Matthew13
1ในวันเดียวกันนั้น พระเยซูได้ออกจากบ้าน ไปนั่งยังริมทะเลสาบกาลิลี2มีผู้คนจำนวนมากมารุมล้อมรอบพระเยซู พระองค์จึงลงไปนั่งในเรือขณะที่ผู้คนยืนอยู่บนฝั่ง3พระองค์สั่งสอนผู้คนทั้งปวงหลายสิ่งเป็นเรื่องเปรียบเปรย พระองค์พูดกับผู้คนทั้งปวงว่า “มีชาวสวนคนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืช4เมื่อเขาหว่าน เมล็ดบางส่วนตกตามถนนหนทาง และนกก็มากินเสีย5เมล็ดบางส่วนตกบนพื้นหิน ที่มีดินไม่มาก เมล็ดก็งอกขึ้นอย่างรวดเร็ว6แต่เมื่อแดดออก เมล็ดก็ถูกเผาจนเหี่ยวไป เพราะไม่มีราก7เมล็ดบางส่วนตกท่ามกลางพงหนาม แล้วหนามก็งอกขึ้นมาคลุมจนตาย8แต่เมล็ดบางส่วนตกลงบนดินดี และให้ผลผลิตได้ร้อยเท่าบ้างหกสิบเท่าบ้าง สามสิบเท่าบ้าง9ใครมีหู จงฟังคิดพิจารณาให้ดีเถิด”10พวกสาวกของพระเยซูมาถามพระองค์ว่า “ทำไมพระองค์จึงพูดกับผู้คนทั้งปวงเป็นเรื่องเปรียบเปรย?”11พระเยซูตอบพวกสาวกของพระองค์ว่า “เพราะความล้ำลึกของข่าวดีแห่งอาณาจักรนครบริสุทธิ์ ได้ประทานให้แก่พวกท่านแล้ว แต่ไม่ได้ประทานให้แก่ผู้คนทั้งปวงเหล่านั้น12ผู้ใดที่ฟังและเข้าใจ จะได้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นอีก แต่ผู้ใดที่ไม่ใส่ใจฟัง แม้สิ่งที่มีอยู่ก็จะถูกเอาไป13เพราะเหตุนี้ เราจึงพูดกับผู้คนทั้งปวงด้วยเรื่องเปรียบเปรย เพราะแม้พวกเขามองก็ไม่เห็น ฟังแต่ก็ไม่เข้าใจ14สิ่งนี้ทำให้คำทำนายของอิสยาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำพระเจ้าเป็นจริงว่า ‘ท่านจะได้ยิน แต่จะไม่เข้าใจ ท่านจะได้เห็น แต่จะไม่รู้แจ้ง15เพราะจิตใจของชนชาตินี้ด้านชา พวกเขาปิดหูที่จะฟัง และปิดตาที่จะเห็น ไม่เช่นนั้น ผู้คนทั้งปวงเหล่านี้คงได้เห็น ได้ยิน และมีความเข้าใจ และหันกลับมาหาเรา แล้วเราคงรักษาพวกเขาให้หาย”16“แต่ตาของท่านก็เป็นสุข เพราะท่านได้เห็น และหูของท่านก็เป็นสุข เพราะท่านได้ยิน17เราบอกความจริงกับท่านว่า ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า และคนชอบธรรมจำนวนมากรอคอยที่จะได้เห็นสิ่งที่ท่านเห็นแต่ไม่ได้เห็น และอยากได้ยินสิ่งที่ท่านได้ยินแต่ไม่ได้ยิน”18บัดนี้จงฟังความหมายของคำเปรียบเปรยเรื่องผู้หว่าน19เมื่อผู้ใดได้ยินข้อความเรื่องของอาณาจักรพระเจ้า แต่ไม่เข้าใจ มารซาตานก็ฉวยสิ่งที่หว่านลงในใจของเขาไป นี่คือเมล็ดที่ตกตามถนนหนทาง20เมล็ดที่ตกลงบนพื้นหิน เปรียบเหมือนผู้ที่ได้ยินถ้อยคำ และรับด้วยความยินดี21แต่เพราะไม่หยั่งราก เมื่อเกิดความเดือดร้อน หรือการข่มเหง พวกเขาก็พากันล้มไป22เมล็ดที่ตกท่ามกลางต้นหนาม เปรียบเหมือนผู้ที่ได้ยินถ้อยคำ แต่ความกังวลในชีวิต และความล่อลวงของทรัพย์สมบัติรัดกุมเสียทำให้ไม่เกิดผล23ส่วนเมล็ดที่ตกในดินดีนั้น