Matthew22
1พระเยซูยังคงสอนผู้คนทั้งปวงด้วยเรื่องเปรียบเปรย2พระองค์พูดกับผู้คนทั้งปวงว่า “อาณาจักรของนครบริสุทธิ์ เปรียบเหมือนกษัตริย์องค์หนึ่งที่จัดงานเลี้ยงฉลองงานสมรสให้บุตรของพระองค์3กษัตริย์นั้นได้ส่งคนรับใช้ของพระองค์ไปเชิญบรรดาผู้ที่ได้รับเชิญเพื่อให้มาในงานสมรสบุตรของพระองค์ แต่บรรดาผู้ที่ได้รับเชิญเหล่านั้นกลับไม่ยอมมา4กษัตริย์จึงส่งคนรับใช้ไปอีก โดยสั่งว่า ‘บอกบรรดาผู้ที่ได้รับเชิญว่า เราได้เตรียมงานเลี้ยงเรียบร้อยแล้ว วัวและลูกวัวขุนก็เชือดแล้ว ทุกอย่างก็พร้อมแล้ว ขอให้มางานเลี้ยงสมรสของบุตรเราเถิด!’5แต่บรรดาผู้ที่ได้รับเชิญไม่สนใจ บ้างก็ไปไร่นาของตน บ้างก็ไปทำการค้าของตน6ส่วนคนอื่น ๆ ก็จับคนรับใช้ของกษัตริย์นั้นมาทารุณ ทำร้ายและฆ่าเสีย7กษัตริย์โกรธอย่างยิ่ง จึงส่งกองทัพไปทำลายพวกฆาตกรเหล่านั้น และเผาเมืองของพวกเขา8แล้วพระองค์พูดกับคนรับใช้ของพระองค์ว่า ‘งานเลี้ยงสมรสของบุตรเราพร้อมแล้ว แต่บรรดาผู้ที่เราได้รับเชิญมาก่อนนั้นไม่คู่ควร9จงไปตามหัวมุมถนน เชิญใครก็ตามที่พวกท่านพบให้มางานเลี้ยงสมรสของบุตรเราด้วย’10คนรับใช้ของกษัตริย์จึงออกไป และเชิญทุกคนที่พวกเขาพบ ไม่ว่าจะคนดี หรือคนไม่ดีที่พวกเขาเจอให้มางานเลี้ยงสมรสของบุตรกษัตริย์ และห้องจัดงานเลี้ยงงานสมรสนั้นจึงเต็มไปด้วยแขกมากมาย11แต่เมื่อกษัตริย์เข้ามาเห็นแขกเหรื่อ พระองค์เห็นชายคนหนึ่งไม่ได้สวมเสื้อผ้าสำหรับงานสมรส12พระองค์จึงถามชายคนนั้นว่า ‘สหายเอ๋ย ท่านเข้ามาที่นี่ได้อย่างไรโดยไม่ใส่ชุดงานสำหรับงานสมรส?13ชายคนนั้นไม่มีคำตอบ กษัตริย์จึงสั่งบรรดาคนรับใช้ของพระองค์ว่า “จงมัดมือมัดเท้าของเขา แล้วโยนเขาออกไปข้างนอกในความมืด ที่นั่นจะมีการร้องไห้คร่ำครวญและขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”14“เพราะว่ามีบรรดาผู้ที่ถูกรับเชิญมาก แต่มีคนเพียงเล็กน้อยที่ถูกเลือก”15จากนั้นพวกนักบวชจึงออกไปวางแผนเพื่อวางแผนจับผิดถ้อยคำของพระองค์16พวกนักบวชจึงส่งพวกสาวกของตนร่วมกับพวกสนับสนุนฝ่ายเฮโรดมาถามพระเยซูว่า “อาจารย์ เรารู้ว่าท่านพูดความจริง และสอนทางของพระเจ้าโดยไม่ลำเอียง17บอกเราหน่อยว่า ท่านคิดอย่างไร กับการเสียภาษีให้ซีซาร์นั้นถูกต้องหรือไม่?”18พระเยซูรู้เจตนาร้ายในใจของพวกสาวกของพวกนักบวช จึงพูดกับพวกสาวกของนักบวชว่า“พวกท่านคนหน้าซื่อใจคด! ทำไมพวกท่านจึงพยายามจับผิดเรา19จงเอาเหรียญที่ใช้จ่ายภาษีมาให้เราดูหน่อย” พวกเขาก็นำเหรียญ หนึ่งเดนาริอัส มาให้พระองค์20พระองค์ถามพวกเขาว่า “ภาพและชื่อที่อยู่บนเหรียญนี้เป็นของใคร?”21พวกเขาตอบพระองค์ว่า “ของซีซาร์” พระเยซูจึงพูดกับพวกเขาว่า “ของซีซาร์ก็จงให้แก่ซีซาร์ และของพระเจ้าก็จงให้แก่พระเจ้า”22เมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้นพวกเขาก็ประหลาดใจ จึงละจากพระองค์แล้วจากไป23ในวันเดียวกันนั้น พวกสะดูสี — ผู้ซึ่งพูดว่าไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตาย— มาหาพระเยซูและถามพระองค์ว่า24“อาจารย์ โมเสสสั่งพวกเราว่า หากชายคนหนึ่งตายโดยไม่มีบุตร พี่ชายหรือน้องชายของชายคนที่ตายนั้นต้องแต่งงานกับหญิงหม้ายภรรยาของผู้ตายคนนั้น เพื่อให้มีลูกสืบสกุล25คราวนี้มีพี่น้องเจ็ดคน พี่ชายคนโตแต่งงานและตายไปโดยไม่มีบุตร จึงทิ้งภรรยาไว้ให้น้องชาย26คนที่สองก็ทำเช่นเดียวกัน และคนที่สามก็เช่นเดียวกัน จนถึงน้องชายคนที่เจ็ด27ในที่สุด หญิงคนนั้นก็ตาย28ดังนั้น ในวันฟื้นขึ้นมาจากความตาย หญิงคนนั้นจะเป็นภรรยาของใคร เพราะพี่น้องทั้งเจ็ดคนนั้นล้วนเคยได้กับหญิงคนนั้นเป็นภรรยา?”29พระเยซูตอบพวกสะดูสีว่า “พวกท่านคิดผิด เพราะพวกท่านไม่รู้จักพระคัมภีร์ หรือฤทธิ์เดชของพระเจ้า30เมื่อฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว ผู้คนจะไม่ได้แต่งงานหรือถูกยกให้เป็นสามีภรรยากันอีก แต่จะเป็นเหมือน เทวดาใน นครบริสุทธิ์31ส่วนเรื่องการฟื้นขึ้นมาจากความตายของคนตาย พวกท่านไม่ได้อ่านสิ่งที่พระเจ้ากล่าวไว้แก่ท่านหรือว่า32‘เราคือพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’ พระองค์ไม่ใช่พระเจ้าของคนตาย แต่เป็นพระเจ้าของคนเป็น”33เมื่อผู้คนทั้งปวงได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ประทับใจในคำสอนของพระองค์34เมื่อพวกนักบวชได้ยินว่าพระเยซูทำให้พวกสะดูสีนิ่งอึ้งเงียบลงได้ พวกนักบวช และพวกสะดูสีก็รวมหัวกัน35คนหนึ่งในพวกเขานั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในธรรมบัญญัติ มาทดสอบพระองค์ด้วยคำถามว่า36“อาจารย์ บัญญัติข้อใดสำคัญที่สุดในธรรมบัญญัติ?”37พระเยซูตอบคนนั้นว่า “จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่านด้วยสุดใจ สุดจิต และสุดความคิดของท่าน38นี่คือบัญญัติข้อแรก และสำคัญที่สุด39และข้อที่สองก็เช่นเดียวกัน คือ‘จงรักเมตตากรุณา เพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’40ธรรมบัญญัติทั้งหมด และคำสอนของพวกผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าทั้งหลาย ตั้งอยู่บนสองข้อนี้”41ขณะที่พวกนักบวชยังอยู่กันพร้อมหน้า พระเยซูถามพวกผู้นำชาวยิวเหล่านี้ว่า42“ท่านทั้งหลายคิดอย่างไรเกี่ยวกับพระคริสต์? พระองค์เป็นบุตรของใคร?” พวกผู้นำชาวยิวเหล่านั้นตอบพระองค์ว่า “เป็นบุตรของดาวิด”43พระเยซูถามพวกผู้นำชาวยิวเหล่านนั้นอีกว่า“ถ้าเช่นนั้น โดยฤทธิ์เดชพระวิญญาณดาวิดจึงเรียกพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’44โดยดาวิดพูดว่า‘องค์พระผู้เป็นเจ้าพูดกับองค์จอมเจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’?45ในเมื่อถ้าดาวิดเรียกพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป็นบุตรของดาวิดได้อย่างไร?”46ไม่มีใครตอบพระองค์ได้ และตั้งแต่วันนั้นไม่มีใครกล้าถามพระองค์อีกเลย
Son Light Foundation