Luke4
1พระเยซูเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ กลับมาจากแม่น้ำจอร์แดน และพระวิญญาณได้นำพระองค์ไปในทะเลทรายถิ่นกันดาร2ที่นั่นพระองค์ถูกผีมารทดลองเป็นเวลาสี่สิบวัน พระองค์ไม่ได้กินอะไรเลยในช่วงเวลาที่ถูกทดลองนั้น เมื่อสิ้นสุดช่วงเวลาการทดลองนั้นพระองค์ก็รู้สึกหิว3ผีมารจึงพูดกับพระเยซูว่า "ถ้าพระองค์เป็นบุตรของพระเจ้า จงพูดให้ก้อนหินนี้กลายเป็นขนมปังสิ"4แต่พระเยซูพูดกับผีมารว่า "มีข้อพระคัมภีร์เขียนไว้ว่ามนุษย์ไม่สามารถดำรงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียว แต่ต้องดำรงชีวิตด้วยถ้อยคำของพระเจ้า"5จากนั้นผีมารจึงพาพระเยซูขึ้นไปบนยอดภูเขาสูงมาก และแสดงให้พระองค์เห็นบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลกในคราวเดียว6และผีมารพูดกับพระองค์ว่า "อำนาจและความมั่งคั่งทั้งหมดนี้ถูกมอบให้แก่ข้าแล้ว ดังนั้นข้าสามารถให้แก่ท่าน หรือใครก็ตามที่ข้าต้องการ7เพียงแต่ท่านจะนมัสการข้า ข้าจะให้ทั้งหมดนี้แก่ท่าน"8แต่พระเยซูพูดกับผีมารว่า "มีข้อพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า จงกราบนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าเท่านั้น และจงรับใช้พระองค์เพียงผู้เดียว"9อีกครั้งผีมารก็พาพระเยซูไปที่กรุงเยรูซาเล็ม และพาพระองค์ไปที่ยอดสูงสุดของวิหาร แล้วพูดกับพระองค์ว่า "ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้าที่แท้จริง จงกระโดดลงไปจากที่นี่10ท่านจะไม่ถูกทำร้าย เพราะมีเขียนไว้ในข้อพระคัมภีร์ว่า พระเจ้าได้สั่งให้เหล่าเทวดาปกป้องท่าน"11"เหล่าเทวดาจะยกท่านขึ้นเอามือประคองท่านไว้ เพื่อที่ไม่ให้เท้าของท่านกระแทกกับหิน"12แต่พระเยซูพูดกับผีมารว่า "มีข้อพระคัมภีร์เขียนไว้ว่าอย่าทดลองพระเจ้าของท่าน "13หลังจากที่ผีมารได้ล่อลวงพระเยซูด้วยทุกวิถีทางต่าง ๆ แล้วหลังจากนั้นผีมารก็ได้ละทิ้งพระเยซูไปจนกว่าจะมีโอกาสอีกครั้ง14แล้วพระเยซูได้รับการทรงนำด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ กลับไปยังแคว้นกาลิลี ข่าวของพระองค์ได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งแคว้นกาลิลี15จากนั้นพระเยซูเริ่มสั่งสอนในธรรมศาลาในแคว้นกาลิลี และทุกคนก็พูดถึงพระองค์ในทางที่ดี16พระเยซูกลับไปที่เมืองนาซาเร็ธ ซึ่งเป็นเมืองที่พระองค์เติบโต ในวันหยุดทางศาสนา พระองค์ไปที่ธรรมศาลาเช่นเคย แล้วพระองค์ลุกขึ้นเพื่ออ่านพระคัมภีร์17เมื่อพระองค์ได้รับหนังสือม้วนอิสยาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า พระองค์ก็เปิดหนังสือม้วนนั้นออกและอ่านว่า18"พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับข้าพระองค์ เพราะพระเจ้าได้เจิมตั้งข้าพระองค์ให้นำข่าวดีมาให้แก่คนยากจน และพระองค์ส่งข้าพระองค์ให้ประกาศอิสระภาพแก่ผู้ที่ถูกกักขัง คนตาบอดให้กลับมองเห็นได้ ปลดปล่อยคนเหล่านั้นออกจากการถูกกดขี่19เพื่อประกาศว่านี่คือเวลาที่พระเจ้าจะแสดงความโปรดปรานของพระองค์ต่อประชากรของพระองค์"20หลังจากอ่านแล้ว พระองค์ก็ส่งหนังสือม้วนคืนให้คนดูแล แล้วนั่งลง ทุกคนในธรรมศาลาก็มองมาที่พระองค์21แล้วพระเยซูพูดกับผู้คนเหล่านั้นว่า "ข้อความในข้อพระคัมภีร์ตอนนี้เป็นจริงแล้วในวันนี้"22ทุกคนที่ได้ยินสิ่งที่พระองค์พูดก็ประหลาดใจในพระองค์ และพูดกันว่า "คนนี้บุตรของโยเซฟไม่ใช่หรือ?"23พระเยซูจึงพูดกับผู้คนทั้งปวงว่า "แน่นอน พวกท่านคงจะยกสุภาษิตพูดกับเราว่าอย่างนี้ 