สุภาษิต27
1อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้เพราะไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะนำอะไรมาบ้าง2ให้คนอื่นชมไม่ใช่ปากของตัวเองให้คนนอกชม ไม่ใช่ริมฝีปากของตัวเอง3หินนั้นหนักทรายก็เป็นภาระแต่การยั่วยุของคนโง่หนักกว่าทั้งสองอย่าง4ความเดือดดาลนั้นโหดร้ายความโกรธก็ท่วมท้นแต่ใครจะยืนหยัดต่อหน้าความริษยาได้?5ตักเตือนกันตรงๆยังดีกว่ารักกันแต่เก็บไว้ไม่บอก6บาดแผลที่เพื่อนฝากไว้ย่อมมาจากความจริงใจแต่จูบของศัตรูกลับพรั่งพรู7คนอิ่มเอียนแม้แต่น้ำผึ้งจากรวงแต่คนหิวเห็นของขมก็หวาน8คนที่เร่ร่อนจากบ้านของตนเหมือนนกที่บินเร่จากรัง9น้ำหอมและเครื่องหอมทำให้ใจชื่นบานคำแนะนำจริงใจจากเพื่อนก็เช่นกัน10อย่าทิ้งเพื่อนหรือเพื่อนของพ่อยามเกิดภัย อย่าไปบ้านพี่น้องเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ยังดีกว่าพี่น้องที่อยู่ไกล11ลูกเอ๋ย จงมีปัญญาและทำให้พ่อชื่นใจพ่อจะได้ตอบคนที่คอยรังควานพ่อได้12คนรอบคอบเห็นอันตรายก็หลบแต่คนไม่รู้เท่าทันเดินต่อไป แล้วต้องรับผล13เอาเสื้อของคนที่ค้ำประกันให้คนนอกไว้และยึดไว้เป็นประกันเมื่อเขาค้ำให้หญิงนอกทาง14คนที่อวยพรเพื่อนบ้านเสียงดังแต่เช้ามืดเพื่อนบ้านจะถือว่าเป็นคำสาป15ภรรยาที่ชอบทะเลาะเหมือนน้ำหยดไม่หยุดในวันฝนตก16จะห้ามนางก็เหมือนห้ามลมหรือกำเอาน้ำมันไว้ในมือขวา17เหล็กลับเหล็กให้คมคนเราก็ขัดเกลาเพื่อนให้เฉียบคมได้เช่นกัน18คนดูแลต้นมะเดื่อย่อมได้กินผลของมันคนดูแลเจ้านายย่อมได้รับเกียรติ19น้ำสะท้อนใบหน้าอย่างไรใจก็สะท้อนตัวคนอย่างนั้น20เชโอล และอาบัดโดนไม่เคยอิ่มดวงตาของมนุษย์ก็ไม่เคยอิ่มเช่นกัน21เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงินเตาหลอมสำหรับทองส่วนคำชมใช้ทดสอบคน22ต่อให้เอาคนโง่ใส่ครกตำพร้อมเมล็ดข้าวความโง่ก็ไม่หลุดออกจากเขา23จงรู้สภาพฝูงแกะให้ดีและเอาใจใส่ฝูงสัตว์24ความมั่งคั่งไม่ได้อยู่ตลอดไปมงกุฎก็ไม่ได้คงอยู่ทุกชั่วอายุ25เมื่อเก็บหญ้าแห้งออก ยอดหญ้าใหม่ก็โผล่แล้วหญ้าบนเนินเขาก็ถูกรวบรวม26ลูกแกะให้ขนสำหรับเสื้อผ้าแพะขายได้เงินซื้อที่นา27นมแพะจะมีมากพอเป็นอาหารเป็นอาหารของครอบครัวและเลี้ยงดูสาวใช้