เปรียบเหมือนคนที่ได้ยิน และเข้าใจ ทำให้เกิดผลมากออกผลเป็นร้อยเท่า หกสิบเท่า หรือสามสิบเท่าตามที่ได้หว่านไว้”24พระเยซูพูดเรื่องเปรียบเปรยอีกเรื่องหนึ่งว่า “ข่าวดีเกี่ยวกับ นครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือน ชาวสวนที่หว่านเมล็ดพืชดีลงในทุ่ง25แต่ขณะที่ทุกคนกำลังหลับอยู่ ศัตรูของชาวสวนก็มาหว่านเมล็ดวัชพืชปะปนกับข้าวสาลีแล้วก็จากไป26เมื่อข้าวสาลีงอกและออกรวง วัชพืชก็งอกขึ้นด้วย27ทาสรับใช้ของเจ้าของสวนจึงถามเจ้าของสวนว่า ‘ท่านไม่ได้หว่านเมล็ดดีลงในทุ่งหรือ? แล้ววัชพืชมาจากไหน?’28เจ้าของสวนตอบทาสรับใช้ว่า ‘เป็นฝีมือของศัตรู’ ทาสรับใช้จึงถามเจ้าของสวนว่า ‘จะให้เราถอนทิ้งไหม?’29แต่เจ้าของสวนบอกทาสรับใช้ว่า ‘อย่าเลย เพราะเวลาถอนวัชพืช อาจทำให้รากข้าวสาลีหลุดไปด้วย30ปล่อยให้มันโตไปด้วยกันจนถึงฤดูเก็บเกี่ยว เมื่อถึงเวลานั้น เราจะบอกคนเก็บเกี่ยวให้รวบรวมวัชพืชมามัดเผาทิ้ง แล้วจึงเก็บข้าวสาลีไว้ในยุ้งฉางของเรา’31พระเยซูพูดเรื่องเปรียบเปรยอีกว่า “ข่าวดีเรื่องนครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือนกับเมล็ดมัสตาร์ด ซึ่งเป็นเมล็ดเล็กที่สุดในบรรดาเมล็ดทั้งหลาย32แต่เมื่อมันเติบโตขึ้นก็ใหญ่ที่สุดในพืชสวน และกลายเป็นต้นไม้จนบรรดานกมาทำรังอยู่ที่กิ่งก้านของมันได้”33พระองค์พูดเรื่องเปรียบเปรยอีกเรื่องว่า “ข่าวดีเรื่องนครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือนเชื้อยีสต์ที่หญิงคนหนึ่งนำมาผสมกับแป้งจนแป้งทั้งก้อนขึ้นฟู”34ทั้งหมดนี้พระเยซูพูดกับผู้คนทั้งปวงเป็นเรื่องเปรียบเปรย พระองค์ไม่ได้พูดสิ่งใดกับพวกเขาเลยนอกจากเรื่องเปรียบเปรย35เพื่อให้เป็นจริงตามถ้อยคำที่พูดผ่านผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าว่า ‘เราจะเปิดปากของเรากล่าวเป็นเรื่องเปรียบเปรย เราจะเปิดเผยสิ่งที่ถูกซ่อนไว้ตั้งแต่การเนรมิตสร้าง โลกมา’36แล้วพระเยซูก็ละจากผู้คนทั้งปวงไป และพระองค์ก็เข้าไปในบ้าน พวกสาวกของพระองค์ก็เข้ามาถามพระเยซูว่า “ขอโปรดอธิบายเรื่องเปรียบเปรยเรื่องวัชพืชในทุ่งให้พวกเราด้วยเถิด”37พระเยซูจึงพูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ชาวสวนผู้หว่านเมล็ดดีนั้น เปรียบเหมือนบุตรมนุษย์38ทุ่งนั้น เปรียบเหมือน โลก ส่วนเมล็ดที่ดี เปรียบเหมือนประชากรของอาณาจักรนครบริสุทธิ์ วัชพืช เปรียบเหมือนประชากรของมารซาตาน39ศัตรูที่หว่านวัชพืชคือมารซาตาน การเก็บเกี่ยวเปรียบเหมือนวาระสุดท้ายของยุค และผู้เก็บเกี่ยวเปรียบเหมือน เทวดา40เมื่อวัชพืชถูกถอน และถูกเผาไฟ ก็จะเป็นเช่นนั้นในวาระสุดท้ายของยุค41บุตรมนุษย์จะส่ง เทวดาของพระองค์มา และจะกำจัดทุกคนที่มี กิเลสตัณหา