Matthew12
1ในเวลานั้นพระเยซู ได้เดินผ่านทุ่งนาในวันหยุดทางศาสนา พวกสาวกของพระเยซูก็หิว พวกสาวกของพระองค์จึงเด็ดรวงข้าวมากิน2เมื่อพวกนักบวชเห็นเหตุการณ์นั้น พวกนักบวชก็พูดกับพระเยซูว่า “ดูสิ! พวกสาวกของท่านทำสิ่งที่ผิดธรรมบัญญัติในวันหยุดทางศาสนา”3พระเยซูจึงตอบพวกนักบวชว่า “ท่านไม่ได้อ่านหรือว่าดาวิดทำอะไรเมื่อดาวิดและพรรคพวกของดาวิดหิว?4ดาวิดได้เข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้าและกินขนมปังศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีไว้ให้สำหรับนักบวชเท่านั่นที่กินได้ และดาวิดยังได้แจกจ่ายให้พรรคพวกของตนได้กินด้วยซึ่งเป็นการผิดธรรมบัญญัติ”5หรือท่านยังไม่เคยอ่านในธรรมบัญญัติหรือว่า นักบวชในวิหารได้ทำการละเมิดวันสะบาโตแต่ยังไม่ถือว่ามีความผิด?6เราบอกท่านว่า ผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าวิหารก็อยู่ที่นี่แล้ว7ถ้าท่านเข้าใจความหมายของข้อความที่ว่า “เราประสงค์ความเมตตากรุณา ไม่ใช่เครื่องเผาบูชา” ท่านก็คงจะไม่กล่าวโทษผู้ที่ไม่มีความผิด8เพราะบุตรมนุษย์เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือวันหยุดทางศาสนา9จากนั้นพระเยซู จึงเข้าไปในธรรมศาลาของพวกเขา10มีชายคนหนึ่งมือเหี่ยวลีบอยู่ที่นั่น พวกนักบวชถามพระเยซูว่า “เป็นการผิดธรรมบัญญัติหรือไม่ถ้ารักษาโรคในวันหยุดทางศาสนา?”พวกนักบวชตั้งใจจะหาเหตุกล่าวโทษพระองค์11พระเยซูพูดกับผู้คนทั้งปวงว่า “ถ้าคนหนึ่งในพวกท่านมีแกะตัวหนึ่งได้ตกหลุมในวันหยุดทางศาสนา ท่านจะไม่ช่วยดึงมันขึ้นมาหรือ?12มนุษย์มีค่ามากกว่าแกะ ดังนั้นการทำความดีในวันหยุดทางศาสนาจึงเป็นการถูกต้อง”13แล้วพระองค์จึงพูดกับชายมือลีบคนนั้นว่า “ยื่นมือของท่านออกมา” ชายมือลีบนั้นก็ยื่นมือออกมา และมือลีบนั้นก็กลับหายดีเป็นปกติเหมือนอีกข้างหนึ่ง14พวกนักบวชจึงออกไปวางแผนกันว่าจะทำอย่างไรเพื่อฆ่าพระเยซู15พระเยซูทราบดังนั้นจึงปลีกตัวออกจากที่นั่น ผู้คนจำนวนมากก็ติดตามพระองค์ ไปและพระองค์ก็รักษาคนที่เจ็บป่วยทั้งหมดของผู้คนทั้งหลายให้หายโรคทุกคน16พระองค์กำชับผู้คนทั้งหลายว่าไม่ให้บอกคนอื่นว่าพระองค์เป็นใคร17เพื่อให้สำเร็จตามถ้อยคำที่เอลียาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าพูดไว้ว่า18“นี่คือผู้รับใช้ของเราที่เราเลือกสรรไว้ คือผู้ที่เรารัก ผู้ที่เราพอใจ เราจะให้พระวิญญาณของเราสถิตย์อยู่กับเขา และเขาจะประกาศความยุติธรรมแก่บรรดาประชาชาติ19เขาจะไม่วิวาทหรือส่งเสียงร้อง