Mark11
1เมื่อพระเยซูกับเหล่าสาวกของพระองค์มาถึงหมู่บ้านเบ็ธฟายี และหมู่บ้านเบ็ธธานี ซึ่งอยู่เชิงเขามะกอกเทศ บนเส้นทางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูจึงเรียกสาวกสองคนของพระองค์มา2แล้วสั่งพวกเขาว่า “จงเข้าไปหมู่บ้านข้างหน้า เมื่อไปถึง ท่านจะพบลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ซึ่งยังไม่เคยมีใครขี่มาก่อน จงแก้เชือกที่ผูกไว้แล้วนำมาให้เรา”3“ถ้าใครถามว่าเหตุใดท่านจึงทำอย่างนี้ จงตอบว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าประสงค์ให้พาลาตัวนั้นมา หลังจากใช้มันแล้ว เราจะนำกลับมายังที่นี่ทันที”4และสาวกทั้งสองจึงไป และเมื่อมาถึงหมู่บ้านนั้น พวกเขาก็พบลาตัวหนึ่งผูกอยู่นอกประตูทางเข้า จึงได้แก้เชือกมัน5แล้วมีบางคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นถามพวกเขาว่า “ทำไมท่านจึงแก้เชือกลา?”6และสาวกทั้งสองก็บอกตามที่พระองค์สั่ง และคนเหล่านั้นก็อนุญาตให้พวกเขานำลาไป7แล้วสาวกของพระองค์ก็จูงลามาให้พระเยซู แล้วเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลานำมาให้พระองค์ขี่8ผู้คนต่างก็ปูเสื้อของตนบนถนน และบางคนก็ปูใบไม้ และกิ่งไม้ที่นำมาจากทุ่งนาข้างทางด้วย9ผู้คนที่เดินไปข้างหน้าพระองค์ และผู้ที่ติดตามพระองค์ต่างก็ร้องตะโกนเสียงดังว่า “โฮซันนา!ขอให้ท่านผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ”10พวกเขาร้องตะโกนว่า “ขอให้อาณาจักรของดาวิท บรรพบุรุษของเราที่จะมาตั้งอยู่ด้วยอำนาจสูงสุดของพระเจ้าพระบิดา เต็มไปด้วยพระพร สรรเสริญพระเจ้าในที่สูงสุด”11เมื่อพระเยซูมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม และเข้าไปในลานมหาวิหาร และมองดูรอบ ๆ ทุกสิ่ง เวลาก็ใกล้ค่ำแล้ว และพระองค์และสาวกทั้งสิบสองคนจึงออกเดินทางไปที่หมู่บ้านเบธธานี12วันรุ่งขึ้น ขณะที่พวกเขาออกจากหมุ่บ้านเบธธานี พระเยซูก็หิว13พระองค์เห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งอยู่ไม่ไกล มีใบแผ่กว้าง พระองค์จึงเข้าไปใกล้ต้นมะเดื่อเพื่อจะเก็บผลมะเดื่อ แต่เมื่อพระองค์ไปถึงต้นนั้น พระองค์เห็นว่ายังไม่ถึงฤดูผลมะเดื่อจึงไม่มีลูกมะเดื่อให้กิน14เหล่าสาวกของพระองค์ได้ยินพระองค์พูดกับต้นนั้นว่า“ตั้งแต่นี้ไปจะไม่มีใครได้กินผลจากเจ้าอีก”15เมื่อพระเยซูมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ก็เข้าไปในวิหาร ขับไล่บรรดาผู้ที่ทำการค้าขายในวิหารออกไป พลิกคว่ำโต๊ะของคนแลกเงิน และม้านั่งของคนขายนกพิราบ16และห้ามใครนำสินค้าเข้าไปในลานวิหาร17พระองค์ตำหนิผู้คนว่า “พระคัมภีร์เขียนไว้ไม่ใช่หรือว่า บ้านของเราจะเรียกว่าบ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับทุกชนชาติ แต่บัดนี้ท่านกลับทำให้ที่นี่เป็นถ้ำของพวกโจร และขโมย”18เมื่อหัวหน้านักบวช