Matthew21
1เมื่อพระเยซู และพวกสาวกของพระองค์ใกล้ถึงกรุงเยรูซาเล็มหมู่บ้านเบธฟายบนภูเขามะกอกเทศ พระเยซูส่งสาวกสองคนของพระองค์ไปล่วงหน้า2พระองค์พูดกับสาวกสองคนของพระองค์ว่า“จงเข้าไปในหมู่บ้านข้างหน้านั้น พวกท่านจะพบแม่ลาตัวหนึ่งผูกอยู่ กับลูกของมันอยู่ใกล้ ๆ จงแก้เชือกผูกลา และพาลามาให้เรา3ถ้ามีใครถามท่านว่าทำไมแก้เชือกลา ให้ท่านบอกเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการใช้ลาเหล่านี้’ แล้วเขาจะยอมให้ปล่อยลูกลาไปทันที”4ทั้งนี้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพื่อให้สำเร็จตามที่กล่าวไว้ในพระคัมภีร์ โดยผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าว่า5จงบอกแก่บุตรสาวแห่งศิโยนว่า‘ดูเถิด กษัตริย์ของท่านมาหาท่าน พระองค์อ่อนโยนและขี่หลังลามาคือ ลูกลาตัวน้อย’6สาวกทั้งสองของพระองค์ก็ไปทำตามที่พระเยซูได้สั่ง7สาวกทั้งสองของพระเยซูพาลาและลูกลามา และเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลาสำหรับให้พระเยซูขี่8ผู้คนจำนวนมากก็เอาเสื้อคลุมของตนปูลงบนทาง บางคนก็ตัดใบอินทผาลัมมาปูบนถนน9ผู้คนทั้งที่เดินนำหน้าพระเยซูเดินตามหลังพระเยซูต่างร้องว่า…โฮซันนาแด่บุตรของดาวิด! สรรเสริญพระองค์ผู้มาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า! โฮซันนาในที่สูงสุด!”10เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม ทั้งเมืองก็แตกตื่น และถามกันว่า “คนนี้เป็นใคร?”11ผู้คนตอบว่า “นี่คือพระเยซู ผู้นี้เป็น ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า จากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”12พระเยซูเข้าไปในลานของวิหาร และขับไล่บรรดาผู้คนที่ซื้อขายของกันอยู่ในลานของวิหาร พระองค์คว่ำโต๊ะของคนรับแลกเงิน และคว่ำม้านั่งของคนขายนกพิราบ13พระองค์พูดกับบรรดาคนเหล่านั้นว่า “มีข้อพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า ‘นิเวศของเราจะถูกเรียกว่าเป็นนิเวศแห่งการอธิษฐาน’ แต่พวกท่านได้ทำให้กลายเป็น ‘ถ้ำของโจร’14คนตาบอดและคนง่อยพากันมาหาพระองค์ที่วิหาร และพระองค์ได้รักษาพวกเขาให้หาย15แต่เมื่อพวกหัวหน้านักบวช และพวกครูสอนธรรมบัญญัติเห็นการอัศจรรย์ต่าง ๆ ที่พระองค์ได้ทำ และได้ยินเสียงเด็กๆ ร้องตะโกนในเขตวิหารว่า “โฮซันนาแด่บุตรของดาวิด!” พวกหัวหน้านักบวช และพวกครูสอนธรรมบัญญัติต่างก็โกรธและไม่พอใจ16พวกหัวหน้านักบวช และครูสอนธรรมบัญญัติถามพระเยซูว่า “ท่านได้ยินไหมว่าเด็กๆ เหล่านี้ร้องตะโกนว่าอะไร?” พระเยซูตอบพวกหัวหน้านักบวชและพวกครูสอนธรรมบัญญัติว่า “ได้ยินแล้ว พวกท่านไม่เคยอ่านพระคัมภีร์หรือที่ว่า ‘พระเจ้าให้คำสรรเสริญออกมาจากริมฝีปากของเด็กเล็ก ๆ และทารก’?”17แล้วพระองค์ก็ละจากผู้คน