ไม่มีใครได้ยินเสียงของเขาตามถนน20ไม้อ้อที่ช้ำแล้วเขาจะไม่หัก ไส้ตะเกียงที่ริบหรี่เขาจะไม่ดับ จนกว่าเขาจะนำความยุติธรรมไปสู่ชัยชนะ21และประชาชาติทั้งหลายจะวางความหวังไว้ในนามของเขา”22มีชายคนหนึ่งที่ตาบอดและเป็นใบ้ ถูกผีมารซาตานเข้าสิง ถูกพามาพบพระเยซู พระองค์รักษาชายคนนั้นให้หายจากตาบอดและกลับมามองเห็นได้และกลับมาพูดได้23คนทั้งปวงต่างประหลาดใจและพูดกันว่า “คนนี้หรือคือบุตรดาวิด?”24แต่เมื่อพวกนักบวชได้ยินผู้คนทั้งปวงพูดก็พูดขึ้นว่า “คนนี้ไล่ผีมารซาตานออกได้เพราะอาศัยเบเอลเซบูล เจ้าแห่งพวกผีมารซาตาน25พระเยซูรู้ความคิดของพวกนักบวชและพูดกับพวกนักบวชว่า “ทุกอาณาจักรที่แตกแยกกันเองจะพินาศ และทุกเมืองหรือทุกครอบครัวที่แตกแยกกันเองจะตั้งอยู่ไม่ได้26ถ้ามารซาตาน ขับไล่มารซาตาน มันก็แตกแยกกันเอง แล้วอาณาจักรของมันจะตั้งอยู่ได้อย่างไร?27และถ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล แล้วคนของพวกท่านขับผีออกโดยอาศัยอำนาจของใครเล่า? พวกเขาจะเป็นผู้ตัดสินท่าน28แต่ถ้าเราขับผีออกโดยพระวิญญาณของพระเจ้า นั่นหมายความว่าข่าวดีของนครบริสุทธิ์ได้มาถึงท่านแล้ว29จะมีใครเข้าไปในบ้านของคนที่แข็งแรง และขนเอาทรัพย์สินของคนที่แข็งแรงออกมาได้หรือไม่ เว้นแต่จะมัดคนแข็งแรงนั้นไว้เสียก่อน? จากนั้นจึงจะปล้นบ้านนั้นได้30ใครก็ตามที่ไม่อยู่กับเราก็เป็นฝ่ายต่อต้านเรา และใครก็ตามที่ไม่รวบรวมไว้กับเราก็ทำให้กระจัดกระจายไป31เพราะฉะนั้น เราบอกท่านว่า ทุกๆ กิเลส ตัณหา และการกล่าวหมิ่นประมาททุกอย่างจะได้รับการอภัยให้ได้ แต่การหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์จะให้อภัยไม่ได้เลย32ผู้ใดกล่าวร้ายต่อบุตรมนุษย์ก็ยังได้รับการอภัยได้ แต่ผู้ใดกล่าวร้ายต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะไม่ได้รับการอภัย ไม่ว่าในยุคนี้หรือยุคหน้า33ถ้าต้นไม้ดี ผลของมันก็จะดี หรือต้นไม้เลว ผลของมันก็จะเลว เพราะจะรู้จักต้นไม้ได้ด้วยผลของมัน34พวกชนชาติงูร้ายพวกท่านเป็นคนชั่ว จะพูดสิ่งที่ดีได้อย่างไร? เพราะปากย่อมพูดสิ่งที่ล้นออกมาจากใจ35คนดีย่อมนำสิ่งที่ดีออกมาจากขุมทรัพย์ดีที่สะสมไว้ในใจ และคนชั่วก็ย่อมนำสิ่งชั่วร้ายออกมาจากสิ่งชั่วร้ายที่สะสมไว้ในใจของเขาเช่นกัน36เราบอกท่านว่า ในวันพิพากษาโทษ มนุษย์จะต้องรับผิดชอบต่อทุกถ้อยคำที่พลั้งเผลอพูดออกมาพล่อย