สดุดี56
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “นกพิราบเงียบในแดนไกล” บทกวีของดาวิด เมื่อชาวฟีลิสเตียจับเขาที่เมืองกัท
1พระเจ้า โปรดเมตตาฉัน เพราะมีคนจ้องจะกลืนกินฉันตลอดวันเขาโจมตีและกดขี่ฉัน2ศัตรูจ้องจะกลืนกินฉันตลอดวันเพราะคนที่ต่อสู้กับฉันอย่างหยิ่งผยองมีมากมาย3เมื่อฉันกลัวจะวางใจในพระองค์4ในพระเจ้า ฉันสรรเสริญถ้อยคำของพระองค์วางใจในพระเจ้าจึงไม่หวาดกลัวมนุษย์ซึ่งเป็นเพียงเนื้อหนังจะทำอะไรฉันได้?5ตลอดวันพวกเขาบิดเบือนคำพูดของฉันความคิดทุกอย่างของพวกเขามุ่งทำร้ายฉัน6พวกเขาสมคบกันและซุ่มซ่อนคอยจับตาดูทุกย่างก้าวของฉันจ้องจะเอาชีวิตฉัน7พวกเขาจะใช้ความชั่วหนีรอดไปได้หรือ?พระเจ้า โปรดโค่นชนทั้งหลายลงด้วยความโกรธของพระองค์8พระองค์ทรงนับทุกครั้งที่ฉันร่อนเร่ทรงเก็บน้ำตาของฉันไว้ในภาชนะของพระองค์ทั้งหมดนั้นไม่ได้อยู่ในหนังสือของพระองค์หรือ?9แล้วศัตรูของฉันจะหันหลังกลับในวันที่ฉันร้องเรียกฉันรู้แน่ว่า พระเจ้าอยู่ฝ่ายฉัน10ฉันจะสรรเสริญถ้อยคำของพระเจ้าฉันจะสรรเสริญถ้อยคำของพระยาห์เวห์11ฉันวางใจในพระเจ้าจะไม่หวาดกลัวมนุษย์จะทำอะไรฉันได้?12คำปฏิญาณที่ถวายแด่พระองค์ผูกพันฉันอยู่ พระเจ้าฉันจะถวายเครื่องบูชาขอบคุณแด่พระองค์13เพราะพระองค์ทรงช่วยชีวิตฉันให้พ้นจากความตายและรักษาเท้าของฉันไม่ให้ล้มเพื่อฉันจะดำเนินต่อหน้าพระเจ้า ในแสงสว่างของคนเป็น