และละเมิดธรรมบัญญัติของพระเจ้าออกจากอาณาจักรของพระเจ้า42แล้วคนเหล่านั้นจะถูกโยนเข้าไปในเตาไฟที่ลุกโชน ที่ซึ่งจะมีการร้องไห้และการขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน43แล้วคนชอบธรรมจะส่องสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ในอาณาจักรของพระบิดา ใครมีหู ก็จงฟังคิดพิจารณาให้ดีเถิด44“ข่าวดีของ นครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือนทรัพย์สมบัติที่ซ่อนไว้ในทุ่ง เมื่อชายคนหนึ่งพบ เขาก็กลับซ่อนไว้อีก และในความยินดีของเขา เขาก็ไปขายทุกสิ่งที่มีและซื้อทุ่งนั้นไว้45อีกครั้ง ข่าวดีของ นครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือนพ่อค้าที่ออกไปหาไข่มุกงาม46เมื่อพ่อค้าพบไข่มุกที่ล้ำค่าเม็ดหนึ่ง พ่อค้าก็ขายทุกสิ่งที่มีและไปซื้อไข่มุกเม็ดนั้น47“อีกครั้ง ข่าวดีของ นครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือนอวนที่ทอดลงทะเลและจับปลาได้สารพัดชนิด48เมื่ออวนเต็ม ชาวประมงก็ลากขึ้นฝั่ง คัดเอาแต่ปลาที่ดีใส่ตะกร้า และเอาปลาที่ไม่ดีทิ้งเสีย49นี่แหละจะเป็นเช่นไรในวาระสุดท้ายของยุค เทวดา จะมาแยกคนชั่วออกจากคนชอบธรรม50และโยนคนชั่วเข้าไปในเตาไฟที่ลุกโชติช่วง ที่ซึ่งจะมีการร้องไห้และการขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน51พระเยซูพูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “พวกท่านเข้าใจสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดหรือไม่?”พวกสาวกของพระเยซูตอบพระองค์ว่า “เข้าใจแล้ว”52พระองค์จึงพูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ดังนั้น ครูสอนธรรมบัญญัติทุกคนที่รับคำสอนเรื่องข่าวดีของอาณาจักร นครบริสุทธิ์ ก็เปรียบเหมือนเจ้าบ้านที่นำทรัพย์สมบัติทั้งใหม่ และเก่าออกมาจากคลังของตน”53เมื่อพระเยซูพูดเรื่องเปรียบเปรยนี้จบแล้ว พระองค์ก็ออกจากที่นั่นไป54พระองค์กลับไปยังบ้านเกิดและสั่งสอนใน ธรรมศาลาของผู้คนทั้งหลาย ผู้คนทั้งปวงก็ประหลาดใจและพูดกันว่า “ท่านผู้นี้ได้สติปัญญา และฤทธิอำนาจอัศจรรย์เช่นนี้มาจากที่ไหน?”55เขาไม่ใช่บุตรของช่างไม้หรอกหรือ? มารดาของเขาไม่ใช่มารีย์หรือ? และพี่น้องของเขาไม่ใช่ยากอบ โยเซฟ ซีโมน และยูดาสหรือ?56น้องสาวทั้งหมดของเขาก็อยู่กับเราไม่ใช่หรือ? แล้วเขาได้สิ่งเหล่านี้มาจากที่ไหนกัน?”57ผู้คนทั้งหลายจึงขุ่นเคืองใจและไม่ยอมรับพระเยซู แต่พระเยซูพูดกับผู้คนทั้งหลายว่า “ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า จะได้รับเกียรติทุกที่ ยกเว้นในบ้านเกิดและในครอบครัวของตนเอง”58เพราะพวกเขาไม่เชื่อ พระองค์จึงมิได้ทำการอัศจรรย์มากนักที่หมู่บ้าน บ้านเกิดของพระองค์
Son Light Foundation