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนน่ารังเกียจที่ก่อให้เกิดความหายนะตั้งอยู่ในสถานที่บริสุทธิ์” ซึ่งดาเนียลผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าได้พูดไว้— (ให้ผู้อ่านเข้าใจเถิด)16เมื่อนั้นให้บรรดาผู้ที่อยู่ในแคว้นยูเดียหนีขึ้นภูเขา17อย่าให้ผู้ใดที่อยู่บนดาดฟ้าหลังคาตึกลงไปเอาของในบ้านของตน18และอย่าให้ผู้ที่อยู่ในทุ่งกลับไปเอาเสื้อคลุมของตน19ในวันเหล่านั้นจะน่าหวาดกลัวหนักหนาเพียงไรสำหรับหญิงมีครรภ์และหญิงที่กำลังให้นมบุตร!20จงอธิษฐานให้วันหลบหนีนั้นของท่านไม่เกิดขึ้นในฤดูหนาวหรือในวันหยุดทางศาสนา21เพราะครั้งนั้นจะเกิดความทุกข์เข็ญครั้งใหญ่ ไม่มีครั้งไหน ๆ เทียบเท่านับตั้งแต่เริ่มมีโลกจนถึงบัดนี้ และจะไม่มีครั้งใดเทียบเท่าอีกเลย22ถ้าวันเหล่านั้นไม่ถูกร่นให้สั้นลง ก็จะไม่มีใครรอดได้เลย แต่เพราะเห็นแก่ผู้ที่เลือกสรรไว้ วันเหล่านั้นจะถูกร่นให้สั้นลง23ถ้าผู้ใดบอกท่านว่า ‘พระคริสต์อยู่ที่นี่’ หรือ ‘พระองค์อยู่ที่นั่น’ อย่าเชื่อเลย24เพราะพระคริสต์เทียมเท็จ และผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าเทียมเท็จ จะปรากฏ และจะทำหมายสำคัญและอัศจรรย์ใหญ่โตเพื่อล่อลวงผู้คนให้หลงไป แม้แต่ผู้ที่เลือกสรรไว้หากเป็นไปได้25ดูเถิด เราบอกพวกท่านไว้ล่วงหน้าแล้ว26ดังนั้น หากมีใครพูดว่า ‘พระคริสต์อยู่ในถิ่นทุรกันดาร’ ก็อย่าออกไปเลย หรือ ‘พระคริสต์อยู่ในห้องชั้นใน’ ก็อย่าเชื่อ27เพราะฟ้าแลบจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกฉันใด การกลับมาของบุตรมนุษย์ก็จะเป็นเช่นนั้น29ทันทีหลังจากความทุกข์เข็ญครั้นใหญ่ในวันเหล่านั้น ‘ดวงอาทิตย์จะมืดไป ดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง ดวงดาวจะตกลงจากฟากฟ้า และสรรพสิ่งบนท้องฟ้าจะสั่นสะเทือน’30เมื่อนั้น“หมายสำคัญของบุตรมนุษย์” จะปรากฏบนท้องฟ้า และบรรดาชนทุกชาติจะร้องไห้คร่ำครวญ บรรดาชนทุกชาติจะเห็นบุตรมนุษย์มาบนหมู่เมฆในท้องฟ้า ด้วยฤทธานุภาพและพระเกียรติสิริรัศมีอันยิ่งใหญ่31พระองค์จะส่ง เทวดา ของพระองค์มาพร้อมเสียงแตรอันดัง และเทวดาเหล่านั้นจะรวบรวมบรรดาผู้ที่พระองค์เลือกสรรไว้ จากทั้งสี่ทิศ — จากปลายสุดขอบฟ้าข้างหนึ่งถึงสุดปลายฟ้าอีกข้างหนึ่ง32จงเรียนรู้บทเรียนจากต้นมะเดื่อ เมื่อกิ่งของมันอ่อนและผลิใบ ท่านก็รู้ว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาแล้ว33ในทำนองเดียวกัน เมื่อท่านเห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเกิดขึ้น ให้ท่านรู้ไว้เถิดว่ายุคสุดท้ายเวลาสิ้นสุดใกล้เข้ามาแล้ว — อยู่ที่ประตูแล้ว34เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า คนในยุคนี้จะไม่ล่วงไป จนกว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้นครบอย่างแน่นอน35ฟ้า และแผ่นดินโลกจะสูญสิ้นไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่สูญสิ้นไปเลย36ไม่มีใครรู้ว่าวันนั้นหรือชั่วโมงนั้น จะเกิดขึ้นเมื่อใด — แม้แต่ เทวดาในนครบริสุทธิ์ ก็ไม่รู้ พระบุตรก็ไม่รู้ มีเพียงพระบิดาเท่านั้นที่รู้37เช่นเดียวกับในสมัยของโนอาห์เป็นอย่างไร เมื่อบุตรมนุษยมาก็จะเป็นเช่นนั้น38เพราะว่าในเวลาก่อนน้ำท่วมโลกผู้คนกิน ดื่ม แต่งงาน และยกให้เป็นสามีภรรยากัน — จนถึงวันที่โนอาห์เข้าไปในเรือ39ผู้คนทั้งหลายไม่รู้อะไรเลยจนกระทั่งน้ำท่วมมากวาดล้างทำลายพวกเขา เมื่อบุตรมนุษย์มาก็เป็นเช่นนั้นแหละ40ชายสองคนจะอยู่ในทุ่ง — คนหนึ่งจะถูกรับไป อีกคนถูกทิ้งไว้41หญิงสองคนจะโม่แป้ง — คนหนึ่งจะถูกรับไป อีกคนถูกทิ้งไว้42ฉะนั้นจงเฝ้าระวัง เพราะพวกท่านไม่รู้ว่าวันใดองค์พระผู้เป็นเจ้าของพวกท่านจะมา43ถ้าเจ้าของบ้านรู้ว่าขโมยจะมาช่วงไหนเวลาไหน เจ้าของบ้านคงเฝ้าระวังและไม่ยอมให้บ้านถูกงัด44ฉะนั้น พวกท่านเองก็ต้องเตรียมพร้อม เพราะบุตรมนุษย์จะมาในชั่วโมงที่พวกท่านไม่คาดคิด45แล้วใครเล่าคือคนรับใช้ที่สัตย์ซื่อและฉลาด ซึ่งนายได้ตั้งไว้ให้ดูแลคนในครัวเรือน?46ความสุขเป็นของคนรับใช้คนนั้น หากนายกลับมาแล้วพบว่าคนรับใช้กำลังทำหน้าที่อยู่47เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า — นายจะตั้งคนรับใช้คนนั้นให้ดูแลสมบัติทั้งหมดของนาย48แต่ถ้าคนรับใช้นั้นเป็นคนรับใช้ชั่วร้าย และคิดในใจว่า ‘นายของฉันยังไม่กลับมา’49แล้วเริ่มทุบตีเพื่อนคนรับใช้ด้วยกัน และกินดื่มร่วมกับเพื่อนขี้เมา50นายของคนรับใช้คนนั้นจะมาในวันที่คนรับใช้นั้นไม่คาดคิด และในชั่วโมงที่คนรับใช้นั้นไม่รู้ตัว51นายจะลงโทษคนรับใช้นั้นอย่างหนัก และโยนคนรับใช้นั้นไปยังที่ของคนหน้าซื่อใจคด ที่ซึ่งมีการร้องไห้คร่ำครวญและขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
Son Light Foundation