สดุดี55
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ใช้เครื่องสาย บทใคร่ครวญของดาวิด
1พระเจ้า โปรดฟังคำอธิษฐานของฉันอย่าหันหนีจากคำวิงวอนของฉัน2โปรดหันมาสนใจและตอบฉันฉันกระสับกระส่ายขณะระบายความทุกข์และครางออกมา3เพราะเสียงของศัตรูเพราะการกดขี่ของคนชั่วพวกเขาก่อความทุกข์ให้ฉันด้วยความโกรธ พวกเขาผูกพยาบาทกับฉัน4ใจฉันเจ็บปวดอย่างหนักอยู่ภายในความสยดสยองแห่งความตายถาโถมเข้าใส่ฉัน5ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำฉันความสยดสยองท่วมท้นตัวฉัน6ฉันพูดว่า “ถ้ามีปีกเหมือนนกพิราบ!จะบินหนีไป แล้วได้พัก7ฉันจะร่อนเร่ไปให้ไกลและพักค้างในถิ่นกันดาร” เซลาห์8“ฉันจะรีบไปหาที่กำบังจากลมแรงและพายุโหม”9องค์เจ้านาย โปรดทำให้พวกเขาสับสน และทำให้ภาษาของพวกเขาปั่นป่วนเพราะฉันเห็นความรุนแรงและการวิวาทในเมือง10ทั้งกลางวันกลางคืน พวกเขาเดินวนอยู่บนกำแพงเมืองความชั่วร้ายและการกดขี่ก็อยู่ภายในเมือง11การทำลายล้างอยู่ภายในเมืองคำข่มขู่และคำโกหกไม่เคยหายไปจากถนน12ถ้าเป็นศัตรูที่ดูหมิ่นฉันฉันยังพอทนได้ถ้าเป็นคนที่เกลียดฉันลุกขึ้นต่อต้านก็คงซ่อนตัวจากเขาได้13แต่กลับเป็นเจ้า—คนอย่างฉันเพื่อนร่วมทางและเพื่อนสนิทของฉัน14เราเคยสนิทสนมพูดคุยกันอย่างชื่นใจเดินไปบ้านของพระเจ้าด้วยกันท่ามกลางฝูงชน15ขอให้ความตายจู่โจมพวกเขาให้พวกเขาลงไปยังเชโอลทั้งเป็น เพราะความชั่วอยู่ท่ามกลางพวกเขา อยู่ในที่พักของพวกเขา16ส่วนฉันจะร้องเรียกหาพระเจ้าและพระยาห์เวห์จะทรงช่วยฉันให้รอด17ยามเย็น ยามเช้า และเที่ยงวัน ฉันจะร้องคร่ำครวญด้วยความทุกข์ใจพระองค์จะทรงฟังเสียงฉัน18พระองค์ทรงไถ่ชีวิตฉันจากศึก ให้ฉันได้อยู่ในความสงบแม้คนที่ต่อสู้กับฉันจะมีมากมาย19พระเจ้าผู้ประทับบนบัลลังก์ตลอดกาลจะทรงได้ยินและตอบพวกเขา เซลาห์พวกเขาไม่เคยเปลี่ยนและไม่เกรงกลัวพระเจ้า20เขายื่นมือทำร้ายเพื่อนของตนและละเมิดพันธสัญญาของตน21ถ้อยคำจากปากเขานุ่มลื่นเหมือนเนยแต่ในใจมีแต่สงครามคำพูดของเขานุ่มยิ่งกว่าน้ำมันแต่แท้จริงเป็นดาบที่ชักออกจากฝัก22จงมอบภาระของท่านไว้กับพระยาห์เวห์ แล้วพระองค์จะทรงค้ำจุนท่านพระองค์จะไม่ยอมให้คนเที่ยงธรรมสั่นคลอนตลอดไป23แต่พระองค์ พระเจ้า จะทรงทำให้พวกเขาลงสู่หลุมแห่งความพินาศคนกระหายเลือดและหลอกลวงจะมีชีวิตไม่ถึงครึ่งอายุแต่ฉันจะวางใจในพระองค์