'หมอ! จงรักษาตัวเองเถิด' และสิ่งที่พวกท่านได้ยินว่าเราทำที่เมืองคาเปอร์นาอุมให้เกิดในบ้านเมืองของเราด้วย24แต่เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าจะไม่ได้รับการยอมรับในบ้านเมืองเกิดของเขาเอง25เราบอกความจริงอีกครั้งว่า มีหญิงม่ายมากมายในอิสราเอลในสมัยของเอลียาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า ครั้นเมื่อเกิดการกันดารอาหารครั้งใหญ่ทั่วประเทศเพราะไม่มีฝนตกเลยเป็นเวลาสามปีครึ่ง26แต่พระเจ้าไม่ได้ส่งเอลียาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าไปช่วยหญิงม่ายคนใดในอิสราเอลเลย พระเจ้าส่งเอลียาห์ผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้าไปยังเมืองซาเรฟัทใกล้เมืองไซดอนเพื่อช่วยหญิงม่ายคนหนึ่ง27และในสมัยของเอลีชาผู้เปิดเผยถ้อยคำของพระเจ้า มีคนอิสราเอลหลายคนที่เป็นโรคเรื้อน แต่ไม่มีใครได้รับการรักษาให้หายเลย นอกจากนาอามาน ซึ่งเป็นชาวเมืองซีเรีย"28เมื่อผู้คนในธรรมศาลาได้ยินสิ่งที่พระเยซูพูด ผู้คนเหล่านั้นก็โกรธมาก29ผู้คนเหล่านั้นจึงลุกขึ้นและไล่ให้พระองค์ออกจากเมือง ผู้คนเหล่านั้นนำพระองค์ขึ้นไปที่ยอดเขาซึ่งอยู่นอกเมืองเพื่อผลักพระองค์ให้ตกลงจากหน้าผา30แต่พระเยซูเพียงเดินฝ่าผู้คนเหล่านั้นไป และพระองค์ก็จากไปตามทางของพระองค์31เมื่อพระเยซูลงไปที่เมืองคาเปอร์นาอุม ในแคว้นกาลิลี พระองค์เริ่มสั่งสอนผู้คนในธรรมศาลาในวันหยุดทางศาสนา32ผู้คนทั้งปวงต่างรู้สึกประหลาดใจในคำสอนของพระองค์ เพราะคำสั่งสอนของพระองค์นั้นเต็มไปด้วยฤทธิ์อำนาจ33ในธรรมศาลามีชายคนหนึ่งซึ่งมีผีมารเข้าสิงอยู่ในตัวเขา ชายคนนั้นร้องเสียงดังว่า34" พระเยซูชาวนาซาเร็ธ พระองค์ต้องการอะไรจากพวกเรา? พระองค์มาเพื่อทำลายพวกเราใช่ไหม? พวกเรารู้ว่าพระองค์เป็นใคร? พระองค์คือองค์บริสุทธิ์จากพระเจ้า"35พระเยซูดุผีมารนั้นว่า "จงเงียบและออกไปจากเขา!" แล้วผีมารก็ทำให้ชายคนนั้นล้มลงกลางผู้คนและออกไปจากร่างของชายคนนั้นโดยไม่ทำร้ายชายคนนั้นเลย36คนในธรรมศาลาทั้งหมดต่างรู้สึกประหลาดใจมากและพูดกันว่า “คำสอนอะไรกันนี่?? พระองค์มีพลังและฤทธิ์อำนาจที่จะขับไล่ผีมารออกจากผู้คน และมันก็ออกไป”37ข่าวของพระองค์จึงแพร่สะพัดไปทั่วทุกที่ในบริเวณแถบนั้นโดยรอบ38จากนั้น พระเยซูกับเหล่าสาวกของพระองค์ออกจากธรรมศาลาไปที่บ้านของซีโมน และพบว่าแม่ยายของซีโมนป่วยหนักและมีไข้สูง คนที่อยู่ที่นั่นขอให้พระเยซูช่วยรักษานาง39พระองค์ยืนอยู่ข้างแม่ยายของซีโมน และสั่งให้อาการป่วยออกไปจากนาง ทันใดนั้น นางก็หายป่วยและลุกขึ้นทำอาหารให้พระองค์กับเหล่าสาวกของพระองค์ทันที40เมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน ได้มีการนำผู้คนที่ป่วยด้วยโรคต่างๆมากมาย มาหาพระเยซู และพระองค์ได้วางมือบนแต่ละคนและพระองค์รักษาผู้คนทั้งปวงให้หาย41ผีมารออกจากผู้คนทั้งปวงที่ป่วยเหล่านั้นและร้องตะโกนว่า "พระเยซูคือพระบุตรของพระเจ้า!" แต่พระองค์สั่งห้ามไม่ให้พวกผีมารพูดอย่างนั้น เพราะพวกผีมารรู้ว่าพระองค์คือ "พระคริสต์"42เช้าของวันรุ่งขึ้น พระเยซู ออกไปยังที่สงบเงียบ ผู้คนทั้งปวงตามหาพระองค์และพบพระองค์จึงขอร้องไม่ให้พระองค์ไปที่อื่นจากพวกเขา43แต่พระองค์พูดกับผู้คนทั้งปวงว่า "เราต้องไปเทศนาสั่งสอนข่าวดีเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าในเมืองอื่นๆอีกหลายแห่ง เพราะนี่คือเหตุผลที่เราถูกส่งมา"44หลังจากนั้น พระเยซูจึงเดินทางไปเทศนาสั่งสอนที่ธรรมศาลาของชาวยิวในเขตต่าง ๆ ทั่วแคว้นยูเดีย
Son Light Foundation