และออกจากเมืองไปยังหมู่บ้านเบธานี และอยู่ที่นั่นตลอดคืนนั้น18เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น พระเยซูกับพวกสาวกของพระองค์ได้กลับเข้าเมือง พระองค์ก็รู้สึกหิว19พระองค์เห็นต้นมะเดื่อข้างทาง จึงเข้าไปดู แต่ไม่พบผลมะเดื่อเลยพบแต่ใบ พระองค์จึงสาปต้นมะเดื่อว่า“เจ้าจงอย่าได้มีผลอีกเลยตลอดไป!” และทันใดนั้นต้นมะเดื่อก็เหี่ยวแห้งไป20เมื่อพวกสาวกของพระองค์เห็นเหตุการณ์นั้น พวกเขาก็ประหลาดใจและพูดว่า“เป็นไปได้อย่างไรทำไมต้นมะเดื่อจึงเหี่ยวแห้งเร็วอย่างนี้?”21พระเยซูตอบพวกสาวกของพระองค์ว่า “เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า หากท่านมีความเชื่อและไม่สงสัย ท่านจะไม่เพียงสามารถทำสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างที่เกิดกับต้นมะเดื่อนี้ แต่ท่านสามารถสั่งภูเขาลูกนี้ว่า ‘จงถูกยกขึ้นแล้วทิ้งตัวลงทะเลไป’ มันก็จะเกิดขึ้น22ทุกสิ่งที่ท่านขอในการอธิษฐาน หากท่านเชื่อ ท่านก็จะได้รับตามที่ท่านขอนั้น”23พระเยซูเข้าไปในลานวิหาร อีกครั้ง และขณะที่พระเยซูสั่งสอนผู้คนอยู่นั้นพวกหัวหน้านักบวช และผู้ปกครอง มาหาพระเยซู และถามพระองค์ว่า“ท่านทำสิ่งเหล่านี้โดยสิทธิอำนาจอะไร และใครให้สิทธิอำนาจนั้นแก่ท่าน?”24พระเยซูตอบพวกผู้นำชาวยิวว่า “เราจะถามท่านหนึ่งคำถาม หากท่านตอบเราได้ เราจะบอกท่านว่าเราทำสิ่งเหล่านี้โดยสิทธิอำนาจอะไร25พิธีจุ่มน้ำของยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำมาจาก นครบริสุทธิ์ หรือมาจากมนุษย์?” พวกผู้นำชาวยิวจึงปรึกษากันว่า26“ถ้าเราตอบว่า ‘มาจากนครบริสุทธิ์’ ผู้คนทั้งปวงก็จะถามว่าทำไมเราไม่เชื่อยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ แต่ถ้าตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’ เราก็กลัวผู้คน เพราะผู้คนทั้งปวงเชื่อว่ายอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำเป็น ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า”27ดังนั้นพวกผู้นำชาวยิวจึงตอบพระเยซูว่า “เราไม่รู้” พระเยซูจึงพูดกับพวกผู้นำชาวยิวว่า “ถ้าเช่นนั้น เราก็จะไม่บอกท่านว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอะไร”28“ท่านทั้งหลายคิดว่าอย่างไร?” พระองค์พูดกับผู้คนว่า “ชายคนหนึ่งมีบุตรสองคน ชายคนนั้นบอกกับบุตรคนโตว่า ‘ลูกเอ๋ย วันนี้ไปทำงานในสวนองุ่นนะ’29บุตรคนโตนั้นตอบบิดาว่า ‘ไม่ไปครับ’ แต่ภายหลังก็เปลี่ยนใจและไปทำงานในสวนองุ่น30บิดาบอกกับบุตรคนที่สองเช่นเดียวกัน และบุตรคนที่สองตอบบิดาว่า ‘จะไปครับ’ แต่กลับไม่ไป31ระหว่างบุตรสองคนนี้ คนใดทำตามใจบิดา?” ผู้คนเหล่านั้นตอบพระองค์ว่า “บุตรคนโต” พระเยซูจึงพูดกับผู้คนเหล่านั้นว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า