Mark12
1จากนั้นพระเยซูพูดกับบรรดาผู้นำชาวยิวเป็นเรื่องเปรียบเทียบ พูดว่า “มีชายคนหนึ่งปลูกสวนองุ่น เขาได้ล้อมรั้วรอบสวนองุ่นไว้ และขุดบ่อไว้สกัดเหล้าองุ่น เขาสร้างหอคอยด้วย จากนั้นเขาจ้างคนงานมาทำสวนองุ่น และเดินทางไปยังที่อื่น2เมื่อองุ่นสุก เจ้าของสวนองุ่นจึงส่งคนใช้ของเขาไปหาคนงานสวนองุ่นเพื่อเก็บองุ่นบางส่วนจากสวนองุ่น3แต่พวกคนงานจับคนใช้คนนั้น ทรมานเขา แล้วปล่อยเขาไปโดยไม่ได้ให้สิ่งใดแก่เขา4เจ้าของสวนจึงส่งคนใช้อีกคนไป พวกคนงานก็ทำร้ายที่ศีรษะของเขา และส่งเขาไปด้วยความอับอาย5เจ้าของสวนจึงส่งคนใช้อีกคนหนึ่งไป พวกคนงานก็ฆ่าทิ้งเสีย เจ้าของสวนก็ส่งคนใช้คนอื่น ๆ ไป พวกคนงานก็ทรมานบางคน และฆ่าทิ้งเสีย6ในที่สุด เจ้าของสวนเหลือลูกชายคนเดียว ซึ่งเขารักมาก จึงส่งลูกชายไปหาคนงานในสวนองุ่น โดยหวังว่าพวกคนงานจะเคารพลูกชายของเขา7เมื่อคนงานในสวนองุ่นเห็นลูกชายเจ้าของสวนองุ่นมา จึงว่า เขาคือผู้ที่จะรับมรดกสวนองุ่น ดังนั้นพวกเราจะฆ่าเขา พวกคนงานปรึกษากันว่า มรดกจะได้ตกเป็นของพวกเรา8จากนั้นพวกคนงานได้จับลูกชายของเจ้าของสวน แล้วฆ่าเขา พวกคนงานโยนศพออกไปนอกลานบ้าน9เจ้าของสวนจะทำอย่างไร?เขาก็จะไปที่สวนองุ่นด้วยตัวเอง และฆ่าพวกคนงานทิ้งเสีย สวนองุ่นก็จะถูกยกให้กับคนอื่นไป10ท่านไม่เคยอ่านพระคัมภีร์ตอนนี้หรือว่า ศิลาที่ช่างก่อสร้างทิ้งไปกลับกลายเป็นศิลาหัวมุมที่สำคัญที่สุดแล้ว11พระองค์พูดว่า “พระเจ้าจะกระทำการเช่นนี้ จึงเป็นสิ่งมหัศจรรย์ยิ่งในสายตาของผู้คน”12พวกผู้อาวุโสชาวยิวรู้ว่าพระองค์พูดเรื่องเปรียบเทียบกระทบพวกเขา และพวกเขาต้องการอยากจะจับกุมพระองค์ แต่พวกเขากลัวผู้คนที่กำลังรับคำสอนของพระองค์ พวกเขาจึงเดินจากพระองค์ไป13จากนั้นพวกผู้นำชาวยิวได้ส่งพวกนักบวช และคนของเฮโรดบางคนไปหาพระเยซูเพื่อถามคอยจับผิดพระองค์ เพราะต้องการหาเหตุในการจับกุมพระองค์14พวกเขามาหาพระองค์ และถามพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ เป็นคนดี และปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน และท่านสอนธรรมบัญญัติของพระเจ้าอย่างถูกต้องโดยไม่เห็นแก่หน้าผู้ใด ดังนั้น เราควรเสียภาษีให้จักรพรรดิหรือไม่?15พระองค์ทราบเจตนาของพวกเขาจึงพูดกับพวกเขาว่า “ทำไมท่านจึงทดสอบเรา? เอาเหรียญเดนาริอันมาให้เราดูสิ”16พวกเขาให้เหรียญเดนาริอันแก่พระองค์ พระองค์จึงถามพวกเขาว่า “รูป และชื่อของใครอยู่บนเหรียญนี้” พวกเขาตอบว่า “ของของจักรพรรดิ์”17พระเยซูจึงพูดว่า “จงถวายสิ่งของที่เป็นของจักรพรรดิแก่จักรพรรดิ และถวายสิ่งของที่เป็นของพระเจ้าแด่พระเจ้า” แล้วพวกเขาก็อัศจรรย์ใจในพระองค์18ผู้คนจึงเรียกพวกสะดูสีที่ไม่เชื่อเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตายมาหาพระองค์ แล้วพูดว่า19อาจารย์ ในธรรมบัญญัติของโมเสสมีเขียนไว้ว่า ถ้าพี่ชายของชายคนหนึ่งตายโดยไม่มีลูก เข้าต้องแต่งงานกับภรรยาของพี่ชายของเขา และมีลูกให้พี่ชายของเขา20ในกรณีนี้ ในครอบครัวที่มีพี่น้องเจ็ดคน พี่ชายคนโตแต่งงาน และตายโดยไม่มีลูก21เมื่อพี่ชายคนที่สองแต่งงานกับภรรยาของพี่ชายคนโต เขาก็ตายโดยไม่มีลูก พี่ชายคนที่สามก็ตายเช่นกัน22พี่น้องทั้งเจ็ดคนจึงแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น และตายโดยไม่มีลูก ในที่สุดหญิงคนนั้นก็ตายเช่นกัน23แล้วพวกสะดูสีจึงถามพระเยซูว่า “ผู้หญิงที่แต่งงานกับพี่น้องทั้งเจ็ดคนนั้นจะเป็นภรรยาของใคร เมื่อถึงวันที่พวกเขาทั้งหมดฟื้นคืนชีวิต”24แล้วพระองค์ตอบพวกสะดูสีว่า “ท่านคิดผิดแล้ว เพราะท่านไม่เข้าใจพระคัมภีร์ และไม่รู้จักฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า”25เมื่อพวกเขาฟื้นขึ้นจากความตาย จะไม่แต่งงาน หรือถูกยกให้เป็นสามีภรรยากันอีก แต่จะเป็นเหมือนเทวดาในนครบริสุทธิ์”26เกี่ยวกับการฟื้นขึ้นจากความตาย ท่านไม่ได้อ่านหนังสือของโมเสส เกี่ยวกับพุ่มไม้ที่พระเจ้าพูดกับโมเสสว่า “เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ27ดังนั้น พระเจ้าจึงไม่ใช่พระเจ้าของคนตาย แต่เป็นพระเจ้าของคนเป็น ท่านเข้าใจผิดอย่างมากทีเดียว”28มีครูสอนธรรมบัญญัติคนหนึ่งมาฟังการถกเถียงระหว่างพวกสะดูสีกับพระเยซูองค์จอมเจ้านาย และเมื่อเขาเห็นว่าพระองค์ตอบได้ดี เขาก็เข้าไปหาพระองค์และถามพระองค์ว่า “ธรรมบัญญัติข้อใดสำคัญที่สุด?”29พระองค์พูดอีกว่าธรรมบัญญัติที่สำคัญที่สุดคือ “ชนชาติอิสราเอลทั้งหลาย จงฟังเถิด พระเจ้าของเราองค์จอมเจ้านายคือพระเจ้าองค์เดียว30จงวางใจ และรักพระเจ้า ด้วยสุดกำลัง สุดจิต และสุดใจ”31พระองค์อธิบายต่อ “ข้อที่สำคัญรองมาคือ จงมีเมตตากรุณา ต่อเพื่อนบ้าน เหมือนกับเมตตากรุณาต่อตัวเอง ไม่มีธรรมบัญญัติอื่นใดสำคัญกว่าธรรมบัญญัติเหล่านี้”32ครูสอนธรรมบัญญัติจึงพูดว่า “จริงอยู่ อาจารย์ ตามที่ท่านได้พูดแล้ว พระเจ้ามีองค์เดียว และไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระเจ้าองค์จอมเจ้านาย”33เราต้องรักพระเจ้าของเราด้วยสุดกำลัง สุดจิต และสุดใจ เราต้องมีเมตตากรุณาต่อกันและกันเหมือนที่เรามีเมตตากรุณาต่อตัวเอง ธรรมบัญญัติเหล่านี้ดีกว่าเครื่องถวายบูชา และเครื่องบูชาอื่น ๆ ทั้งหมด”34เมื่อพระองค์ได้ยินคำตอบที่มีปัญญาของเขาแล้ว พระองค์พูดว่า “ท่านไม่ไกลจากอาณาจักรของพระเจ้าเลย” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาไม่มีใครกล้าซักถามพระเยซูอีก35วันหนึ่ง ขณะที่พระเยซูกำลังสอนผู้คนในลานวิหาร พระองค์ถามผู้คนทั้งหลายว่า “พวกครูสอนธรรมบัญญัติพูดอย่างไรว่า?พระเมสสิยาห์เป็นเชื้อสายของกษัตริย์เดวิด”36เพราะโดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์นำให้กษัตริย์ดาวิดพูดว่า พระเจ้าพูดกับองค์จอมเจ้านายของข้าพเจ้าว่า จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะปราบศัตรูของท่านให้อยู่ใต้เท้าของท่าน37กษัตริย์ดาวิดเรียกพระเมสสิยาห์ผู้ช่วยให้รอด ว่า องค์จอมเจ้านาย พระเมสสิยาห์ผู้ช่วยให้รอดจะเป็นเชื้อสายของกษัตริย์ดาวิดได้อย่างไร?” พระองค์พูด ผู้คนจำนวนมากต่างฟังสิ่งที่พระเยซูเทศนาสั่งสอนด้วยความยินดี38พระองค์พูดต่อว่า “จงระวังพวกครูสอนธรรมบัญญัติ เพราะพวกเขาแสร้งมีเมตตากรุณาชอบเดินไปเดินมา ใส่เสื้อคลุมราคาแพง ให้คนได้เห็น และทักทายคำนับกลางท้องตลาด39ชอบนั่งด้านหน้าในธรรมศาลา และชอบนั่งในที่นั่งพิเศษที่จัดเตรียมไว้สำหรับแขกคนสำคัญเมื่อได้รับเชิญไปงานเลี้ยง”40พวกเขายึดทรัพย์สมบัติ และบ้านของหญิงม่ายอย่างไม่ยุติธรรม แสร้งเป็นทำความดี และอธิษฐานเป็นเวลานาน ดังนั้นพวกครูสอนธรรมบัญญัติจะถูกลงโทษอย่างหนัก”พระองค์พูด41ขณะที่พระเยซูกำลังนั่งอยู่ในวิหาร พระองค์เห็นผู้คนใส่เงินถวายลงในกล่องรับเงินใกล้ๆนั้น พระองค์สังเกตเห็นว่าคนรวยส่วนใหญ่เอาเงินมากมายมาถวาย42จากนั้นมีหญิงม่ายยากจนคนหนึ่ง เข้ามาถวายเหรียญทองแดงสองเหรียญ43พระเยซูเรียกสาวกของพระองค์มาและพูดว่า “เราบอกความจริงว่า หญิงม่ายที่ยากจนคนนี้ได้ถวายเงินมากกว่าคนเหล่านั้นที่ถวายใส่ไว้”44เพราะผู้คนได้ถวายจากส่วนที่เขาเหลือใช้ ถึงแม้ว่าหญิงม่ายนี้จะเป็นคนยากจนมาก แต่นางก็ได้ถวายด้วยเงินทั้งหมดที่นางมี”พระองค์พูด
Son Light Foundation