สุภาษิต26
1หิมะในฤดูร้อน ฝนในฤดูเก็บเกี่ยวไม่เหมาะฉันใดเกียรติก็ไม่เหมาะกับคนโง่ฉันนั้น2เหมือนนกกระจอกบินว่อนเหมือนนางแอ่นโฉบไปมาคำสาปที่ไม่มีเหตุย่อมไม่ตกถึงผู้ใด3แส้มีไว้สำหรับม้าบังเหียนสำหรับลาและไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!4อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขามิฉะนั้นก็จะเป็นเหมือนเขา5จงตอบคนโง่ให้สมกับความโง่ของเขามิฉะนั้นเขาจะคิดว่าตัวเองฉลาด6ใช้คนโง่ไปส่งข่าวก็เหมือนตัดเท้าตัวเอง แล้วกลืนเอาภัยร้ายเข้าตัว7ขาของคนพิการห้อยไร้แรงฉันใดสุภาษิตในปากคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น8ให้เกียรติคนโง่ก็เหมือนผูกก้อนหินไว้กับสายเหวี่ยง9สุภาษิตในปากคนโง่เหมือนพุ่มหนามที่ทิ่มมือคนเมา10เหมือนนักธนูที่ยิงคนไม่เลือกคนที่จ้างคนโง่ก็เป็นเช่นนั้นรวมทั้งคนที่จ้างใครก็ได้ที่ผ่านไปมา11คนโง่ที่หวนกลับไปทำเรื่องโง่เดิมๆเหมือนสุนัขที่กลับไปกินอาเจียนของมัน12เห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหม?ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก13คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่บนถนน!สิงโตดุร้ายเดินเพ่นพ่านอยู่กลางเมือง!”14ประตูหมุนไปมาบนบานพับอย่างไรคนเกียจคร้านก็พลิกไปมาบนเตียงอย่างนั้น15คนเกียจคร้านซุกมือลงในชามขี้เกียจเสียจนไม่ยอมยกกลับเข้าปาก16คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาดยิ่งกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล17คนที่เดินผ่านแล้วเข้าไปยุ่งกับเรื่องทะเลาะที่ไม่ใช่เรื่องของตนเหมือนคนคว้าหูสุนัขไว้18เหมือนคนคลั่งที่ยิงคบไฟ ลูกธนู และความตายไปทั่ว19คนที่หลอกเพื่อนบ้านแล้วพูดว่า “ล้อเล่นน่า!” ก็เป็นเช่นนั้น20ไม่มีฟืน ไฟก็ดับไม่มีคนนินทา การทะเลาะก็สงบลง21ถ่านเติมกองไฟให้คุฟืนเติมไฟให้ลุกคนชอบทะเลาะก็เติมเชื้อให้การวิวาท22คำซุบซิบเหมือนของอร่อยคำเล็กๆกลืนลงไปลึกถึงข้างใน23คำพูดเร่าร้อนจากคนใจชั่วเหมือนตะกรันเงินเคลือบภาชนะดิน24คนคิดร้ายใช้คำพูดพรางตัวแต่ในใจซ่อนความชั่วไว้25เมื่อคำพูดของเขาน่าฟัง ก็อย่าเชื่อในใจเขามีสิ่งน่ารังเกียจอยู่เจ็ดอย่าง26แม้ความเกลียดชังจะถูกปิดบังด้วยการหลอกลวงความชั่วของเขาก็จะถูกเปิดโปงต่อหน้าชุมชน27ใครขุดหลุมไว้ จะตกลงไปเองใครกลิ้งก้อนหิน มันจะกลิ้งกลับมาทับเขา28คนพูดโกหกเกลียดคนที่ตนทำร้ายปากที่ป้อยอก็นำความพินาศมา