Mark6
1หลังจากนั้นพระเยซูออกจากเมืองคาเปอนาอูม และไปกับเหล่าสาวกของพระองค์ไปยังบ้านเกิดของพระองค์ที่เมืองนาซาเร็ธ2เมื่อถึงวันหยุดทางศาสนา พระเยซูได้สั่งสอนในธรรมศาลา และทุกคนที่ได้ยินพระองค์ต่างก็ประหลาดใจ และพูดว่า “เขาเรียนรู้เรื่องเหล่านี้จากที่ไหน? ใครให้ความรู้และสติปัญญา และเขาได้ฤทธิ์เดชทำหมายสำคัญ และทำการอัศจรรย์ต่าง ๆ มากมายนี้ได้อย่างไร3เขาเป็นแค่ช่างไม้ไม่ใช้หรือ?เขาเป็นลูกชายของมารีย์ และเป็นพี่ชายเขายากอบ โยเซฟ ยูดาส และซีโมนไม่ใช่หรือ? และน้องสาวของเขาก็อยู่ที่นี่กับพวกเราไม่ใช่หรือ?” ผู้คนทั้งหลายก็เหยียดหยามพระองค์4แต่พระเยซูพูดกับผู้คนเหล่านั้นว่า “ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าได้รับความเคารพ และเป็นที่ยอมรับจากทุกคนยกเว้นในบ้านเกิด ญาติพี่น้อง และครอบครัวของเขาเอง”5พระเยซูไม่สามารถทำอัศจรรย์อื่นใดได้ นอกจากการวางมือบนคนเจ็บป่วยได้เพียงเล็กน้อย และทำให้พวกเขาหายดี6พระเยซูประหลาดใจที่ผู้คนเหล่านั้นไม่เชื่อ จากนั้นพระองค์จึงเทศนา และสั่งสอนผู้คนในหมู่บ้านโดยรอบต่อไป7พระเยซูเรียกสาวกของพระองค์สิบสองคนมา และประทานฤทธิ์อำนาจให้ขับไล่ผีโสโครกออกได้ และส่งพวกสาวกของพระองค์ออกไปเป็นคู่ตามเมืองและตามหมู่บ้านต่าง ๆ8พระองค์ไม่ให้พวกสาวกของพระองค์นำกระเป๋า อาหาร และเงินไปในการเดินทางด้วย ยกเว้นไม้เท้า9พระองค์ให้พวกสาวกของพระองค์สวมรองเท้า แต่ไม่ให้นำเสื้อผ้าสำรองไป10พระองค์พูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “เมื่อพวกท่านอยู่ที่ไหนก็ตาม จงอยู่ในบ้านที่เขาต้อนรับพวกท่านจนกว่าจะออกจากเมืองนั้น”11แต่ถ้าที่ใดไม่ต้อนรับหรือฟังพวกท่าน เมื่อพวกท่านจะออกจากที่นั่น จงสะบัดฝุ่นที่เท้าของพวกท่านออกเพื่อเตือนว่าพระเจ้าจะลงโทษพวกเขา12เมื่อพวกสาวกของพระองค์ออกไปแล้ว พวกสาวกของพระองค์ก็เทศนาให้ผู้คนทั้งหมดกลับตัวกลับใจใหม่จากกิเลสตัณหา และกลับมาหาพระเจ้า13แล้วพวกสาวกของพระองค์ก็ขับไล่ผีโสโครกมากมายออกจากผู้คน และโดยการเจิมน้ำมันให้กับคนเจ็บป่วย พวกสาวกของพระองค์ก็รักษาโรคของคนเหล่านั้นให้หายได้14ในเวลานั้น ชื่อเสียงของพระเยซูก็แพร่กระจายออกไป กษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องของพระเยซู บางคนก็พูดถึงพระเยซูว่า “พระองค์เป็นยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำฟื้นขึ้นมาจากความตาย ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงทำการอัศจรรย์ต่างๆ ได้มากมาย”15บางคนก็พูดว่า “พระองค์เป็นเอลียาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า” บ้างก็ว่า “พระองค์ต้องเป็นผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าคนหนึ่งในสมัยโบราณ”16ฝ่ายกษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องของพระเยซู จึงพูดว่า “นี่คือยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ ที่เราเองได้สั่งให้ตัดศีรษะ และตอนนี้ท่านได้ฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว”17ด้วยว่ากษัตริย์เฮโรดพูดเช่นนี้ก็เพราะว่าได้จับยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำขังไว้ในคุกเพราะเห็นแก่นางเฮโรเดียสภรรยาของฟิลิปน้องชายของตน18เพราะยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำเคยพูดกับกษัตริย์เฮโรดหลายครั้งว่า “มันไม่ถูกต้องที่จะรับภรรยาของน้องชายมาเป็นภรรยาของตนเอง”19นางเฮโรเดียสจึงผูกพยาบาทยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ และต้องการอยากจะฆ่าเขาแต่นางยังหาโอกาสไม่ได้20เพราะกษัตริย์เฮโรดรู้ว่ายอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำเป็นคนชอบธรรม จึงเกรงกลัวและเคารพเขา และปกป้องเขาจากมือของนางเฮโรเดียสไว้ อีกทั้งกษัตริย์เฮโรดรับฟังสิ่งที่ยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำสั่งสอนด้วยความยินดี21วันหนึ่งเมื่อถึงวันเกิดของกษัตริย์เฮโรด เขาจึงใช้โอกาสนั้น ได้เชื้อเชิญข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ นายพล และผู้ปกครองของแคว้นกาลิลีมาร่วมฉลองงานวันเกิดของเขาอย่างยิ่งใหญ่22ในงานเลี้ยงฉลองวันเกิดนั้น ลูกสาวของนางเฮโรเดียสได้เต้นรำต่อหน้ากษัตริย์เฮโรด และแขกที่มาในงานต่างชอบใจในการแสดงของเธอมาก กษัตริย์เฮโรดจึงให้คำสัญญากับหญิงสาวนั้นว่า “อะไรก็ตามที่เธอขอจากเรา เราจะให้สิ่งนั้นกับเธอ23ถ้าเธอขอครึ่งหนึ่งของราชอาณาจักรเราก็จะให้สิ่งนั้นแก่เธอ”24ด้งนั้นเด็กสาวจึงออกไปหามารดาและถามมารดาว่า “ลูกจะขออะไรดี?”มารดาของเธอตอบว่า “ขอศีรษะของยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ”25ทันใดนั้นเธอจึงไปหากษัตริย์เฮโรดและพูดว่า “ดิฉันอยากได้ศีรษะของยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำวางบนถาดให้ดิฉันเดี๋ยวนี้”26กษัตริย์เฮโรดเสียใจกับคำสัญญาที่ตนให้ไว้ แต่ไม่อยากผิดคำสัญญาที่ตนให้ไว้กับเธอต่อหน้าแขกในงาน27กษัตริย์เฮโรดจึงส่งทหารไปตัดศีรษะยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำมาทันที28แล้ววางศีรษะของยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำบนถาดแล้วนำมาให้เด็กสาวคนนั้น เด็กสาวคนนั้นก็นำไปให้นางเฮโรเดียสมารดาของเธอ29เมื่อสาวกของยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำได้ยินข่าวนี้ พวกเขาจึงไปนำร่างของยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำไปฝั่งไว้ในอุโมงค์30สาวกสิบสองคนกลับมา และเล่าให้พระเยซูฟังถึงสิ่งที่ตนได้ทำ และสั่งสอน31พระองค์พูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ให้เราไปยังที่สงบ และพักสักหน่อย” ด้วยว่าพระเยซู และพวกสาวกไม่มีเวลาได้กินอาหาร และดื่มน้ำเลย เพราะมีผู้คนมากมายมาหาพระเยซู32พระเยซู และพวกสาวกของพระองค์จึงลงเรือไปยังที่สงบแห่งหนึ่ง33เมื่อผู้คนจากเมืองต่างๆ เห็นพระองค์และพวกสาวกของพระองค์ออกไป ผู้คนเหล่านั้นก็ติดตามพระองค์ไปทุกหนทุกแห่ง และเดินทางไปถึงที่หมายก่อนพระเยซู และพวกสาวกของพระองค์34เมื่อพระเยซูขึ้นจากเรือ พระองค์เห็นผู้คนจำนวนมาก เหมือนฝูงแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง และรู้สึกสงสาร จึงเริ่มต้นเทศนา และสั่งสอนพวกเขา35เมื่อตกเย็น พวกสาวกของพระองค์มาหาพระองค์ขอร้องพระองค์ว่า “ท่านเจ้าข้า ที่นี่เป็นที่ห่างไกลจากชุมชน และเปลี่ยวมา และก็เย็นมากแล้ว36ส่งให้ผู้คนเหล่านี้ไปยังหมู่บ้านโดยรอบเพื่อซื้ออาหารรับประทานเถิด”37พระองค์จึงพูดกับพวกสาวกว่า “พวกท่านจงให้อาหารแก่พวกเขากินเถิด” เหล่าสาวกตอบพระองค์ว่า “เราจะซื้อขนมปังด้วยเงินสองร้อยเดนาริอันก็ยังไม่พอสำหรับคนเหล่านี้ทั้งหมด”38พระองค์จึงพูดกับพวกสาวกว่า “ไปดูสิว่าพวกท่านมีขนมปังกี่ก้อน” พวกสาวกของพระองค์ตอบกลับพระเยซูว่า “มีเพียงขนมปังห้าก้อน และปลาที่ปรุงสุกแล้วสองตัวเท่านั้น”39พระองค์จึงสั่งพวกสาวกของพระองค์ให้แบ่งผู้คนออกเป็นกลุ่ม ๆ แล้วบอกให้พวกเขานั่งลงบนหญ้าเขียวนั้น40ผู้คนก็นั่งลงเป็นกลุ่ม ๆละหนึ่งร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง41พระเยซูหยิบขนมปังทั้งห้าก้อนนั้นขึ้นมา และปลาสองตัว แหงนมองดูท้องฟ้านครบริสุทธิ์แล้วอธิษฐานขอบพระคุณ แล้วหักขนมปังเป็นชิ้น ๆ แล้วส่งให้พวกสาวกของพระองค์แจกจ่ายให้ผู้คนเหล่านั้น จากนั้นพระองค์ก็แจกปลาสองตัวให้ทุกคนในลักษณะเดียวกัน42ผู้คนทั่งหมดก็รับประทานกันจนอิ่มหนำ43และเหล่าสาวกก็เก็บขนมปัง และปลาที่เหลือไว้จนล้นตระกร้าสิบสองใบ44จำนวนผู้ชายที่กินขนมปังนั้นมีประมาณห้าพันคน ยังไม่นับรวมพวกผู้หญิงและเด็ก45จากนั้นพระเยซูก็ส่งพวกสาวกของพระองค์ให้ขึ้นเรือข้ามฟากไปก่อน และพวกสาวกก็ข้ามฟากไปยังเมืองเบ็ธไซดาซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเลสาปกาลิลี ขณะที่พระองค์ได้รอส่งผู้คนเหล่านั้นกลับบ้าน46หลังจากผู้คนได้เดินทางกลับไปแล้ว พระองค์ได้ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน47เมื่อค่ำลง เรือของพวกสาวกของพระองค์ได้ลอยอยู่กลางทะเล ส่วนพระเยซูยังอยู่บนบกเพียงลำพัง48พระองค์ได้เห็นพวกสาวกของพระองค์พายเรือไปมาอย่างยากลำบากเพราะลมพัดต้านเรือและทวนลมอยู่ พอเช้ามืด พระองค์เดินบนทะเลสาปไปใกล้ ๆเรือของพวกสาวกของพระองค์49แต่เมื่อพวกสาวกเห็นพระเยซูเดินบนน้ำ พวกสาวกก็คิดว่าเห็นผี จึงร้องตะโกนเสียงดัง50เหล่าสาวกตกใจกลัวจนหน้าซีด พระองค์จึงพูดกับพวกสาวกว่า “จงมีใจกล้าเถิด เป็นเราเองอย่ากลัวเลย”51ทันทีที่พระองค์ได้ลงเรือไปกับพวกสาวกแล้ว ลมก็สงบลงทันที เหล่าพวกสาวกของพระองค์ก็ประหลาดใจอย่างมาก52เพราะพวกสาวกยังไม่เข้าใจเรื่องการอัศจรรย์ของพระองค์ที่ทำการผ่านการเลี้ยงคนห้าพันคนนั้น53จากนั้นพระองค์ และพวกสาวกของพระองค์ข้ามทะเลสาบมาอีกฟากหนึ่งใกล้เมืองนาซาเร็ธ แล้วผูกเรือไว้54เมื่อพระเยซู กับพวกสาวกของพระองค์ขึ้นจากเรือแล้ว ผู้คนก็จำพระองค์ได้ในทันที55ผู้คนเหล่านั้นรีบไปทั่วแคว้น และนำคนป่วยใส่แคร่หามมายังที่ได้ยินว่าพระองค์อยู่56ไปในเมือง ในหมู่บ้าน หรือตามชนบทที่พระเยซูไป ผู้คนพาคนเจ็บป่วยมาที่ตลาด และตามถนน และคนเจ็บป่วยเหล่านั้นก็อ้อนวอนขอแตะต้องเพียงเสื้อของพระเยซู ทุกคนที่แตะต้องพระองค์ก็ได้รับการรักษาให้หายจากความเจ็บป่วยเหล่านั้น
Son Light Foundation