และครูสอนธรรมบัญญัติ ของชาวยิวได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาก็วางแผนจะฆ่าพระองค์ เพราะผู้คนทั้งหมดเลื่อมใสคำสอนของพระองค์มากจนพวกเขากลัวพระองค์19เมื่อถึงเวลาเย็น พระเยซูและสาวกของพระองค์ก็ออกจากกรุง20เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อพวกเขาเดินกลับเข้าเมือง พวกเขาพบต้นมะเดื่อที่เหี่ยวเฉาจนรากแห้ง21แล้วเปโตรระลึกถึงสิ่งที่พระเยซูพูดไว้จึงพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า!ดูเถิดต้นมะเดื่อที่พระองค์สาปนั้นเหี่ยวเฉาแล้ว”22แล้วพระเยซูพูดกับสาวกของพระองค์ว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า”23เราบอกความจริงว่า “ผู้ใดก็ตามเชื่อพระเจ้าในใจโดยไม่สงสัยเลยว่าสิ่งที่พระองค์พูดนั้นจะเกิดขึ้น ถ้าเขาพูดกับภูเขานี้ว่า จงออกไปจากที่นี่แล้วลอยลงไปในทะเล มันก็จะเกิดขึ้น24เพราะฉะนั้น เราบอกท่านว่า จงเชื่อว่าสิ่งใดก็ตามที่ท่านขอในคำอธิษฐานของท่าน ท่านจะได้รับคำตอบ แล้วท่านจะได้รับสิ่งที่ท่านขอนั้น25เมื่อท่านอธิษฐาน จงยกโทษกิเลสตัณหาบาปกรรม/เวรกรรมที่ผู้อื่นกระทำต่อท่าน เมื่อนั้นพระเจ้าพระบิดาในอาณาจักรของนครบริสุทธิ์จะยกโทษให้แก่กิเลสตัณหาบาปกรรม/เวรกรรมของท่าน26ถ้าท่านไม่ยกโทษให้แก่ผู้อื่น พระบิดาในนครบริสุทธิ์ก็จะไม่ยกโทษกิเลสตัณหาบาปกรรม/เวรกรรมของท่านเช่นกัน27พระองค์และสาวกของพระองค์มายังกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้ง ขณะที่พระเยซู และสาวกของพระองค์อยู่ในวิหาร หัวหน้านักบวช ครูสอนธรรมบัญญัติ และผู้อาวุโสมาหาพระองค์28และถามพระองค์ว่า “ท่านมีอำนาจอะไรที่ทำสิ่งเหล่านี้?และใครให้อำนาจแก่ท่าน?”29พระเยซูพูดกับพวกผู้นำชาวยิวเหล่านั้นว่า “เราจะถามท่านเช่นกัน เมื่อท่านตอบคำถามแล้ว เราจะบอกท่านว่าเรามีสิทธิอำนาจในการทำสิ่งเหล่านี้จากใคร30ใครเป็นผู้ให้สิทธิอำนาจแก่ยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำในการให้พิธีจุ่มน้ำแก่ผู้คนอำนาจนี้มาจากพระเจ้าหรือมาจากมนุษย์?”31พวกผู้นำชาวยิวเหล่านั้นหารือกันเพื่อตอบคำถามนี้ พวกผู้นำชาวยิวเหล่านั้นพูดว่า “ถ้าพวกเราตอบว่า มาจากพระเจ้า เยซูจะพูดว่าแล้วทำไมเราจึงไม่เชื่อยอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำ?”32พวกผู้นำชาวยิวเหล่านั้นพูดคุยกันและกันว่าพวกเราไม่สามารถตอบคำถามจากผู้คนได้ ผู้คนทั้งหมดเชื่อว่ายอห์นผู้ให้พิธีจุ่มน้ำเป็นผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า และพวกผู้นำชาวยิวเหล่านนั้นก็กลัวผู้คน33พวกผู้นำชาวยิวเหล่านั้นจึงตอบพระเยซูว่า “พวกเราไม่ทราบ” จากนั้นพระเยซูตอบผู้นำชาวยิวเหล่านั้นว่า “ถ้าอย่างนั้น เราจะไม่ตอบท่านว่าเรากระทำสิ่งนี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด”
Son Light Foundation