คนเก็บภาษี และหญิงโสเภณีจะพากันเข้า นครบริสุทธิ์ ก่อนหน้าท่านเสียอีก32เพราะยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำมาหาพวกท่านเพื่อสอนวิถีแห่งความชอบธรรม แต่พวกท่านไม่เชื่อยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ แต่คนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีกลับเชื่อ ยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ และถึงแม้พวกท่านจะเห็นแล้วก็ยังไม่กลับตัวกลับใจ”33จงฟังเรื่องเปรียบเปรยอีกเรื่องหนึ่ง มีชายเจ้าของที่ดินคนหนึ่งทำสวนองุ่นไว้ ชายเจ้าของที่ดินก่อกำแพงรอบสวนองุ่นนั้น ขุดบ่อไว้ย่ำองุ่น และสร้างหอคอยไว้เฝ้ารักษาการณ์ จากนั้นเจ้าของที่ดินปล่อยให้ผู้อื่นมาเช่าดูแล และเดินทางจากไปต่างแดน34เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว เจ้าของที่ดินได้ส่งคนใช้ไปเก็บส่วนแบ่งจากผู้เช่าสวนองุ่นนั้น35แต่พวกผู้เช่าสวนองุ่นนั้นจับคนใช้เจ้าของของสวนองุ่นมาทุบตีคนหนึ่ง จับฆ่าคนหนึ่ง และจับเอาหินขว้างคนหนึ่ง36เจ้าของสวนองุ่นจึงส่งคนใช้ไปอีก แต่ก็ถูกทำเหมือนเดิม37ในที่สุด เจ้าของสวนจึงส่งบุตรของตนเองไป เพราะคิดว่า ‘พวกผู้เช่าสวนคงจะเคารพบุตรของเรา’38แต่เมื่อพวกผู้เช่าสวนเห็นบุตรของเจ้าของสวนมา พวกเขาพูดกันว่า ‘นี่คือทายาทของเจ้าของสวนองุ่น! ให้เราฆ่าเขาเถอะ แล้วเราจะยึดมรดกของเจ้าของสวนองุ่น’39พวกผู้เช่าสวนจึงจับบุตรชายเจ้าของสวนโยนเขาออกนอกสวนองุ่น และฆ่าเขา”40“เหตุฉะนั้นเจ้าของสวนองุ่นจะทำอะไรกับพวกผู้เช่าสวนองุ่นเหล่านั้น?” ผู้คนทั้งหลายตอบว่า “เจ้าของสวนองุ่นจะลงโทษคนเลวเหล่านั้นอย่างสาหัส และจะให้สวนองุ่นแก่คนอื่นที่จะแบ่งผลกำไรให้แก่เจ้าของสวนเมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว”42พระเยซูพูดกับผู้คนทั้งหลายว่า “ท่านไม่เคยอ่านใน พระคัมภีร์หรือว่า ‘ศิลาที่ช่างก่อสร้างได้ทอดทิ้งกลับกลายเป็นศิลามุมเอกแล้ว นี่เป็นสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทำ และเป็นที่อัศจรรย์ในสายตาของเรา’ จริง ๆ”43“เพราะเหตุนี้ เราบอกท่านว่า อาณาจักรนครบริสุทธิ์ จะถูกเอาไปจากท่าน และมอบให้แก่ชนชาติที่ทำให้เกิดผลสมกับอาณาจักรนครบริสุทธิ์นั้น44ผู้ใดที่ล้มทับบนศิลาก้อนนี้ จะแตกหักเป็นชิ้น ๆ และผู้ใดที่ศิลานี้ตกทับ จะถูกบดจนแหลก”45เมื่อพวกหัวหน้านักบวชสูงสุด และพวกนักบวชได้ยินเรื่องเปรียบเปรยของพระเยซู พวกครูสอนธรรมบัญญัติ และพวกนักบวชนี้รู้ทันทีว่าพระองค์พูดถึงพวกเขา46พวกครูสอนธรรมบัญญัติ และพวกนักบวชต่างพยายามหาทางจับกุมพระองค์ แต่กลัวผู้คน เพราะคนทั้งหลายเชื่อว่าพระเยซูเป็น ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า
Son Light Foundation