สุภาษิต19
1คนจนที่ดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรงยังดีกว่าคนปากคดที่เป็นคนโง่2มีความกระตือรือร้นแต่ไม่มีความรู้ก็ไม่ดีรีบร้อนก้าวเท้าก็พาหลงทาง3ความโง่ของคนทำลายทางของตนแล้วใจก็กลับโกรธพระยาห์เวห์4ความมั่งคั่งดึงเพื่อนเข้ามามากแต่คนจนกลับถูกเพื่อนทอดทิ้ง5พยานเท็จจะไม่พ้นโทษคนที่พรั่งพรูคำโกหกจะไม่รอด6หลายคนพยายามเอาใจผู้มีอำนาจและทุกคนอยากเป็นเพื่อนกับคนที่แจกของ7แม้ญาติของคนจนยังหลีกหนีเพื่อนของเขายิ่งห่างไกลกว่าเดิมเขาวิงวอนตามหา แต่ทุกคนก็หายไป8คนที่ได้ปัญญาก็รักชีวิตของตนคนที่รักษาความเข้าใจไว้จะพบสิ่งดี9พยานเท็จจะไม่พ้นโทษคนที่พูดโกหกจะพินาศ10ชีวิตหรูหราไม่เหมาะกับคนโง่ยิ่งไม่เหมาะที่คนรับใช้จะปกครองเจ้านาย11คนมีวิจารณญาณย่อมใจเย็นการมองข้ามความผิดเป็นเกียรติของเขา12ความกริ้วของกษัตริย์เหมือนเสียงสิงโตคำรามความโปรดปรานเหมือนน้ำค้างบนหญ้า13ลูกโง่คือหายนะของพ่อภรรยาที่ชอบทะเลาะเหมือนน้ำหยดไม่หยุด14บ้านและทรัพย์สินเป็นมรดกจากพ่อแม่แต่ภรรยาที่รอบคอบมาจากพระยาห์เวห์15ความเกียจคร้านทำให้หลับลึกคนไม่เอางานต้องทนหิว16คนที่รักษาคำบัญชาก็รักษาชีวิตของตนแต่คนที่ไม่ใส่ใจทางของตนจะตาย17คนที่เมตตาคนจนก็เหมือนให้พระยาห์เวห์ยืมและพระองค์จะทรงตอบแทนสิ่งที่เขาทำ18จงตีสอนลูกตราบที่ยังมีความหวังแต่อย่าตั้งใจทำให้เขาตาย19คนอารมณ์ร้อนต้องรับโทษถ้าช่วยเขาครั้งหนึ่ง ก็ต้องช่วยอีกครั้ง20ฟังคำแนะนำและรับคำสั่งสอนแล้ววันข้างหน้าจะมีปัญญา21ใจคนมีแผนมากมายแต่ความตั้งใจของพระยาห์เวห์จะสำเร็จ22สิ่งที่ทำให้คนเป็นที่รักคือความเมตตาเป็นคนจนยังดีกว่าเป็นคนโกหก23การยำเกรงพระยาห์เวห์นำไปสู่ชีวิตและความอิ่มใจคนเช่นนั้นพักได้อย่างปลอดภัย ไม่มีภัยมารบกวน24คนเกียจคร้านซุกมือลงในชามแต่ยังไม่ยอมยกกลับเข้าปาก25เฆี่ยนคนชอบเยาะเย้ย แล้วคนไม่รู้เท่าทันจะได้เรียนรู้ความรอบคอบตำหนิคนมีความเข้าใจ แล้วเขาจะเพิ่มพูนความรู้26ลูกที่ปล้นพ่อและไล่แม่ออกไปเป็นลูกที่นำความอับอายและความอดสูมาให้27ลูกเอ๋ย ถ้าหยุดฟังคำสั่งสอนลูกก็จะหลงไปจากถ้อยคำแห่งความรู้28พยานคดโกงเยาะเย้ยความยุติธรรมปากของคนชั่วกลืนกินความชั่วช้า29โทษมีเตรียมไว้สำหรับคนชอบเยาะเย้ยและไม้เรียวมีไว้สำหรับหลังของคนโง่