ๆ37เพราะท่านจะพ้นผิดหรือถูกลงโทษก็ขึ้นอยู่กับถ้อยคำของท่าน”38แล้วพวกครูสอนธรรมบัญญัติและพวกนักบวชบางคนได้พูดกับพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ เราอยากเห็นหมายสำคัญจากท่าน”39พระเยซูตอบพวกครูสอนธรรมบัญญัติ และพวกนักบวชว่า “คนในยุคที่ชั่วร้ายและไม่ซื่อสัตย์ได้แต่ขอหมายสำคัญ แต่เขาจะไม่รับหมายสำคัญอะไรเลย นอกจากหมายสำคัญของโยนาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าเท่านั้น40เพราะว่าโยนาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าอยู่ในท้องปลาใหญ่สามวันสามคืน ฉันใด บุตรมนุษย์ก็จะอยู่ใจกลางแผ่นดินสามวันสามคืนฉันนั้น”41ชาวเมืองนีนะเวห์จะลุกขึ้นในวันพิพากษาโทษร่วมกับคนในยุคนี้และจะกล่าวโทษพวกเขา เพราะชาวเมืองนีนะเวห์ได้กลับตัวกลับใจเมื่อได้ฟังคำเทศนาของโยนาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า และบัดนี้ผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าโยนาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าก็อยู่ที่นี่แล้ว42ราชินีแห่งทิศใต้จะลุกขึ้นในวันพิพากษาโทษร่วมกับคนในยุคนี้ และจะกล่าวโทษพวกเขา เพราะว่าพระนางได้เดินทางมาจากสุดปลายแผ่นดินโลกเพื่อจะฟังสติปัญญาของซาโลมอน และบัดนี้ผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าซาโลมอนก็อยู่ที่นี่แล้ว43เมื่อผีมารซาตานออกจากผู้ใดแล้ว มันก็เดินทางผ่านที่แห้งแล้งเพื่อแสวงหาที่จะพักแต่หาไม่ได้44แล้วผีมารซาตานก็พูดว่า ‘เราจะกลับไปยังบ้านที่เราจากมานั้น’ เมื่อผีมารซาตานกลับไปก็พบว่าบ้านนั้นว่างเปล่า สะอาด และเป็นระเบียบ45แล้วผีมารซาตานก็ไปพาผีอื่นอีกเจ็ดตนที่ชั่วร้ายกว่าตัวมันเองมา และพวกมันก็เข้าไปอาศัยอยู่บ้านที่ปัดกวาดสะอาดเป็นระเบียบนั้น และในที่สุดสภาพของคนนั้นก็เลวร้ายยิ่งกว่าตอนแรกเสียอีก คนในยุคที่ชั่วร้ายนี้ก็เป็นเช่นเดียวกันเช่นนั้น”46ขณะที่พระเยซูกำลังพูดคุยกับผู้คนทั้งปวงอยู่ มารดาและพี่น้องของพระเยซูได้ยืนอยู่ด้านนอก ต้องการที่จะพูดกับพระองค์47มีคนไปบอกพระเยซูว่า “มารดาและพี่น้องของพระองค์ยืนอยู่ด้านนอก ต้องการจะคุยกับพระองค์”48แต่พระเยซูตอบผู้คนทั้งปวงว่า “ใครคือมารดาของเรา? และใครคือพี่น้องของเรา?”49แล้วพระองค์ชี้ไปพวกสาวกของพระองค์และพูดกับผู้คนทั่งปวงว่า “นี่แหละคือมารดาและพี่น้องของเรา50เพราะผู้ใดก็ตามที่ทำตามพระประสงค์ของพระบิดาของเราในนครบริสุทธิ์ ผู้นั้นก็เป็นพี่น้องชายหญิงและเป็นมารดาของเรา”
Son Light Foundation